Από τη Θάλασσα στα Έλατα: Σε τι Υψόμετρο Είναι Χτισμένες οι Πρωτεύουσες των Νομών της Ελλάδας;

Η Ελλάδα είναι μια χώρα με έντονο ανάγλυφο, καθώς το 80% του εδάφους της καλύπτεται από βουνά και λόφους. Αυτή η γεωγραφική ποικιλομορφία αντι-κατοπτρίζεται άμεσα και στις πρωτεύουσες των 51 παραδοσιακών νομών της. 

Από παραθαλάσσια αστικά κέντρα που «ακουμπούν» στο κύμα, μέχρι ιστορικές πόλεις φωλιασμένες σε ορεινά οροπέδια, το υψόμετρο των ελληνικών πρωτευουσών παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Στο άρθρο αυτό θα εξερευνήσουμε τις πόλεις που βρίσκονται στην κορυφή του υψομετρικού χάρτη της χώρας, ενώ στο τέλος θα βρείτε έναν πλήρη αλφαβητικό οδηγό για κάθε πρωτεύουσα.

Οι 5 Πρωτεύουσες με το Υψηλότερο Υψόμετρο

Αν εξαιρέσουμε τις δεκάδες παραθαλάσσιες πρωτεύουσες (όπως η Χαλκίδα, η Πάτρα ή το Ηράκλειο), η ελληνική ενδοχώρα κρύβει πόλεις χτισμένες σε αξιοσημείωτα υψόμετρα. Οι πέντε υψηλότερες πρωτεύουσες νομών είναι:

1. Καρπενήσι (Νομός Ευρυτανίας) – ~975 μέτρα

Το Καρπενήσι κατέχει τα σκήπτρα της πιο ψηλά χτισμένης πρωτεύουσας στην Ελλάδα. Φωλιασμένο στις πλαγιές του Τυμφρηστού (Βελούχι), είναι περιτριγυρισμένο από πυκνά ελατοδάση και αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς ορεινούς προορισμούς.

2. Κοζάνη (Νομός Κοζάνης) – ~720 μέτρα

Η Κοζάνη βρίσκεται στη δυτική Μακεδονία, ανάμεσα στα βουνά Βέρμιο και Μπούρινος. Το υψόμετρό της κυμαίνεται γύρω στα 710–720 μέτρα, χαρίζοντάς της δροσερά καλοκαίρια και τσουχτερό κρύο το χειμώνα.

3. Φλώρινα (Νομός Φλωρίνης) – ~680 μέτρα

Η ακριτική Φλώρινα είναι γνωστή για τα χιόνια της και το πανέμορφο φυσικό της τοπίο. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο περίπου 680 μέτρων, στις παρυφές του Βαρνούντα.

4. Τρίπολη (Νομός Αρκαδίας) – ~650 μέτρα

Χτισμένη στο κέντρο του οροπεδίου της Μαντινείας, η Τρίπολη αποτελεί την υψηλότερη πρωτεύουσα της Πελοποννήσου. Το υψόμετρό της διαμορφώνει ένα ιδιαίτερο κλίμα με αρκετά βαρείς χειμώνες.

5. Καστοριά (Νομός Καστοριάς) – ~620 μέτρα

Η αρχοντική Καστοριά, διάσημη για την πανέμορφη λίμνη της (Ορεστιάδα), βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 620 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, «αγκαλιάζοντας» τη χερσόνησο της λίμνης.

Πλήρης Αλφαβητικός Κατάλογος Πρωτευουσών και Υψομέτρων

Ακολουθεί η λίστα με τις πρωτεύουσες των 51 νομών της Ελλάδας σε αλφαβητική σειρά, μαζί με το μέσο υψόμετρο της κάθε πόλης από την επιφάνεια της θάλασσας:

Πρωτεύουσα     Νομός     Μέσο Υψόμετρο (μέτρα)

----------------------------------------------------------------

Άγ. Νικόλαος      Λασιθίου         10

Αθήνα         Αττικής   120

Αλεξανδρ/λη     Έβρου               10

Αμφισσα         Φωκίδας    180

Αργοστόλι         Κεφαλληνίας    15

Άργος         Αργολίδας    42

Άρτα         Άρτας          40

Βέροια         Ημαθίας    130

Βόλος         Μαγνησίας    15

Γρεβενά         Γρεβενών          530

Δράμα         Δράμας         115

Έδεσσα         Πέλλας 320

Ελευσίνα         Δυτ. Αττικής   10

Ερμούπολη         Κυκλάδων    20

Ζάκυνθος         Ζακύνθου          5

Ηγουμενίτσα       Θεσπρωτίας    10

Ηράκλειο         Ηρακλείου    10

Θεσσαλονίκη      Θεσσ/κης          20

Ιωάννινα         Ιωαννίνων   480

Καβάλα         Καβάλας   20

Καλαμάτα         Μεσσηνίας   20

Καρδίτσα         Καρδίτσας   105

Καρπενήσι         Ευρυτανίας   975

Καστοριά         Καστοριάς   620

Κατερίνη         Πιερίας   30

Κέρκυρα         Κέρκυρας         10

Κιλκίς         Κιλκίς         280

Κοζάνη         Κοζάνης   720

Κομοτηνή         Ροδόπης   45

Κόρινθος         Κορινθίας         10

Λαμία         Φθιώτιδας         100

Λάρισα         Λάρισας    75

Λευκάδα         Λευκάδας           2

Λιβαδειά         Βοιωτίας           235

Μεσολόγγι         Αιτωλο/νανίας     5

Μυτιλήνη         Λέσβου      10

Ξάνθη         Ξάνθης      80

Παλλήνη         Αν. Αττικής      150

Πάτρα         Αχαΐας      10

Πολύγυρος         Χαλκιδικής      560

Πρέβεζα         Πρεβέζης            10

Ρέθυμνο         Ρεθύμνης          15

Ρόδος         Δωδεκανήσου      15

Σάμος         Σάμου      10

Σέρρες         Σερρών      70

Σπάρτη         Λακωνίας            210

Τρίκαλα         Τρικάλων          115

Τρίπολη         Αρκαδίας         650

Φλώρινα         Φλωρίνης          680

Χαλκίδα         Ευβοίας          5

Χανιά         Χανίων    10

Χίος         Χίου          10

(Σημείωση: Τα υψόμετρα αναφέρονται προσεγγιστικά στο κεντρικό / ιστορικό σημείο της κάθε πόλης, καθώς το ανάγλυφο μπορεί να διαφέρει ανά συνοικία).

