Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Τέσσερις σαρκοφάγους έφερε στο φως η ανασκαφή στον Κεραμεικό

Νέες ταφές του Δημόσιου Σήματος, συγκεκριμένα τέσσερις σαρκοφάγους που χρονολογούνται από το τρίτο τέταρτο του 4ου αιώνα π.Χ., έφερε στο φως η αρχαιολογική έρευνα σε οικόπεδο της οδού Μυκάλης 66-68 απέναντι από τον Κεραμεικό.



Γιατί η περίφραξη γύρω από τον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού δεν σημαίνει κατ' ανάγκην ότι αποτελεί και το όριο του επίσημου νεκροταφείου της Αρχαίας Αθήνας, του περίφημου Δημοσίου Σήματος, όπου ενταφιάζονται οι επιφανείς πολίτες.

Αντιθέτως, οι ανασκαφές στη γύρω περιοχή αποκαλύπτουν διαρκώς νέους τάφους, οι οποίοι ανήκουν στο νεκροταφείο. Στην προκειμένη περίπτωση μάλιστα, όπως αναφέρει Το Βήμα, η μία από τις τέσσερις ταφές ήταν ασύλητη, ενώ όλες οι άλλες περιελάμβαναν σκελετικό υλικό.

Οι τάφοι βρίσκονται σε περίβολο, γεγονός που ενδεχομένως σημαίνει την ταφή οικογένειας, ενώ μεταξύ των ευρημάτων ήταν μια επιτύμβια λήκυθος και ένα μεγάλο επιτύμβιο λιοντάρι (μήκους 2 μ. και ύψους 1,5 μ.) και τα δύο μαρμάρινα.

Η ύπαρξη του λέοντος δείχνει ότι συνόδευε την ταφή επιφανούς νεκρού. Το σύνολο βρίσκεται σε έναν από τους αρχαίους παράδρομους του Δημόσιου Σήματος με πλάτος 3 μέτρα, καθώς εντοπίστηκαν και τα αναλλήμματά του.

Το οικόπεδο, πάντως, θα απαλλοτριωθεί σύμφωνα με απόφαση του ΚΑΣ, καθώς μάλιστα το υπουργέιο Πολιτισμού στοχεύει στην αναβάθμιση της περιοχής και στην ενοποίηση του Κεραμεικού με την Ακαδημία Πλάτωνος.


Πηγή: www.in.gr
Διαβάστε περισσότερα "Τέσσερις σαρκοφάγους έφερε στο φως η ανασκαφή στον Κεραμεικό"

ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΑ 86 ΤΟΥ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΟΥΝΤΑΣ. Ο λεβέντης του ελληνικού σινεµά! :΄(

Οι περισσότεροι τον ήξεραν επειδή «κρατάει µαχαίρι». Εκείνος όµως έχει λάβει µέρος σε ταινίες των πέντε Οσκαρ και σε δύο που πήραν Χρυσή Σφαίρα. Ποτέ όµως δεν περηφανεύτηκε.

Παιδί του Λαού ο Νίκος Ξανθόπουλος; Γράψε λάθος. Ο Γιώργος Φούντας ήταν και έτσι θα µείνει στην καρδιά µου. Μακριά από εύκολα δάκρυα. Σεµνός, χαµηλόφωνος, ντόµπρος και αφοσιωµένος οικογενειάρχης. Γεννηµένος το 1924, ο παίδαρος που έλειωνε θηλυκές καρδιές τις δεκαετίες του ‘50 και του ‘60, έµεινε µε την ίδια γυναίκα – τη (χορεύτρια) Χρυσούλα Ζώκα µε τις απίστευτες γάµπες – από το 1954, δηλαδή 56 χρόνια. Σας είπα... Απίστευτος.

Υστερα από τις θρυλικές εµφανίσεις του στη «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη (1955), «Ποτέ την Κυριακή» του Ζυλ Ντασσέν (1960), «Τα κόκκινα φανάρια» του Βασίλη Γεωργιάδη (1961)και το «Αµέρικα, Αµέρικα» του Ηλία Καζάν (1963), βροχή ήταν οι προτάσεις από ξένες παραγωγές. «Ρε Γιώργο» του λέγανε «µάθε επιτέλους αγγλικά να κάνεις καριέρα στην Αµερική». Τρελός ήταν. Το µόνο που επιθυµούσε η καρδούλα του ήταν η γυναίκα του, το αγόρι του, οι φίλοι και λίγο κρασί σε κάποια ταβέρνα της γειτονιάς! Εχουµε και λέµε λοιπόν. Τρία Οσκαρ ο «Ζορµπάς». Ενα το «Ποτέ την Κυριακή», ένα το «Αµέρικα, Αµέρικα», υποψήφια καλύτερης ξενόγλωσσης παραγωγής τα «Φανάρια», Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης η «Στέλλα». Το ίδιο και το «Κορίτσι µε τα µαύρα». Εχουµε ακόµα και λέµε, ηθοποιός µε σκηνοθέτες πολλών αστέρων: Ντασσέν, Κακογιάννης, Καζάν, Κούνδουρος, Γεωργιάδης, Γλυκοφρύδης. Λεβεντόπαιδο µε τα όλα του. Το 1973 σε µια τηλεοπτική σειρά µε τον τίτλο «Η Κατοχή» παίζει µαζί µε τους Κουρτ Γιούργκενς, Μαρία Σελ και Κλάους Κίνσκι. Ολοι γερµανόφωνοι.

Υστερα από µερικά επεισόδια, παίρνει το καπελάκι του και φεύγει. «∆εν µπορούσα να παίζω σε ένα σίριαλ που δείχνει Γερµανούς να σώζουν Ελληνόπουλα στην Κατοχή». Τόσο ήταν το ανάστηµα του Φούντα. Από το Μαύρο Λιθάρι της Παρνασσίδας.

Του 1925. Σπουδάζει θέατρο στο Ωδείο Αθηνών, µε δάσκαλο τον Αιµίλιο Βεάκη. Παίζει στους θιάσους της Κατερίνας και της Καλουτά. Οµως το σινεµά τον κερδίζει και έτσι το θέατρο προς το παρόν το εγκαταλείπει. Θα επιστρέψει αργότερα. «Πρέπει να βάλω ένσηµα, να κερδίσω µια αξιοπρεπή σύνταξη». Πρώτη του κινηµατογραφική εµφάνιση στη «Νεκρή Πολιτεία» του Φρίξου Ηλιάδη, το 1951. Αν και στο Ιντερνετ αναφέρεται ότι συµµετείχε και στα «Χειροκροτήµατα» του Γιώργου Τζαβέλλα το 1944 για τον Αττίκ µε Ζινέτ Λακάζ, Χορν, Αλεξανδράκη. Τελευταία του εµφάνιση το 1993 στο τηλεοπτικό «Γόβα στιλέτο». Τελευταία του κινηµατογραφική στο «Κορίτσι της Μάνης» µε την Αντζελα Γκερέκου του 1986. Με δύο (ελληνικά) βραβεία ερµηνείας. Το πρώτο «Με τη λάµψη στα µάτια» (1966) του Πάνου Γλυκοφρύδη. Με Ανέστη Βλάχο, Γιάννη Φέρτη, Ξένια Καλογεροπούλου, Λαυρέντη ∆ιανέλλο και Ζώρα Τσάπελη. Το δεύτερο «Πυρετός στην άσφαλτο» του Ντίνου ∆ηµόπουλου σε σενάριο Νίκου Φώσκολου µε Τζένη Ρουσσέα, Νόρα Βαλσάµη, Φαίδωνα Γεωργίτση.

Απόδειξη; Κανείς δεν έχει κάτι κακό να πει για τον Φούντα. Φανταστείτε, ο εραστής που κρατάει µαχαίρι και «µαχαιρώνει» τη Μελίνα Μερκούρη στην αλησµόνητη «Στέλλα» ουδέποτε ήθελε να παίζει ρόλους bad guy. Τον στενοχωρούσε. Μερικές φορές δεν το άντεχε. Ταγµένος, από την ψυχούλα του, για το δίκιο, το καλό, την αξιοπρέπεια, για την Ελλάδα ρε γαµώτο. Πάντα το έλεγε. Και κάθε φορά, όταν πριν από είκοσι χρόνια τον έβλεπα στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, χεράκι χεράκι µε τη Χρυσούλα, πάντα από το στόµα του έβγαιναν λόγια γεµάτα ελπίδες για τα νιάτα! Να πω την αλήθεια, δεν σενοχωρήθηκα τόσο για την απουσία του. Εφυγε πλήρης ηµερών και µακάρι πολλοί εξ ηµών να καταφέρουµε το προσδόκιµο του Γιώργου. Ενα πράγµα µε πληγώνει. ∆εν είναι ο Γιώργος, είναι αυτή η σπάνια ράτσα του αληθινού έλληνα λεβέντη που αργοπεθαίνει!

Πηγή: www.tanea.gr
Διαβάστε περισσότερα "ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΑ 86 ΤΟΥ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΟΥΝΤΑΣ. Ο λεβέντης του ελληνικού σινεµά! :΄("

«Έφυγε» η Σμάρω Στεφανίδου :'(

Μια από τις σημαντικότερες ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, η Σμάρω Στεφανίδου, έφυγε χθες το βράδυ από τη ζωή. Νοσηλευόταν στο Ιπποκράτειο με καρδιακή ανεπάρκεια.



Η Σμάρω Στεφανίδου είχε γεννηθεί το 1913 στην Αθήνα από Μικρασιάτες γονείς και από πολύ μικρή ανέβηκε στο θεατρικό σανίδι.
Τελείωσε τις θεατρικές της σπουδές στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και το 1937 συνεργάστηκε με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη. Από την δεκαετία του ΄50 συμμετείχε στον θίασο του Βασίλη Λογοθετίδη και παρέμεινε εκεί μέχρι τον θάνατο του τελευταίου.
Σταθμός στην καριέρα της υπήρξε ο ρόλος της Εκάβης στις «Τρωάδες» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Τσαρούχη, «στην Ακαδημία Τσαρούχη», που όπως έλεγε η ίδια «μαθαίνεις μόνο σοφά πράγματα». Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1951 με την ταινία «Τα τέσσερα σκαλοπάτια».

Η Σμάρω Στεφανίδου συνεργάστηκε με όλα τα μεγάλα ονόματα, από την Κατερίνα και την Λαμπέτη μέχρι τον Χόρν, τον Κωνσταντάρα, τον Φέρτη, τον Νίκο Κούρκουλο και πολλούς άλλους. Ευτύχησε να παίξει στα πιο σημαντικά έργα του ελληνικού και ξένου θεατρικού ρεπερτορίου.

Ιδιαίτερα σημαντική ήταν και η παρουσία της στο ραδιόφωνο με σειρές, θεατρικά έργα και αναγνώσεις μυθιστορημάτων και αξέχαστη η φωνή της στη «Βαρώνη Στάφ» και στο «Τρίτο Στεφάνι» του Κώστα Ταχτσή. Στην τηλεόραση πήρε μέρος σε τέσσερις μόνον σειρές.

Από τον γάμο της με τον τραγουδιστή Βασίλη Σεϊτανίδη απέκτησε μια κόρη (1951), τη Λήδα Σάνταλα.
Η παρουσία της σε θεατρικές πρεμιέρες, ακόμη και τα τελευταία χρόνια, ήταν συχνή, και πριν λίγα χρόνια μαζί με την κόρη της δημιούργησαν ένα «Πολιτιστικό στέκι», στο Χαλάνδρι.



Πηγή: www.enet.gr
Διαβάστε περισσότερα "«Έφυγε» η Σμάρω Στεφανίδου :'("

Η "Βασίλισσα"... εβιάσθη! Όχι μια φορά, αλλά ... πέντε!

Η «ΜΠΑΡΤΣΑ» ΤΣΑΛΑΠΑΤΗΣΕ TΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΗΣ ΡΕΑΛ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΟΥΡΙΝΙΟ, ΕΦΤΑΣΕ ΣΕ ΕΝΑ ΑΝΕΤΟ 5-0 ΣΤΟ CLASICO KAI EΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΗΝ ΦΥΣΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ, ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ.-

Ένα μεγάλο μάθημα στην νεόκοπη Ρεάλ του Ζοσέ Μουρίνιο έδωσε απόψε το βράδυ η Μπαρτσελόνα. Οι πρωταθλητές Ισπανίας διέλυσαν με 5-0 τους «μισητούς» αντίπαλους τους στην Βαρκελώνη, τους υποχρέωσαν στην πρώτη ήττα της σεζόν και τους προσπέρασαν στην βαθμολογία της «Πριμέρα». Πέμπτη σερί νίκη της «Μπάρτσα» σε clasico, Τσάβι, Πέδρο και Βίγια (2) τα γκολ της νίκης των «μπλαουγκράνα», αναιμική και σχεδόν… παραδομένη από την αρχή η «βασίλισσα».

Πηγή: www.sportdog.gr | Διαβάστε τη συνέχεια...
Διαβάστε περισσότερα "Η "Βασίλισσα"... εβιάσθη! Όχι μια φορά, αλλά ... πέντε!"

Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

Νέος τρόπος εισαγωγής στο Δημόσιο!

Δείτε τον νέο τρόπο εισαγωγής ενός υποψηφίου για δουλειά στο Δημόσιο. Τέρμα το ΑΣΕΠ και οι λοιπές γραφειοκρατικές ταλαιπωρίες. Πατήστε στο "Διαβάστε περισσότερα"!




Ο τρόπος είναι απλός και ταυτόχρονα τσεκάρει την οξυδέρκεια και το IQ του υποψηφίου. 



Τα βήματα είναι τα παρακάτω:

Α. Παρατηρήστε την παραπάνω εικόνα
 Β. Απαντήστε στις παρακάτω απλές ερωτήσεις...

1. Ποιος μαθητής είναι κουρασμένος ή νυσταγμένος;
2. Ποιά είναι τα δίδυμα αγόρια;
3. Ποια είναι τα δίδυμα κορίτσια;
4. Πόσα είναι τα κορίτσια και πόσα τα αγόρια;
5. Ποιος είναι ο δάσκαλος;

Καλή σας επιτυχία:

Πηγή: http://www.contra.gr/Columns/Paparazzi/index.html

Διαβάστε περισσότερα "Νέος τρόπος εισαγωγής στο Δημόσιο!"

Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

Το πείραμα των πέντε πιθήκων

Το ακόλουθο πείραμα, αποδίδεται στον Αμερικανό ψυχολόγο ερευνητή Χάρι Χάρλοου (Harry Harlow) και φέρεται να συνέβη στην δεκαετία του ’60. Ο Χάρλοου είχε πραγματοποιήσει και άλλα πειράματα με πιθήκους, με σκοπό να μελετήσει την κοινωνική τους συμπεριφορά, κάτω από διάφορες συνθήκες.



Στο συγκεκριμένο πείραμα, ο Χάρλοου έκλεισε πέντε πιθήκους σε ένα μεγάλο κλουβί, στην οροφή του οποίου κρέμονταν δεμένη με σκοινί μια μπανάνα. Ακριβώς κάτω από την μπανάνα, ο Χάρλοου τοποθέτησε μια σκάλα, έτσι ώστε οι πίθηκοι να μπορούν ν’ ανεβούν και να την πάρουν.

Όταν ένας πίθηκος επιχειρούσε να ανεβεί την σκάλα για να πιάσει την μπανάνα, τότε όλοι οι πίθηκοι καταβρέχονταν με παγωμένο νερό. Όταν σταματούσε το κατάβρεγμα με το παγωμένο νερό, οι πίθηκοι επιχειρούσαν και πάλι ν’ ανεβούν την σκάλα και να πάρουν την μπανάνα, αλλά η νέα ψυχρολουσία που ακολουθούσε, τους έκανε να σταματούν την προσπάθειά τους. Αφού επαναλήφθηκε η ίδια διαδικασία για μερικές φορές ακόμα, στο τέλος οι πίθηκοι εγκατέλειψαν τελείως την προσπάθεια τους να πάρουν την μπανάνα, συνδέοντας και συσχετίζοντας την τιμωρία τους με το παγωμένο νερό μ’ αυτήν ακριβώς την προσπάθεια.

Στην επόμενη φάση του πειράματος, ο Χάρλοου αντικατέστησε τον έναν από τους πιθήκους, με έναν άλλον που δεν είχε την εμπειρία της ψυχρολουσίας. Όταν αυτός -φυσιολογικά- επιχείρησε να ανέβει την σκάλα για να φτάσει την μπανάνα, τότε οι υπόλοιποι τέσσερις πίθηκοι που γνώριζαν τις συνέπειες της προσπάθειάς του, του επιτέθηκαν εμποδίζοντάς τον να ολοκληρώσει την προσπάθειά του. Το ίδιο σκηνικό συνέβαινε, έως ότου ο νεοφερμένος πίθηκος εμπέδωσε πως η προσπάθειά του να πάρει την μπανάνα εξαγρίωνε τους άλλους τέσσερις πιθήκους που του επιτίθονταν με πολύ άγριες διαθέσεις, οπότε σταμάτησε κι αυτός οριστικά την προσπάθεια του ν’ αποκτήσει την μπανάνα.

Στην συνέχεια, ο Χάρλοου αντικατέστησε έναν ακόμη πίθηκο. Κι αυτός, ο νέος πίθηκος, όπως ήταν αυτονόητο θέλησε να σκαρφαλώσει στη σκάλα και να πιάσει την μπανάνα. Και πάλι όμως εξελίχτηκε η ίδια σκηνή: Οι υπόλοιποι πίθηκοι, μαζί κι αυτός που δεν είχε καταβραχεί με παγωμένο νερό, του επιτέθηκαν ματαιώνοντας την προσπάθειά του.

