Sponsor

Sponsor
Sponsor

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2018

Έφυγε από κοντά μας η γνωστή δημοσιογράφος Ρίκα Βαγιάννη... :(

Έχασε τη μάχη για τη ζωή η γνωστή δημοσιογράφος, παρουσιάστρια και ηθοποιός 

Ανείπωτη θλίψη προκαλεί ο θάνατος της δημοσιογράφου Ρίκας Βαγιάννη σε ηλικία μόλις 56 ετών.

Η παρουσιάστρια έδωσε άνιση μάχη με τον καρκίνο και δυστυχώς δεν τα κατάφερε.

Η δημοσιογράφος επέλεξε να δώσει τη μάχη της αθόρυβα, χωρίς να ενημερώσει καν άτομα του πολύ φιλικού της περιβάλλοντος. Στο πλευρό της ήταν μόνον άτομα της οικογένειάς της, ενώ και στο νοσοκομείο ήταν ελάχιστες οι επισκέψεις που είχε δεχτεί. 

Ποια ήταν η Ρίκα Βαγιάννη

Η Μαρίκα Ζούλα (ή Ρίκα Βαγιάννη, όπως την ήξεραν όλοι), ήταν κόρη του δημοσιογράφου Οδυσσέα Ζούλα και της Βαρβάρας Δράκου.

Γεννήθηκε στο Παγκράτι το 1962 και αποφοίτησε από την Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου το 1982.

Λίγοι ξέρουν πώς προέκυψε το όνομα Βαγιάννη. Είναι τα αρχικά από το όνομα της μητέρας της Βαρβάρας και του δεύτερου γάμου της με τον αθλητικογράφο Γιάννη Διακογιάννη που ως πατριός της την μεγάλωσε σαν κόρη του.

Ηδη από το 1979 άρχισε να εργάζεται ως ηθοποιός στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Επαιξε στο Εθνικό, στο Θεσσαλικό, σε αρκετές ταινίες, αλλά και σε σήριαλ, όπως το Μινόρε της Αυγής. Παράλληλα είχε ήδη αρχίσει και την δημοσιογραφία σε περιοδικά και εφημερίδες, στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση.

Διετέλεσε αρχικά συντάκτης και στη συνέχεια διευθύντρια σύνταξης στα περιοδικά «Cosmopolitan» και «Colt», ενώ αρθρογραφούσε στα περιοδικά «Ένα» «Και», «Τέταρτο» και από το 1994 με καθημερινή στήλη στην Απογευματινή και από το 2005 στο Εθνος.

Στην τηλεόραση αρχικά δούλεψε σαν ηθοποιός και από το 1986 ως παρουσιάστρια και δημοσιογράφος. Έχει παρουσιάσει αμέτρητες εκπομπές στο Μega, το Star, το Seven Χ, το Κανάλι 5 και από το 1997 άρχισε τη συνεργασία της με την ΕΡΤ στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2012.

Ηταν επίσης ιδρυτικό στέλεχος του Protagon, ενώ έχει γράψει και δύο παιδικά βιβλία.

Η Ρίκα Βαγιάννη ήταν παντρεμένη με το Νίκο Στεφανή και έχει έναν γιο, τον Οδυσσέα.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Έφυγε από κοντά μας η γνωστή δημοσιογράφος Ρίκα Βαγιάννη... :("

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018

Πέθανε ο Μάνος Ελευθερίου!


Άφησε την τελευταία του πνοή τα ξημερώματα της Κυριακής 22/7 από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 80 ετών ο ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος - Μεγάλη η απώλεια

Πρόσφατα είχε αντιμετωπίσει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Σύμφωνα με πληροφορίες την περασμένη Πέμπτη είχε υποβληθεί σε εγχείρηση στον πνεύμονα και απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς σήμερα τα ξημερώματα. 

Ο Μάνος Ελευθερίου έχει γράψει ποιητικές συλλογές, διηγήματα, μία νουβέλα, δύο μυθιστορήματα και περισσότερα από 400 τραγούδια. Παράλληλα έχει εργαστεί ως αρθρογράφος, επιμελητής εκδόσεων, εικονογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ερμούπολη της Σύρου. Ο πατέρας του ήταν ναυτικός. Σε ηλικία 14 ετών έρχεται με την οικογένειά του από την Σύρο στην Αθήνα και τα πρώτα επτά χρόνια κατοικούν στο Χαλάνδρι. Το 1960 μετακομίζουν οικογενειακώς στο Νέο Ψυχικό. Το 1955 γνωρίζεται με τον Άγγελο Τερζάκη ο οποίος τον ωθεί να παρακολουθήσει μαθήματα στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου ως ακροατής. Το 1956 γράφεται στο τμήμα 
θεάτρου της Σχολής Σταυράκου με καθηγητές τον Χρήστο Βαχλιώτη, Γιώργο Θεοδοσιάδη και Γρηγόρη Γρηγορίου.

Το 1960 στα Ιωάννινα όπου βρέθηκε για να εκτελέσει την στρατιωτική του θητεία αρχίζει να γράφει θεατρικά έργα και ποιήματα. Το 1962 σε ηλικία μόλις 24 ετών δημοσιεύει την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο Συνοικισμός, με δικά του χρήματα αλλά δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία. Την ίδια εποχή στα Ιωάννινα γράφει τους πρώτους στίχους, ανάμεσα στους οποίους ήταν και «Το τρένο φεύγει στις 8:00» που αργότερα μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης. 

Τον Οκτώβριο του 1963 ξεκινά να εργάζεται στο «Reader’s Digest» όπου και παρέμεινε για τα επόμενα δεκαέξι χρόνια. Στο μεταξύ κυκλοφορούν τα δύο πρώτα του βιβλία με διηγήματα, Το διευθυντήριο (1964) και Η σφαγή (1965) για τα οποία γράφτηκαν εξαιρετικές κριτικές.Το 1964 παρουσιάζεται στην ελληνική δισκογραφία.

Συνεργάζεται με το συνθέτη Χρήστο Λεοντή καθώς και τον Μίκη Θεοδωράκη (1967) με τον οποίο η συνεργασία διακόπηκε λόγω της Δικτατορίας. Τα συγκεκριμένα τραγούδια πρωτοκυκλοφόρησαν το 1970 στο Παρίσι. Συνεργάστηκε με τον Δήμο Μούτση (Άγιος Φεβρουάριος, 1971) και με τον Γιάννη Μαρκόπουλο στον δίσκο Θητεία του οποίου η ηχογράφηση άρχισε το Νοέμβριο του 1973, διακόπηκε από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και τελικά κυκλοφόρησε το 1974 με την Μεταπολίτευση.

Κατά καιρούς είχε συνεργαστεί σχεδόν με όλους τους Έλληνες συνθέτες, όπως με τον συνθέτη Σταύρο Κουγιουμτζή και τον τραγουδιστή Γιώργο Νταλάρα καθώς και με το Θανάση Γκαϊφύλλια στην Ατέλειωτη Εκδρομή (1975), τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Γιάννη Σπανό, τον Γιώργο Ζαμπέτα, τον Σταμάτη Κραουνάκη, τον Λουκιανό Κηλαηδόνη, τον Γιώργο Χατζηνάσιο, τον Αντώνη Βαρδή και πολλούς άλλους. Παράλληλα έγραφε και εικονογραφούσε παραμύθια για παιδιά και επιμελείται την έκδοση λευκωμάτων με θέμα την Σύρο: Ενθύμιον Σύρας, Θέατρο στην Ερμούπολη κ.α.

Την δεκαετία του ‘90 αρθρογραφεί και συγχρόνως κάνει ραδιοφωνικές εκπομπές στον Αθήνα 9,84 και στο Δεύτερο Πρόγραμμα.

Το 1994 εκδίδει τη πρώτη του νουβέλα με τίτλο Το άγγιγμα του χρόνου. Το 2004 δημοσιεύει το πρώτο του μυθιστόρημα Ο Καιρός των Χρυσανθέμων που τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας 2005. Το 2013 ο Μάνος Ελευθερίου, βραβεύθηκε για την συνολική προσφορά του από την Ακαδημία Αθηνών.