Πηγές

• Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) - Δεδομένα Γεωγραφίας και Απογραφών

• Topographic Map - Υψομετρικά Δεδομένα Ανάγλυφου της Ελλάδας

• Ψηφιακό Κέντρο Γεωγραφικής Εκπαίδευσης - Οικισμοί ανά Υψομετρικές Ζώνες

Διαβάστε περισσότερα "Από τη Θάλασσα στα Έλατα: Σε τι Υψόμετρο Είναι Χτισμένες οι Πρωτεύουσες των Νομών της Ελλάδας;"

Ρουφ: Πώς προήλθε η ονομασία της αθηναϊκής συνοικίας;

Φωτογραφία: Το Τρένο στο Ρουφ - Επίσημη Ιστοσελίδα Πολυχώρου

Όταν ακούμε τη λέξη Ρουφ, το μυαλό των περισσότερων Αθηναίων πηγαίνει στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό, στο ιστορικό στρατόπεδο, στην τοπική ποδοσφαιρική ομάδα ΠΑΟ Ρουφ ή στον πρωτοποριακό πολιτιστικό πολυχώρο «Το Τρένο στο Ρουφ». Πόσοι, όμως, γνωρίζουν από πού πήρε το όνομά της αυτή η παλιά, άλλοτε βιομηχανική και σήμερα υπό μεταμόρφωση, γειτονιά της Αθήνας;

Ο Βαυαρός που έδωσε το όνομά του στην περιοχή

Η ετυμολογία της ονομασίας δεν κρύβει κάποια ελληνική λέξη ή τοπικό ιδίωμα, αλλά ένα ξένο επίθετο. Η περιοχή οφείλει το όνομά της στον Λουδοβίκο Ρουφ (Ludwig Rouff), έναν Βαυαρό επιχειρηματία.

Ο Ρουφ έφτασε στην Αθήνα κατά τον 19ο αιώνα, την περίοδο της βασιλείας του επίσης Βαυαρού βασιλιά Όθωνα. Αναζητώντας επιχειρηματικές ευκαιρίες στη νεοσύστατη τότε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους, αγόρασε τεράστιες εκτάσεις γης στα δυτικά του ιστορικού κέντρου της Αθήνας.

Από πρότυπο αγρόκτημα σε στρατιωτικό και βιομηχανικό κέντρο

Σε αυτή την περιοχή, ο Λουδοβίκος Ρουφ ίδρυσε ένα μεγάλο, πρότυπο αγρόκτημα το οποίο διέθετε σύγχρονα βουστάσια και πρωτοποριακά για την εποχή αρτεσιανά πηγάδια. Το κτήμα του έγινε γρήγορα σημείο αναφοράς για την αγροτική παραγωγή της Αττικής.

Με το πέρασμα των δεκαετιών και καθώς η Αθήνα άρχισε να επεκτείνεται, η ευρύτερη τοποθεσία άρχισε να αποκαλείται από τους ντόπιους απλώς «του Ρουφ». Κατά τον Μεσοπόλεμο, ο χαρακτήρας της περιοχής άλλαξε ριζικά με την ανέγερση του μεγάλου Στρατοπέδου Ρουφ, ενώ η γειτονιά εξελίχθηκε σε μία από τις βασικές βιομηχανικές ζώνες της πρωτεύουσας.

Το σήμερα: Από τις ράγες της ιστορίας στον πολιτισμό

Σήμερα, το Ρουφ διατηρεί την ακατέργαστη, industrial γοητεία του, έχοντας μεταμορφωθεί σε ένα σύγχρονο hub πολιτισμού και τεχνών. Το πιο ζωντανό παράδειγμα αυτής της εξέλιξης είναι η περίφημη Αμαξοστοιχία - Θέατρο «Το Τρένο στο Ρουφ».

Σταθμευμένα πάνω στις ράγες του ιστορικού σιδηροδρομικού σταθμού, τα αναπαλαιωμένα βαγόνια του (ανάμεσα στα οποία και αυθεντικά οχήματα του θρυλικού Orient Express) δεν θυμίζουν πια το βιομηχανικό παρελθόν της περιοχής, αλλά λειτουργούν ως θεατρικές σκηνές, χώροι συναυλιών και καλλιτεχνικά στέκια. Εκεί που κάποτε ο Λουδοβίκος Ρουφ σχεδίαζε το αγρόκτημά του, σήμερα η Αθήνα συναντά την τέχνη μέσα σε ένα σκηνικό που μοιάζει να έχει βγει από άλλη εποχή.

---

📚 Πηγές

• Wikipedia - Λήμμα "Rouf, Athens": Ιστορικά στοιχεία για την προέλευση του ονόματος από τον Βαυαρό επιχειρηματία επί Όθωνα, τον σιδηρόδρομο και το στρατόπεδο.
• Εφημερίδα "Η ΑΥΓΗ" - "Ρουφ, μια γειτονιά ανάμεσα": Αναλυτικό ρεπορτάζ για τη γεωγραφική θέση, τη μετάβαση από το βουστάσιο του Ρουφ στη βιομηχανική ζώνη και τη δημιουργία του στρατοπέδου.
• Google Maps - Γεωγραφικός & Ιστορικός Οδηγός Ρουφ: Επιβεβαίωση της τοποθεσίας και σύντομη καταγραφή της αγοράς των εκτάσεων για τη δημιουργία της φάρμας του Ludwig Rouff.

---

Διαβάστε περισσότερα "Ρουφ: Πώς προήλθε η ονομασία της αθηναϊκής συνοικίας;"

Ιησούς Από Τη Ναζαρέτ: Όσα δεν ξέρεις για την πιο διάσημη πασχαλινή σειρά

Ίσως να μην υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος ανάμεσά μας που να μην έχει δει έστω και ένα επεισόδιο του Ιησού από τη Ναζαρέτ. Σχεδόν αισθάνεσαι πως υπάρχει στη ζωή σου όσο και το Πάσχα. Η μίνι σειρά που έχει μεγαλώσει γενιές πιστών (και μη) αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι της πασχαλιάτικης ιεροτελεστίας, εφάμιλλο με τα τσουρέκια και τις λαμπάδες. Aκολουθούν 10 πράγματα που ίσως να μην γνώριζες για το αριστούργημα του Franco Zefirelli.