Η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε, έως ότου αντικαταστάθηκαν όλοι οι πίθηκοι. Έτσι, τώρα, στο κλουβί υπήρχαν πέντε πίθηκοι, που κανένας τους δεν είχε δεχτεί την τιμωρία της ψυχρολουσίας και φυσικά αγνοούσαν για ποιον λόγο συνέβαινε αυτή. Κάθε φορά όμως γίνονταν το ίδιο ακριβώς πράγμα: Ο νεοφερμένος πίθηκος που επιχειρούσε να πάρει την μπανάνα, δέχονταν την επίθεση των υπόλοιπων. Γίνονταν δηλαδή υπερασπιστές ενός κανόνα, χωρίς να γνωρίζουν τον λόγο. Γιατί πολύ απλά, «έτσι βρήκαν τα πράγματα»…

Μήπως βρίσκετε κάποιες ομοιότητες και με την ανθρώπινη πραγματικότητα;…

Διαβάστε περισσότερα: http://www.pare-dose.net/?p=3829#ixzz14jKG555w
Διαβάστε περισσότερα "Το πείραμα των πέντε πιθήκων"

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

Τι είναι ο άμπακας; (Έφαγε/ήπιε τον άμπακα)

Η λέξη «άμπακας» (ή «άμπακος»), προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «άβαξ» (άβακας). Ο άβακας ήταν μια πλάκα με άμμο ή κερί, πάνω στην οποία οι αρχαίοι Έλληνες (κι όχι μόνο αυτοί) έκαναν μαθηματικούς υπολογισμούς. Ήταν δηλαδή ένα αριθμητήριο.



Στην συνέχεια, ο «άβαξ» θα περάσει στα λατινικά ως «abacus» και θα αποκτήσει και την σημασία της Αριθμητικής. Με την ίδια σημασία, θα επιστρέψει αργότερα και πάλι στην ελληνική γλώσσα ως «άμπακας» και «άμπακος» και θα γίνει ευρύτατα γνωστός μετά το 1568, όταν κι εξεδόθη στην Βενετία από τον Μανουήλο Γλυνζώνιο, το πρώτο βιβλίο Αριθμητικής με τον τίτλο «Βιβλίον πρόχειρον τοις πάσι περιέχον την τε πρακτικήν Αριθμητικήν» (ο μακροσκελής τίτλος του βιβλίου συνέχιζε: «…ή μάλλον ειπείν την λογαριαστικήν, και περί του πώς ευρίσκει έκαστος το άγιον Πάσχα και τέλειον Πασχάλιον αεί και πάντοτε. Και περί ευρέσεως σελήνης εν ποία ημέρα γίνεται η γέννα αυτής»). Το βιβλίο αυτό, έμεινε γνωστό στον πολύ κόσμο με την γενική ονομασία «άμπακας» κι επειδή ήταν σχετικά ογκώδες, όποιος το είχε μελετήσει και γνώριζε το περιεχόμενό του, θεωρούνταν λίγο έως πολύ, ως τέρας σοφίας. Έτσι, όταν ήθελαν να πουν πως κάποιος έχει πολλές γνώσεις, λέγαν ότι «αυτός ξέρει τον άμπακα».

Στην πορεία του χρόνου, ο άμπακας έπαψε να είναι αποκλειστικά ταυτόσημος με την Αριθμητική κι έγινε συνώνυμος γενικά με την μεγάλη ποσότητα. Έτσι, έφτασε στις μέρες μας να έχει επικρατήσει η χρήση του όρου, στις φράσεις «έφαγε τον άμπακα» ή «ήπιε τον άμπακα».

Διαβάστε περισσότερα: http://www.pare-dose.net/?p=3838#ixzz14jJR6Sri

Διαβάστε περισσότερα "Τι είναι ο άμπακας; (Έφαγε/ήπιε τον άμπακα)"

Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Νέα νομοθεσία για την τηλεόραση: Μείωση της βίας, τέλος στα «κλειδωμένα» αθλητικά

Νέα νομοθεσία για την τηλεόραση προωθεί η κυβέρνηση, η οποία, μεταξύ άλλων, μειώνει τη μετάδοση προγραμμάτων με βία, ορίζει ότι τα κανάλια υποχρεούνται να μεταδίδουν ευρωπαϊκό πρόγραμμα σε ποσοστό 51% του χρόνου εβδομαδιαίως, απαγορεύει τη δραματοποίηση γεγονότων σε δελτία και ενημερωτικές εκπομπές, ενώ βάζει τέλος στις συμβάσεις μεταξύ καναλιών για την απόκτηση αποκλειστικών δικαιωμάτων μετάδοσης αθλητικών αγώνων. Τα πρόστιμα για την καταστρατήγηση της νέας νομοθεσίας ποικίλλουν, από 15.000 έως και 3 εκατ. ευρώ.


Συγκεκριμένα, σύμφωνα με δημοσίευμα του «Έθνους», οι βασικοί άξονες του σχετικού Προεδρικού Διατάγματος είναι οι εξής:

- Απαγορεύεται η δραματοποίηση και η δραματοποιημένη αναπαράσταση γεγονότων σε δελτία και ενημερωτικές εκπομπές. Απαγορεύεται η παρουσίαση ή συμμετοχή ανήλικων μαρτύρων καθώς και ανηλίκων που βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση σε ειδησεογραφικά προγράμματα. Επιτρέπεται μόνο εφόσον είναι αναγκαία για την ενημέρωση του κοινού και δεν προκαλείται βλάβη στην προσωπικότητα του ανηλίκου και μόνο μετά από γραπτή άδεια του γονέα. Απαγορεύεται η παρουσίαση ανήλικου δράστη εγκληματικών πράξεων ή υπαίτιου δυστυχήματος.

- Τα κανάλια οφείλουν να μη μεταδίδουν προγράμματα που ενδέχεται να βλάψουν σοβαρά τη σωματική, πνευματική ή ηθική ανάπτυξη των ανηλίκων με σκηνές πορνό ή βίας (σωματικής ή λεκτικής) χωρίς να είναι αναγκαίο για την πληροφόρηση του κοινού.

- Τα κανάλια υποχρεούνται να μεταδίδουν ευρωπαϊκό πρόγραμμα σε ποσοστό 51% του χρόνου εβδομαδιαίως. Δεν υπολογίζονται ειδήσεις, αθλητικά, παιχνίδια, διαφημίσεις, τηλεπωλήσεις και τρέιλερ. Σύμφωνα με την εφημερίδα, η διάταξη αυτή αναμένεται να ανοίξει ξανά την πόρτα στο ελληνικό πρόγραμμα (σίριαλ και οι επαναλήψεις τους, ταινίες και τηλεταινίες).

- Τα κανάλια δεν μπορούν να μεταδίδουν κατ’ αποκλειστικότητα εκδηλώσεις που θεωρείται ότι έχουν μεγάλη σημασία (Ολυμπιακοί Αγώνες, τουρνουά ποδοσφαίρου, μπάσκετ κλπ.) για την κοινωνία, με τρόπο που παρεμποδίζει την πρόσβαση του κοινού στην προβολή τους. Οι συμβάσεις μεταξύ καναλιών για την απόκτηση αποκλειστικών δικαιωμάτων τηλεοπτικής μετάδοσης μέσα στην Ελλάδα ή σε άλλη χώρα της ΕΕ εκδηλώσεων μεγάλης σημασίας για την κοινωνία είναι ανίσχυρες αν δεν κοινοποιηθούν στο υπ. Εσωτερικών και το ΕΣΡ.

- Επιτρέπεται η «τοποθέτηση προϊόντος» σε κινηματογραφικά ή τηλεοπτικά έργα όταν: α) το περιεχόμενό τους δεν επηρεάζεται κατά τρόπο που να θίγει την ευθύνη και την ανεξαρτησία του καναλιού, β) δεν εμπεριέχεται ευθεία προτροπή σε αγορά ή μίσθωση προϊόντων, γ) δεν δίνεται υπερβολική προβολή σε αυτά τα προϊόντα.



Πηγή:  http://tvxs.gr/node/70382

Διαβάστε περισσότερα "Νέα νομοθεσία για την τηλεόραση: Μείωση της βίας, τέλος στα «κλειδωμένα» αθλητικά"

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Η κατάσταση στη χώρα βρίσκεται πραγματικά εκτός ελέγχου. Ο παραλογισμός που επικρατεί κόβει δίχως άλλο την ανάσα. Πρέπει να είμαστε η μοναδική χώρα στην υφήλιο που αμφισβητούμε την τετράγωνη λογική και ενθουσιαζόμαστε με επιλογές εξωπραγματικές και παράλογες. Μπροστά στην εντελώς αναπάντεχη βουτιά στο οικονομικό αδιέξοδο οι πάντες αναζητούν ενόχους εξαιρώντας τον εαυτό τους από την όποια ευθύνη. Η συλλογική υστερία με την οποία η ελληνική κοινωνία είχε στρατευθεί πίσω από το όραμα του μεγάλου κράτους που άκοπα εξασφάλιζε πλουτισμό και ευδαιμονία οι πάντες προσποιούνται πως δήθεν τάχα δεν τους αφορά.



Η περίπτωση της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι χαρακτηριστική. Εγινε τότε προσπάθεια να βγούμε από τον λήθαργο και να συνειδητοποιήσουμε την πραγματικότητα. Οι ΔΕΚΟ τέθηκαν μπροστά στις ευθύνες τους, δαπάνες δημόσιες ψαλιδίσθηκαν, ιδιωτικοποιήσεις προωθήθηκαν, φορείς μπήκαν σε σειρά άλλοι για να κλείσουν κι άλλοι να καταργηθούν. Οι αγορές άρχισαν να ανοίγουν, οι ευνοιοκρατίες να περιορίζονται και δημόσιες εργολαβίες και προμήθειες να περικόπτονται. Για πρώτη φορά η χώρα βρέθηκε με ετήσιο δημοσιονομικό πλεόνασμα. Κι όμως με μεγάλη πλειοψηφία η ελληνική κοινωνία στράφηκε εναντίον της. Γιατί έβαζε τέλος στο πάρτυ. Θίγοντας βαθειά ριζωμένα συμφέροντα. Με άλλοθι την καταδίκη του νεοφιλελευθερισμού τα βολεμένα στη διαφθορά στρώματα συνέχισαν ανενόχλητα την πορεία στην καταστροφή.

Το οξύμωρο είναι πως ορισμένοι σήμερα κραυγάζουν για την πολιτική τάξη που ποτέ δεν ύψωσε δήθεν την φωνή της για την καταστροφή στην οποία βαδίζαμε. Λησμονώντας την σκόπιμη δαιμονοποίηση όσων είχαν διαφορετική γνώμη και τον συνακόλουθο εξοβελισμό τους στο περιθώριο, καταγγέλλονται τώρα συλλήβδην οι πολιτικοί για να καλυφθούν οι ενοχές της υπόλοιπης κοινωνίας. Ο παραλογισμός όμως και η υποκρισία δεν τελειώνουν εδώ. Το σύστημα, μαζί και με την νοοτροπία του κόσμου, δεν εννοεί να αλλάξει. Η εύκολη εμμονή με την εξασφάλιση εσόδων φορτώνει με φόρους την οικονομία και γονατίζει τον δυναμισμό της οικονομίας. Και περιέργως αδιαφορούν όλοι με την ανεργία που αρχίζει να καλπάζει στον ιδιωτικό τομέα.

Νυστέρι όμως περικοπών στα έξοδα του δημόσιου τομέα μπαίνει μοναχά σε περιπτώσεις που και πάλι θύμα είναι η ιδιωτική οικονομία. Δεν αποδίδεται έτσι ο ΦΠΑ, δεν πληρώνονται ιδιώτες στους οποίους χρωστάει το κράτος (προμηθευτές νοσοκομείων, κατασκευαστικές εταιρίες, βενζινάδικα) και δεν συμψηφίζονται χρέη του δημοσίου με υποχρεώσεις των ιδιωτών απέναντί του. Το δημόσιο όμως προωθεί αμέσως συμψηφισμούς όταν αυτό χρωστάει.

Όταν όμως φθάνουμε στην απασχόληση στο δημόσιο σύσσωμη η κοινωνία κινητοποιείται ενάντια σε τυχόν απολύσεις. Συμβασιούχοι απαιτούν μονιμοποιήσεις ενώ η εργασιακή τους σχέση έχει ολοκληρωθεί. Κόμματα και ΜΜΕ, που αδιαφορούν για ιδιωτικές επιχειρήσεις και εργοστάσια που κλείνουν, χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για συμβασιούχους που κλειδώνουν την Ακρόπολη (μόνο οι Ρωμαίοι του Σύλλα, οι βάρβαροι Ερούλοι εισβολείς και οι Ναζί το έκαναν στο παρελθόν) και αντιδρούν στην προσπάθεια των Αρχών (εισαγγελείς και αστυνομία) να αποκαταστήσουν την τάξη.

Το χειρότερο είναι πως ουδείς μαθαίνει από το παρελθόν. Τυφλωμένη η κυβέρνηση από τις σοσιαλίζουσες ιδεοληψίες της επιμένει σε φοροεπιδρομές δίχως προοπτική. Αγνοώντας πέρα από την κοινή λογική και την διεθνή σχετική εμπειρία (βλ. Grigore Pop-Eleches, From Economic Crisis to Reform: IMF Programs in Latin America and Eastern Europe, 2008). Και στην Αργεντινή ο σοσιαλιστής Ντε Λα Ρούα διαδέχθηκε τον «νεοφιλελεύθερο» Κάρλος Μένεμ στοχεύοντας στην αποκατάσταση των υποτιθέμενων κοινωνικών αδικιών και στη «διάσωση» της χώρας. Με καταιγισμό φόρων βέβαια. Το αποτέλεσμα ήταν η κατάρρευση της αγοράς, η γενική φτώχεια και οι λεηλασίες από εξαγριωμένους όχλους πολλών πόλεων. Τελικά η Αργεντινή χρεοκόπησε ολοκληρωτικά και ακόμη δυσκολεύεται να συνέλθει.

Η θεοποίηση της παραφροσύνης όμως γίνεται κυρίαρχο φαινόμενο της δημόσιας ζωής της χώρας όταν η Αριστερά, της οποίας οι ιδέες κυριάρχησαν στα μεταδικτατορικά χρόνια στον τόπο και οδήγησαν ουσιαστικά στα τραγικά οικονομικά αδιέξοδα, εμφανίζεται τιμητής των πάντων. Προπαγανδίζοντας μάλιστα πολιτικές πάνω στην γραμμή του κρατισμού που, εφαρμοζόμενες, θα εμβάθυναν ακόμη περισσότερο τα αδιέξοδα. Να μην ξεχνάμε πως προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζε πως η ανεργία μπορεί να καταπολεμηθεί μοναχά μέσω του διορισμού όλων των ανέργων στο …δημόσιο!

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν πως η εσωτερική βιτρίνα της χώρας, η ιδιωτική δηλ. τηλεόραση, πλημμυρίζει από αγράμματες ασημαντότητες και άνευ προσωπικότητας αλλά πλήρους αλαζονείας πολύξερους πολυλογάδες. Η παραφροσύνη οφείλει από κάπου να διακρίνεται. Και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ φροντίζουν να εξυπηρετούν την σχετική ανάγκη.

Πηγή: http://www.sofokleous10.gr/
Διαβάστε περισσότερα "Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ"

Ο ''βασιλιάς της γαρίδας'' ξεκίνησε από την Εύβοια!

Όταν ένας φτωχός ψαράς έφευγε μετανάστης το 1957 για την Αυστραλία, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα δημιουργούσε τη μεγαλύτερη αλιευτική επιχείρηση της Αυστραλίας...

Πρόκειται για τον αείμνηστο Άρθουρ Ράπτη, που ξεκίνησε ως ψαράς τη δεκαετία του 1950 στην Εύβοια και έφτασε στο σημείο να δημιουργήσει μία οικογενειακή επιχείρηση, που πλέον συγκαταλέγεται στις 100 πλουσιότερες της Κουινσλάνδης, σύμφωνα με σχετική λίστα της εφημερίδας "The Sunday Mail".



Η Raptis Group ιδρύθηκε από τον Άρθουρ Ράπτη στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Ο Άρθουρ Ράπτης πήγε μετανάστης στην Αυστραλία το 1957 και άρχισε την επαγγελματική του ζωή στην ξένη χώρα, κάνοντας αυτό που έκανε και στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Εύβοια, δηλαδή ψαρεύοντας. Λίγο αργότερα, προσελήφθη από αλιευτική εταιρία της Αδελαΐδας και βήμα-βήμα έχτισε την επιχείρηση-κολοσσό!

Η περιουσία της οικογένειας Ράπτη, μέσω της εταιρίας Raptis Group, που δραστηριοποιείται στον τομέα της αλιείας και της εξαγωγής ψαριών σε όλο τον κόσμο, φτάνει τα 172 εκατ. δολάρια (Αυστραλίας), γεγονός που την κατατάσσει ανάμεσα στους 100 πλουσιότερους ομίλους της Κουινσλάνδης, αφενός, αλλά και στους 200 πλουσιότερους της Αυστραλίας.

Όπως έγραψε ο "Νέος Κόσμος", η Raptis Group και οι ιδιοκτήτες της, ο Γιώργος, ο Κώστας και ο Τζιμ Ράπτης, θεωρούνται σήμερα οι "βασιλιάδες της γαρίδας", αφού η Raptis Group είναι η μεγαλύτερη αλιευτική επιχείρηση της Αυστραλίας, με κύριο προϊόν παραγωγής και εξαγωγής τη γαρίδα.