Δισκογραφικές επιτυχίες

· Το παλληκάρι έχει καημό (Μ.Θεοδωράκης)
· Σ’ αυτή τη γειτονιά (Μ.Θεοδωράκης)
· Ο Άγιος Φεβρουάριος (Δ.Μούτσης)
· Η σούστα πήγαινε μπροστά (Δ.Μούτσης)
· Άλλος για Χίο τράβηξε (Δ.Μούτσης)
· Ο χάρος βγήκε παγανιά (Δ.Μούτσης)
· Θητεία (Γ.Μαρκόπουλος)
· Μαλαματένια λόγια (Γ.Μαρκόπουλος)
· Τα λόγια και τα χρόνια (Γ.Μαρκόπουλος)
· Παραπονεμένα λόγια ( Γ.Μαρκόπουλος)
· Κάτω απ’τη μαρκίζα (Γ.Σπανός)
· Οι ελεύθεροι κι ωραίοι (Στ.Κουγιουμτζής)
· Στα χρόνια της υπομονής (Στ.Κουγιουμτζής)
· Άμλετ της Σελήνης (Θ.Μικρούτσικος)
· Δεν είμαι άλλος (Θ.Μικρούτσικος)
· Είναι αρρώστια τα τραγούδια (Στ.Ξαρχάκος)
· Έρημοι σταθμοί (Δ.Τσακνής)
· Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες (Ηλ.Ανδριόπουλος)
· Η Διαθήκη (Χρ.Νικολόπουλος)
· Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά (Μ.Θεοδωράκης)
· Το σπίτι γέμισε με λύπη (Χρ.Λεοντής)
· Στων αγγέλων τα μπουζούκια (Χρ.Νικολόπουλος)
· Μη χτυπάς σ’ ένα σπίτι κλειστό (Λ.Κηλαηδόνης)
· Ατέλειωτη εκδρομή (Θ.Γκαϊφύλλιας)
· Γνωριμία (Θ.Γκαϊφύλλιας)


Ποίηση

· (2013) Μαύρα μάτια, Μεταίχμιο
· (2013) Τα λόγια και τα χρόνια, Μεταίχμιο
· (2010) Ο νοητός λύκος, Μεταίχμιο
· (2009) Αγρυπνία για το σκοτεινό τρυγόνι στην εκκλησία του προφήτη Ελισσαίου, Εκδόσεις Καστανιώτη
· (2008) Βλέμματα από την Ελλάδα, Μεταίχμιο
· (2008) Παραμονή Πρωτοχρονιάς, Άμμος
· (2006) Το άγγιγμα του χρόνου, Εκδόσεις Καστανιώτη
· (2006) Το νεκρό καφενείο, Εκδόσεις Καστανιώτη
· (2005) Ένα καράβι, καραβάκι…, Σχολή Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου
· (2005) Ο καιρός των χρυσανθέμων, Μεταίχμιο
· (2004) Ο καιρός των χρυσανθέμων, Μεταίχμιο
· (2003) Η πόρτα της Πηνελόπης, Γαβριηλίδης
· (2002) Είναι αρρώστια τα τραγούδια, Εκδόσεις Καστανιώτη
· (2002) Ο ίσκιος της Αθήνας, Ποταμός
· (2000) Η γάτα που ήθελε να γίνει πουλί, Ελληνικά Γράμματα
· (1998) Του Γενάρη το φεγγάρι, Κέδρος [κείμενα, εικονογράφηση]
· (1997) Ένα καράβι μια φορά, Ωκεανίδα
· (1997) Το νεκρό καφενείο, Εκδόσεις Καστανιώτη
· (1994) Το άγγιγμα του χρόνου, Εκδόσεις Καστανιώτη
· (1987) Αναμνήσεις από την Όπερα, εκδόσεις Γνώση
· (1983) Το μυστικό πηγάδι, εκδόσεις Γνώση
· (1980) Μαθήματα μουσικής/Τα ξόρκια,1972 Επανέκδοση από τις εκδόσεις Ύψιλον
· (1978) Τα όρια του μύθου, εκδόσεις Γνώση
· (1975) Αγρυπνία για το σκοτεινό τρυγόνι στην εκκλησία του προφήτη Ελισσαίου, Αμοργός
· (1973) Τα ξόρκια, Ύψιλον
· (1972) Μαθήματα μουσικής
· (1962) Συνοικισμός


Πεζογραφία

Μυθιστορήματα

· (2004) Ο καιρός των χρυσανθέμων, Μεταίχμιο
· (2006) Η γυναίκα που πέθανε δύο φορές, Μεταίχμιο
· (2008) Άνθρωπος στο πηγάδι, Μεταίχμιο
· (2011) Πριν απ’ το ηλιοβασίλεμα, Μεταίχμιο
· (2016) Φαρμακείον εκστρατείας, Μεταίχμιο

Διηγήματα

· (1964) Το διευθυντήριο, Φέξης
· (1965) Η σφαγή
· (2007) Η μελαγχολία της πατρίδας μετά τις ειδήσεις των οκτώ, Μεταίχμιο

Νουβέλα

· (1994) Το άγγιγμα του χρόνου, Καστανιώτης

Μαρτυρίες-Ιστορικά

· (2002) Είναι αρρώστια τα τραγούδια (Ανθολόγηση κειμένων του συγγραφέα. Επιμέλεια σειράς Θανάσης Θ. Νιάρχος), Καστανιώτης
· (2005) Η δεκαετία του ’60 (μαζί με τον Θανάση Θ. Νιάρχο, Καστανιώτης
· (2013) Μαύρα Μάτια – Ο Μάρκος Βαμβακάρης και η συριανή κοινωνία στα χρόνια 1905-1920, Μεταίχμιο

Μελέτες-Λευκώματα

· Το θέατρο στην Ερμούπολη τον εικοστό αιώνα (τέσσερις τόμοι), Δήμος Ερμούπολης.

· (2002) Ο ίσκιος της Αθήνας: Shadows of Athens (φωτογράφιση Εβίτα Μαχαίρα, μετάφραση Mary Kitroeff, κείμενα Μάνος Ελευθερίου), Ποταμός

Παιδικά

· Παραμύθια για τον Αυτοκράτορα, Γνώση
· (1997) Ένα καράβι μια φορά (εικονογράφηση Σοφία Φόρτωμα), Ωκεανίδα
· (1998) Του Γενάρη το φεγγάρι: Παραμύθια για τους δώδεκα (εικονογράφηση Μάνος Ελευθερίου), Κέδρος
· (2000) Η γάτα που ήθελε να γίνει πουλί (εικονογράφηση Σοφία Φόρτωμα), Ελληνικά Γράμματα
· (2005) Ένα καράβι, καραβάκι… (εικονογράφηση Μαθητές Α΄ δημοτικού 2004-2005 σχολής Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου), Εκδόσεις της Σχολής Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου

Θέατρο

· (2007) Μπλε μελαγχολία. Σας αρέσει ο Μπραμς; Άλτιν (Μάνος Ελευθερίου, Μάρω Δούκα, Μένης Κουμανταρέας), Κέδρος
· (2010) Ο Γέρος Χορευτής, Μεταίχμιο

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα

· (2013) Ημερολόγιο: Παιδιά του κόσμου, Εκδόσεις Γκοβόστη
· (2013) Μακρουλάκης, Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη
· (2012) Φύγε για να μείνεις, Οδοιπόρος
· (2011) Στίχοι στο καβαλέτο, Εκδόσεις Τέχνης «Οίστρος»
· (2011) Τα ποιήματα του 2010, Κοινωνία των (δε)κάτων
· (2008) 3.000 χρόνια ελληνική ερωτική ποίηση, Εκδοτική Θεσσαλονίκης
· (2008) Μαρία Μοντέζ, Αιγόκερως
· (2007) Μπλε μελαγχολία. Σας αρέσει ο Μπραμς; Άλτιν, Κέδρος
· (2005) Η δεκαετία του ’60, Εκδόσεις Καστανιώτη
· (2005) Το Χαλάνδρι που γνώρισα (19 Έλληνες συγγραφείς γράφουν για το Χαλάνδρι), Ευριπίδης
· (2001) Μια πόλη, ένας συγγραφέας, Μίνωας
· (1997) Έρωτας σε πρώτο πρόσωπο (29 ιστορίες που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Τα Νέα»), Αθήνα – Κέδρος

Επιμέλειες του συγγραφέα

· (1981) Φωτογραφίες και σήματα Ελλήνων και ξένων φωτογράφων της περιόδου 1859-1910, εκδόσεις Γνώση
· (1993) Ενθύμιο Σύρας φωτογραφίες και καρτ ποστάλ από το 1860-1950, εκδόσεις Γνώση
· (2000) Νεοκλασική Ερμούπολη, (Επιμέλεια. Φωτογράφιση Παναγιώτης Δενδρινός, Νίκος Δεσύπρης, Ιάκωβος Καρβώνης κ.ά.) Ελληνικά Γράμματα
· (2001) Ενθύμιον Σύρου: Σύρος ένα νησί – Μια ιστορία (Επιμέλεια. Καρτ ποστάλ και φωτογραφίες του 19ου και του 20ού αιώνα, μετάφραση Sophia Phocas), Ελληνικά Γράμματα
· (2003) Κοκορέλη, Αργυρώ, Ο Μπαλού στο πάρκο, (εικονογράφηση), Μίλητος
· (2004/2011) Ερμούπολη, Μια πόλη στη λογοτεχνία (Επιμέλεια Μάνος Ελευθερίου, επιμέλεια σειράς Κώστας Ακρίβος, φωτογράφιση Καμίλο Νόλλας) Μεταίχμιο.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο Μάνος Ελευθερίου!"