Ο Franco Zeffirelli ήθελε για Ιησού τον Al Pacino ή τον Dustin Ηoffman

O σκηνοθέτης της μινι- σειράς (που σήμερα είναι 94 ετών) προόριζε τον Robert Powell για Ιούδα και στόχευε σε ήδη φτασμένο κινηματογραφικό αστέρα για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ευτυχώς άλλαξε γνώμη έγκαιρα. Ίσως να μην έχει πάρει πιο επιτυχημένη απόφαση στη ζωή του.

Ο Robert Powell δεν πέρασε πολύ καλά στα γυρίσματα

Του Χριστού τα Πάθη που λένε, ειδικά στις σκηνές της σταύρωσης. Ο πιο διάσημος Ιησούς από καταβολής τηλεόρασης πέρασε πολλές ώρες  δεμένος πάνω στο σταυρό του μαρτυρίου, ημίγυμνος μέσα στο κρύο. Τα γυρίσματα διέκοπταν για να πιει λίγο κονιάκ, να ζεσταθεί με μια κουβέρτα και να καπνίσει ένα τσιγαράκι. Είχε προηγηθεί αυστηρή δίαιτα 12 ημερών, ώστε να είναι όσο πιο πειστικός γίνεται για το ρόλο. 

Πολλές σκηνές κόπηκαν στο μοντάζ

Η αρχική κόπια είχε διάρκεια 386 λεπτά και περιελάμβανε σκηνές όπως το θαύμα στην Κανά, τη Μεταμόρφωση και τον Ιησού να περπατά το νερό, η οποίες κόπηκαν για χάρη οικονομίας, ρίχνοντας στη διάρκεια στα 371 λεπτά. 

Ο Γιώργος Βογιατζής πέρασε 3 δοκιμαστικά

Ο Ιωσήφ ήταν Έλληνας, το ξέρεις ήδη αυτό. Ο ηθοποιός Γιώργος Βογιατζής βρισκόταν στην αρχή της καριέρας του και ο Franco Zefirelli τον ξεχώρισε από τότε που του τον σύστησε η Ειρήνη Παππά. Αρχικά υπήρχαν ενστάσεις για το αν ήταν ο κατάλληλος για το ρόλο κι αυτό γιατί ήταν αρκετά νέος. Μετά από 3 δοκιμαστικά, πείστηκαν όλοι.

Τα σκηνικά της σειράς ξαναχρησιμοποιήθηκαν από τους Monty Pythons

To αξεπέραστο Life of Brian (ή Ένας Προφήτης Μα Τι Προφήτης) είχε μεταξύ άλλων τους ίδιους σταυρούς και πολλά ακόμα από αντικείμενα που είδες για πρώτη φορά στον Ιησού από τη Ναζαρέτ.

Τα γυρίσματα κράτησαν έναν χρόνο

Τα γυρίσματα της σειράς ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 1975, ολοκληρώθηκαν τον Μάιο του 1976 και έγιναν στο Μαρόκο και την Τυνησία. Οι σκηνές των συναγωγών τραβήχτηκαν στο νησί Djerba,ενώ οι σκηνές της Ιερουσαλήμ τραβήχτηκαν στην πόλη της Τυνησίας Μοναστήρι (το όνομα της πόλης παραμένει ελληνικό μέχρι και σήμερα). Λόγω των φτωχών Αγγλικών κάποιων κομπάρσων που επιλέχθηκαν από τον ντόπιο πληθυσμό, όλες οι ομιλίες τους ηχογραφήθηκαν ξανά σε στούντιο.

Ο Robert Powell ήταν άθεος

"Όταν κλήθηκα να υποδυθώ τον Ιησού, ήμουν 31 ετών και ομολογώ ότι μέχρι τότε δεν είχα κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη θρησκεία και καμία απολύτως γνώμη για τον Χριστό. Ύστερα από 9 μήνες γυρισμάτων σε επιβλητικά τοπία του Μαρόκου και της Τυνησίας, μπορώ να πω ότι πραγματικά πιστεύω στον Ιησού, ακόμη και αν δεν πηγαίνω τακτικά στην εκκλησία" έχει δηλωσει ο Βρετανός ηθοποιός.

...Αλλά δεν τρελάθηκε ποτέ

Ένα από τους μύθους που παραμένουν ζωντανοί για τον Ιησού από τη Ναζαρέτ είναι πως ο πρωταγωνιστής, λόγω της έντασης του ρόλου, κατόπιν τρελάθηκε. Τα ίδια έχουν πει και για την ηθοποιό Linda Blair, η οποία υποδύθηκε τη δαιμονισμένη Regan στον Εξορκιστή. Ο Robert Powell ένα θεματάκι με το ποτό το είχε, αλλά δεν διαγνώσθηκε ποτέ με κάποια ψυχική διαταραχή. Μπορεί ο ρόλος του να τον στιγμάτισε και πολλοί σκηνοθέτες να δίστασαν να του αναθέσουν έναν πιο γήινο χαρακτήρα, αλλά συνέχισε να δουλεύει σαν ηθοποιός.

Η προβολή της σειράς απαγορεύτηκε στην Αίγυπτο

Υπήρχαν σοβαρές ενστάσεις στον τρόπο που ο Franco Zefirelli αφηγήθηκε τη ζωή του Ιησού.

O Zefirelli έκανε ένα μαγικό

Η βασική σκηνοθετική οδηγία του Ιταλού προς τον Powell ήταν "μην ανοιγοκλείνεις τα μάτια σου". Ο Zefirelli υπέβαλε όλους τους υποψήφιους για το ρόλο ηθοποιούς από τη δοκιμασία του ατενούς βλέμματος. Το τρικ "ασκαρδαμυκτί" ήταν απαραίτητο ώστε να υποδηλώνεται η θεία καταγωγή του Ιησού.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Ιησούς Από Τη Ναζαρέτ: Όσα δεν ξέρεις για την πιο διάσημη πασχαλινή σειρά"

5 ταξιδιωτικά μυστικά από αυτούς που ξέρουν

Γιορτές έρχονται και είναι μια περίοδος που ευνοεί τα ταξίδια τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό. Συγκεντρώσαμε λοιπόν πέντε περίεργα μυστικά από experts του ταξιδιού, bloggers, αλλά και εργαζόμενους σε αεροπορικές εταιρίες και αεροδρόμια.