Η ομογενειακή οικογενειακή επιχείρηση έχει στην ιδιοκτησία της 100 αλιευτικά πλοία, ιχθυοτροφεία, γραφεία σε κάθε μεγάλο λιμάνι της χώρας και εξάγει φρέσκα, αλλά και κατεψυγμένα ψάρια και γαρίδες σε κάθε γωνιά του κόσμου. Οι γαρίδες και τα ψάρια της ομογενειακής επιχείρησης πηγαίνουν από τη Νοτιοανατολική Ασία έως την Ευρώπη, σερβίρονται σε ελληνικά πιάτα, ενώ εξάγονται, επίσης, σε Αφρική και Βόρεια Αμερική.

Πηγή: http://www.newsit.gr

Διαβάστε περισσότερα "Ο ''βασιλιάς της γαρίδας'' ξεκίνησε από την Εύβοια!"

Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Αποκάλυψη για το Μνημόνιο


Ένα αποκαλυπτικό άρθρο για το λάκκο που μας σκάβει η κυβέρνηση, ανεβάζει το antinews με σκοπό να μάθετε ότι τα δεινά που ζούμε τώρα είναι ελάχιστα, μπροστά σε όσα μας περιμένουν για άλλα τέσσερα χρόνια.

Η κυβέρνηση υπέγραψε ένα Μνημόνιο που έχει χρονική ισχύ μέχρι και το 2014, με συνεχή μέτρα, φόρους και περικοπές που στόχο έχουν να αποφέρουν έσοδα 30 δισεκατομμύρια ευρώ, ή το 13% του ΑΕΠ. Με τα μέτρα που έλαβε φέτος και όλοι λέμε ότι είναι σκληρά, θα εξοικονομήσει πόρους της τάξης των 5,8 δισ. ευρώ. Οπότε όλοι θα πρέπει να ξέρουμε τι υπέγραψε η κυβέρνηση με την Τρόικα. Ένα μνημόνιο που προβλέπει για τα έτη 2011,2012,2013,2014 εξεύρεση πόρων της τάξης των 24,2 δισ. ευρώ.



Αναλύοντας ορισμένους πίνακες που υπάρχουν στο παράρτημα του ντροπιαστικού νόμου 3845/2010 βλέπουμε ότι στο λαιμό του ελληνικού λαού κρύβεται μια θηλιά που θα σφίγγει χρόνο με το χρόνο. Παράλληλα, αποκαλύπτονται στοιχεία που η κυβέρνηση δεν μας έχει εξηγήσει κι αν ισχύουν τότε κάνουν ακόμη πιο αποικιοκρατική τη συμφωνία.

Σύμφωνα λοιπόν με τους πίνακες:

Το 2011 προβλέπονται εξοικονομήσεις πόρων 9,65 δισ. ευρώ που προέρχονται είτε από φόρους είτε από περικοπές. Για παράδειγμα υπολογίζονται έσοδα από τα αυθαίρετα 800 εκατ. ευρώ. Πράσινα τέλη 300 εκατ. ευρώ, αύξηση των αντικειμενικών αξιών 400 εκατ. ευρώ, ημιυπαίθριοι 500 εκατ. ευρώ, 1 δισ. από τον ΦΠΑ, περικοπές 150 εκατ. στις υψηλές συντάξεις, και μείωση κατά 500 εκατ. ευρώ στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Το 2012 τα έσοδα που προβλέπονται ανέρχονται σε 5,57 δισ. ευρώ και περιλαμβάνονται έσοδα από ΦΠΑ, τεκμήρια, 200 εκατ. από νέα αύξηση των αντικειμενικών αξιών, νέα μείωση 500 εκατ. ευρώ από το ΠΔΕ, 300 εκατ. από φόρους στην κατανάλωση μη αλκοολούχων ποτών. Μάλιστα προβλέπεται εξιοκονόμηση πόρων 600 εκατ. από τη μείωση των προσλήψεων των δημοσίων υπαλλήλων πέραν του 5:1. Εχει πει δηλαδή η κυβέρνηση ότι θα φεύγουν 5 και θα προσλαμβάνεται ένας αλλά τώρα φαίνεται ότι σχεδιάζει απολύσεις επιπλέον.

Το εντυπωσιακό είναι ότι εμφανίζεται κι ένας κωδικός με την ονομασία “Μη καθορισμένα μέτρα για λειτουργικά έξοδα” που θα φέρουν 900 εκατ. ευρώ.

Το 2013 τα έσοδα έχουν προϋπολογιστεί σε 4,77 δισ. ευρώ με τον κωδικό “Μη καθορισμένα μέτρα για λειτουργικά έξοδα” να έχει έσοδα 4,2 δισ. ευρώ και άλλα 500 εκατ. από νέες απολύσεις πέραν του 5:1.

Και το 2014 τα μη καθορισμένα μέτρα δίνουν 5,7 δισ. ευρώ, όσα δηλαδή θα εισπραχθούν φέτος με τα ήδη ληφθέντα μέτρα.

Τα ερωτήματα είναι πολλά και βασανιστικά. Θα απαντήσει, όμως, κανείς; Εμείς θα τα θέσουμε διότι κάποιος πρέπει να τα πει, να τα αποκαλύψει για να ξέρει ο κόσμος τι να περιμένει.

Τη σημαίνει μη καθορισμένα μέτρα; Είναι απλά ένα “μαξιλάρι” ή μήπως πρόκειται για κρυφά μέτρα που δεν ξέρει κανείς παρά μόνο οι κυβερνητικοί εγκέφαλοι;
Τι σημαίνει ότι θα μειωθούν περαιτέρω οι δημόσιοι υπάλληλοι. Από που θα γίνουν απολύσεις ή μήπως θα κοπούν και οι προσλήψεις που έχουν προαναγγελθεί στο πλαίσιο του ποσοστού 5:1;
Γιατί το Μνημόνιο πάει μέχρι το 2014; Τριετής δεν είναι ο εναγκαλισμός με το ΔΝΤ;
Γιατί να βρεθούν 30 δισ. ή το 13% του ΑΕΠ; Εμείς δε θέλουμε να το μειώσουμε κάτω από το 3%; Γιατί μιλάνε εδώ για έλλειμμα ουσιαστικά 0,5%; Ή μήπως είναι μεγαλύτερο απ’ ότι σήμερα λένε, δηλαδή 13,5%-13,7%;
Αν η οικονομία, η αγορά, οι οικογένειες, οι επιχειρήσεις έχουν διαλυθεί με μέτρα ύψους 5,8 δισ. τι θα κάνουν όταν θα πρέπει να βρεθούν 30 δισ.;


Ιδού και οι πίνακες:







Πηγή: www.antinews.gr
Διαβάστε περισσότερα "Αποκάλυψη για το Μνημόνιο"

25 αλήθειες και στατιστικές για το σεξ

Μερικές φορές δεν πιστεύουμε κάτι , επειδή μας φαίνεται αστείο . Δεν είναι όμως έτσι … παρακάτω θα δείτε 25 αλήθειες και στατιστικές για το σεξ , μπορεί να σας φαίνονται αστεία , αλλά δεν είναι !




1. Οι Άντρες, κατά μέσο όρο, σκέφτονται το σεξ κάθε 7 δευτερόλεπτα.

2. Σε κάθε κανονική ιστοσελίδα, υπάρχουν 5 σελίδες που περιέχουν πορνο.

3. Τα γένια ενός άντρα μεγαλώνουν πιο γρηγορότερα όταν προσδοκούν να κάνουν σεξ .

4. Υπάρχουν άνδρες στη Γκουάμ, που έχουν ως αποστολή να ταξιδεύουν στην ύπαιθρο και να ξεπαρθενιάζουν τις κοπέλες , οι οποίες τους πληρώνουν για το προνόμιο να τους κάνουν σεξ για πρώτη φορά !

5. Η λέξη«γυμναστήριο» προέρχεται από το αρχαιοελληνικό «γυμνάζειν» που σημαίνει «να ασκείσαι γυμνός», όπως ήταν το σύστημα στην αρχαία Ελλάδα.

6. Το πρώτο ζευγάρι που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση , στο κρεβάτι , ήταν : ο Φρεντ και η Βίλμα Flintstone.

7. Στην Ινδία είναι φθηνότερο να κάνεις σεξ με μια πόρνη παρά να αγοράσεις ένα προφυλακτικό.

8. Το σεξ, βιοχημικά δεν έχει καμία διαφορά από το να τρως μεγάλες ποσότητες σοκολάτας.

9. ‘Όταν κάνουμε Sex καίμε 360 θερμίδες την ώρα.

10. Το ρεκόρ οργασμών σε μια ώρα για τους άντρες, είναι 16.

11. Οι νεότεροι γονείς στον κόσμο ήταν 8 και 9 , ζούσαν στην Κίνα το 1910.

12. Στην Ινδονησία η ποινή για αυνανισμό …. είναι ο αποκεφαλισμός.

13. Οι γαλοπούλες μπορούν να αναπαράγουν χωρίς σεξουαλική επαφή. Δηλαδή με παρθενογένεση.

14. Το 85% των ανδρών που πεθαίνουν από ανακοπή καρδιάς κατά τη συνουσία, διαπιστώνεται ότι έχουν εξαπατήσει τις συζύγους τους.

15. Το 40% των γυναικών λέει ότι είχε οργασμό ενώ έβλεπε σεξουαλικό όνειρο. Το ίδιο ποσοστό για τους άντρες είναι 80%.

16. Το κορνάρισμα (στο αμάξι των νεόνυμφων) προέρχεται από μια παράδοση που λέει ότι έτσι εξασφαλίζεται το καλό σεξ.

17. Ένας οργασμός γουρουνιών διαρκεί 30 λεπτά.

18. Ο μεγαλύτερος αριθμός παιδιών που είχε μια μητέρα είναι 69 παιδιά.

19. Σύμφωνα με το Κάμα Σούτρα, αν ένας άντρας πίνει γάλα καμήλας με μέλι μπορεί να έχει στύση 24 ώρες το 24ωρο.

20. Οι άνθρωποι, οι πίθηκοι, και τα δελφίνια είναι τα μόνα είδη που κάνουν σεξ για ευχαρίστηση.

21. Το 60% των γυναικών ισχυρίζεται ότι η «πρώτη φορά» ήταν χάλια. Ενώ το 14% των ανδρών ισχυρίζεται ότι η «πρώτη φορά» δεν ήταν καθόλου απολαυστική. Δηλαδή οι γυναίκες δεν απολαμβάνουν μόνο την πρώτη φορά (μετά δώστου να καταλάβει !!)

22. Σύμφωνα με τις Έρευνες Κίνσευ, το 75% των ανδρών εκσπερματώνει μέσα σε τρία λεπτά από την στιγμή της διείσδυσης. Ενώ ολόκληρη η σεξουαλική πράξη έχει μέση διάρκεια 15 λεπτά.

23. Το 1% των γυναικών μπορεί να φτάσει σε οργασμό μόνο με τον ερεθισμό του στήθους (αν δεν αισθάνεστε και πολύ περήφανοι για το απόκτημα σας .. ασχοληθείτε με το στήθος για κανά 5ώρο , όλο και κάτι θα καταφέρετε ).

24. Στον Μεσαίωνα, οι άπιστες Γαλλίδες σύζυγοι υποχρεώνονταν να κυνηγήσουν ένα κοτόπουλο μέσα στους δρόμους της πόλης, ολόγυμνες.

25. Οι αρσενικοί και θηλυκοί αρουραίοι μπορούν να κάνουν σεξ 20 φορές την ημέρα
Διαβάστε περισσότερα "25 αλήθειες και στατιστικές για το σεξ"

Η Ελληνική Γλώσσα τροφός όλων των γλωσσών

Της Αναστασίας Γονέου

Η Ομηρική (Ελληνική) γλώσσα που αποτελεί τη βάση επάνω στην οποία στηρίχτηκαν πλήθος σύγχρονων γλωσσών, δεν υπήρξε αρχή μιας εποχής στη γλωσσική ιστορία , αλλά το μόνο ακέραιο μνημείο μιας μακράς, προγενέστερης περιόδου κατά την οποία συντέθηκε, για να «ονοματίσει» τα επιτεύγματα και τις γνωστικές κατακτήσεις του μεγάλου προκατακλυσμιαίου πολιτισμού της «Χρυσής Εποχής».




Ακόμα κι αν δεν υπήρχε καμία άλλη αναφορά, ακόμα κι αν δεν είχε διασωθεί κανένα προκατακλυσμιαίο μνημείο, θα αρκούσε η Ελληνική γλώσσα ως απόδειξη της ύπαρξης στο παρελθόν μίας εποχής μεγάλου πολιτισμού. Στη γλώσσα μας είναι εμφυτευμένη όλη η γνώση που κατέκτησε ο άνθρωπος έως την παρούσα στιγμή. Κάθε ελληνική λέξη-όρος φέρει ένα βαρύ φορτίο νόησης, φορτίο που οι προγενέστεροι «εξόδευσαν», για να κατακτήσουν γνωστικά τη συγκεκριμένη έννοια και να την «βαπτίσουν» με το συγκεκριμένο όνομα-λέξη. Γι’ αυτό οι σκοταδιστές κάνουν το παν να την εξαφανίσουν. Περιττόν να πούμε ότι όλες οι Ευρωπαικές γλώσσες είναι ιδιώματα της Ελληνικής Γλώσσης. Οποια λέξη κι' αν εξετάσετε θα δείτε ότι η ρίζα της προέρχεται απο κάποια Ομηρική λέξη ή είναι παράφραση ταύτης.

love, λατινικό:love εκ του ''λάFω'' το διγαμμα F που είναι κανονικα το εκτο γραμμα του Ελληνικού αλφαβήτου γινεται αυ σημαίνει ''θέλω πολύ''

no, λατινικο:non,ne εκ του εκ του νη:αρνητικόν μόριον ''νέ τρώει, νέ πίνει'', νηπενθής=απενθής, νηνεμία=έλλειψις ανέμου

money, λατινικο:moneta εκ του μονία=μόνη επωνυμια της θεας Ηρας :''Ηρα μονία'', στο προαύλιο του ναου της στην Ρώμη βρισκόταν το νομισματοκοπείο, Τα νομισματα εφεραν την παρασταση της, (monetae)

I εκ του εγώ ή ίω στην Βοιωτική διάλεκτο

yes εκ του γέ=βεβαίως kiss me εκ του κύσον με= φιλησε με, λογια του Οδυσσεα στην Πηνελόπη.

move εκ του Ομηρικού αμείβου=κουνήσου!!!!!!

After εκ του Ομηρικου αυτάρ=μετά, ο Ομηρος μας λέγει''θα σας διηγηθω τι εγινε αυτάρ''

me εκ του :με

matrix εκ του:μητρα

model εκ του:μήδος=σχέδιο

disaster εκ του:δυσοίωνος+αστήρ!!!!!

Humor εκ του χυμόρ=χυμός (Στην διάλεκτο των Ευβοέων οπως αναφερεται και στον Κρατυλο του Πλάτωνοςτο τελικό σ προφερεται ως ρ. Π.χ.σκληρότηρ αντί σκληρότης)

Colonie εκ του κολώνεια =αποικιακη πόλις

Karat εκ του κεράτιον, μικρόν κέρας χρησιμεύον εις στάθμισιν βάρους

ιs εκ του είς

Heart,core εκ τού κέαρ=καρδιά

Pause εκ του παύση

exit εκ του έξιτε=εξέλθετε

exist λατινικά ex+sisto εκ του έξ+ίστημι=εξέχω, προέχω

serpent λατινικά:serpo έκ του έρπω, ερπετόν, ή δασεία προφέρεται ως σ:σερπετό, αντιδάνειον σερπαντίνα.

simple εκ του απλούς(δασύνεται)

Sponsor εκ του σπένδω=προσφέρω σπονδή.

care εκ του καρέζω.

day δία έλεγαν οι Κρήτες τήν ημέρα, ευδιάθετος=βρίσκεται σε καλή μέρα

medicine λατινικά:medeor εκ του μέδομαι,μήδομαι=σκέπτομαι πράττω επιδεξίως, μέδω=φροντίζω, μεδέων=προστάτης

restoration λατινικα:restauro εκ του ρά+ίστημι, οπου το ρά δεικνύει συνάρτησιν,ακολουθίαν, επίτασιν π.χ. ρά-θυμος, καί ίστημι=στήνομαι

restaurant εκ του ρά+ίσταμαι=έφαγα καί στηλώθηκα

resistance εκ του ρά + ίστημι

illusion εκ του λίζει=παίζει

flower λατινικά flos εκ του φλόος

brother λατινικα frater εκ του φράτωρ

space εκ του σπίζω =εκτείνω διαρκώς

marmelade λατινικα melimelum εκ του μελίμηλον =κυδωνι

menace εκ του μήνις

mentor εκ του μέντωρ

mother εκ του μάτηρ, μήτηρ

father εκ του πάτερ,πατήρ

maturity λατινικά:maturus εκ τού μαδαρός=υγρός

mow εκ του αμάω=θεριζω

moke εκ τού μώκος=αυτός που χλευάζει

Frapper μέσω του φραγκικού hrappan εκ του (F)ραπίζω =κτυπώ (F=το αρχαίο Ελληνικό δίγαμμα)

GLAMOYR λατινικο:GRAMOYR εκ του γραμμαριο!!! Η εξήγηση απλη.Οι ανθρωποι της τοτε εποχης εβλεπαν τους διάφορους μαγους και γόητες να παρασκευαζουν τις συνταγές τους με συστατικα μετρημενα σε γραμμαρια, και επειδη η ολη διαδικασια και η παρουσια αυτων των ατομων ηταν γοητευτικη και με κυρος το GRAMOYR-GLAMOYR πηρε την εννοια που του αποδίδουμε σημερα.