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Από που βγήκε η λέξη "γκόμενα/γκόμενος"

Το 1935 εισήχθη στην Ελλάδα μια λακ για τα μαλλιά από την Αργεντινή, που ονομαζόταν "gomina". Η ισπανική λέξη προέρχεται από το "gomma", δηλαδή γόμμα, από το αρωματικό κόμμι, που χρησιμοποιείται στα καλλυντικά. Σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, από αυτή τη λακ, που προτιμούσαν οι ηθοποιοί, άνδρες και γυναίκες, προήλθε μια από τις πιο διαδεδομένες ελληνικές λέξεις, η "γκόμενα", και βέβαια ο "γκόμενος", δηλαδή η ερωμένη, ή η όμορφη, ερωτεύσιμη γυναίκα, και αντιστοίχως ο άντρας με τον οποίο έχει μια γυναίκα ερωτική σχέση.

Ειδικά ο "γκόμενος", λέει το Λεξικό, προέρχεται από το ιταλικό "gommeno", από το γαλλικό "gommeux", δηλαδή ο νεαρός που περιποιείται τα μαλλιά του με κόμμι, ο αρωματισμένος, κομψευόμενος και ωραίος νέος. Τώρα, υπάρχουν και άλλες ετυμολογικές προσεγγίσεις: από την αγγλική λέξη "woman", ή από το ιταλικό "gomena", που στην ναυτική ελληνική ιδιόλεκτο έχει μεταφερθεί ως "γούμενα", δηλαδή το σκοινί, η θηλιά που βάζει ο εραστής στο λαιμό του...

Τέλος πάντων, απ' όπου κι αν προέρχονται, η γκόμενα και ο γκόμενος έχουν γεννήσει ένα σωρό λέξεις, από το γκομενάκι και τη γκομενάρα μέχρι τον γκομενιάρη και τη γκομενοδουλειά. Οι λέξεις, από τον προφορικό έχουν περάσει ασφαλώς και στον καλλιτεχνικό λόγο: ο Δήμος Μούτσης το είχε πιάσει σωστά το ζήτημα: ανεξάρτητα από το εάν βάζουν ζελέ στα μαλλιά τους ή όχι, "για όλα φταίν' οι γκόμενες, οι πρώην κι οι επόμενες, επώνυμες και ανώνυμες".

Παύλος Μεθενίτης
Διαβάστε περισσότερα "Από που βγήκε η λέξη "γκόμενα/γκόμενος""

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

Πέθανε η αγαπημένη ηθοποιός Τζέσυ Παπουτσή :'-(

«Εφυγε» από τη ζωή η αγαπημένη ηθοποιός Τζέσυ Παπουτσή, την Κυριακή (1/7).

Είχε διαγνωστεί με όγκο στο κεφάλι και τους τελευταίους δύο μήνες νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς».

Η Τζέσυ Παπουτσή γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Για 20 και παραπάνω χρόνια δούλεψε στο Εθνικό Θέατρο, ενώ τα χρόνια της στη θεατρική σκηνή ξεπερνούν τα 37.

Ήταν παντρεμένη από τον Ιούνιο του 2008 με το συνάδελφό της και στιχουργό Γιάννη Μάνιο.

Η Τζέσυ Παπουτσή είχε υπάρξει ξανά παντρεμένη με τον Θάνο Καληώρα και έχουν αποκτήσει ένα γιο, 36 χρονών σήμερα, τον Γιώργο Καληώρα.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε η αγαπημένη ηθοποιός Τζέσυ Παπουτσή :'-("

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2018

Πέθανε ο ηθοποιός Ερρίκος Μπριόλας!

Ένας από τους πιο γοητευτικούς ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου, ο Ερρίκος Μπριόλας πέθανε σήμερα το πρωί, σε ηλικία 85 ετών. 

Η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή 22 Ιουνίου, στις 5 το απόγευμα, στο Νεκροταφείο Βριλησσίων.

O Ερρίκος Μπριόλας γεννήθηκε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου του 1933. Μέλη της οικογένειάς του ήταν αυτοκινητιστές και ο ίδιος ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση και έγινε οδηγός ταξί, ώσπου μία πελάτισσά του- που αργότερα, έγινε και η δεύτερη γυναίκα του -τον παρότρυνε να γίνει ηθοποιός.

Έκτοτε, έπαιξε σε πολλές ελληνικές ταινίες ρόλους «ζεν πρεμιέ» και λόγω της εμφάνισης και του ταλέντου του έγινε πολύ δημοφιλής, ιδίως μεταξύ των νεαρών κοριτσιών.

Αργότερα εμφανίστηκε σε πολλές παραστάσεις στο θέατρο. Στην τηλεόραση συμμετείχε στις σειρές «Δέκα λεπτά κήρυγμα» το 2000 και «Η Ώρα η καλή» το 2004, ενώ στα χρόνια της βιντεοταινίας (1985-1990) συμμετείχε σε 19 παραγωγές.

Φιλμογραφία

«Ένοχος» (1989)
«Ένας πιλότος για πέταμα» (1987)
«Ο στόχος» (1983)
«Κολασμένη φύση» (1972)
«Η κραυγή της αλήθειας» (1971)
«Μια γυναίκα φεύγει» (1971)
«Οι μαυρόλυκοι του βουνού και του κάμπου» (1971)
«Γύρω μας γκρεμίστηκαν όλα» (1970)
«Κατηγορώ τους δυνατούς» (1970)
«Σταυραετοί στα μετέωρα» (1970)
«Για την τιμή και για τον έρωτα» (1969)
«Ας με κρίνουν οι ένορκοι» (1969)
«Επίσημη αγαπημένη» (1969)
«Κυνηγημένη προσφυγοπούλα» (1969)
«Μαριώ η κατατρεγμένη βοσκοπούλα» (1969)
«Η λυγερή» (1968)
«Κατηγορουμένη απολογήσου» (1968)
«Λάουρα» (1968)
«Μεγάλες αγάπες» (1968)
«Στη ζωή μαζί σου πόνεσα» (1968)
«Ωραία Αιγιώτισσα» (1968)
«Αν όλες οι γυναίκες του κόσμου (1967)
«Δροσώ, η αρχοντοπούλα» (1967)
«Η κόρη μου η ψεύτρα» (1967)
«Νόμος της ζωής» (1967)
«Πειραιάς ώρα 7.30 (1967)
«Ουδείς αναμάρτητος» (1967)
«Προξενήτρα πράκτωρ 017» (1966)
«Πλήγωσες την αγάπη μου» (1966)
«Μαζί σου για πάντα» (1966)
«Δοσατζού: επιχείρησις γαμπρός» (1966)
«Αιχμάλωτοι του πεπρωμένου» (1966)
«Βάνα» (1965)
«Το λάθος» (1965)
«Το ρομάντζο μιας καριέρας» (1965)
«Η πρώτη αγάπη» (1964)
«Κάθε λιμάνι και καημός» (1964)
«Κατατρεγμένοι της μοίρας» (1964)
«Στη σκιά της άλλης» (1964)
«Θύελλα σε παιδική καρδιά» (1964)
«Αμαρτωλά χέρια» (1963)
«Ανήσυχα νιάτα» (1963)
«Ίλιγγος» (1963)
«Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης» (1963)
«Λαφίνα» (1962)
«Ο χρυσός και ο τενεκές» (1962)
«Φτωχαδάκια και λεφτάδες» (1961)
«Διαβόλου κάλτσα» (1961).

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο ηθοποιός Ερρίκος Μπριόλας!"

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

Το σοφό τεστ του Σωκράτη

Το σοφό τεστ του Σωκράτη, που πρέπει να το εφαρμόζουμε κι' εμείς...

Μια μέρα, εκεί που ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του.

Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνουν το τεστ της "τριπλής διύλισης".
- Τριπλή διύλιση; ρώτησε με απορία ο γνωστός του.
- Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις.
- Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας. Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;
- Ε... όχι ακριβώς, απλά το άκουσα όμως και...
-Μάλιστα, άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.
- Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της καλοσύνης. Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;
- Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον...
- Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.
Ο γνωστός του έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.
- Παρόλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορείς ακόμα να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο. Το τρίτο φίλτρο της χρησιμότητας. Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για τον μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί xρήσιμο σε κάτι;
– Όχι δεν νομίζω...
- Άρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω; Ο γνωστός του έφυγε ντροπιασμένος,έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα...

Μήπως είναι καιρός να βάλουμε κι εμείς αυτό το σοφό τεστ στη ζωή μας;

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Το σοφό τεστ του Σωκράτη"

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Πέθανε ο Κώστας Πολίτης, ο προπονητής της "χρυσής" Εθνικής του 1987 :(

Σε ηλικία 76 ετών έφυγε από τη ζωή ο άνθρωπος που οδήγησε την Εθνική στην ιστορική κατάκτηση του Eurobasket το 1987

Βαρύ πένθος για το ελληνικό μπάσκετ, μετά την είδηση του θανάτου του Έλληνα προπονητή Κώστα Πολίτη.

O άνθρωπος που οδήγησε την Ελλάδα στον θρίαμβο του 1987 έφυγε από τη ζωή. Ο Κώστας Πολίτης, ο προπονητής της εθνικής ομάδας στο Eurobasket του 1987, απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών, έπειτα από χρόνια προβλήματα υγείας. Μόλις τέσσερις ημέρες μετά τη συμπλήρωση 31 ετών από τον αξέχαστο θρίαμβο της 14ης Ιουνίου...

Ο εμβληματικός "Ευρω-κόουτς" συνδέθηκε άρρηκτα με τη μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ και την πρώτη που έβγαλε στους δρόμους όλη τη χώρα. Ανέλαβε το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα το 1982 και έκλεισε την καριέρα του σε αυτό μετά την κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 1987.

Πέρα από την εθνική ομάδα, ο Κώστας Πολίτης κοουτσάρισε ακόμα τον Παναθηναϊκό (την ομάδα όπου πέρασε όλη την καριέρα του ως παίκτης), τον ΠΑΟΚ, την ΑΕΚ και τη Νήαρ Ηστ, έχοντας κατακτήσει με τους "πράσινους" τρία πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα Ελλάδας.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο Κώστας Πολίτης, ο προπονητής της "χρυσής" Εθνικής του 1987 :("

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Έφυγε από τη ζωή ο Χάρυ Κλυν :'-(

Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, στις 7 Μαΐου του 1940, ο Βασίλης Τριανταφυλλίδης, γνωστός ως Χάρρυ Κλυνν, εκδηλώνει το συγγραφικό και υποκριτικό τουταλέντο από μικρή ηλικία.

Το 1958, ξεκινώντας από μια βραδιά ταλέντων του Γ. Οικονομίδη, μετακομίζει στην Αθήνα απ’ όπου ξεκινά την καλλιτεχνική του σταδιοδρομία. Μέσα σε οχτώ χρόνια κατορθώνει να διακριθεί και να έχει σημαντική πορεία στο χώρο των νυχτερινών κέντρων, κυρίως και των καμπαρέ.

Στις αρχές της δεκαετίας του 60 γυρίζει τις πρώτες του κινηματογραφικές ταινίες και κάνει τις πρώτες του θεατρικές εμφανίσεις στα θέατρα «ΑΚΡΟΠΟΛ» και «ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΥ».

Από το 1964 έως το 1974 ζει και εργάζεται στη Β. Αμερική και διαπρέπει ως συγγραφέας και stand up comedian. Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1974 και αλλάζει τη μορφή της νυχτερινής διασκέδασης παρουσιάζοντας για πρώτη φορά ευρηματικά και πρωτότυπα shows στο χώρο των νυχτερινών κέντρων και των μπουάτ.

Οι δίσκοι του που κυκλοφορούν την ίδια εποχή κρατάνε για χρόνια τις πρώτες θέσεις στα δισκογραφικά charts και οι ταινίες του σπάνε όλα τα ρεκόρ των εισιτηρίων.

Οι επιλεκτικές εμφανίσεις του στην τηλεόραση του χαρίζουν τον τίτλο του εμπορικότερου καλλιτέχνη της χιλιετίας (AGB) και οι παραστάσεις του στα θέατρα «ΟΡΦΕΑΣ», «ΑΛΣΟΣ», «ΔΕΛΦΙΝΑΡΙΟ» και «ΜΙΝΩΑ» καταρρίπτουν κάθε προηγούμενο εισπρακτικό ρεκόρ.

Από το 2006 μένει μόνιμα γενέτειρά του Καλαμαριά, γράφει βιβλία (κυκλοφορούν 13 βιβλία του) παίζει θέατρο, ζωγραφίζει (έξι ατομικές εκθέσεις) και ηγείται της μείζονος αντιπολίτευσης στο Δήμο Καλαμαριάς.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Έφυγε από τη ζωή ο Χάρυ Κλυν :'-("

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Ιησούς Από Τη Ναζαρέτ: Όσα δεν ξέρεις για την πιο διάσημη πασχαλινή σειρά

Ίσως να μην υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος ανάμεσά μας που να μην έχει δει έστω και ένα επεισόδιο του Ιησού από τη Ναζαρέτ. Σχεδόν αισθάνεσαι πως υπάρχει στη ζωή σου όσο και το Πάσχα. Η μίνι σειρά που έχει μεγαλώσει γενιές πιστών (και μη) αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι της πασχαλιάτικης ιεροτελεστίας, εφάμιλλο με τα τσουρέκια και τις λαμπάδες. Aκολουθούν 10 πράγματα που ίσως να μην γνώριζες για το αριστούργημα του Franco Zefirelli.

Ο Franco Zeffirelli ήθελε για Ιησού τον Al Pacino ή τον Dustin Ηoffman

O σκηνοθέτης της μινι- σειράς (που σήμερα είναι 94 ετών) προόριζε τον Robert Powell για Ιούδα και στόχευε σε ήδη φτασμένο κινηματογραφικό αστέρα για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ευτυχώς άλλαξε γνώμη έγκαιρα. Ίσως να μην έχει πάρει πιο επιτυχημένη απόφαση στη ζωή του.

Ο Robert Powell δεν πέρασε πολύ καλά στα γυρίσματα

Του Χριστού τα Πάθη που λένε, ειδικά στις σκηνές της σταύρωσης. Ο πιο διάσημος Ιησούς από καταβολής τηλεόρασης πέρασε πολλές ώρες  δεμένος πάνω στο σταυρό του μαρτυρίου, ημίγυμνος μέσα στο κρύο. Τα γυρίσματα διέκοπταν για να πιει λίγο κονιάκ, να ζεσταθεί με μια κουβέρτα και να καπνίσει ένα τσιγαράκι. Είχε προηγηθεί αυστηρή δίαιτα 12 ημερών, ώστε να είναι όσο πιο πειστικός γίνεται για το ρόλο. 

Πολλές σκηνές κόπηκαν στο μοντάζ

Η αρχική κόπια είχε διάρκεια 386 λεπτά και περιελάμβανε σκηνές όπως το θαύμα στην Κανά, τη Μεταμόρφωση και τον Ιησού να περπατά το νερό, η οποίες κόπηκαν για χάρη οικονομίας, ρίχνοντας στη διάρκεια στα 371 λεπτά. 

Ο Γιώργος Βογιατζής πέρασε 3 δοκιμαστικά

Ο Ιωσήφ ήταν Έλληνας, το ξέρεις ήδη αυτό. Ο ηθοποιός Γιώργος Βογιατζής βρισκόταν στην αρχή της καριέρας του και ο Franco Zefirelli τον ξεχώρισε από τότε που του τον σύστησε η Ειρήνη Παππά. Αρχικά υπήρχαν ενστάσεις για το αν ήταν ο κατάλληλος για το ρόλο κι αυτό γιατί ήταν αρκετά νέος. Μετά από 3 δοκιμαστικά, πείστηκαν όλοι.

Τα σκηνικά της σειράς ξαναχρησιμοποιήθηκαν από τους Monty Pythons

To αξεπέραστο Life of Brian (ή Ένας Προφήτης Μα Τι Προφήτης) είχε μεταξύ άλλων τους ίδιους σταυρούς και πολλά ακόμα από αντικείμενα που είδες για πρώτη φορά στον Ιησού από τη Ναζαρέτ.