Οι κλειδαριές στα φερμουάρ στις βαλίτσες είναι άχρηστα

Το να ανοίξει ένα φερμουάρ ακόμα και αν έχει κλειδαριά μπορεί να γίνει πανεύκολα με μονάχα ένα στυλό και μάλιστα σε λιγότερο από ένα λεπτό αν το έχεις ξανακάνει τουλάχιστον άλλη μια φορά. Οπότε αγοράστε απλώς μια πιο ασφαλή βαλίτσα.

Μην ξεχνάτε τα ακουστικά στα ταξίδι σας

Σε περίπτωση που δεν έχετε ακουστικά και θέλετε να ακούσετε μουσική ή να δείτε μια ταινία σε μια μεγάλης διάρκειας πτήσης καλό είναι τα έχετε τα δικά σας. Αυτά που δίνουν πολλές εταιρίες έχουν χρησιμοποιηθεί από πάρα πολλούς επιβάτες. Δεν είναι και το πιο υγιεινό.

Ξεφορτωθείτε τις ετικέτες στις βαλίτσες από προηγούμενα ταξίδια

Εκτός του ότι είναι αντιαισθητικές μπορεί να αποβούν και μοιραίες για την ανεύρεση της βαλίτσας σας σε περίπτωση που αυτή χαθεί. Αυτό είναι ένα από τα συνηθισμένα λάθη των επιβατών λένε οι αεροσυνοδοί και οι πιλότοι.

Να είστε ευγενικοί με το προσωπικό του αεροδρομίου

«Όσο πιο ευγενικοί είστε μαζί μας τόσο περισσότερο γινόμαστε και εμείς», λένε. Δεν είναι τίποτα περίπλοκο. Αυτό ισχύει παντού. Δεν μπορεί κανείς να απαιτεί τέλεια εξυπηρέτηση, τη στιγμή που δέχεται λεκτική επίθεση ή ούτε καν τη στοιχειώδη ευγενική συμπεριφορά. Επίσης, ένας ευγενικός πελάτης δεν είναι απίθανο να του χαριστεί ακόμα και μια υπέρβαρη βαλίτσα.

Αγοράστε και πετάξτε Τρίτη

Αποτελεί κοινό μυστικό πως η πιο φτηνή ημέρα να πετάξεις αλλά και να αγοράσει κανείς το εισιτήριο του είναι η Τρίτη και μάλιστα το απόγευμα. Ακολουθεί η Πέμπτη και τα πρωινά της Κυριακής.

Ίσως να παραλείψετε τον καφέ

Πολλοί ταξιδιώτες έχουν παραπονεθεί για την ποιότητα του καφέ στα αεροπλάνα. Το μυστικό λένε όσοι έχουν δουλέψει ως αεροσυνοδοί είναι πόσο συχνά καθαρίζονται τα σκεύη στον οποίο παρασκευάζεται. Αν μπορεί ένα φλιτζάνι κακού καφέ να σας χαλάσει την ημέρα. Αφήστε το καλύτερα.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "5 ταξιδιωτικά μυστικά από αυτούς που ξέρουν"

Γιατί σε όλα τα φερμουάρ υπάρχουν πάνω τα αρχικά «ΥΚΚ»;

Το έχουμε δει όλοι, σε άλλα ρούχα το έχουμε προσέξει, σε άλλα το έχουμε προσπεράσει. Ο λόγος για τα αρχικά ΥΚΚ στα φερμουάρ!

Το μυστικό βρίσκεται στην κατασκευάστρια εταιρεία των φερμουάρ που ιδρύθηκε το 1934 και ονομάζεται Yoshida Kogyo Kabushikikaisha. Ο ιδιοκτήτης της Tadao Yoshida έκανε την πρώτη επιχειρηματική του απόπειρα στο Τόκιο και… θησαύρισε. 

Η εταιρεία αυτή είναι τώρα η μεγαλύτερη στον κόσμο κατασκευάστρια φερμουάρ, με αποτέλεσμα να παράγει περίπου το 90% του συνόλου των φερμουάρ σε πάνω από 206 εγκαταστάσεις σε 72 χώρες. Το μεγαλύτερο εργοστάσιό τους είναι στη Τζόρτζια των ΗΠΑ και παράγει πάνω από… 7 εκατομμύρια φερμουάρ.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Γιατί σε όλα τα φερμουάρ υπάρχουν πάνω τα αρχικά «ΥΚΚ»;"

Πώς βγήκε η φράση: «Της επί χρήμασι εκδιδομένης γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα», γνωστή και ως της «πουτ…ας το κάγκελο»;

Ο όρμος του Φαλήρου προπολεμικά με τα περίφημα κάγκελα...

Στην Ελλάδα το κάγκελο έχει την τιμητική του. Έχει γίνει σύνθημα, «τα μυαλά στα κάγκελα», έχει γίνει τραγούδι «κάγκελα, κάγκελα παντού», έχει εμπνεύσει και παραλληλιστεί με τη στέρηση της ελευθερίας «της φυλακής τα σίδερα (κάγκελα) είναι για τους λεβέντες». Ένα όμως είναι το πιο γνωστό κάγκελο, αυτό ..«της επί χρήμασι εκδιδομένης γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα».

Ήταν λίγο πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν στον όρμο του Φαλήρου, στη μεγάλη ξύλινη εξέδρα της παραλίας του Νέου Φαλήρου, στήνονταν οι ιερόδουλες της εποχής, προσμένοντας υπομονετικά τα ναυτάκια του συμμαχικού στόλου για να κάνουν «σεφτέ».

Στα σιδερένια κάγκελα αυτής της εξέδρας, οι ιερόδουλες, με θέα την Ακρόπολη, δημιουργούσαν τέτοιο συνωστισμό, που από ένα σημείο και μετά αναγκάστηκε η κάθε μια τους να γράψει το όνομά της στο κάγκελο που έκανε πιάτσα, θέλοντας να «κλειδώσει τη θέση στη βιτρίνα της». Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι ντόπιοι κάτοικοι απαγόρευαν στα παιδιά τους να παίζουν κοντά στα κιγκλιδώματα του αγοραίου έρωτα. Αν και πιθανότατα, τα παιδιά δεν θα άκουγαν τους γονείς τους....