turbo εκ του τύρβη=κυκλικη ταραχώδης κινηση

night εκ του....νυχτα τι αλλo

transfer εκ του:τρύω(διαπερνώ)+φέρω, για παραδειγμα transatlantic=διαπερνω τον Ατλαντικο

eyes εκ του:φάεα=ματια

sex εκ του:έξiς, η λέξη δασύνεται και η δασεια κανονικα πρεπει να προφερεται μονο που εχουμε ξεχάσει το πως..... στην Αγγλικη διάλεκτο και για την συγκεκριμενη λέξη προφέρεται ως σιγμα. Σε άλλο παραδειγμα τo ύδωρ που επισης δασύνεται και με αλλαγη του δ σε τ εχουμε το βαρβαρικο water.............

maximum λατινικα:maximum εκ του μέγιστος

minor λατινικα:minor εκ του μινύς =μικρός. Προσεξτε τωρα το καταπληκτικό, στα επισημα γεύματα ειχαν το μινύθες γραμμάτιον ενα μικρο κειμενο δηλαδη στο οποίο αναγραφόταν τι περιελαμβανε το γεύμα. Απο εδω οι λοιποί βάρβαροι οταν σταματησαν να τρωνε ο ενας τον αλλο πηραν το ......MENU

mayonnaise εκ της πόλεως Mayon, Η πολις αυτη ελαβε το όνομά της εκ του Μάχωνος, αδελφού του Αννιβα, ο οποιος ειχε το Ελληνικο όνομα Μάχων

mine εκ του Μινώαι =λιμενες ονομασθεντες εκ του γνωστου Μίνωος! Κρητων λιμενες, Μίνωαι καλούμεναι (Διοδ.Σικελ.Ε'84,2) οπου γινοταν εμπορεία μεταλλευματων

boss εκ του πόσσις =ο αφεντης του σπιτιού

lord εκ του λάρς, οι Πελασγικές Ακροπόλεις ονομάζονταν Λάρισσες και ο διοικητής τους λάρς ή λαέρτης......

bar λατινικα:barra εκ του μάρα =εργαλείον σιδηρουργού

bank λατινικα pango εκ του παγιώ, πήγνυμι οι τραπεζες πηραν την ονομασια τους απο τα πρωτα "τραπεζια" (παγκους) που στηνονταν στην αγορα.

banjo λατινικα: pandura εκ του πανδούρα =μουσικο οργανο

double εκ του:διπλούς

dolllar εκ του τάλλαρον=καλαθι το οποιο χρησιμοποιούταν ως μοναδα μετρησης στις ανταλλαγες, π.χ δωσε μου 5 τάλλαρα σταρι να σου δωσω 3 αλευρι. Σε μας εχει μεινει ως τάλληρο αλλα και ως το γνωστό μας τελλάρo!!!

amen λατινικα:amen, ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΑΜΗΝ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΕΒΡΑΙΚΟ ΕΙΝΑΙ. ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΟΥ ή μήν =ΑΛΗΘΩΣ, (ΙΛΙΑΔΑ ΟΜΗΡΟΥ Β291) , ημέν , Η 301. ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΟΥ ημέν ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ αμέ!!

Best regards,

Anastasia Goneou
Business Organization Dept

ΔΙΑΔΟΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ

Πηγή: http://douridasliterature.com/glossa2.html
Διαβάστε περισσότερα "Η Ελληνική Γλώσσα τροφός όλων των γλωσσών"

Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2010

Τράπεζα Κύπρου: Μια μικρή ιστορία τραπεζικής τρέλας!

Είναι γνωστό, ότι οι τράπεζες στην Ελλάδα χάνουν κάθε χρόνο ουκ ολίγες υποθέσεις στις δικαστικές αίθουσες, επειδή επιβάλλουν παράνομες και καταχρηστικές χρεώσεις στους πελάτες τους. Μια ιστορία τραπεζικής… τρέλας από την Κύπρο, με πρωταγωνίστρια την Τράπεζα Κύπρου, δείχνει όμως πόσο μακριά μπορεί να φθάνει η αυθαιρεσία των τραπεζών.



Πριν από μερικούς μήνες, όπως πληροφορείται το “Bn” από πηγές στην Κύπρο, η Τράπεζα Κύπρου επιδίωξε να εισπράξει 25.000 ευρώ από πελάτη της, που όμως αμφισβήτησε το ύψος του χρέους, υποχρεώνοντας την τράπεζα σε μια ταπεινωτική δικαστική ήττα, αφού το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή και υποχρέωσε την τράπεζα να πληρώσει τα δικαστικά έξοδα!

Η μικρή ιστορία τραπεζικής τρέλας, που δείχνει εύγλωττα το βαθμό αυθαιρεσίας των τραπεζικών χρεώσεων, αλλά και την αλαζονική στάση των τραπεζών έναντι των πελατών τους, ακόμη και στις δικαστικές αίθουσες, έχει ως εξής:

n Το αρχικό χρέος για το οποίο κινήθηκε δικαστικά η τράπεζα ήταν 5.000 ευρώ και προερχόταν από υπερανάληψη σε τρεχούμενο λογαριασμό. Με τους τόκους και άλλες πρόσθετες χρεώσεις, η Τράπεζα Κύπρου έφθασε στο δικαστήριο για να διεκδικήσει πενταπλάσιο ποσό, 25.000 ευρώ!
n Όμως, οι εκπρόσωποι της Τράπεζας Κύπρου έχασαν την… μπάλα, όταν κλήθηκαν από το δικαστήριο να εξηγήσουν πώς ακριβώς διαμορφώνονται οι επιμέρους χρεώσεις, που διαμορφώνουν τη συνολική της απαίτηση. Μάλιστα, στη διάρκεια προηγούμενων προσπαθειών της να εισπράξει την οφειλή, η Τράπεζα Κύπρου αρχικά την μείωσε στις 14.000 ευρώ και ακολούθως ακόμη χαμηλότερα.
n Όταν κλήθηκε να εξηγήσει στο δικαστήριο πώς ακριβώς η απαίτησή της μετατράπηκε σε… ακορντεόν, η Τράπεζα Κύπρου απλώς απάντησε ότι το έπραξε ύστερα από καθοδήγηση των νομικών υπηρεσιών της, αποδεχόμενη ουσιαστικά, ότι κάποιες από τις απαιτήσεις προέρχονταν από καταχρηστικές χρεώσεις.
n Στη συνέχεια, όμως, η Τράπεζα Κύπρου απέφυγε να αναλύσει τις χρεώσεις που η ίδια εκ των υστέρων αναγνώρισε ως καταχρηστικές. Έτσι, το δικαστήριο βρέθηκε σε αδυναμία να ελέγξει τη νομιμότητα των απαιτήσεων και να προσδιορίσει το πραγματικό ύψος της οφειλής, με αποτέλεσμα να απορρίψει στο σύνολό της την αγωγή της τράπεζας και να την υποχρεώσει να καταβάλει στους αντιδίκους (πελάτη και εγγυητές) τα δικαστικά έξοδα!

Νομικοί στην Αθήνα τονίζουν, ότι και στα ελληνικά δικαστήρια οι τράπεζες μπλέκονται συχνά σε ανάλογες περιπέτειες. Επισημαίνουν, μάλιστα, ότι αυτό συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις διεκδίκησης οφειλών από καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες, όπου οι τράπεζες ως γνωστόν επιβάλλουν ανεξέλεγκτα «καπέλα». Όταν ένας δανειολήπτης ασκήσει ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής από τράπεζα, αναφέρουν οι ίδιες νομικές πηγές, αναλύοντας στην αίτησή του με ακρίβεια τις καταχρηστικές χρεώσεις, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δικαιωθεί και η διαταγή πληρωμής της τράπεζας θα «πέσει».

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, οι τράπεζες αποφεύγουν να επαναφέρουν την αίτησή τους για έκδοση διαταγής πληρωμής, υπολογίζοντας την επόμενη φορά μόνο τις «νόμιμες» απαιτήσεις τους, ακριβώς για να αποφύγουν να αναγνωρισθεί και μέσω της Δικαιοσύνης η καταχρηστικότητα των πρακτικών τους. Έτσι, ύστερα από μια αποτυχημένη προσπάθεια για έκδοση διαταγής πληρωμής, οι τράπεζες σε αρκετές περιπτώσεις προσπαθούν να έλθουν σε εξώδικο συμβιβασμό με τον οφειλέτη, μειώνοντας κατά πολύ τις απαιτήσεις τους.

Όλα αυτά πιστοποιούν, όμως, την ανάγκη προσαρμογής του τραπεζικού συστήματος στη νομιμότητα: ιδιαίτερα σε μια περίοδο κρίσης, όπου οι δανειολήπτες ασφυκτιούν, είναι αδιανόητο οι τράπεζες να επιμένουν σε καταχρηστικές πρακτικές «αφαίμαξης» των δανειοληπτών, προσφεύγοντας μάλιστα σε ένδικα μέσα για να διεκδικήσουν απαιτήσεις, που και οι ίδιες γνωρίζουν ότι σε κάποιο ποσοστό είναι παράνομες!

Πηγή: http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/1083-2010-09-08-23-03-17

Διαβάστε περισσότερα "Τράπεζα Κύπρου: Μια μικρή ιστορία τραπεζικής τρέλας!"

Οκτώ μύθοι για την κρίση

Του Πάνου Μανδραβέλη

Το στοίχημα για την Ελλάδα είναι να μην πάει η κρίση χαμένη, να αρχίσει να κινείται σε άλλη τροχιά πιο παραγωγική.

Συγχωρέστε με αν η εισήγησή μου σήμερα περιλαμβάνει πολλούς αριθμούς. Δεν είναι ότι καλύτερο Σάββατο πρωί μια ομιλία με αριθμούς, αλλά πραγματικά έχω μπουχτίσει από την ποίηση στον δημόσιο διάλογο. έχω μπουχτίσει από τα συνθήματα που θεωρούνται επιχειρήματα. Καλή είναι η ποίηση, αλλά στον διάλογο χρειαζόμαστε και κάποιους αριθμούς για να καταλάβουμε που βρισκόμαστε σήμερα, ώστε να δούμε που θα πάμε. Καλοί είναι και οι μύθοι, διακρινόμαστε ως λαός στην παραγωγή τους, αλλά δεν βοηθούν στην παραγωγή άλλων πραγμάτων που σήμερα χρειαζόμαστε περισσότερο. Γι αυτο κι εγώ θα μιλήσω για οκτώ από τους πολλούς μύθους που γέννησε η κρίση.




Μύθος Νο 1: Η Ελλάδα χρεοκόπησε. Λάθος· δεν χρεοκόπησε η Ελλάδα, αλλά το ελληνικό κράτος. Αν δούμε τους σχετικούς λογαριασμούς της Τράπεζας της Ελλάδος θα διαπιστώσουμε ότι οι Έλληνες πολίτες έχουν καταθέσεις και ρέπος μόνο στις ελληνικές τράπεζες 285 δισ. ευρώ. Όσο περίπου είναι και το δημόσιο χρέος για το οποίο γίνεται τόσο συζήτηση.

Υπάρχει όμως ένα ακόμη στοιχείο το οποίο δεν λαμβάνουμε υπόψη. Μπορεί να έχουμε το υψηλότερο αναλογικά δημόσιο χρέος στην Ευρώπη, αλλά το ιδιωτικό μαζί με το δημόσιο χρέος είναι πολύ πιο χαμηλό από πολλές χώρες της Ευρώπης. Η Ελλάδα έχει συνολικό χρέος 184% του Ακαθάριστου Εθνικού της Προϊόντος, η Ιρλανδία έχει 1.200%, η Ολλανδία, 380%, η Βρετανία ξεπερνά το 370% ακόμη και η ζηλευτή Γερμανία χρωστά συνολικά το 189% του ΑΕΠ της.

Αυτό αποδεικνύει κάτι που ξέραμε: έχουμε ένα φτωχό κράτος με πλούσιους πολίτες, αλλά αναδεικνύει και την ανάγκη να κάνουμε κάτι. Η χρεοκοπία του κράτους μαθηματικά θα οδηγούσε σε χρεοκοπία της χώρας σε κάθε τομέα.

Μύθος Νο 2: Η κρίση είναι οικονομική. Λάθος. Μπορεί να προσέχουμε περισσότερο την οικονομία επειδή οι περικοπές τσούζουν ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, αλλά αυτό είναι μόνο μέρος της ευρύτερης κρίσης που πλήττει τον τόπο. Έχουμε κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Από τους 46 θεσμούς που μετρά η Public Issue, για μόνο δώδεκα οι θετικές γνώμες υπερτερούν των αρνητικών. Πρώτη η πυροσβεστική και δεύτερη η Μετεωρολογική υπηρεσία. Αυτό το έλλειμμα εμπιστοσύνης δεν εμφανίζεται τώρα που έχουμε τα συμπτώματα της οικονομικής κρίσης, αλλά από το 2007 που δημιουργήθηκαν αυτοί οι δείκτες. Συνεπώς έχουμε και πολιτική κρίση, με την ευρύτερη έννοια της αντιπροσώπευσης. Δεν εμπιστευόμαστε αυτούς που εμείς εκλέγουμε. Όποια έρευνα κι αν κοιτάξουμε θα δούμε ότι τα κόμματα, η Βουλή και η κυβέρνηση βρίσκονται στους δείκτες εμπιστοσύνης.

Έχουμε κρίση στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης· φαίνεται από τις κυκλοφορίες των εφημερίδων. Έχουμε κρίση στην εκπαίδευση, το πιστοποιούν όλες οι διεθνείς έρευνες. Κρίση στην δικαιοσύνη· ο καθηγητής κ. Σταύρος Τσακυράκης έγραφε πρόσφατα: «Οι εκκρεμείς υποθέσεις στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών ξεπερνούν τις 149.000, στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών τις 11.000 και στο Συμβούλιο της Επικρατείας τις 31.000. Καθένα από τα παραπάνω δικαστήρια διεκπεραιώνει κατ΄ έτος λιγότερες υποθέσεις από αυτές που εισάγονται, με αποτέλεσμα κάθε χρόνο να αυξάνονται οι εκκρεμείς υποθέσεις και ο απαιτούμενος χρόνος εκδίκασης. Σήμερα μία διοικητική διαφορά χρειάζεται πάνω από 17 χρόνια για να εκδικασθεί από όλους τους βαθμούς δικαιοδοσίας. Του χρόνου θα χρειάζεται 20, σε πέντε χρόνια 30.» («Βήμα» 8.8.2010)

Αλλά ας πάμε λίγο παραπέρα. Όταν σε μια χώρα συγκεντρώνεται το 40% του πληθυσμού σε ένα λεκανοπέδιο κι εκεί παράγεται το 50% του ΑΕΠ, σημαίνει ότι έχεις μια βαριά ασθένεια που χρειάζεται ένα τυχαίο γεγονός για να για να γίνει η ασθένεια κρίση βαριάς μορφής. Σκεφθείτε -ω μη γένοιτο- μια μεγάλη καταστροφή στην Αθήνα. Χάνεται η Ελλάδα.

Άλλο στοιχείο της ασθένειας που αναγκαστικά γίνεται κρίση: Η προστιθέμενη αξία του δευτερογενούς τομέα (ορυχεία, μεταποίηση, βιομηχανίες, κατασκευές κ.λπ.) είναι σχεδόν ίση (18,7% του ΑΕΠ) με την προστιθέμενη αξία του Εμπορίου συν τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές (17% του ΑΕΠ). Αυτό σημαίνει ότι κάποιοι λίγοι παράγουν και οι υπόλοιποι είμαστε, στο πάρε-δώσε· στην ανταλλαγή.

Μύθος Νο. 3: η κρίση είναι καπιταλιστική. Αυτό μπορεί να είναι αληθές για την διεθνή κρίση, όπου πραγματικά αν κοιτάξουμε πίσω από την πιστωτική κρίση και τα περίεργα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, θα βρούμε την κλασική μαρξιστική κρίση υπερπαραγωγής, αλλά δεν ισχύει επ’ ουδενί για την Ελλάδα. Θα ήταν αστείο να μιλάμε για κρίση υπερπαραγωγής στην Ελλάδα (εδώ ψάχνουμε με το κιάλι να βρούμε την παραγωγή). Στην Ελλάδα έχουμε κρίση του μεγάλου κράτους δηλαδή κρίση σοσιαλιστική. Δεν μιλάμε μόνο για τις ΔΕΚΟ· 1,2 δισ. ετησίως είναι το έλλειμμα του ΟΣΕ.

Δυστυχώς αυτό το μεγάλο κράτος έχει μπολιάσει πολλούς τομείς της ιδιωτικής οικονομίας. Δια αφανών κι εμφανών επιδοτήσεων δημιουργήσει φούσκες παντού. Κλασικό παράδειγμα είναι η αγορά των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Έχουμε αναρωτηθεί πως σε μια χώρα σαν την Ελλάδα επιβιώνουν 26 εφημερίδες πανελλαδικής κυκλοφορίας, δέκα κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας και ουκ έστι αριθμός ραδιοφώνων; Έχουμε αναρωτηθεί από ποια αγορά συντηρούνται πέντε ή επτά επαρχιακές εφημερίδες σε κάθε πόλη;

Το κυκλοφορικό σύστημα της οικονομίας ήταν απλό. Το κράτος ήταν η καρδιά. Δανειζόταν λεφτά, τα έριχνε στην αγορά (με μισθούς, επιδοτήσεις, φεστιβάλ, πανηγύρια, ενισχύσεις επενδύσεων, πανεπιστήμια στο πουθενά για την τόνωση των τοπικών αγορών κ.λπ.) κι αυτό το ονομάσαμε ανάπτυξη. Αυτό που ζούμε τώρα είναι μια καρδιακή προσβολή. Το κράτος δεν μπορεί να δανειστεί συνεπώς η καρδιά υπολειτουργεί και σχεδόν ολόκληρο το κυκλοφοριακό σύστημα έχει παγώσει.