Τα γυρίσματα κράτησαν έναν χρόνο

Τα γυρίσματα της σειράς ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 1975, ολοκληρώθηκαν τον Μάιο του 1976 και έγιναν στο Μαρόκο και την Τυνησία. Οι σκηνές των συναγωγών τραβήχτηκαν στο νησί Djerba,ενώ οι σκηνές της Ιερουσαλήμ τραβήχτηκαν στην πόλη της Τυνησίας Μοναστήρι (το όνομα της πόλης παραμένει ελληνικό μέχρι και σήμερα). Λόγω των φτωχών Αγγλικών κάποιων κομπάρσων που επιλέχθηκαν από τον ντόπιο πληθυσμό, όλες οι ομιλίες τους ηχογραφήθηκαν ξανά σε στούντιο.

Ο Robert Powell ήταν άθεος

"Όταν κλήθηκα να υποδυθώ τον Ιησού, ήμουν 31 ετών και ομολογώ ότι μέχρι τότε δεν είχα κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη θρησκεία και καμία απολύτως γνώμη για τον Χριστό. Ύστερα από 9 μήνες γυρισμάτων σε επιβλητικά τοπία του Μαρόκου και της Τυνησίας, μπορώ να πω ότι πραγματικά πιστεύω στον Ιησού, ακόμη και αν δεν πηγαίνω τακτικά στην εκκλησία" έχει δηλωσει ο Βρετανός ηθοποιός.

...Αλλά δεν τρελάθηκε ποτέ

Ένα από τους μύθους που παραμένουν ζωντανοί για τον Ιησού από τη Ναζαρέτ είναι πως ο πρωταγωνιστής, λόγω της έντασης του ρόλου, κατόπιν τρελάθηκε. Τα ίδια έχουν πει και για την ηθοποιό Linda Blair, η οποία υποδύθηκε τη δαιμονισμένη Regan στον Εξορκιστή. Ο Robert Powell ένα θεματάκι με το ποτό το είχε, αλλά δεν διαγνώσθηκε ποτέ με κάποια ψυχική διαταραχή. Μπορεί ο ρόλος του να τον στιγμάτισε και πολλοί σκηνοθέτες να δίστασαν να του αναθέσουν έναν πιο γήινο χαρακτήρα, αλλά συνέχισε να δουλεύει σαν ηθοποιός.

Η προβολή της σειράς απαγορεύτηκε στην Αίγυπτο

Υπήρχαν σοβαρές ενστάσεις στον τρόπο που ο Franco Zefirelli αφηγήθηκε τη ζωή του Ιησού.

O Zefirelli έκανε ένα μαγικό

Η βασική σκηνοθετική οδηγία του Ιταλού προς τον Powell ήταν "μην ανοιγοκλείνεις τα μάτια σου". Ο Zefirelli υπέβαλε όλους τους υποψήφιους για το ρόλο ηθοποιούς από τη δοκιμασία του ατενούς βλέμματος. Το τρικ "ασκαρδαμυκτί" ήταν απαραίτητο ώστε να υποδηλώνεται η θεία καταγωγή του Ιησού.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Ιησούς Από Τη Ναζαρέτ: Όσα δεν ξέρεις για την πιο διάσημη πασχαλινή σειρά"

Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2018

Πέθανε σε ηλικία 76 ετών ο διάσημος αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ!

Σε ηλικία 76 ετών απεβίωσε, στο σπίτι του στο Κέιμπριτζ, ο εμβληματικός Βρετανός φυσικός Στίβεν Χόκινγκ, ο οποίος εδώ και δεκαετίες βρισκόταν καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο, εξαιτίας ανίατης νευρολογικής νόσου.

Ένας άνθρωπος που συγκίνησε τους πάντες με την προσωπική περιπέτεια της υγείας του και ένας επιστήμονας που -παρόλο που μιλούσε με συνθετική φωνή- ενέπνευσε πολλούς άλλους επιστήμονες με τις πρωτοποριακές ιδέες του. Και, αναμφίβολα, ήταν ο συνδυασμός αυτών των δύο, ενός τόσο προχωρημένου νου σε ένα τόσο αχρηστευμένο σώμα, που τον βοήθησε να γίνει παγκόσμιο σύμβολο.

Έγινε διάσημος για το έργο του πάνω στις μαύρες τρύπες, τη βαρύτητα και τη γενική σχετικότητα, ενώ ήταν ο συγγραφέας πολλών δημοφιλών βιβλίων, με κορυφαίο τη «Σύντομη Ιστορία του Χρόνου», που είχε εκδοθεί το 1988, μεταφράσθηκε σε 40 γλώσσες (και στα ελληνικά) και πούλησε περισσότερα από δέκα εκατομμύρια αντίτυπα. Οι κακεντρεχείς πάντως το ονόμασαν «το σπουδαιότερο αδιάβαστο βιβλίο στην ιστορία»!

Όπως δήλωσε ο φυσικός Μίτσιο Κάκου στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», «από την εποχή του 'Αλμπερτ Αϊνστάιν είχε να υπάρξει ένας επιστήμονας που να έλξει τόσο πολύ τη φαντασία του κοινού και να γίνει αγαπητός σε δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο».

Η κινηματογραφική ταινία «Η θεωρία του παντός» το 2014 για τη ζωή του Χόκινγκ, με τον θαυμάσιο Έντι Ρεντμέιν στον πρωταγωνιστικό ρόλο να κερδίζει το Όσκαρ καλύτερου ηθοποιού, έκανε ευρύτερα γνωστό τον Βρετανό κοσμολόγο. Ο ίδιος χάρηκε με την ταινία και δήλωσε για τον Ρεντμέιν «μερικές φορές νόμιζα ότι ήμουν εγώ».

Αλλά το πιο εντυπωσιακό δεν ήταν ότι ο Χόκινγκ έγραψε την ιστορία του χρόνου από την απαρχή του σύμπαντος. Ήταν ότι ο ίδιος είχε τελικά πολύ χρόνο στη διάθεσή του, παρόλο που όταν ως φοιτητής το 1963, σε ηλικία μόλις 21 ετών, διαγνώσθηκε με αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση, γνωστή και ως νόσο Λου Γκέριγκ ή του κινητικού νευρώνα, οι γιατροί του έδιναν δύο μόνο χρόνια ζωής.

Όμως ο Χόκινγκ, που ποτέ δεν έχασε το βρετανικό χιούμορ του, παρά τη δύσκολη κατάστασή του, διέψευσε κάθε προσδοκία και έζησε για να γίνει ο πιο διάσημος επιστήμονας μετά τον 'Αϊνστάιν. Ακόμη και όταν η νευροεκφυλιστική νόσος του επέτρεψε να κουνάει μόνο τα μάτια του και ένα δάχτυλο, οι διανοητικές δυνάμεις του φαίνονταν ακμαίες.

Όπως είπε κάποια μέρα, «μολονότι κρεμόταν ένα σύννεφο πάνω από το μέλλον μου, διαπίστωσα, προς μεγάλη μου έκπληξη, ότι απολάμβανα τη ζωή μου στο παρόν περισσότερο από ό,τι πριν. Και τότε άρχισα να κάνω πρόοδο στην έρευνά μου». Ο στόχος του ήταν απλός, όπως εξήγησε: «Η πλήρης κατανόηση του σύμπαντος, γιατί είναι όπως είναι και γιατί τελικά υπάρχει». Αν αυτό μπορεί να θεωρηθεί απλό...

Οι μαύρες τρύπες

Από επιστημονική άποψη, ο Χόκινγκ θα μείνει μάλλον στα χρονικά της επιστήμης, επειδή έθεσε ένα ασυνήθιστο ερώτημα: Πότε μια μαύρη τρύπα δεν είναι μαύρη; Όταν εκρήγνυται, ήταν η απάντησή του.

Το πρώτο του επιστημονικό επίτευγμα, σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν», ήλθε το 1970, όταν μαζί με τον Ρότζερ Πενρόουζ εφάρμοσαν τα μαθηματικά των μαύρων οπών σε όλο το σύμπαν και έδειξαν ότι υπήρχε μια μοναδική περιοχή άπειρης καμπυλότητας στο χωροχρόνο, από όπου προέκυψε η αρχική «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ).