Μια άλλη εκδοχή της ιστορίας θέλει τα κάγκελα να μπαίνουν για πρώτη φορά στο λιμάνι του Πειραιά για να συγκρατήσουν τις ιερόδουλες που προσέρχονταν κατά συρροή στον χώρο, πάλι χάριν του ανταγωνισμού που προκαλούσε η έλευση του συμμαχικού στόλου.

Επίσης, η φράση έχει ταυτιστεί με τον χώρο του νοσοκομείου Αφροδίσιων και Δερματικών Νοσημάτων «Ανδρέας Συγγρός». Οι ιθύνοντες για να βάλουν τάξη στο χώρο αναμονής του νοσοκομείου, όταν οι κοπέλες των κοινών ηθών έκαναν εξετάσεις ,τοποθέτησαν ένα σιδερένιο κάγκελο για να υπάρχει σειρά προτεραιότητας. Όλες οι εκδοχές δείχνουν σωστές, επικρατέστερη όμως είναι αυτή του Φαλήρου.

Σήμερα η έκφραση έχει μείνει στην καθομιλουμένη για να δηλώσει το συνωστισμό ή την έλλειψη τάξης, που μπορεί να δημιουργηθεί σε ένα μέρος, από την μαζική και άτακτη προσέλευση κόσμου...

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πώς βγήκε η φράση: «Της επί χρήμασι εκδιδομένης γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα», γνωστή και ως της «πουτ…ας το κάγκελο»;"

Η «κατάρα» των ηθοποιών που υποδύθηκαν τον Ιησού-Άλλοι πέθαναν,και άλλοι έπαθαν ατυχήματα!

Όταν κάτι συμβαίνει με συχνότητα, παύει να είναι σύμπτωση και αποτελεί… φαινόμενο! Ο λόγος, για την «κατάρα» που φαίνεται να ακολουθεί όσους ηθοποιούς υποδύθηκαν τον Ιησού Χριστό, μιας και οι περισσότεροι μετά το ρόλο αυτό όχι μόνο δεν έκαναν ποτέ ξανά καριέρα, αλλά τους συνέβησαν και πολλά τραγικά γεγονότα. Μερικοί έπαθαν διάφορα ατυχήματα, ενώ  όπως αναφέρει και το star, δεν έλειψαν κι αυτοί που έχασαν μέχρι και την ίδια τους τη ζωή!

• Αλέξης Γκόλφης:

Ο Έλληνας ηθοποιός, υποδύθηκε τον «Μανωλιό» στην κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Νίκου Καζαντζάκη, «ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Μετά την ταινία, η ζωή του καταστράφηκε. Αρρώστησε, εθίστηκε στα ναρκωτικά και το αλκοόλ και βρέθηκε ρακένδυτος και νεκρός ένα κρύο απόγευμα του περασμένου Αυγούστου στην πλατεία Κολιάτσου. Στο νεκροτομείο, έμεινε έως τον Οκτώβριο. Έως τότε, κανείς δεν τον είχε αναζητήσει.

• James Caviezel:

Πρωταγωνίστησε στην ταινία του Mel Gibson, «Τα Πάθη του Χριστού», αλλά μάλλον το μετάνιωσε στην πορεία, καθώς αφότου αποδέχτηκε την πρόταση, τον χτύπησε δυο φορές κεραυνός, έπαθε εξάρθρωση ώμου καθώς κουβαλούσε τον κινηματογραφικό σταυρό, υπέφερε αργότερα από υποθερμία και τραυμάτισε σοβαρά το χέρι του.

• Jeffrey Hunter:

Τραγική ήταν η μοίρα αυτού του ηθοποιού, ο οποίος ενσάρκωσε τον Ιησού στα 33 του χρόνια, στην ταινία «ο Βασιλεύς των Βασιλέων». Μετά το ρόλο αυτό, ο Hunter από πρώτο όνομα της υποκριτικής υποβιβάστηκε σε ηθοποιό Β΄κατηγορίας. Εννέα χρόνια μετά την ταινία παντρεύτηκε την αγαπημένη του, αλλά ο γάμος διαλύθηκε. Στη συνέχεια, έπαθε δυο εγκεφαλικά επεισόδια, και πέθανε σε ηλικία 42 ετών μέσα στο σπίτι του, από εγκεφαλική αιμορραγία.

• William Dafoe:

Έπαιξε τον Ιησού στην ταινία «Ο τελευταίος πειρασμός», του Μάρτιν Σκορτσέζε. Ενώ τη γύριζε, τυφλώθηκε εντελώς από το ένα μάτι, έπειτα από αλλεργία που εμφάνισε. Μετά από χρόνια, και όταν πλέον η όραση του αποκαταστάθηκε, ο Dafoe είπε πως είχε μεγάλο θράσος που τόλμησε να υποδυθεί τον Χριστό.

• Graham Chapman:

O ηθοποιός πρωταγωνίστησε στην κωμική παραβολή της Βίβλου, «H Zωή του Μπραϊαν», υποδυόμενος ένα βρέφος που γεννήθηκε στη διπλανή φάτνη από εκείνη του Ιησού Χριστού. Ο Chapman, πέθανε σε ηλικία 48 ετών από καρκινο.

• Robert Wilson:

Μετά το ρόλο του ως Ιησού σε πολλές σειρές της δεκαετίας του ’50, δεν κατάφερε να παίξει πουθενά αλλού.

• Ted Neeley:

Yποδύθηκε τον Ιησού στο μιούζικαλ «Jesus Christ Superstar», και ενώ πίστευε πως μετά από αυτόν τον ρόλο η καριέρα του θα εκτοξευθεί, εκείνη πήρε την κατιούσα!

• Robert Powell:

Πρόκειται για τον πιο «επιτυχημένο» κινηματογραφικό ρόλο του Ιησού, τον οποίο ενσάρκωσε ο 70 χρονος σήμερα ηθοποιός. O Powell ήταν αυτός που υπέστη σε λιγότερο βαθμό από τους υπόλοιπους την «κατάρα», παρά το γεγονός ότι και η δική του καριέρα καταστράφηκε μετά από αυτόν τον ρόλο, με πολλούς να υποστηρίζουν ότι έπασχε από ψυχολογικά προβλήματα μετά το τέλος της. Ο ίδιος πάντως, λέει πως πίστεψε πραγματικά στον Χριστό, ακόμα κι αν δεν πηγαίνει εκκλησία τακτικά.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Η «κατάρα» των ηθοποιών που υποδύθηκαν τον Ιησού-Άλλοι πέθαναν,και άλλοι έπαθαν ατυχήματα!"