Μύθος Νο 4: η λογική απάντηση στην ελληνική κρίση είναι κεϊνσιανή. Ανοησίες. Η κεϊνσιανή απάντηση απαιτεί ανενεργούς συντελεστές παραγωγής. Η κλασική κεϊνσιανή συμβουλή να ανοίγουμε αχρείαστες τρύπες για να διοχετευθεί εισόδημα στην αγορά και αυτό με τη σειρά του να τροφοδοτήσει τη ζήτηση και συνεπώς την παραγωγή, στην περίπτωσή μας δεν δουλεύει. Το πλεονάζον εισόδημα που θα διοχετευθεί θα πάει στους Ισπανούς για να αγοράσουμε ντομάτες, στους Χιλιανούς για μήλα, στους Τούρκους για φακές και στους Γερμανούς για αυτοκίνητα. Εμείς στο τέλος της ημέρας θα μείνουμε με τις τρύπες και με την απορία πώς από ρυθμό ανάπτυξης 4% βρεθήκαμε (μόλις κόπηκαν τα δανεικά) στο μείον 4%.

Το αστείο είναι ότι υπέρ της κεϊνσιανής πολιτικής τάσσονται και οι εργαζόμενοι και οι Έλληνες επιχειρηματίες. Αν δείτε τις ανακοινώσεις των αποκαλούμενων «παραγωγικών φορέων» το μόνο πράγμα που προτείνουν ως αναπτυξιακό είναι «ρίξτε λεφτά στην αγορά». Αυτό φυσικά δεν γίνεται, γιατί δανεικά πλέον δεν υπάρχουν, για να κινηθεί το εμπόριο και η ελληνικού τύπου «ανάπτυξη», αλλά είναι χαρακτηριστική η μετάλλαξη της ελληνικής επιχειρηματικότητας. Στο κράτος προσβλέπουν και οι Έλληνες επιχειρηματίες κι ελπίζουν σε ένα νέο κύκλο ανακύκλωσης των δανεικών.

Μύθος Νο 5: Η ύφεση. Αυτή υπάρχει και είναι μεγάλη, αλλά αντίθετα με όσα υποστηρίζονται αυτή δεν είναι προϊόν του μνημονίου ή του προγράμματος σταθεροποίησης της ελληνικής οικονομίας. Η ελληνική οικονομία αρχίζει να επιβραδύνεται από το πρώτο τρίμηνο του 2009 και συνεχίζει. Μπορεί το 2010 και λόγω των περιοριστικών μέτρων να έχουμε μείον 3,5% ή μείον 4%, όπως προϋπολογίζεται, αλλά δεν ξέρουμε τι επιβράδυνση θα είχαμε χωρίς το μνημόνιο. Μπορεί δηλαδή στις 9 Μαϊου να είχαμε καρδιακή ανακοπή, στάση πληρωμών του κράτους, πανικό στις τράπεζες, κατάρρευση αυτού του σαθρού οικοδομήματος. Εδώ χωρίς στάση πληρωμών και μόνο με την παραφιλολογία είχαμε εκροή 20 δισεκατομμυρίων από τις καταθέσεις, μπορούμε να φανταστούμε τι θα γινόταν αν λέγαμε ότι το κράτος δεν έχει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του;

Μύθος Νο 6: Μόνο οι εργαζόμενοι πληρώνουν την κρίση. Έχετε δει τις αγωνιώδεις εκκλήσεις των εταιρών αυτοκινήτων, του ΕΒΕΑ, και άλλων σε εισαγωγικά παραγωγικών φορέων για την ενίσχυση της -πάλι εισαγωγικά- επιχειρηματικότητας; Μακροπρόθεσμα, αυτό που ευφημίζεται ως ελληνική επιχειρηματικότητα, θα πληγεί περισσότερο ακόμη και από τους εργαζόμενους, επειδή στο μεγάλο της κομμάτι είναι αεριτζίδικη. η λογική κάνω ένα γραφείο, πιάνω φιλίες με τον υπουργό ή τον διοικητή ενός δημόσιο οργανισμού και κάνω δουλειά με το κράτος στα χρόνια της επιτήρησης έχει τελειώσει, διότι απλώς το κράτος δεν έχει τα λεφτά που είχε. Φυσικά δεν πρόκειται να κοπεί μαχαίρι ούτε η διαφθορά, ούτε η διαπλοκή (διαφθορά είχαμε και στην πιο άγια οικογένεια· ένας από τους 12 μαθητές του Ιησού ήταν διεφθαρμένος) αλλά όταν το κράτος δεν έχει λεφτά, δεν υπάρχει και η υλική βάση της διαφθοράς. Κι αυτό θα πλήξει την ελληνική -και πάλι εισαγωγικά- επιχειρηματικότητα. Δεν τρέφω αυταπάτες· εμείς οι δημοσιογράφοι που δουλεύουμε σε ένα κατ’ εξοχήν κρατικοδίαιτο και βαθιά διαπλεκόμενο με κάθε εξουσία κλάδο θα πληγούμε πολύ. Αλλά μέχρι πότε οι Έλληνες πολίτες θα συντηρούν επτά κρατικά κανάλια, δέκα ιδιωτικά πανελλαδικά και τρία τέσσερα ανά πόλη επαρχιακά;

Μύθος Νο 7: Αναδιάρθρωση του χρέους. Μεταξύ μας αυτό είναι πολύ πιθανό να γίνει με την μορφή επιμήκυνσης, αλλά μπορεί και πρέπει να γίνει όταν αυτοί που μας δάνεισαν νιώσουν ασφαλείς ότι θα πάρουν τα λεφτά τους πίσω. Δυστυχώς πέρα από τα κερδοσκοπικά παιγνίδια στις αγορές, που τροφοδοτούν φήμες, δημοσιεύματα κ.λπ. υπάρχουν πραγματικοί φόβοι απλών ανθρώπων ότι θα χάσουν τα λεφτά τους τοποθετώντας τα σε ελληνικά ομόλογα. Δεν είναι οι επονομαζόμενοι καρχαρίες της Wall Street που ανησυχούν. Αυτοί τοποθετούνται έτσι ώστε να ελαχιστοποιούν το ρίσκο τους. Αλλά σκεφθείτε: εσείς θα θέλατε να αγόραζε το ασφαλιστικό σας ταμείο ομόλογα Αργεντινής; Θα θέλατε να εξαρτάται αν θα πάρετε σύνταξη, από το πως θα πάει η οικονομία της Αργεντινής;

Το αίτημα της αναδιάρθρωσης του χρέους, είναι ο παλιός ρομαντισμός της επανάστασης, αλλά τώρα με χρηματοπιστωτικά μέσα.

Αλλά ας υποθέσουμε ότι ήμασταν καθόλα έτοιμοι και στις 9 Μαϊου «τους την φέρναμε». Έβγαινε ο πρωθυπουργός, είτε από το Καστελόριζο, είτε από αλλού κι έλεγε «λεφτά δεν υπάρχουν. Στάση πληρωμών». Έκλειναν οι τράπεζες για να μην υπάρξει πανικός των καταθετών για να σηκώσουν τα λεφτά τους. Βάζαμε ισχυρές φρουρές στα σύνορα για να μην φύγουν τα χαρτονομίσματα σε βαλίτσες, ή όπως το κάναμε παλιότερα σε οδοντόκρεμες. Λέγαμε στους ξένους εμπόρους άι στο διάολο κι εσείς και τα προϊόντα σας (αυτοί σε μια χώρα υπό πτώχευση θα ζητούσαν ρευστό· δεν θα δεχόταν ούτε επιταγές, ούτε εγγυητικές, ούτε τίποτε) και λέγαμε ότι θα γίνουμε Αλβανία για μερικούς μήνες μέχρι μερικά χρόνια έως ότου περάσει η μπόρα.

Τι θα κάναμε μετά; Με τι λεφτά θα κινούσαμε στο ενδιάμεσο την ελληνική οικονομία και με ποια παραγωγική δομή θα αναπληρώναμε τις εισαγωγές; πως θα χρηματοδοτούσαν οι τράπεζες τους μικρομεσαίους, αφού θα υπήρχε ο εύλογος κίνδυνος τα λεφτά να φύγουν έξω αντί να γίνουν επενδύσεις ή θέσεις εργασίας;

Η παραδοχή μας περί χρεοκοπίας θα ήταν κάτι χειρότερο από την καρδιακή προσβολή του συστήματος, δηλαδή αυτού που ζούμε σήμερα. Θα ήταν καρδιακή ανακοπή. Θάνατος....

Μύθος Νο 8. Δεν υπάρχει ελπίδα. Ο μεγαλύτερος όλων των μύθων ο οποίος δυστυχώς εμποτίζει τον ψυχισμό νέων ανθρώπων, πολλοί από τους οποίους σκέφτονται να φύγουν στο εξωτερικό, κι αυτό αν πραγματοποιηθεί θα αποτελέσει πραγματική ζημία για την χώρα και την οικονομία. Υπάρχουν πολλά σενάρια καταστροφής τα οποία χρειάζονται μέρες για να αναλυθούν. Ένα βασικό σενάριο λέει πως ότι και να κάνουμε το δημόσιο χρέος θα πάει στο 148-150% του ΑΕΠ, οπότε η χρεοκοπία είναι αναπόφευκτη. Η αλήθεια είναι πως για τα δικά μας μεγέθη αυτό το χρέος είναι μεγάλο. Η αλήθεια επίσης είναι ότι για τα μεγέθη της παγκόσμιας οικονομίας, αυτό το χρέος είναι τρίχες. Ολόκληρο το σημερινό χρέος της Ελλάδας είναι το 1/3 του ελλείμματος των ΗΠΑ μόνο για φέτος.

Αν η παγκόσμια οικονομία ξεπεράσει τις φοβίες της, για το πουλόβερ της ευρωζώνης που θα ξηλωθεί με πρώτη την Ελλάδα και αν εμείς ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των αγορών η ελληνική οικονομία θα αρχίσει πάλι να κινείται και ίσως με ταχύτερους ρυθμούς. Το στοίχημα λοιπόν σήμερα είναι να μην πάει η κρίση χαμένη, να αρχίσει να κινείται σε άλλη τροχιά πιο παραγωγική. Διότι ακόμη και αν γινόταν σήμερα ένα θαύμα σαν αυτό της ΟΝΕ και το κόστος δανεισμού μας ξανάπεφτε στα επίπεδα του Γερμανικού -δηλαδή αυτά τα διαβόητα spreads γινόταν μηδενικά- τι θα κάναμε; Θα ακολουθούσαμε το μοντέλο της ανάπτυξης δια της κατανάλωσης αποκλειστικά; θα αναπαραγάγαμε ένα μοντέλο, από το οποίο δεν ήμασταν ευχαριστημένοι ούτε καν πριν την κρίση;

Έχουμε καταλάβει τι ζημιά κάναμε όλα αυτά τα χρόνια στην νέα γενιά, όταν το μόνο που ελπίζουν οι 18ρηδες και το αποτυπώνουν στη συμπλήρωση των μηχανογραφικών, είναι σχολές που θα τους εξασφαλίσουν μια θέση στο δημόσιο τομέα; Και ποιον δημόσιο τομέα; Τον ελληνικό, που δεν είναι ούτε ο πιο δημιουργικός, ούτε ο πιο συναρπαστικός στον κόσμο. Δηλαδή φτιάξαμε ένα σύστημα που οι καλύτεροι της νέας γενιάς ονειρεύονται να δουλέψουν σε υποθηκοφυλακείο.

Η χώρα βρίσκεται σε μια δύσκολη καμπή. Έχει σωρεύσει παθογένειες παντού και τώρα για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια προσπαθεί να τις θεραπεύσει. Δεν είναι εύκολη υπόθεση· ο συντηρητισμός δεξιός και αριστερός είναι μια γλυκιά πρόταση, αλλά όπως αποδείχθηκε και στην περίπτωση της Ελλάδας καταστροφική. Πρέπει όμως να τα αλλάξουμε όλα. Από το δημόσιο και την εκπαίδευση, μέχρι τους όρους της επιχειρηματικότητας και προσανατολισμού των νέων. Ειδικά αυτούς τους τελευταίους δεν πρέπει να τους απογοητεύουμε με μύθους σαν τους παραπάνω. Τους κληροδοτούμε ένα χρέος τριακοσίων δισ. ευρώ, αλλά τουλάχιστον να τους αφήσουμε την ελπίδα. Και να είμαστε σίγουροι πως αν τους εξηγήσουμε τα προβλήματα σωστά, θα τα καταφέρουν μια χαρά. Θα μάς ξελασπώσουν...

Εισήγηση σε ημερίδα του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης 11.9.2010
Διαβάστε περισσότερα "Οκτώ μύθοι για την κρίση"

Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010

ΕΙΜΑΙ ΕΞΟΡΓΙΣΜΕΝΟΣ!

Αξίζει να το διαβάσετε. Μεγάλες και καυτές αλήθειες. Και μετά αναρωτηθείτε μέσα σας τι είστε: ΈΛΛΗΝΑΣ ή «ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΈΛΛΗΝΑΣ»;

“Είμαι πλέον και επισήμως εξοργισμένος!

Απευθύνομαι σε όλους εκείνους που ζουν εδώ και “ντρέπονται που είναι Έλληνες” και σε εκείνους που ζουν έξω και “ντρέπονται που είναι Έλληνες”. Επίσης απευθύνομαι, από αυτόν τον ελεύθερο χώρο, σε εκείνους που φοβούνται για τα μελλούμενα.




Μέχρις εδώ! Όποιος ντρέπεται που είναι Έλληνας, κατάθεση διαβατηρίου, ταυτότητας, ασφαλιστικών βιβλιαρίων και λοιπών εγγράφων της Ελληνικής Δημοκρατίας και να μας αδειάσει την γωνιά, πάραυτα. Υπογραφή υπεύθυνης δήλωσης, ότι αποποιείται του “Ελληνισμού” του και όλα όσα έχουν να κάνουν με τον Άγιο τούτο τόπο και γρήγορα, έξω μαζί με τους ομοίους του. Καιρός να μετρηθούμε επιτέλους και να δούμε πόσοι δεν “ντρέπονται”. Μην συγχέετε τα χάλια του κράτους με την πατρίδα μου. Κατανοητόν;

Αν θέλετε για κάτι να ντρέπεστε, να ντρέπεστε για τα χάλια σας, κυρίες και κύριοι.

Εγώ ούτε ντρέπομαι, ούτε φοβάμαι. Κανέναν και τίποτα. Ούτε τον Θεό φοβάμαι. Τον σέβομαι αλλά δεν τον φοβάμαι, γιατί χωρίς εμένα και την Αγία Γλώσσα μου, θα τον λάτρευαν ακόμα, σε σκηνές, στην έρημο, γιδοβοσκοί. Χωρίς να θέλω να γίνω βλάσφημος, ακόμα και Εκείνος μου χρωστάει. Πολλά…

Περνάμε δύσκολους καιρούς και πολλοί φοβούνται για τα μελλούμενα. Εμείς τα φέραμε σε αυτό το σημείο, εμείς και θα τα διορθώσουμε πάλι. Ερώτηση: πότε ο Άγιος τούτος Τόπος, η πατρίδα μας, πέρασε εύκολους καιρούς; Μια ζωή μέσα στην πίεση και στην θυσία ζούμε. Όσο υπάρχει ακόμα και ένας (1) Έλληνας, όσο ζει και αναπνέει ένας (1) Έλληνας, ακόμα και αν βρίσκεται στις εσχατιές του πλανήτη τούτου, εγώ δεν φοβάμαι. Ο χρόνος μας εδώ, στον γαλάζιο τόπο, στην μέση του πουθενά, δεν τελείωσε.

Ποτέ δεν κατάφεραν να μας εξαφανίσουν και ποτέ δεν θα τα καταφέρουν! Προσπαθούν, αλλά την χάρη δεν θα τους την κάνουμε. Και σίγουρα δεν θα τα καταφέρει ο “μικρός” και οι συνοδοιπόροι του…

Θα μας δυσκολέψουν, θα μας ταλαιπωρήσουν, θα αφήσουν συντρίμια στο διάβα τους, θα πονέσουμε, θα κλάψουμε, θα ματώσουμε, όπως κάνουμε από την αρχή των αιώνων, σε αυτά τα άγια χώματα, αλλά αυτοί θα φύγουν, αργά ή γρήγορα και εμείς θα είμαστε ακόμη εδώ!

Μιλάει το συνονθύλευμα λιπώδη ιστού, ότι πρέπει να φύγουμε από το “Δίκαιο του αίματος.” Θα του πω , ότι αυτό το Δίκαιο, είναι το μόνο που αναγνωρίζουμε! Το μόνο που έχει αξία για εμάς! Το Δίκαιο του αίματος, των παππούδων μας και των προπαππούδων μας. Των ωκεανών του αίματος, που έχουν ποτίσει, απ’άκρη σ’άκρη, τα άγια χώματα, που εκείνος και οι όμοιοι του σήμερα μολύνουν.

Εκείνοι πρέπει να μας φοβούνται. Μικρός ο χρόνος ζωής τους. Προδότες μας ταλαιπωρούσαν πάντα. Οι αγώνες, όμως των προγόνων μας και αν χρειαστεί και οι δικοί μας, τα μιάσματα τα ξέπλεναν. Με αίμα , κόπο , δάκρυα και ιδρώτα.