Το 1974 χρησιμοποίησε την κβαντική θεωρία για να δηλώσει ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν θερμότητα, άρα χάνουν ενέργεια και τελικά «πεθαίνουν», με μια πολύ αργή διαδικασία που μπορεί να χρειασθεί περισσότερα χρόνια από όλη την ηλικία του σύμπαντος. Η πρότασή του ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν ακτινοβολία με μορφή θερμότητας, πυροδότησε μια μακρά διαμάχη στην κοσμολογία. Σύμφωνα με τον Χόκινγκ, αυτό σήμαινε ότι όλες οι πληροφορίες που πέφτουν μέσα στη μαύρη τρύπα, θα χάνονται για πάντα, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με έναν από τους νόμους της κβαντικής θεωρίας, με αποτέλεσμα να έλθει σε σύγκρουση με τους περισσότερους συναδέλφους του.

Ο Χόκινγκ στη συνέχεια άλλαξε άποψη και υποστήριξε ότι οι πληροφορίες αποθηκεύονται στον ορίζοντα γεγονότων της μαύρης τρύπας και μετατρέπονται σε ακτινοβολία ξανά, η οποία εκπέμπεται από τη μαύρη τρύπα. «Παραδέχομαι ότι ίσως η απώλεια της πληροφορίας δεν συμβαίνει», φώναξε μια μέρα δυνατά με την ηλεκτρική φωνή του στους φοιτητές του μέσα σε ένα παμπ.

Μόλις στα 32 του, εξελέγη τιμητικά μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Βρετανίας και πέντε χρόνια αργότερα καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, στην πιο διάσημη πανεπιστημιακή έδρα της Βρετανίας - αν όχι όλου του κόσμου- που κάποτε κατείχαν ο Ισαάκ Νεύτων και ο Πολ Ντιράκ. Έμεινε σε αυτή τη θέση για 30 χρόνια και μετά έγινε διευθυντής ερευνών στο Κέντρο Θεωρητικής Κοσμολογίας του ιστορικού πανεπιστημίου.

Το 1982 ήταν από τους πρώτους που έδειξαν ότι οι κβαντικές διακυμάνσεις οδήγησαν -μέσω της διαδικασίας του κοσμικού πληθωρισμού- στη δημιουργία και εξάπλωση των γαλαξιών στο σύμπαν.

Αν και δεν κατάφερε - ή δεν πρόλαβε- να πάρει το Νόμπελ, είχε τιμηθεί με πολλά άλλα σημαντικά βραβεία ('Αλμπερτ Αϊνστάιν, Βολφ, Κόπλεϊ κ.α.). Επίσης, αρεσκόταν να βάζει επιστημονικά στοιχήματα με άλλους φυσικούς, αν και είχε μια τάση να τα χάνει, όπως, για παράδειγμα, όταν το 2012 έχασε 100 δολάρια, επειδή είχε στοιχηματίσει ότι ποτέ δεν θα ανακαλυπτόταν το μποζόνιο του Χιγκς - το οποίο βρέθηκε στο CERN λίγο μετά!

Οι κοινωνικές παρεμβάσεις του

Παρέμεινε ως το τέλος ενεργός πολίτης και, μεταξύ άλλων, προειδοποίησε κατ' επανάληψη για τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και της πιθανότητας μιας συνάντησης με τους εξωγήινους, που μπορεί να έχει άσχημη κατάληξη για τους ανθρώπους. Επίσης, ήταν ένθερμος υποστηρικτής της αποίκησης άλλων πλανητών ως διέξοδο σωτηρίας της ανθρωπότητας σε περίπτωση που η Γη καταστραφεί από ένα πόλεμο, πτώση αστεροειδούς ή άλλη αιτία.

Επίσης, είχε καλές σχέσεις με τους Παλαιστινίους επιστήμονες και δεν δίστασε να μποϊκοτάρει ένα συνέδριο στο Ισραήλ σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την πολιτική του. Και βέβαια, με το βιβλίο του «Το Μεγάλο Σχέδιο» (μεταφρασμένο και στα ελληνικά) δήλωσε προκλητικά δεν χρειαζόταν καθόλου ο Θεός για να εξηγηθεί το σύμπαν - μια αθεϊστική δήλωση που ενόχλησε τους θρησκευόμενους.

Όπως είπε, «θεωρώ τον εγκέφαλο ένα κομπιούτερ που θα σταματήσει να δουλεύει, όταν τα μέρη του χαλάσουν. Δεν υπάρχει παράδεισος ή μεταθανάτια ζωή για τους χαλασμένους κομπιούτερ. Αυτό είναι ένα παραμύθι για τους ανθρώπους που φοβούνται το σκοτάδι».

Ο Χόκινγκ είχε παντρευτεί τη συμφοιτήτριά του Τζέιν Γουάιλντ το 1965 (δύο χρόνια μετά τη διάγνωση της νόσου του) και έκαναν τρία παιδιά, αλλά χώρισαν το 1991, καθώς η κατάστασή της υγείας του εκ των πραγμάτων έκανε τρομερά δύσκολες τις συνθήκες του γάμου. Η γυναίκα του έγραψε αργότερα ότι είχαν καταντήσει «αφέντης» και «σκλάβα».

Το 1995 ο Χόκινγκ παντρεύτηκε μία από τις νοσοκόμες του, την Ελέιν Μέισον, ένας γάμος που διήρκεσε 11 χρόνια και στη διάρκεια του οποίου η αστυνομία κλήθηκε να διερευνήσει κατηγορίες για επιθέσεις που δέχθηκε ο Χόκινγκ από τη σύζυγό του. Όμως ο ίδιος αρνήθηκε κάτι τέτοιο και η αστυνομία αναγκάσθηκε να σταματήσει τις έρευνες.

Σε δήλωσή τους, τα τρία παιδιά του από τον πρώτο γάμο, Λούσι, Ρόμπερτ και Τίμοθι, αναφέρουν ότι «ήταν ένας μεγάλος επιστήμονας και ένας ξεχωριστός άνθρωπος, του οποίου το έργο και η κληρονομιά θα διαρκέσουν για πολλά χρόνια. Θα μας λείπει πάντα».

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε σε ηλικία 76 ετών ο διάσημος αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ!"

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2018

Πέθανε ο αγαπημένος ηθοποιός Χρήστος Σιμαρδάνης :'-(


Την τελευταία του πνοή άφησε το βράδυ της Δευτέρας 12 Μαρτίου, λίγες ημέρες πριν συμπληρώσει τα 61 του χρόνια, ο δημοφιλής και αγαπημένος ηθοποιός Χρήστος Σιμαρδάνης.

Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου το 1957 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου έζησε μέχρι την ηλικία των 6 ετών.

Σπούδασε υποκριτική στο Central School of Speech and Drama στο Λονδίνο.

Η χαρακτηριστική φωνή του "έντυσε" αμέτρητες παρουσιάσεις του Mega, ενώ είχε πρωταγωνιστήσει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, ταινίες και θεατρικές παραστάσεις.

Μερικές μόνο από τις τηλεοπτικές σειρές στις οποίες συμμετείχε ήταν οι "Η ζωή του Αττίκ", τα "Πέτρινα χρόνια", "Η νταντά", και οι "Λατρεμένοι μου γείτονες", από το 1985 έως το 2013.

Μεταξύ των ταινιών στις οποίες συμμετείχε ήταν το "Safe Sex", "Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο" και "Ο Ηλίας του 16ου".

Το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή με ανάρτηση στη σελίδα της στο facebook η Σεμίνα Διγενή.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο αγαπημένος ηθοποιός Χρήστος Σιμαρδάνης :'-("

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

Πέθανε από ανακοπή καρδιάς ο Τζίμης Πανούσης :'(

Έφυγε από τη ζωή από ανακοπή καρδιάς ο Τζίμης Πανούσης.

Ο Τζίμης Πανούσης είχε διακομιστεί στο νοσοκομείο στις αρχές Δεκεμβρίου, όταν κατέρρευσε επί σκηνής στη διάρκεια παράστασης του στο «Κύτταρο», μετά από κρίση κολπικής μαρμαρυγής. Ανάμεσα στο κοινό που παρακολουθούσε την παράσταση βρίσκονταν τότε δύο γιατροί, οι οποίοι και του είχαν προσφέρει τις πρώτες βοήθειες.