Θερινη ωρα. Πως και γιατι; Η επιστημονικη εξηγηση!

Tου Διονύση Π. Σιμόπουλου, επίτιμου διευθυντή Ευγενιδείου Πλανηταρίου

Τις πρωινές ώρες της ερχόμενης Κυριακής (29ης Μαρτίου 2015) πριν πάτε για ύπνο μην ξεχάσετε να αλλάξετε την ώρα στα ρολόγια σας γιατί στις 3 το πρωί η χώρα μας και οι άλλες Ευρωπαϊκές χώρες θα λειτουργούν πλέον με «Θερινή Ώρα». Γεγονός που σημαίνει ότι οι κάτοικοι της Ευρώπης πρέπει να π

ροχωρήσουμε τα ρολόγια μας μία ώρα μπροστά, αν και στην Αμερική θα περιμένουν μία ακόμη εβδομάδα αφού εκεί η Θερινή Ώρα αρχίζει την πρώτη Κυριακή του Απριλίου.

Ο θεσμός της θερινής ώρας καθιερώθηκε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 όταν τα οξυμένα ενεργειακά προβλήματα μας ανάγκασαν να βρούμε τρόπους εξοικονόμησης της ενέργειας. Σύμφωνα δηλαδή με τον θεσμό αυτόν την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου προσθέτουμε μία πλασματική ώρα στις κανονικές ώρες κάθε ωριαίας ατράκτου την οποία αφαιρούμε και πάλι την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου. Μ’ αυτόν τον τρόπο όταν έχουμε θερινή ώρα ο Ήλιος δύει μία ώρα αργότερα (σύμφωνα με τα διορθωμένα ρολόγια μας) οπότε ελαττώνεται και ο χρόνος που περνάει ανάμεσα στην δύση του Ήλιου και της ώρας που πάμε για ύπνο. Αυτό σημαίνει ότι καταναλώνουμε λιγότερο ηλεκτρικό ρεύμα για τις διάφορες δραστηριότητές μας απ’ ότι αν αφήναμε την ώρα όπως έχει.

Το ίδιο συμβαίνει και το πρωί, σε μικρότερη όμως κλίμακα, αφού ακόμη και με την προσθήκη της μίας ώρας η ανατολή του Ήλιου συμβαίνει τους θερινούς μήνες όλο και πιο ενωρίς οπότε και το πρωινό εγερτήριο έρχεται, έτσι κι αλλιώς, μετά την ανατολή του Ήλιου. Τους χειμερινούς όμως μήνες δεν υπάρχει καμία διαφορά στην κατανάλωση του ηλεκτρικού γιατί απλούστατα ο Ήλιος δύει πολύ νωρίτερα και ανατέλλει πολύ αργότερα οπότε δεν έχουμε καμία εξοικονόμηση ενέργειας με την πλασματική προσθήκη της μίας ώρας στα ρολόγια μας. Μελέτες που έχουν γίνει απέδειξαν ότι στη διάρκεια της περιόδου εφαρμογής της Θερινής Ώρας οι θάνατοι των πεζών από τροχοφόρα δυστυχήματα ελαττώνονται κατά τέσσερις φορές! Έτσι η ιδέα αυτή της Θερινής Ώρας, που για πρώτη φορά εισηγήθηκε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος το 1784, έχει πολλαπλά οφέλη και πέρα από την εξοικονόμηση ενέργειας.

Την πρώτη πάντως σοβαρή εισήγηση για την θεσμοθέτηση της Θερινής Ώρας έκανε ένας Λονδρέζος κατασκευαστής, ο Γουϊλιαμ Γουϊλετ, το 1907 που οδήγησε το Αγγλικό Κοινοβούλιο να συζητήσει την εφαρμογή της πρότασης του το 1909. Τελικά η Θερινή Ώρα εφαρμόστηκε στην Αγγλία το 1916, ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Γουϊλετ. Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η αλλαγή της ώρας εφαρμόστηκε με την προσθήκη δύο ωρών το καλοκαίρι και μίας ώρας τον χειμώνα με αποτέλεσμα την εξοικονόμηση μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας. Όλα αυτά όμως σημαίνουν ότι αύριο, την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου, η ημέρα δεν θα έχει διάρκεια 24 ωρών αλλά μόνο 23 ώρες, αν και την ώρα που θα «χάσουμε» αύριο θα την προσθέσουμε την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου οπότε η ημέρα εκείνη θα έχει διάρκεια 25 ωρών.

Ο διαχωρισμός της ημέρας σε 24 ώρες οφείλεται στους Βαβυλώνιους γιατί ο αριθμός 24 τους άρεσε πάρα πολύ αφού ήταν ένας «όμορφος» αριθμός που μπορούσε να διαιρεθεί ακριβώς με 7 άλλους αριθμούς: 1,2,3,4,6,8 και 12.  Εμφανώς ήταν ένας «μαγικός» αριθμός που συνέπιπτε με το συνολικό αριθμό των 7 «πλανητών αστέρων» του ουρανού: του Ήλιου, της Σελήνης, και των ορατών με γυμνό μάτι (πραγματικών) πλανητών Ερμή, Αφροδίτης, Άρη, Δία και Κρόνου. Η υποδιαίρεση λοιπόν της ημέρας σε ώρες (όπως και οι ημέρες της εβδομάδας που πήραν τις ονομασίες τους από τους 7 ορατούς με γυμνό μάτι «πλανήτες») είναι ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα που έχει τις ρίζες του στο δωδεκαδικό σύστημα των Χαλδαίων.

Φυσικά η διάρκεια αυτής τούτης της ημέρας δεν είναι καθόλου αυθαίρετη και βασίζεται στην καθημερινή φαινόμενη κίνηση που κάνει ο Ήλιος από την Ανατολή προς τη Δύση, και είναι αποτέλεσμα της περιστροφής της Γης γύρω από τον άξονά της. Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι ένα αντικείμενο που ζυγίζει έξι εξάκις εκατομμύρια τόνους περιστρέφεται ακριβώς σαν ένας τεράστιος τροχός με σταθερή ταχύτητα. Παρ' όλα αυτά, σήμερα για την ακριβή μέτρηση του χρόνου βασιζόμαστε στις παλινδρομικές κινήσεις των ατόμων για να κατασκευάσουμε τα πιο ακριβή ρολόγια που «χάνουν» ένα δευτερόλεπτο σε 10.000 χρόνια.