Δεν είμαστε έθνος ανάδελφον, είμαστε έθνος μόνον… Ατίθασοι, επαναστάτες, απρόβλεπτοι…Έχουμε σχέση με την πατρίδα, παρόμοια με εκείνη που έχουμε με την μάνα μας. Την ταλαιπωρούμε, την στεναχωρούμε με τις επιλογές των ανθρώπων που παίρνουμε κοντά μας, της ανοίγουμε το πορτοφόλι για χαρτζιλίκι, την βρίζουμε γιατί μας πιέζει και προσπαθεί να μας “βάλει μυαλό”, αλλά την αγαπάμε παθολογικά. Ρωτήστε, όποιον Έλληνα θέλετε, ποιο πράγμα είναι το πιο βαρύ να του βρίσεις και να του λοιδορήσεις. Την μάνα του θα σας πει. Συγχωρούμε, γιατί είμαστε μεγάθυμοι, τα πάντα σε όλους. Αν κάποιος διανοηθεί να βρίσει ή αποπειραθεί να πειράξει μία τρίχα απ’ τα μαλλιά της ΜΑΝΑΣ, θα του πιούμε το αίμα, κυριολεκτικά. Μαύρο φίδι που τον έφαγε. Θα τον ξετρυπώσουμε από την πιο βαθιά τρύπα που έχει κρυφτεί και ουαί και αλίμονο αν πέσει στα χέρια προσβεβλημένου γιου και κόρης…

Γι’ αυτό λοιπόν καθάρματα προδότες, μακριά από την μάνα…Μακριά από την πατρίδα μας…

Αν σας βαστάει ελάτε. Έχουμε ξεσκίσει πολλούς πριν από σας…Θα είστε απλώς οι επόμενοι.!”
Διαβάστε περισσότερα "ΕΙΜΑΙ ΕΞΟΡΓΙΣΜΕΝΟΣ!"

ΗΤΑΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ;

Τελικά φαίνεται ότι το αυτονόητο δεν είναι για όλους αυτονόητο. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες, εδώ στο antinews, αλλά και σε άλλες σοβαρές σελίδες και πηγές ενημέρωσης, να εξηγηθεί για ποιο λόγο το Μνημόνιο δεν ήταν ούτε «αναπόφευκτο» ούτε «αναγκαίο κακό» (έκφραση Μπουτάρη), πολλοί σοβαροί άνθρωποι υιοθετούν σχεδόν αβασάνιστα τη θέση «μα τι άλλο μπορούσαμε να κάνουμε;».



Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Όταν τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε η νέα κυβέρνηση Παπανδρέου, κανένας δεν μιλούσε για «χρεοκοπία» της Ελλάδος. Βέβαια, η Τράπεζα της Ελλάδος και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προειδοποιούσαν ότι το έλλειμμα πήγαινε να ξεφύγει σε ποσοστά της τάξης του 10%, όμως είχαν ήδη ληφθεί κάποια μέτρα φορολογικού χαρακτήρα, ενώ και ο απερχόμενος πρωθυπουργός, Κ. Καραμανλής, είχε υπογραμμίσει την ανάγκη λήψης «σκληρών» μέτρων (που τώρα πια βέβαια μοιάζουν με χάδι, σε σύγκριση με τα όσα επέβαλε τελικά η κυβέρνηση Παπανδρέου) για να μην ξεφύγει το έλλειμμα (πάγωμα των μισθών στο δημόσιο τομέα κλπ.).

Ξαφνικά, λίγες μέρες μόλις μετά τις εκλογές, είδαμε το νέο πρωθυπουργό, Παπανδρέου, να μιλάει για οικονομία «στα πρόθυρα της χρεοκοπίας», για «οικονομία στην εντατική», για ασφαλιστικά ταμεία υπό κατάρρευση, ενώ υπουργοί του έμειναν στην ιστορία για εκφράσεις του τύπου «δεν υπάρχει σάλιο», «Τιτανικός» κλπ. Ταυτόχρονα, ανακοινωνόταν ένα παραφουσκωμένο έλλειμμα ύψους 12,7%, καρπός πολιτικής απόφασης και υπερδιπλάσιο από το στόχο-εκτίμηση που είχε θέσει η προηγούμενη κυβέρνηση στο 6%. Όλα αυτά, παράλληλα με μια πρωθυπουργική ρητορική, που μιλούσε, εκ του μη όντος τότε, για μειωμένη εθνική κυριαρχία, δήθεν λόγω των οικονομικών συνθηκών.

Στην αρχή οι αγορές δεν αντέδρασαν. Λίγες εβδομάδες, ωστόσο, μετά την έναρξη της πρωθυπουργικής ρητορικής, ήρθε πρώτα ο οίκος Fitch (ο πλέον αναξιόπιστος και διαπλεκόμενος, σύμφωνα με την τραπεζική πιάτσα), να υποβαθμίσει την ελληνική οικονομία, επίσης, σε εκείνη την φάση, εκ του μη όντος. Με την υποβάθμιση εκείνη, η Ελλάδα τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας. Το spread άρχισε να ανεβαίνει και σταδιακά άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα δημοσιεύματα στο διεθνή τύπο που συζητούσαν το (απίθανο, τότε) ενδεχόμενο χρεωκοπίας της Ελλάδας.

Εντωμεταξύ ο νέος πρωθυπουργός συνέχισε να οργιάζει στο εξωτερικό, καταγγέλλοντας τους Έλληνες σαν συλλήβδην φοροφυγάδες, κλέφτες και λωποδύτες, καλλιεργώντας εντέχνως κλισέ που σε κάποιο βαθμό ήδη προϋπήρχαν. Αυτός βέβαια, θα τα έστρωνε όλα.

Η Ευρώπη από την πλευρά της, βλέποντας τη νέα κυβέρνηση «αποφασισμένη να εφαρμόσει το προεκλογικό της πρόγραμμα» άρχισε να κάνει τις πρώτες κρούσεις σχετικά με την ανάγκη λήψης μέτρων μείωσης του ελλείμματος. Η κυβέρνηση υποσχέθηκε αόριστα στην Ευρώπη ότι θα λάβει μέτρα, αλλά, αντί για μέτρα, είδαμε τον ΓΑΠ να λέει «τα βρήκαμε τα λεφτά» (που «υπήρχαν») και θα έκανε τελικά την περιβόητη αναδιανομή εισοδήματος που με τόση ένταση είχε υποσχεθεί προεκλογικά.

Όλοι νομίζαμε τότε ότι η κυβέρνηση δεν είχε αίσθηση της πραγματικότητας και ότι δεν ήξερε τι έκαμνε, αλλά τελικά εμείς ήμασταν αυτοί που δεν είχαμε αίσθηση της πραγματικότητας, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια.

Μπήκε ο Ιανουάριος και το πράγμα με το ελληνικό έλλειμμα σοβάρευε όλο και περισσότερο. Η Ευρώπη ζήτησε επιτακτικά Πρόγραμμα Σταθερότητας και η κυβέρνηση εμφάνισε ένα πρόγραμμα ανάξιο λόγου, γεμάτο αοριστολογίες για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής.

Άρχισε τότε να τίθεται στα σοβαρά το ερώτημα του αν η Ελλάδα θα μπορεί να δανείζεται στο μέλλον.

Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, ο ΟΔΔΗΧ ήλθε σε προσυνεννόηση με ορισμένες μεγάλες τράπεζες που όρισε αναδόχους και εξέδωσε στις 25 Ιανουαρίου 2010 5ετή ομόλογα, μεγάλο μέρος των οποίων είχε συμφωνηθεί να καλύψουν οι τράπεζες-ανάδοχοι. Η κίνηση αυτή βοήθησε να ξεκινήσει καλά η δημοπρασία και, όταν είδαν οι αγορές ότι αγοράζονται τα ομόλογα, έσπευσαν όλοι να πάρουν ελληνικά ομόλογα! Κι εκεί που η κυβέρνηση ζητούσε 3 με 5 δις, της προσφέρθηκαν 25. Από αυτά πήρε τελικά τα 8.

Όσοι παρακολουθούσαμε την κατάσταση, πήραμε βαθιά ανάσα ανακούφισης. Η χώρα δεν θα χρεοκοπούσε, μπορούσε, ακόμη, να δανειστεί χωρίς πρόβλημα.

Λογαριάζαμε όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Μέτρα η κυβέρνηση δεν έπαιρνε. Έφτασε στο σημείο ο αρχηγός της αντιπολίτευσης να τους λέει από το βήμα της Βουλής «ξεκολλήστε και πάρτε μέτρα»! Το spread συνέχιζε να ανεβαίνει.

Κάποια στιγμή ήρθε η 3η Μαρτίου 2010 και ο ΓΑΠ πήρε τελικά κάποια όντως σκληρά μέτρα (πολύ σκληρότερα από αυτά που είχε «υποσχεθεί» ο Καραμανλής), μειώνοντας δώρα και επιδόματα στους μισθούς. Ο κόσμος σοκαρίστηκε, αλλά τουλάχιστον το spread άρχιζε να πέφτει. Αμέσως μετά τα μέτρα έπεσε στις 287 μονάδες και προβλεπόταν στις 250-280 μονάδες για το επόμενο χρονικό διάστημα. Με επιμονή και σωστή διαχείριση, είναι βέβαιο ότι, σταδιακά, θα έπεφτε κι άλλο.

Ο ΓΑΠ όμως δεν μπορούσε να περιμένει να πέσει! Ήθελε «διεθνή στήριξη». Ξεκίνησε έναν μεγάαααλο και ένδοξο γύρο («σώζει την Ελλάδα) σε Ευρώπες και Αμερικές ζητώντας «στήριξη». «Στήριξη» για ποιο πράγμα. Διαλαλούσε στα πέρατα της οικουμένης ότι «δεν χρειάζεται χρήματα» και θέλει μόνον «στήριξη». Μα αφού το spread πέφτει άνθρωπέ μου, χάρη στα μέτρα που εσύ πήρες, τι άλλο θέλεις τώρα ως «στήριξη»; Μια χαρά τα καταφέρνεις μόνος σου.

Όταν όμως εκλιπαρείς για «στήριξη» είναι σαν να λες έμμεσα σε όλους, ότι δεν τα βγάζεις πέρα χωρίς να σε στηρίξουν. Κάπου εκεί το spread άρχισε να ανεβαίνει. Ήρθε και η φαιδρή ιστορία με την Κίνα και πήρε οριστικά την ανηφόρα.

Εκεί λοιπόν που παρακαλούσε για «στήριξη» και «πιστόλι πάνω στο τραπέζι» που «δεν το χρειαζόμαστε» αλλά «θέλουμε να υπάρχει», λήφθηκε με εκβιασμούς και πιέσεις η απόφαση της 25ης Μαρτίου από την Ευρώπη για «στήριξη» της Ελλάδας, για την περίπτωση που δεν θα μπορεί πια να δανείζεται από τις αγορές.

Κι αυτή η απόφαση δεν του άρεσε όμως τελικά του ΓΑΠ και άρχισε να θέλει να την τροποποιήσει. Όταν εξαιτίας αυτής της στάσης το spread άρχισε να παίρνει και πάλι την ανηφόρα, αμέσως μετά το Πάσχα, η κυβέρνηση άρχισε να ψάχνει για «βαθύ λαρύγγι», προσπαθώντας να πείσει τους ιθαγενείς ότι φταίει κάποιος άλλος και όχι ο ίδιος ο Παπανδρέου.

Και τότε φτάνει η 7 Απριλίου. Η ημέρα στην οποία η Τράπεζα της Ελλάδος απαγόρευσε, έμμεσα, το short selling, τοποθετώντας την κερδοσκοπική προθεσμία σε μία ημέρα, αντί για τρεις που ήταν επίσημα και δέκα που ήταν ανεπίσημα, μέχρι τότε: Το σκάνδαλο Τ+10 μόλις είχε αποκαλυφθεί ευρύτερα! Πολλοί το ήξεραν ήδη από τότε που συνέβαινε.

Ήταν όμως πια αργά. Στις 23 Απριλίου και αφού το spread είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο, ο ΓΑΠ ανακοίνωνε την υπαγωγή της Ελλάδας στο «μηχανισμό στήριξης» με ρομαντικό background το λιμάνι του Καστελλόριζου.

Τι συμπέρασμα βγαίνει από όλα αυτά; Ήταν πράγματι «αναπόφευκτο» το μνημόνιο;

1) Τουλάχιστον μέχρι τις 25 Ιανουαρίου 2010, η Ελλάδα δανειζόταν χωρίς κανένα πρόβλημα. Ο ΓΑΠ επαίρεται γιατί βρήκε 110 δις και «έσωσε τη χώρα» (λέμε τώρα…), ενώ σε μία μόνον δημοπρασία, της 25ης Ιανουαρίου 2010, τής είχαν προσφερθεί 25 δις χωρίς τους εξοντωτικούς όρους του μνημονίου.

2) Η καταστροφή της ελληνικής πιστοληπτικής ικανότητας ήταν μεθοδευμένη, συστηματική και σκόπιμη, από την πλευρά της κυβέρνησης. Η πρώτη σοβαρή ένδειξη ότι αυτό συνέβαινε ήταν το σκάνδαλο T+10. όμως η προϋπάρχουσα κυβερνητική στόχευση για υπαγωγή στο ΔΝΤ ομολογήθηκε ανοιχτά από τον Υφυπουργό Οικονομικών Σαχινίδη («πρώτη επιλογή και μόνη που υπήρχε από τις 5 Οκτωβρίου και μετά»).

3) Δεν ήταν όμως δυνατόν να υπαχθούμε στο ΔΝΤ, εφόσον μπορούσαμε να δανειζόμαστε από τις αγορές. Συνεπώς, ήταν «αναγκαίο» να καταστραφεί πρώτα η ελληνική πιστοληπτική ικανότητα (εκεί αποσκοπούσε το σκάνδαλο Τ+10 και όλη η καταστροφολογική ρητορική) και μετά να ζητηθεί η υπαγωγή στο ΔΝΤ.

Σωστά λοιπόν χαρακτήρισε ο Στάθης τη συγκεκριμένη ενέργεια ως «εσχάτη προδοσία». Όχι μόνον δεν ήταν αναπόφευκτη, αλλά ήταν, αντιθέτως, σκόπιμη.

Απομένει να απαντηθεί ένα ακόμη σοβαρό ερώτημα: Πώς, στο καλό, τόσος πολύς κόσμος δεν βλέπει αυτά τα προφανή και έχει πεισθεί ότι το Μνημόνιο ήταν «αναγκαίο κακό»;

Η απάντηση είναι πολύπλοκη. Εδώ θα παρατεθούν δύο μόνον σύντομες σκέψεις:

α) Έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο η έντονη τάση συμπλεγματικής αυτοϋποτίμησης που έχει ο σύγχρονος Έλληνας. Δεν συνειδητοποίησε ότι το να δανείζουν οι αγορές μια χώρα είναι κάτι το φυσιολογικό και δεν είναι δα και τόσο μεγάλη υπόθεση. Εδώ, π.χ., το Ιράκ και η Ουκρανία μπορούν, σήμερα, και δανείζονται, η μία κατεστραμμένη από τον πόλεμο και η άλλη μια εξαθλιωμένη χώρα της πρώην ΕΣΣΔ που κάθε χειμώνα αναρωτιόμαστε αν θα έχει να πληρώσει για το φυσικό της αέριο. Γιατί να μην μπορεί να δανειστεί η Ελλάδα;

β) Τεράστιο ρόλο έπαιξε η απόλυτη απουσία της ΝΔ το κρίσιμο χρονικό διάστημα Οκτωβρίου-Νοεμβρίου. Όσον καιρό ο ΓΑΠ έχτιζε τα επικοινωνιακά θεμέλια της εγκληματικής πολιτικής του πάνω στη συκοφάντηση της προηγούμενης κυβέρνησης και η ενεργή ΝΔ ήταν απασχολημένη με την εκλογή νέου αρχηγού, ο πρώην πρωθυπουργός, Κ. Καραμανλής, ανυπομονούσε να παραδώσει την αρχηγία και οι πρώην υπουργοί οικονομικών σιωπούσαν. Η συνεχιζόμενη, μέχρι σήμερα, διαβόητη «σιωπή του Καραμανλή», εδραίωσε πλήρως αυτή την εντύπωση. Έτσι, πέρασε εύκολα η πεποίθηση στον κόσμο ότι «για να μη μιλάει ο Καραμανλής, πράγματι κατέστρεψε την οικονομία η ΝΔ». Άλλα στραβά όμως μπορεί να έκανε η ΝΔ, αλλά αυτό όχι. Η αλήθεια είναι ότι, αν δεν είχε έρθει ποτέ η κυβέρνηση ΓΑΠ, η χώρα θα δανειζόταν μέχρι σήμερα χωρίς πρόβλημα.

Το συμπέρασμα είναι ότι, όχι μόνον δεν ήταν «αναγκαίο κακό» το Μνημόνιο, όχι μόνον η Ελλάδα θα μπορούσε πολύ άνετα να συνεχίσει να δανείζεται από τις αγορές χωρίς ιδιαίτερο κόπο και με λιγότερο σκληρά μέτρα, αλλά και ότι πρέπει να είναι κανείς τυφλός για να μην βλέπει ότι η καταστροφή της ελληνικής πιστοληπτικής ικανότητας και η υπαγωγή μας στο ΔΝΤ έγιναν σκόπιμα και μεθοδευμένα από την κυβέρνηση Παπανδρέου.

Η προσωπική μου πεποίθηση είναι ότι δεν θα διαρκέσει περισσότερο από μερικούς μήνες η έξοδός μας από το Μνημόνιο, μόλις αλλάξει η κυβέρνηση. Να δούμε τότε που θα τρέχουν να κρυφτούν όσοι μιλούν για «αναγκαίο κακό» και τα συναφή.