«Πήγα για τρίτη φορά στον άλλο κόσμο και δεν μου άρεσε καθόλου! Χωρίς σκηνικά, απέραντη μοναξιά και μύριζε αλβανική φούντα. Κάθισα ένα τέταρτο και όπου φύγει φύγει πίσω στο μπουρδέλο. Σε καμιά δεκαριά μέρες επιστρέφω στις πίστες!!! (Πρώτα ο γιατρός). Τζίμης Πανούσης, 7.XII.2017, Νοσοκομείο «Ελπίς»- Αυτό ήταν το μήνυμά του που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα tzimakospanousis.gr, μετά την περιπέτεια της υγείας του.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 64χρονος τραγουδιστής μεταφέρθηκε εσπευσμένα το μεσημέρι του Σαββάτου στο νοσοκομείο, καθώς υπέστη νέο καρδιακό επεισόδιο ενώ βρισκόταν στο σπίτι του. Από εκεί τον παρέλαβε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και τον μετέφερε στον Ερυθρό Σταυρό όπου έγιναν προσπάθειες ανάνηψης, αλλά δεν κατέστη δυνατό να επανέλθει.

O Τζίμης Πανούσης, γνωστός για την καυστική του σάτιρα, υπήρξε τολμηρός και εκκεντρικός καλλιτέχνης με τεράστια απήχηση και μεγάλο, φανατικό κοινό. Για τους χιλιάδες φανς του ήταν και θα είναι πάντα ο «Τζιμάρας» ή ο «Τζιμάκος».

Πολλοί ήταν και οι πολέμιοι του και όσοι μέσα στα χρόνια ενοχλήθηκαν από την συχνά ωμή και χωρίς πολιτική ορθότητα διατυπωμένη σάτιρά του. Ο Τζίμης δεν έκανε ποτέ πίσω. «Δεν επιλέγω εγώ το «θύμα» μου, το θύμα της σάτιρας πάντα αυτοεπιλέγεται. Δεν σατιρίζω εγώ τον Ρουβά ή τον Ιερώνυμο, μόνοι τους το προξενούν» είχε πει στο LiFO.

Γεννήθηκε στους Αμπελόκηπους στην Αθήνα στις 12 Φεβρουαρίου του 1954 από γονείς πρόσφυγες της Μικράς Ασίας και μεγάλωσε στον Χολαργό. Ξεκίνησε την καριέρα του από τις θρυλικές Μουσικές Ταξιαρχίες που ιδρύθηκαν στα μέσα του 1970, αλλά συνέχισε σόλο ενώ εργάστηκε στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση και πιο περιορισμένα στον κινηματογράφο.

Ο Τζίμης Πανούσης ήταν για χρόνια παντρεμένος με τη Λίλη Αχλαδιώτη και μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Άρη. Η Λίλη έχει τραγουδήσει το κομμάτι SOS: Πεντάγωνο καλεί Μόσχα (Νύχτες της Μόσχας) στον δίσκο Disco Tsoutsouni. O Άρης έχει τραγουδήσει ντουέτο με τον πατέρα του, μέσα από video wall, ένα τραγούδι με (άτυπο) τίτλο Το τραγούδι του Άρη στην παράσταση Με λένε Πόπη Νο2: Η Επιστροφή.

Ο Τζίμης Πανούσης μαζί με την σύντροφό του την Αθηνά Αϊδίνη απέκτησαν μια κόρη, τη Φωτεινή.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε από ανακοπή καρδιάς ο Τζίμης Πανούσης :'("

Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

Πέθανε ο ηθοποιός Χρήστος Δοξαράς


Ο ηθοποιός Χρήστος Δοξαράς, ο οποίος χαρακτήρισε με τη λιγνή φιγούρα του πολλούς δεύτερους χαρισματικούς ρόλους στη  χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, πέθανε τα ξημερώματα της Τετάρτης, σε ηλικία 85 ετών.

Ο Χρήστος Δοξαράς γεννήθηκε στην Πάτρα το 1935 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Εθνικού Ωδείου και κινηματογράφο στην ΑΣΚΕ. 

Τη δεκαετία του 1970 απομακρύνθηκε από τη σκηνή, και ανέπτυξε ευρύτατη συγγραφική δραστηριότητα, η οποία επεκτάθηκε επί σειρά ετών σε κινηματογράφο, τηλεόραση και ραδιόφωνο.  Ήταν εκείνος που μετέφερε τo μυθιστόρημα «Λωξάντρα» της Μαρίας Ιορδανίδου στην τηλεόραση (το 1980 στην ΕΡΤ).

Είχε γράψει τα σενάρια για πολλές τηλεοπτικές σειρές όπως «Χαμογελάστε παρακαλώ» το 1983 στην ΕΡΤ, «Οικογένεια Βλαμένου» στην ΕΡΤ το 1986, «Μια απίθανη γιαγιά» το 1991 στην ΕΤ2, «το λευκό σταυρόλεξο» 1986 στην ΕΡΤ, «Η παγίδα» το 1987 (από το βιβλίο του Μαν. Κορρέ) στην ΕΤ1 κ.ά. 

Είχε συμμετάσχει σε περισσότερες από 30 ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, όπως: «Λόλα» (1964), «Η βίλα των οργίων» (1964), «Υπάρχει και φιλότιμο» (1965), «Κοινωνία Ώρα Μηδέν» (1966), «Οι θαλασσιές οι χάντρες» (1966), «Γαμπρός απ' το Λονδίνο» (1967), «Καλώς ήλθε το δολλάριο» (1967), «Μια κυρία στα μπουζούκια» (1968), «Ο Μικές παντρεύεται» (1968), «Για ποιον χτυπά η... κουδούνα» (1968), «Γοργόνες και μάγκες» (1968), «Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα» (1969), «Ξύπνα Βασίλη» (1969), «Τα Δυο Πόδια σ' ένα... Παπούτσι!» (1969), «Ένας άφραγκος Ωνάσης» (1969), «Η ζούγκλα των πόλεων» (1970).

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο ηθοποιός Χρήστος Δοξαράς"

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Πέθανε ο Αμερικανός κωμικός Τζέρι Λιούις :(

«Έφυγε» από την ζωή σε ηλικία 91 ετών ο βετεράνος Αμερικανός κωμικός ηθοποιός την Κυριακή το βράδυ 20/8 στο σπίτι του.

Το τραγικό γεγονός δημοσιοποίησε ο εκπρόσωπος του καλλιτέχνη.

Ο Τζέρι Λιούις ήταν Αμερικανός κωμικός, ηθοποιός, τραγουδιστής, σκηνοθέτης και ιδιαίτερα γνωστός για το Slapstick χιούμορ του σε ταινίες, τηλεόραση, ραδιόφωνο και στο θέατρο.

O Λιούς γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1926 στο Νιού Τζέρσει από Ρωσοεβραίους γονείς, που ασχολούνταν με τα καλλιτεχνικά.

Ο ίδιος, μάλιστα, άρχισε να ανεβαίνει στη σκηνή από τα πέντε του χρόνια, μαζί με τους γονείς του, μεγαλώνοντας στην ουσία στο θεατρικό σανίδι.

Η καριέρα του ξεκίνησε στα είκοσι του χρόνια,  το 1946, όπου ήταν δίδυμο κωμικών με τον ηθοποιό Ντιν Μάρτιν, δημιουργώντας το ντούο Martin and Lewis, δίνοντας παραστάσεις σε νυχτερινά κέντρα, σε τηλεοπτικές εκπομπές, σε ραδιοφωνικά σόου, και σε θεατρικές ταινίες. Όλα αυτά μέχρι το 1956, καθότι μετά έκαστος ακολούθησε διαφορετικές πορείες στον χώρο.

Μετά το 1957, ο Λιούις, στη σόλο καριέρα του, πρωταγωνίστησε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, όπως το The Delicate Delinquent, (στην οποία έκανε για παρθενική του φορά την παραγωγή), The Bellboy (στην οποία έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, γράφοντας για πρώτη φορά και το σενάριο), το The Nutty Professor, αλλά και σε πολλές άλλες ταινίες, σε τηλεοπτικές εκπομπές, ενώ έβγαλε και άλμπουμ, δίνοντας και ζωντανές ερμηνείες, και άλλα πολλά. Από το 1966 έως και το 2010, ο Λιούς ήταν ο παρουσιαστής του Labor Day Telethon, ένας ετήσιος τηλεμαραθώνιος, που γινόταν την Ημέρα της Εργασίας, για την Muscular Dystrophy Association.

Ο Λιούις βραβεύθηκε, σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, με πολλά βραβεία από Βραβεία American Comedy, το Los Angeles Film Critics Association, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, το Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, αλλά και δύο αστέρια στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο Αμερικανός κωμικός Τζέρι Λιούις :("

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Έφυγε ξαφνικά από τη ζωή η Ζωή Λάσκαρη, σε ηλικία 77 ετών! :-(


Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο σκόρπισε η είδηση του αιφνίδιου θανάτου της ηθοποιού Ζωής Λάσκαρη η οποία  βρέθηκε νεκρή την Παρασκευή, στο σπίτι της στο Πόρτο Ράφτη.

Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη, στη 1 το μεσημέρι, στον ιερό ναό του Αγίου Διονυσίου και η ταφή στο Α' Νεκροταφείο.

Η Ζωή Λάσκαρη, μια από τις διασημότερες σταρ του παλιού ελληνικού κινηματογράφου,  ξεκίνησε την καριέρα της κερδίζοντας τον τίτλο της «Σταρ Ελλάς», το 1959.

Το πραγματικό της όνομα ήταν Ζωή Κουρούκλη. Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη στις 12 Δεκεμβρίου του 1940, σύμφωνα με την εφημερίδα «Aπογευματινή», διοργανώτρια των καλλιστείων, ή του 1944 σύμφωνα με την ίδια την ηθοποιό. Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 υπήρξε –μαζί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και την Τζένη Καρέζη– μια από τις εμπορικότερες σταρ του ελληνικού κινηματογράφου.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

O τίτλος της Σταρ Ελλάς αλλά και η κοινή καταγωγή της με τον Γιάννη Δαλιανίδη ήταν η αφορμή ώστε ο τελευταίος να την επιλέξει για πρωταγωνίστρια της ταινίας «Ο Κατήφορος», το 1961. Η τεράστια επιτυχία της ταινίας έκανε τη Λάσκαρη μία από τις μεγαλύτερες σταρ της εποχής και μόνιμη πρωταγωνίστρια του ελληνικού κινηματογράφου, και έφερε αποκλειστικό συμβόλαιο με τη σημαντικότερη ελληνική εταιρεία παραγωγής, τη Φίνος Φιλμ. Από τότε, πρωταγωνίστησε σε πολύ μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες και στα περισσότερα είδη ταινιών της εποχής -κωμωδία, κοινωνικό δράμα, μιούζικαλ- κατά την χρυσή περίοδο του ελληνικού κινηματογράφου.

Ο Φιλοποίμην Φίνος επέλεξε να μην κρατήσει το πραγματικό της επίθετο, προκειμένου να μη γίνεται σύγχυση με την πρώτη της εξαδέλφη, Ζωή Κουρούκλη, η οποία ήταν ήδη γνωστή τραγουδίστρια. Το επίθετο Λάσκαρη επέλεξε ο Γιάννης Δαλιανίδης, από την ονομασία ενός Ιταλού.

Η εικόνα που διαμόρφωσε μέσα από τις ταινίες της ήταν αυτή μιας δυναμικής και μοιραίας γυναίκας, ενώ αποτελούσε το κρυφό απωθημένο πολλών αντρών. Πολλές οι επιτυχίες στις οποίες πρωταγωνίστησε όπως οι «Μερικοί το προτιμούν κρύο», «Νόμος 4000», «Κορίτσια για φίλημα», «Στεφανία», «Μια κυρία στα μπουζούκια», «Οι θαλασσιές οι χάντρες» και πολλές άλλες.

Συνεργάστηκε με άλλα μεγάλα και αγαπημένα ονόματα, όπως οι Ρένα Βλαχοπούλου, Ντίνος Ηλιόπουλος, Κώστας Βουτσάς, Μάρθα Καραγιάννη, Μαίρη Χρονοπούλου, Αλέκος Αλεξανδράκης, Φαίδων Γεωργίτσης, Νίκος Κούρκουλος κ.ά.

Το 1982 πρωταγωνιστεί στην ταινία του Γιώργου Καρυπίδη «Αναμέτρηση», ενώ θα μείνει στην ιστορία η θρυλική γυμνή φωτογράφησή της για το περιοδικό «Playboy» το 1985 -η πρώτη Ελληνίδας πρωταγωνίστριας- που προκάλεσε θυελλώδες πολιτικό ζήτημα. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για τελευταία φορά το 2015, στην ταινία «The Republic» του Δημήτρη Τζέτζα.

ΘΕΑΤΡΟ

Το 1966 έκανε την πρώτη της θεατρική εμφάνιση στην Κύπρο με τα έργα «Μιας πεντάρας νιάτα» των Γιαλαμά-Πρετεντέρη, «Η παγίδα» του Pομπέρ Τομά και το «Βαθιά γαλάζια θάλασσα» του Ράτιγκαν. Στις θεατρικές σκηνές της Αθήνας εμφανίστηκε το 1970 με το έργο του Γιάννη Δαλιανίδη «Μαριχουάνα Στοπ» ενώ ακολούθησε η μεγάλη θεατρική επιτυχία «Εραστές του ονείρου» του Γιάννη Δαλιανίδη μαζί με τον Tόλη Bοσκόπουλο (1972). Aκολούθως, «Ο άνθρωπος που γύρισε από τον γύψο» των Κώστα Καραγιάννη και Νίκου Καμπάνη, «Πώς να κερδίσετε τον άντρα σας» του Σμιθ (1975), «Ξυπόλητη στο Πάρκο» του Νηλ Σάιμον (1977) και «Η κυρία του Μαξίμ» του Ζωρζ Φεϊντό (1979). Παράλληλα, συμμετείχε σε μεταφορές θεατρικών έργων για την τηλεόραση, από το αντίστοιχο τμήμα της EPT.

Στη συνέχεια, συμμετείχε στα θεατρικά έργα: «Φρύνη η εταίρα» του Γιώργου Ρούσσου (1980), «Παντρεύομαι τον άντρα μου» του Νόρμαν Κράσνα (1980), «Εγώ, εσύ και ο άλλος» του Τζιν Κερ (1982), «Οι άντρες προτιμούν τις ξανθές» της Ανίτα Λος (1983), «Μις Πέπσι» του Μπρουνό (1984) και «Η Ντόρις και ο γυαλάκιας» του Μπιλ Μάνχοφ (1984).

Το 1990, ο Μίνως Βολανάκης την σκηνοθέτησε στη μεγάλη θεατρική επιτυχία «Καινούρια Σελίδα» του Νηλ Σάϊμον και το 1994 ο Ανδρέας Βουτσινάς στο «Ορφέας στον Άδη» του Τ. Ουίλιαμς, σε συνεργασία με το ΚΘΒΕ. Aκολούθησαν τα έργα: «Τρελοί για έρωτα» του Σαμ Σέπαρντ (1995), «Ποιος φοβάται» την Βιρτζίνια Γουλφ του Άλμπι (1996), πάλι σε συνεργασία με το ΚΘΒΕ, «Τρεις ψηλές γυναίκες» του Άλμπι (1996), «Τρωάδες» του Ευριπίδη (1996), «Το μακρύ ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα» του Eυγένιου Ο’ Νηλ (1997),  «Σκηνές Γάμου» του Άλμπι (2000), σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας, «Διαμάντια και μπλουζ» της Λούλας Αναγνωστάκη (2006), «Άλμα Μάλερ» του Ρον Χάρτ (2009), «Ρόουζ του Μάρτιν Σέρμαν» (2011) και «Ωραία Xρόνια» του Xάρολντ Πίντερ (2013).

Στο θέατρο συνεργάστηκε με τους σκηνοθέτες Μιχάλη Κακογιάννη, Ανδρέα Βουτσινά, Μίνω Βολανάκη, Σταμάτη Φασουλή, Άντολφ Σαπίρο, Σταύρο Τσακίρη, Αθανασία Καραγιαννοπούλου, Γιώργο Ρεμούνδο, Γιώργο Θεοδοσιάδη, Δημήτρη Νικολαΐδη, Κωστή Μιχαηλίδη, Κώστα Μπάκα, Αντώνη Αντωνίου, Γιάννη Δαλιανίδη.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΖΩΗ

Η προσωπική της ζωή πάντα απασχολούσε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και πολλές σχέσεις της είχαν συζητηθεί –κυρίως αυτή με τον Τόλη Βοσκόπουλο. Ήταν παντρεμένη με τον δικηγόρο Αλέξανδρο Λυκουρέζο, από το 1976, με τον οποίο απέκτησαν μία κόρη, την Μαρία – Ελένη. Από προηγούμενο γάμο της, με τον Πέτρο Κουτουμάνο απέκτησε άλλη μία κόρη, τη Μάρθα. Είχε διατελέσει δημοτική σύμβουλος στον δήμο Αθηναίων έχοντας εκλεγεί με το ψηφοδέλτιο του Δημήτρη Αβραμόπουλου.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Έφυγε ξαφνικά από τη ζωή η Ζωή Λάσκαρη, σε ηλικία 77 ετών! :-("
Related Posts with Thumbnails