Αλλά μία πλήρης περιστροφή της Γης μπορεί να μετρηθεί και με την απλή τοποθέτηση ενός ραβδιού στο χώμα. Στη διάρκεια της ημέρας μπορούμε να παρατηρήσουμε τη σκιά του ραβδιού και όταν θα έχει το μικρότερο μήκος της να σημειώσουμε τη θέση της με μια πέτρα. Την άλλη ημέρα όταν η σκιά επιστρέψει στην πέτρα μπορούμε να πούμε ότι πέρασε μία ολόκληρη ημέρα, και μάλιστα μια ηλιακή ημέρα αφού μετρήθηκε με βάση τον Ήλιο. Αυτός ήταν πραγματικά και ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος επί αιώνες μετρούσε το χρόνο.  Είναι η μέθοδος του ηλιακού ρολογιού, που όμως παρουσιάζει ορισμένα προβλήματα.

Γιατί το ηλιακό ρολόι δε μετράει μία μόνο κίνηση της Γης, αλλά δύο, ή μάλλον τη διαφορά μεταξύ της περιστροφής της Γης γύρω από τον άξονά της και της περιφοράς της γύρω από τον Ήλιο. Και ενώ η πρώτη κίνηση (η περιστροφή) είναι στην ουσία σταθερή, η δεύτερη (η περιφορά) δεν είναι. Συνεπώς και η διαφορά τους δεν είναι σταθερή ολόκληρο το έτος γεγονός που σχετίζεται με την ταχύτητα με την οποία τρέχει η Γη γύρω από τον Ήλιο. Γιατί η ταχύτητα με την οποία κινείται ένας πλανήτης γύρω από τον Ήλιο καθορίζεται αυστηρά από την απόσταση που έχει από αυτόν. Όσο πιο κοντά στον Ήλιο βρίσκεται, τόσο πιο γρήγορα κινείται, και όσο πιο μακριά τόσο πιο αργά.

Το ίδιο συμβαίνει και με τη Γη η οποία δεν αποτελεί φυσικά εξαίρεση σ’ αυτό τον κανόνα, αφού και αυτής η τροχιά γύρω από τον Ήλιο δεν είναι ένας τέλειος κύκλος αλλά μία έλλειψη. Γι' αυτό και η απόσταση της Γης από τον Ήλιο στη διάρκεια του έτους δεν είναι σταθερή αλλά κυμαίνεται από 147 έως 152 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Η Γη φτάνει στην πλησιέστερη απόστασή της από τον Ήλιο, που ονομάζεται «περιήλιο», στις αρχές Ιανουαρίου, και στην πιο απομακρυσμένη της απόσταση, που ονομάζεται «αφήλιο», στις αρχές Ιουλίου. Καθώς λοιπόν η Γη πλησιάζει τον Ήλιο η τροχιακή της ταχύτητα αυξάνει έτσι ώστε στο περιήλιό της η ταχύτητα περιφοράς της γύρω από τον Ήλιο φτάνει περίπου τα 31 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (112.000 χλμ. την ώρα). Καθώς όμως η Γη απομακρύνεται από τον Ήλιο, την άνοιξη και το καλοκαίρι, η ταχύτητά της ελαττώνεται και στο αφήλιο φτάνει περίπου τα 28 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (101.000 χλμ. την ώρα).

Το γεγονός αυτό επηρεάζει και το χρόνο που απαιτείται ανάμεσα σε δύο διαδοχικά περάσματα του Ήλιου από το Μεσημβρινό, από δύο δηλαδή διαδοχικά μεσημέρια. Γι’ αυτό, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, η λύση του προβλήματος είναι η «εφεύρεση» ενός φανταστικού Ήλιου που δεν επηρεάζεται από την τροχιακή ταχύτητα της Γης. Ο φανταστικός αυτός Ήλιος ονομάζεται «μέσος Ήλιος» και η ημέρα όπως έχει καθοριστεί σήμερα βασίζεται σ’ αυτόν τον μέσο Ήλιο, γι' αυτό και ονομάζεται «μέση ηλιακή ημέρα».

Ο πραγματικός ή αληθινός Ήλιος, στη διάρκεια ενός έτους, φτάνει να είναι καθυστερημένος στο ημερήσιο ραντεβού του με το Μεσημβρινό, ή ακόμη και να προτρέχει αυτού, έως και 16 λεπτά.  Η διαφοροποίηση αυτή είναι κάθε χρόνο η ίδια για κάθε ορισμένη ημερομηνία του έτους, και ονομάζεται εξίσωση του χρόνου. Έτσι αν κατά τη διάρκεια ενός έτους φωτογραφίζαμε τον Ήλιο το μεσημέρι, κάθε μερικές ημέρες με μια φωτογραφική μηχανή που παραμένει στημένη στην ίδια πάντα θέση, και αποτυπώναμε τις εικόνες αυτές πάνω στην ίδια φωτογραφική πλάκα, οι διαδοχικές εικόνες του Ήλιου θα σχημάτιζαν ένα παράξενο σχήμα με την μορφή του αριθμού «8».

Το ίδιο αυτό σχήμα το βλέπουμε μερικές φορές αποτυπωμένο στις επιτραπέζιες γήινες σφαίρες, τοποθετημένο στη μέση περίπου του Ειρηνικού ωκεανού. Το σχήμα αυτό ονομάζεται «ανάλημμα» και δεν είναι παρά η θέση του Ήλιου, σε σχέση με το Μεσημβρινό, τα «μεσημέρια» των μέσων ηλιακών ημερών. Είναι, δηλαδή, η γραφική αναπαράσταση της εξίσωσης του χρόνου πάνω στον ουρανό. Στη διάρκεια ενός έτους ο αληθινός Ήλιος συμπίπτει με το μέσο Ήλιο μόνο 4 φορές: στις 26 Δεκεμβρίου, στις 16 Απριλίου, στις 14 Ιουνίου, και στις 2 Σεπτεμβρίου.  Όλες τις άλλες ημερομηνίες ο αληθινός ηλιακός χρόνος είναι είτε μεγαλύτερος είτε μικρότερος του μέσου ηλιακού χρόνου.