Επώνυμος

Πηγή: http://www.antinews.gr/?p=60915
Διαβάστε περισσότερα "ΗΤΑΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ;"

Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2010

Μύθοι και αλήθειες για τη μπίρα

Αποτελεί ένα από τα απαραίτητα «αξεσουάρ» του καλοκαιριού. Θαλασσινό αεράκι, παραλία και πολλές μπίρες στο φορητό ψυγείο. Η παρέα το απαιτεί και όλοι συμφωνούν ότι μια παγωμένη μπίρα είναι ένα από τα πιο δυνατά «αντίδοτα» στον καύσωνα.

Αλλά την μπίρα την έχεις συνδέσει και με το ποδόσφαιρο. Ειδικά οι χειμωνιάτικες βραδιές Champions League είναι απόλυτα ταυτισμένες με την μπιρίτσα σου, όσο και αν από κοντά ακολουθούν τα πατατάκια, οι πίτσες και τα σουβλάκια. Η μπίρα είναι η αφετηρία, είναι η βάση για να απολαύσεις τις ντρίμπλες του Κριστιάνο Ρονάλντο ή τις επελάσεις του Λιονέλ Μέσι.




Παρά το γεγονός, λοιπόν, ότι έχεις πιεί ουκ ολίγα κουτάκια ή μπουκάλια μπίρας στην καθισιά σου, μάλλον δεν ξέρεις τις θρεπτικές της επιδράσεις στον οργανισμό και ίσως, να έχεις μάθει από λάθος για κάποια αρνητικά που τις προσάπτουν και που σίγουρα την αδικούν. Με ιστορία 6.000 χρόνων, είναι δυνατό να μην είναι χρήσιμη στον άνθρωπο; Αλλά ούτε αυτό το ήξερες… Πάμε λοιπόν, μαζί να μάθουμε αρκετά χρήσιμα στοιχεία για την μπίρα, όπως τα κωδικοποιεί ο διάσημος ζυθολόγος, Herve Marziou:

• Η μπίρα ήταν φάρμακο εναντίον της χολέρας: Σωστό

Στην Ευρώπη του Μεσαίωνα τις καλύτερες μπίρες τις έφτιαχναν μοναχοί. Τα διάφορα μοναστήρια της κεντρικής Ευρώπης περιβάλλονταν από εύφορους τόπους, ενώ τα κελάρια τους είχαν τις πλέον κατάλληλες συνθήκες για να δημιουργηθεί ποιοτική μπίρα και να πουληθεί ανάλογα, φυσικά…
Μάλιστα, ήταν τέτοια η ποιότητα της μπίρας που παρασκευαζόταν, ώστε ήταν προτιμότερη ακόμα και από το ίδιο το νερό! Οι σημερινές μεγάλες πόλεις (π.χ. Λονδίνο, Παρίσι, Μόναχο, Βιέννη) άρχισαν να δημιουργούνται από το 10ο αιώνα. Οι συνθήκες υγιεινής τους παρέμεναν σε εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο, μέχρι και τον 18ο αιώνα. Δεν είναι τυχαίο ότι έχουν καταγραφεί λιμοί και επιδημίες, λόγω κακής ποιότητας πόσιμου νερού. Άρα ήταν απόλυτα λογικό οι πολίτες να βρίσκουν τη λύση μέσω της μπίρας, της οποίας η ποιότητα ήταν εξασφαλισμένη, λόγω κυρίως των μοναστηριών.

• Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη: Λάθος

Η μπίρα φτιάχνεται από βύνι κριθαριού. Στην αρχική διαδικασία ζυθοποίησης, πράγματι εμφανίζεται ένα υγρό, που περιέχει μαλτόζη, που είναι υποκατάστατο ζάχαρης. Όταν όμως πραγματοποιηθεί η ζύμωση, τότε η χρήση της μαγιάς έχει ως αποτέλεσμα να απορροφάται η μαλτόζη (η μαγιά "τρέφεται" από τον υδατάνθρακα της ζάχαρης, όπως και στη ζύμωση του ψωμιού) και μετατρέπεται σε αλκοόλ και ανθρακικά άλατα. Επομένως, οι μπίρες που έχουν υποστεί όλη τη διαδικασία ζυθοποίησης δεν έχουν ζάχαρη.
Όσο και αν φαίνεται περίεργο η μαγιά, ένας μικροσκοπικός, μονοκυτταρικός μύκητας, οφείλεται για την επιτυχία της ζύμωσης. Το λεπτό άρωμα της μπίρας και τα όποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, αποδίδονται επίσης στη μαγιά. Γι’ αυτό και οι ζυθοποιοί κρατούν ως επτασφράγιστο μυστικό το είδος και την αναλογία μαγιάς που χρησιμοποιούν.

• Η μπίρα παχαίνει: Σωστό και λάθος

Όλα είναι θέμα ποσότητας. Ένα ποτηράκι μπίρας έχει λιγότερες θερμίδες από ένα ποτήρι γάλα (42 έναντι 63). Άρα περιορισμένη κατανάλωση δεν θα σε γεμίσει με περιττά κιλά. Η μπίρα δεν περιέχει λιπαρά και έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες.
Όμως συνοδεύεται με μια σειρά από λιπαρές ουσίες, όπως τα πατατάκια, οι πίτσες, τα σουβλάκια (ξέρεις εσύ). Εκεί ακριβώς εστιάζεται το πρόβλημα πάχους. Άσε που πολλοί έχουν την κακή συνήθεια να σταματούν μετά τα πρώτα ...δέκα κουτάκια. Ε, εννοείται τότε πως οι θερμίδες που παίρνεις είναι υπολογίσιμες. Κι αν το κάνεις κάθε μέρα το καλοκαίρι, τότε την πάτησες.
Είναι χαρακτηριστικό πάντως ότι στις ΗΠΑ, κείμενα διαιτητικών οδηγιών επιτρέπουν την κατανάλωση μπίρας, έως και δύο ποτήρια ημερησίως για τους άνδρες και μία για τις γυναίκες. Αντίστοιχα στην Βρετανία επιτρέπονται τρία ποτήρια μπίρας την ημέρα για τους άνδρες και δύο για τις γυναίκες. Πάντα όμως με μέτρο και λογική. Όχι κάθε μέρα.

• Μόνο σε ένα ποτήρι μπίρας απολαμβάνεις τη μπίρα: Σωστό 

Καλό είναι την μπίρα να τη βάζεις σε συγκεκριμένα ποτήρια, που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί για χυμούς, κρασί ή γάλα. Όσο καλά και αν τα πλύνεις θα αφήσουν κάποιες λιπαρές ουσίες, που θα επηρεάσουν την τελική γεύση της μπίρας. Είναι κρίμα να υποστεί έστω και την παραμικρή αλλοίωση γι’ αυτό και υπάρχουν διαφορετικά ποτήρια για κάποιους τύπους μπίρας. Για παράδειγμα, οι δυνατές μπίρες των μοναστηριών σερβίρονται σε πιο πλατιά ποτήρια για να διαχέονται τα αρώματά τους στην επιφάνεια. Οι μπίρες με καθαρότερη γεύση μπαίνουν σε ψηλά, ίσια, κυλινδρικά ποτήρια.

• Ο αφρός είναι "μείον" στη μπίρα: Λάθος

Ο αφρός είναι ένα από τα πλέον απαραίτητα συστατικά της μπίρας. Δημιουργείται από φυσαλίδες διοξειδίου του άνθρακα που ανεβαίνουν στην επιφάνεια και παίζει καθοριστικό ρόλο στην αίσθηση που αφήνει η μπίρα. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι προστατεύει την μπίρα από το οξυγόνο που την απειλεί. Έτσι, η γεύση της μένει αναλλοίωτη και η απόλαυση διατηρείται σε υψηλά επίπεδα.

• Η μπίρα δεν έχει κανένα θρεπτικό στοιχείο εκτός από θερμίδες: λάθος

Το γεγονός ότι η μπίρα παρασκευάζεται από βύνη, δηλαδή κριθάρι και από λυκίσκο, ασφαλώς και της δίνει τη δυνατότητα να εμπεριέχει αντιοξειδωτικά. Φολικό οξύ, για παράδειγμα και σύνθετες πολυφαινόλες, όπως εκείνες που υπάρχουν στο κόκκινο κρασί, μπορείς να εντοπίσεις και στην μπίρα. Επίσης, θα βρεις τις περισσότερες από τις βιταμίνες Β, καθώς και μεταλλικά στοιχεία, όπως ασβέστιο, μαγνήσιο, πυρίτιο και ποτάσιο.

• Αλκοόλ και σκούρο χρώμα πάνε μαζί: Λάθος

Όσο πιο σκουρόχρωμη είναι η μπίρα δεν σημαίνει ότι περιέχει περισσότερο αλκοόλ. Οι μπίρες με πιο σκούρο χρώμα έχουν παρασκευαστεί από καβουρντισμένη βύνη και αυτή είναι η βασική τους διαφορά σε σχέση με τις υπόλοιπες. Επίσης, όσο μεγαλύτερος είναι ο χρόνος ολοκλήρωσης μιας ζύμωσης, τόσο πιο σκούρο είναι το χρώμα που παίρνει η μπίρα, τελικά. Σχέση πάντως χρώματος και αλκοόλ δεν υπάρχει. Για παράδειγμα, η σκουρόχρωμη ιρλανδέζικη Murphy’s έχει 4% αλκοόλ, ενώ η ανοιχτόχρωμη βελγική Duvel έχει 8% αλκοόλ.

• Άλλο η μπίρα Pilsner, άλλο η Lager: Λάθος
Ουσιαστικά καμία διαφορά δεν υπάρχει. Και οι δύο χαρακτηρισμοί χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν μπίρες καθαρές και φωτεινές, χαμηλής ζύμωσης. Απλώς η λέξη Pilsner προέρχεται από την πόλη Plzen της Τσεχίας, ενώ η λέξη Lager έχει τις ρίζες της στην γερμανική lagern που σημαίνει αποθηκεύω. Ουσιαστικά μιλά για τη διαδικασία αποθήκευσης της μπίρας για να ωριμάσει καλύτερα.

Πηγή:  http://www.menslounge.gr/ygeia__fitness/ygeia_diatrofi/diatrofi_mu8oi_kai_ali8eies_gia_ti_mpira.html#ixzz14MJ2y8rS
Διαβάστε περισσότερα "Μύθοι και αλήθειες για τη μπίρα"

Ν' αγιάσει το στόμα του!

ΟΡΙΣΤΕ TI ΕΙΠΕ Ο ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΝΥΝ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ KEVIN RUDD, ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΒΑΛΕΤΕ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΝΙΟΝΙΟ ΣΑΣ:

«Οι μετανάστες, και όχι οι Αυστραλοί, είναι αυτοί που πρέπει να προσαρμοστούν. Έτσι είναι, και άμα τους αρέσει! Βαρέθηκα να ανησυχούμε σε αυτή τη χώρα μήπως προσβάλλουμε ένα αλλοδαπό άτομο ή την κουλτούρα του.




Η κουλτούρα μας εξελίχθηκε σε δύο αιώνες γεμάτους αγώνες, προσπάθειες και νίκες από εκατομμύρια άντρες και γυναίκες που επιζητούσαν την ελευθερία.

Η κύρια γλώσσα που μιλάμε είναι τα Αγγλικά. Όχι τα Ισπανικά, τα Λιβανέζικα, τα Αραβικά, τα Κινέζικα, τα Γιαπωνέζικα, τα Ρωσικά ή οποιαδήποτε άλλη γλώσσα.
Οπότε, αν θέλετε να γίνετε μέρος της κοινωνίας μας, μάθετε τη γλώσσα μας!

Οι περισσότεροι Αυστραλοί πιστεύουν στο Θεό.
Αυτό δεν είναι κάποιο Χριστιανικό, ακροδεξιό, πολιτικό κίνημα, αλλά γεγονός: Χριστιανοί, άντρες και γυναίκες, με Χριστιανικές αρχές, ίδρυσαν αυτή τη χώρα, και αυτό είναι καθαρά καταγεγραμμένο. Αρμόζει, λοιπόν, να το δείχνουμε πάνω στους τοίχους των σχολείων μας.

Αν ο Θεός μας σας προσβάλλει, σας προτείνω να βρείτε άλλο μέρος του κόσμου για να ζήσετε, διότι εμάς ο Θεός είναι μέρος της κουλτούρας μας. Θα δεχτούμε αυτά που πιστεύετε, χωρίς ερωτήσεις. Αυτό που ζητάμε είναι να δεχτείτε κι εσείς αυτό που πιστεύουμε εμείς, και να ζήσετε μαζί μας με αρμονία, χαρά και ειρήνη.

Αυτή είναι η δική μας χώρα, η δική μας γη και ο δικός μας τρόπος ζωής, και θα σας προσφέρουμε κάθε ευκαιρία να τα απολαύσετε κι εσείς.

Όμως, μόλις χορτάσετε να παραπονιέστε, να γκρινιάζετε και να μουρμουρίζετε για τη σημαία μας, τον όρκο πίστης στη χώρα μας που δίνετε όταν παίρνετε την υπηκοότητα, τα χριστιανικά μας πιστεύω, τον τρόπο ζωής μας, τότε σας ενθαρρύνω να εκμεταλλευτείτε μια άλλη μεγάλη ελευθερία της Αυστραλίας:
Το δικαίωμα να φύγετε!

Αν δεν είσαστε ευχαριστημένοι, τότε φύγετε!

Δε σας φέραμε εδώ με το ζόρι.

Εσείς διαλέξατε να έρθετε.

Οπότε, δεχτείτε τη χώρα που εσείς διαλέξατε!»
Διαβάστε περισσότερα "Ν' αγιάσει το στόμα του!"

Υπάρχει μια... Αλάσκα σε πετρέλαιο στο κρητικό πέλαγος...

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις για την ύπαρξη τεράστιων ποσοτήτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στο υπέδαφος της Ελλάδας, κάνει ο Καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, ο κ. Γ. Φώσκολος, ο οποίος είναι και σύμβουλος της Καναδικής Κυβέρνησης στην αναζήτηση και εκμετάλλευση γαιανθράκων.



Τα στοιχεία που δίνει ο κ. Φώσκολος (και στηρίζονται σε επίσημες επιστημονικές έρευνες) παρουσιάζουν μία Ελλάδα που μπορεί να γίνει μια από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου – αν την άφηναν όμως να εκμεταλλευθεί τον ορυκτό της πλούτο.

Χωρίς σχόλια και παρεμβάσεις δίνουμε το πρώτο μέρος της συνέντευξης του κ. Φώσκολου: «Yπάρχουν τρεις περιοχές κοντά στην Κρήτη, με τεράστια αποθέματα πετρελαίων και φυσικού αερίου. Η μια είναι νοτιοανατολικά της Κρήτης και αυτή είναι που ξέρουμε περισσότερο, με βάση τα νέα στοιχεία από τη Γεωλογική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών και τη Γεωλογική Υπηρεσία της Γαλλίας. Έχουμε επίσης μια άλλη, που είναι νοτίως της Κρήτης, κάτω από τη Μεσσαρά. Και υπάρχει επίσης ένα σημείο που είναι κοντά, προς τη Λιβύη. Είναι τρεις διαφορετικές περιοχές, οι οποίες έχουν αποθέματα. Μπορώ να μιλήσω μόνο για το ένα απόθεμα με πιθανότητα 50% διότι αυτή τη στιγμή δεν έχουμε πολλά στοιχεία. Το υπολογίζω μεταξύ ένα και τρία τρισεκατομμύρια κυβικά φυσικού αερίου.

Και τονίζω φυσικό αέριο, διότι υπάρχει μια ευαισθησία από την κυβέρνηση όταν ακούει πετρέλαιο, που δημιουργεί εμπλοκές για το περιβάλλον. Με το φυσικό αέριο δεν έχουμε αυτές τις επιπτώσεις. Το φυσικό αέριο είναι καθαρό, δεν πρόκειται να μολύνει και θα δείξω επίσης πόσο φυσικό αέριο χάνεται κάθε χρόνο επί 60 εκατομμύρια κυβικά μέτρα από την Κρήτη, νοτίως του νησιού. Τα 3 τρισεκατομμύρια αντιστοιχούν σε ισοδύναμο πετρέλαιο γύρω στα 19 δισεκατομμύρια βαρέλια. Ισοδυναμούν δηλαδή με μια Αλάσκα.
Υπάρχει λοιπόν νοτιοανατολικά της Κρήτης μια... Αλάσκα, η οποία μπορεί να φέρει αναλογία 20%, στην Ελληνική Κυβέρνηση και 80% να πάρουν οι επιχειρήσεις που θα κάνουν την εκμετάλλευση. Θα αφήσει δηλαδή ένα κέρδος σε ευρώ της τάξης των 170 δισ. ευρώ.

Εκτός βεβαίως και από τις δουλειές που θα δημιουργηθούν στην Κρήτη, θα δουλέψουν επίσης όλα τα Ναυπηγεία, Σκαραμαγκά, τα Νεόρεια της Σύρου, θα δώσουμε δουλειά επίσης στους χημικούς μηχανικούς, θα αναπτυχθεί όλη η χημική βιομηχανία. Γιατί το φυσικό αέριο είναι η πρώτη ύλη που κάνουμε λιπάσματα, φάρμακα και βεβαίως όλες οι εταιρείες δίνουν και ένα ποσοστό στα Ανώτατα Ιδρύματα, όπως π.χ. έδωσε τώρα η BP στη Λιβύη στο Πολυτεχνείο Τρίπολης, 50 εκατομμύρια. Καταλαβαίνετε ότι αυτά τα χρήματα που έρχονται είναι τεράστια. Και θα δημιουργηθεί μια ανακούφιση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Με τα νέα στοιχεία λοιπόν έχουμε ακόμα πιο θετικά νέα σε σχέση με τα αποθέματα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: «Ναι την προηγούμενη φορά που μίλησα στον κ. Χαρδαβέλλα, τόσο εγώ όσο και ο συνάδελφός μου, ο κ. Κωνοφάγος, μιλούσαμε για 300 δισεκατομμύρια. Τώρα μιλάμε για 3 τρισεκατομμύρια. Μιλάμε για χίλιες φορές παραπάνω μόνο το ένα κοίτασμα, όχι κάτω από τη Μεσσαρά, όχι το κοίτασμα της Λιβύης. Πιθανό να είναι 6 τρις. Και θα σας δώσω ένα μέτρο να καταλάβετε. Αυτή τη στιγμή η Αλγερία έχει 4 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Εμείς πιθανόν να έχουμε 6. Δηλαδή είμαστε περισσότερο από την Αλγερία.
Και βεβαίως υπάρχουν και επιπτώσεις. Αυτό το φυσικό αέριο για εμάς είναι πλεόνασμα. Αυτό το φυσικό αέριο θα φύγει κατευθείαν προς την Ευρώπη. Άρα θα έχουμε τεράστια αποθέματα και επ΄ ωφελεία της Ευρώπης. Δηλαδή αλλάζει όλο το σκηνικό πλέον αυτή τη στιγμή. Όχι μόνο το οικονομικό, αλλά και το γεωπολιτικό. Εάν προσθέσουμε και τα αποθέματα της Κύπρου αλλάζει όλη η κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Και βάζω μέσα την Αίγυπτο και το Ισραήλ αυτή τη στιγμή. Το Ισραήλ από ότι μαθαίνω και πιθανόν ο κ. Κωνοφάγος να έχει περισσότερα στοιχεία, πρότεινε στον Πρωθυπουργό το δικό μας, να κατασκευάσουν αγωγό αερίου που να παίρνει το φυσικό αέριο του Ισραήλ και να το διοχετεύει στην Ευρώπη».

Πηγή: http://www.newsbomb.gr
Διαβάστε περισσότερα "Υπάρχει μια... Αλάσκα σε πετρέλαιο στο κρητικό πέλαγος..."

Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

Γιατί οι σιδηροδρομικές γραμμές έχουν αυτό το εύρος;




H απόσταση ανάμεσα στις δύο ράγες των σιδηροδρομικών γραμμών στις ΗΠΑ είναι 4 πόδια και 8,5 ίντσες (143,5 cm). Μάλλον παράξενος αριθμός. Γιατί άραγε έχει επιλεγεί το συγκεκριμένο διάκενο;



Διότι ο σιδηρόδρομος στις ΗΠΑ κατασκευάστηκε με τον τρόπο που είχε κατασκευαστεί ο σιδηρόδρομος στην Αγγλία, από Αγγλους μηχανικούς που μετανάστευσαν, και οι οποίοι θεώρησαν ότι θα ήταν καλή σκέψη, επειδή θα επέτρεπε να χρησιμοποιηθούν υπάρχουσες ατμομηχανές από την Αγγλία.

Και τότε, γιατί οι Αγγλοι κατασκεύασαν τις ατμομηχανές τους έτσι; Διότι οι πρώτες σιδηροδρομικές γραμμές κατασκευάστηκαν από τους ίδιους μηχανικούς που κατασκεύαζαν τραμ, στο οποίο χρησιμοποιούσαν ήδη το συγκεκριμένο διάκενο.

Kαι γιατί αυτό το διάκενο στο τραμ; Διότι οι κατασκευαστές του τραμ ήταν και κατασκευαστές αμαξών, που χρησιμοποιούσαν τα ίδια εργαλεία και τις ίδιες μεθόδους.
Και γιατί οι άμαξες έχουν αυτό το διάκενο; Διότι, παντού στην Ευρώπη, και στην Αγγλία, οι δρόμοι είχαν λούκια για τους τροχούς των αμαξών και ένα διαφορετικό διάκενο θα προκαλούσε διαρκώς βλάβες στους άξονες.

Και γιατί τα λούκια απέχουν τόσο μεταξύ τους; Διότι οι πρώτες μεγάλες οδοί στην Ευρώπη είχαν κατασκευαστεί από τους Ρωμαίους, με σκοπό να μετακινούνται εύκολα οι λεγεώνες τους. Οι πρώτες άμαξες ήταν οι πολεμικές άμαξες των Ρωμαίων. Οι άμαξες αυτές ήταν ιππήλατες: τις τραβούσαν δύο άλογα, τα οποία κάλπαζαν δίπλα-δίπλα και έπρεπε να απέχουν μεταξύ τους, ούτως ώστε το ένα άλογο να μην ενοχλεί το άλλο κατά τον καλπασμό. Προκειμένου να εξασφαλίζεται η σταθερότητα της άμαξας, οι τροχοί δεν έπρεπε να είναι ευθυγραμμισμένοι με τα ίχνη των αλόγων, ενώ δεν έπρεπε να είναι και πολύ απομακρυσμένοι, έτσι ώστε να αποτρέπονται τα ατυχήματα κατά την διασταύρωση δύο αμαξών στην ίδια οδό.

Ιδού λοιπόν η απάντηση στο αρχικό μας ερώτημα! Το διάκενο στις ράγες των Αμερικανικών σιδηροδρόμων εξηγείται, αφού 2.000 χρόνια νωρίτερα, σε μιαν άλλη ήπειρο, οι ρωμαϊκές άμαξες κατασκευάζονταν ανάλογα με το φάρδος που έχουν τα καπούλια δύο αλόγων.

Και τώρα, το κερασάκι στην τούρτα: Υπάρχει και μια προέκταση αυτής της ιστορίας με το διάκενο στις ράγες και τα καπούλια των αλόγων. Αν δει κανείς το Αμερικανικό διαστημικό λεωφορείο στην εξέδρα εκτόξευσής του,μπορεί να παρατηρήσει δύο πλευρικές δεξαμενές καυσίμων που είναι στηριγμένες εκατέρωθεν της κεντρικής δεξαμενής. Η εταιρεία Thiokol κατασκευάζει αυτές τις δεξαμενές στο εργοστάσιό της στην Γιούτα. Θα ήθελαν να τις κάνουν μεγαλύτερες, αλλά οι δεξαμενές αποστέλλονται σιδηροδρομικώς στο σημείο εκτόξευσης. Η σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ του εργοστασίου και του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ περνά από μια σήραγγα, κάτω από τα Βραχώδη Όρη. Αυτή η σήραγγα περιορίζει το μέγεθος των δεξαμενών στο πλάτος που έχουν τα καπούλια δύο αλόγων.Έτσι, το πλέον εξελιγμένο μεταφορικό μέσον του κόσμου, το διαστημικό λεωφορείο, εξαρτάται από το φάρδος των οπισθίων του αλόγου. Οι τεχνικές προδιαγραφές και η γραφειοκρατία είναι αθάνατες!

Επομένως, την επόμενη φορά που θα βρεθείτε να κρατάτε στα χέρια σας παράξενες προδιαγραφές και θα αναρωτιέστε ποια οπίσθια τις επινόησαν, θα έχετε θέσει το σωστό ερώτημα...
Διαβάστε περισσότερα "Γιατί οι σιδηροδρομικές γραμμές έχουν αυτό το εύρος;"

Amazon.co.uk: δωρεάν αποστολές προϊόντων στην Ελλάδα

Η Amazon.co.uk ανακοίνωσε τη νέα υπηρεσία δωρεάν αποστολής των προϊόντων της σε 17 ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας.

Η Amazon.co.uk ανακοίνωσε πρόσφατα ότι ξεκίνησε –επιτέλους- τη δωρεάν αποστολή εκατομμυρίων προϊόντων της σε 17 χώρες της Ευρώπης, μέσα στις οποίες συγκαταλέγεται και η Ελλάδα.

Έτσι, τα περισσότερα προϊόντα θα αποστέλλονται δωρεάν και στη χώρα μας, αρκεί βέβαια η παραγγελία του πελάτη να έιναι άνω των £25 (€28).

Η Amazon έκανε αυτή την κίνηση προκειμένου να δελεάσει περισσότερους ευρωπαίους πελάτες, ιδιαίτερα την περίοδο των Χριστουγέννων.

Στο ηλεκτρονικό υπερ-κατάστημα παρέχεται επίσης και μία ακόμα υπηρεσία, η "Amazon Currency Converter", μέσω της οποίας εμφανίζεται αυτόματα η αντιστοιχία μεταξύ ευρώ και βρετανικών λιρών..

Πηγή: www.pcw.gr
Διαβάστε περισσότερα "Amazon.co.uk: δωρεάν αποστολές προϊόντων στην Ελλάδα"

Ξέρεις από ΕΣΠΑ; Ξέρεις από κοροϊδία!

Μια φορά κι έναν καιρό, η κυβέρνηση μιας χώρας έδωσε ένα καρότο σε ταλαίπωρους από την κρίση μικρομεσαίους επιχειρηματίες, που το ονόμασε ΕΣΠΑ. Αυτοί το κυνήγησαν μη έχοντας άλλη επιλογή. Στα μισά του δρόμου εκείνοι που αποφασίζουν το έκοψαν στη μέση. Ετσι οι περισσότεροι επιχειρηματίες έμειναν να κοιτούν τους άλλους κι αυτοί που περίμεναν ότι θα πάρουν μια μπουκιά εξακολουθούν να παραμένουν νηστικοί. Και δεν έζησε κανείς καλά, αλλά χειρότερα...

Ογκώδεις φάκελοι που χαρακτηρίστηκαν «πλήρεις» στοιβάζονται στα γραφεία τους. Τους τοποθετούν πάνω στις ταμειακές μηχανές, οι οποίες -άδειες πλέον- αποτελούν πρώτης τάξεως χώρο για να ακουμπούν την απίστευτη χαρτούρα που θα τους εξασφάλιζε ανάπτυξη της επιχείρησής τους. Με απόγνωση κοιτούν τα μπλοκ επιταγών που έμειναν χωρίς σελίδες και τα τιμολόγια που έκοψαν για να αναβαθμίσουν την επιχείρησή τους, επειδή οι κυβερνώντες τούς υποσχέθηκαν αυτό που δικαιούνται αλλά δεν εισέπραξαν: την ενίσχυσή τους μέσω ΕΣΠΑ και τη χρηματοδότησή τους από κοινοτικά κονδύλια.

Χιλιάδες ιδιοκτήτες μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων στενάζουν, χρωστώντας στις τράπεζες τα δάνεια που πήραν για να εκσυγχρονίσουν τα μαγαζιά τους και να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας, όπως προέβλεπαν οι όροι των Περιφερειακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων (ΠΕΠ). Αλλοι, για να αποφύγουν τον δανεισμό, ξόδεψαν και τα τελευταία ευρώ των κεφαλαίων που με κόπο είχαν συγκεντρώσει, ελπίζοντας μάταια, όπως αποδείχθηκε, ότι το ΕΣΠΑ θα «τρέξει» σύμφωνα με τις εξαγγελίες. Οταν κατέθεσαν τους φακέλους τους, το ποσό που προβλεπόταν να δαπανηθεί ήταν 1.050.000.000 ευρώ και στην πορεία -και αφού είχαν πάρει υψηλές βαθμολογίες και είχαν ξεκινήσει τις επενδύσεις- το ποσό αυτό μειώθηκε στο μισό. Ετσι, έμειναν να κοιτούν την πολύ καλή βαθμολογία τους, τους ωραιότατους πλήρεις φακέλους που κατέθεσαν και τα δάνειά τους να τρέχουν. Την πάτησαν δηλαδή όπως ο μαθητής που γράφει 19 στις Πανελλήνιες και ενώ η βάση της σχολής την προηγούμενη χρονιά ήταν 18, ανέβηκε στο 19,5. Μόνο που σ' αυτή την περίπτωση δεν ευθύνεται η μεγάλη ζήτηση, αλλά η έλλειψη κονδυλίων.

Πού είναι η αξιολόγηση

Σα να μην έφταναν όλα αυτά, ακόμα και αυτοί που πέρασαν τις... εξετάσεις παραμένουν απλήρωτοι. Κι αυτό διότι δεν έχει ξεκινήσει καν η αξιολόγησή τους, ο έλεγχος δηλαδή των τιμολογίων τους από τις αρμόδιες υπηρεσίες ώστε να μπορέσουν να πάρουν τα χρήματά τους, κάτι που έπρεπε να είχε γίνει από τον περασμένο Ιούλιο.

«Δεν υπάρχει καν κωδικός για να εκταμιευτούν αυτά τα λεφτά», λέει στην «Ε» ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου, Βασίλης Κορκίδης. «Ούτε ξέρουμε πότε θα τα πάρουν οι δικαιούχοι». Στην ερώτηση τι θα κάνουν αυτοί οι άνθρωποι και πώς θα αντιμετωπίσουν την κατάσταση, η απάντησή του είναι αφοπλιστική: «Τον σταυρό τους... Δεν έχουν καν ξεκινήσει οι έλεγχοι, που σημαίνει ότι τη φετινή χρονιά τη χάνουμε. Τους έχουμε πει να μας δανείσουν χρόνο αφού δεν έχουν χρήματα να μας δώσουν».

Χρήματα λοιπόν δεν υπάρχουν. Πώς γίνεται όμως αυτό, αφού η Ε.Ε. μας δίνει ζεστό χρήμα για την ενίσχυση των επιχειρήσεων μέσω ΕΣΠΑ; Πολύ απλά, διότι το κράτος δεν έχει να συμπληρώσει τη δική του συμμετοχή. «Το φρενάρουν διότι δεν έχουν να βάλουν το κομμάτι του δικού τους "ρεφενέ" στο πακέτο», υποστηρίζει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης, ο οποίος έχει καταθέσει στη Βουλή σχετική ερώτηση που συζητείται αυτές τις μέρες. «Από τις 31 Ιανουαρίου η χώρα παραμένει χωρίς αναπτυξιακό νόμο, κάτι που είχαν δηλώσει ότι θα κάνουν στο πρόγραμμα των 100 ημερών. Αν υπολογίσουμε ότι ένας νόμος χρειάζεται συνήθως ένα χρόνο για να έχει επίδραση στην οικονομία, φοβάμαι ότι το χάσαμε το τρένο. Ολες οι κυβερνήσεις του κόσμου χρησιμοποιούν όλα τα διαθέσιμα εργαλεία που οδηγούν στην ανάπτυξη για να βγουν από την κρίση, εκτός από τη δική μας. Είμαστε στην 23η θέση από τους 27 της Ε.Ε. στην απορρόφηση, την ώρα που βρισκόμαστε στη χειρότερη θέση απ' όλους».

Την απορία του και τη δυσαρέσκειά του για το θέμα αυτό είχε εκφράσει τον περασμένο Μάιο και ο Αουρέλιο Σεσίλιο, ο διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου. «Δεν κατανοώ πώς είναι δυνατόν μια χώρα που αναμένει χιλιάδες άνεργους να μη χρησιμοποιεί ένα εργαλείο που έχει για να βελτιώσει την κατάστασή της», είχε πει τότε κάνοντας λόγο για τεράστιες καθυστερήσεις στην απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων που προκαλούν άμεσο κίνδυνο όχι μόνο για απώλειά τους αλλά και για επιβολή κυρώσεων από την Ε.Ε.

«Το ελληνικό Δημόσιο έχει δυσκολία πληρωμών. Μπορεί το μεγαλύτερο ποσοστό του ΕΣΠΑ να καλύπτεται από την Ε.Ε., αλλά το 20-30% της εθνικής συμμετοχής δεν μπορούν να το καταβάλουν, παρ' όλο που υποτίθεται ότι τα κονδύλια έχουν προβλεφθεί», επισημαίνει ο προϊστάμενος Οργάνωσης Πληροφορικής και Ανάπτυξης της ΠΑΣΕΓΕΣ που συμμετέχει και στην επιτροπή προέδρων αξιολόγησης των ΠΕΠ. «Οι Ευρωπαίοι αρμόδιοι που είχαν έρθει να ελέγξουν ζήτησαν πράξεις και όχι εξαγγελίες, υπενθυμίζοντάς μας ότι μας δίνουν δωρεάν χρήμα και δεν το παίρνουμε».

ΑΛΛΑ ΕΛΕΓΑΝ ΩΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

«Οι καθυστερημένες, αποσπασματικές και πρόχειρα σχεδιασμένες πολιτικές της κυβέρνησης για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις επιδεινώνουν περαιτέρω την ήδη ασφυκτική οικονομική τους κατάσταση, απειλώντας ουσιαστικά την επιβίωσή τους, με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Οι επιχειρήσεις αυτές έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην κοινωνική συνοχή και ευημερία της χώρας, καθώς η συμβολή τους στην απασχόληση, την ανταγωνιστικότητα, την ανάπτυξη είναι τεράστια και ουσιαστικά αποτελούν την ελπίδα για την οικονομία της χώρας».

Αυτή η περιγραφή δεν ανήκει σε βουλευτή της τωρινής μείζονος αντιπολίτευσης. Αποτελεί απόσπασμα κοινής επίκαιρης ερώτησης που κατέθεσαν πολλοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ όταν το κόμμα ήταν στην αντιπολίτευση, τον Ιανουάριο του 2009. Μεταξύ αυτών και ο νυν υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου.



Πηγή: www.enet.gr

Διαβάστε περισσότερα "Ξέρεις από ΕΣΠΑ; Ξέρεις από κοροϊδία!"
Related Posts with Thumbnails