Για να αποφευχθούν λοιπόν τα διάφορα μπερδέματα στις μικρές αποστάσεις έχουν καθιερωθεί διεθνώς οι λεγόμενες ωριαίες άτρακτοι. Κάθε μία τέτοια άτρακτος ή ζώνη έχει πλάτος 15 μοιρών, αν και μερικές φορές είναι ακανόνιστες και διορθώνονται για πρακτικούς λόγους σύμφωνα με τα σύνορα μιας χώρας. Έτσι ο χρόνος μέσα σε ολόκληρη τη ζώνη θεωρείται ότι ισοδυναμεί με το μέσο τοπικό ηλιακό χρόνο του κέντρου της ζώνης.  Ένα μηχανικό λοιπόν ρολόι δε μετράει το μέσο ηλιακό χρόνο, αλλά απλώς εντοπίζει το χρόνο που έχουμε κοινά αποδεχτεί και καθιερώσει με βάση την συνεχή εναλλαγή νύχτας και ημέρας.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Θερινη ωρα. Πως και γιατι; Η επιστημονικη εξηγηση!"

Δέκα μεγάλοι στρατηγοί που (αδίκως) ξεχνά η ιστορία

Γνωρίζουμε όλοι τους στρατηγούς που έχουν αφήσει εποχή στην ιστορία και έχουν διαμορφώσει τον κόσμο έτσι όπως τον ξέρουμε σήμερα, ωστόσο υπάρχουν σημαντικοί στρατηγοί, που δεν τους μνημονεύουμε όσο συχνά τους αξίζει.

10. Ο Nader Shah

  Το Ιράν του 18ου αιώνα μόνο ειρηνικό δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, η πανίσχυρη αυτοκρατορία των Σαφαβιδών είχε πρόσφατα κατέρρευσε και η χώρα είχε κυριαρχηθεί από πολέμαρχους και οπλαρχηγούς που αγωνίζονταν για να ελέγξουν όσους Σαφαβιδούς είχαν απομείνει.

Από την πτώση του προηγούμενου καθεστώτος και την αναρχία αναδύθηκε ένας σπουδαίος στρατηγός ο Nader Shah, που προέρχονταν από μια απλή οικογένεια, καθώς ήταν γιος βοσκού και σε ηλικία 10 ετών έπεσε στα χέρια δουλεμπόρων, κατάφερε να αποδράσει και να ενταχθεί σε μια ομάδα κλεφτών που δρούσαν στις γύρω περιοχές. Πριν ακόμα γίνει μεγάλος στρατηγός ο έκπτωτος σεΐχης Σαφαβίδ ζήτησε τη βοήθειά του να ανακτήσει το θρόνο από τους αναρχικούς Αφγανούς. Έτσι, το 1729 ο Nader κατέστρεψε τις αφγανικά στρατεύματα σε δύο μάχες και επέστρεψε την πρωτεύουσα στον Tahmasb, τον ηγέτη των Σαφαβιδών.

Για έναν χρόνο, ο Nader ήταν η κρυφή δύναμη πίσω από το θρόνο, κατάφερε να νικήσει την πανίσχυρη Οθωμανική Αυτοκρατορία και κατέκτησε τη σημερινή Γεωργία και την Αρμενία. Όταν έλειπε από την πρωτεύουσα, καθώς πολεμούσε τους Αφγανούς, τα στρατεύματα που προστάτευαν την πόλη από τους Οθωμανούς έχασαν τον έλεγχο με αποτέλεσμα να παραδοθούν, έξαλλος ο Nader επιστρέφει, ανακαταλαμβάνει τη πόλη και εξορίσει τον βασιλιά Tahmasb.

Ο ίδιος κηρύχθηκε ως  ο αδιαμφισβήτητος ηγεμόνας της Περσίας, σύντομα εισέβαλε στην πανίσχυρη αυτοκρατορία Mughal της Ινδίας και μετά από έναν χρόνο κατέλαβε το Δελχί. Μάλιστα, χάρη στα πλούτη που εισήγαγε στη χώρα ακύρωσε όλους τους φόρους για τρία χρόνια και έχτισε ένα παλάτι απλά για να στεγάσει τα κοσμήματα, τους πολύτιμους λίθους και το χρυσό που έκλεψε από την Ινδία.

Στο απόγειο της δόξας του ο ηγέτης άρχισε να χάνει τα λογικά του και να υποπτεύεται όλους όσους βρίσκονταν γύρω του, με αποτέλεσμα να σκοτώσει πολλούς από αυτούς, οι υποψίες ενισχύθηκαν όταν οι συνεργάτες του προσπάθησαν να τον σκοτώσουν την ώρα που κοιμόταν. Τελικά, πέθανε από τα τραύματά του μετά από μια μάχη.

9. Ο Πύρρος της Ηπείρου

  Ο Πύρρος της Ηπείρου ήταν το είδος του άντρα που ποτέ δεν έλεγε όχι σε μια προσφορά, επίσης δεν τελείωνε ποτέ αυτό που άρχιζε, ωστόσο ήταν πολύ επιτυχημένος. Ο ίδιος ο Αννίβας χαρακτήρισε τον Πύρρο σαν έναν από τους μεγαλύτερους στρατηγούς στην ιστορία, τοποθετώντας τον στη δεύτερη θέση μετά τον Μέγα Αλέξανδρο.

Η πορεία του ξεκίνησε όταν έφτασε 12 χρονών και ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Ηπείρου, σύντομα όμως εκθρονίστηκε και κατατάχθηκε στο στρατό της Συρίας ως μισθοφόρος, μέχρι που κατέλαβε εκ νέου την κυριαρχία στην πατρίδα του και αποφάσισε να εισβάλλει στη γειτονική Μακεδονία, ωστόσο τελικά αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Η επόμενη περιπέτειά του ξεκίνα το 281 π.Χ. όταν η Ιταλική πόλη κράτος Τάραντα, ζήτησε τη βοήθειά του για να αντισταθεί στην καταπάτηση των Ρωμαίων. Έτσι αποφάσισε να παρέχει βοήθεια εγκαταλείποντας τη χώρα του και παίρνοντας μαζί του τα στρατεύματα, 25.000 πεζικό, 3.000 ιππείς, 2.000 τοξότες και 20 ελέφαντες πολέμου, καθώς τα πραγματικά σχέδιά του ήταν να κατακτήσει την περιοχή.

Εν τω μεταξύ, η Ρώμη συνέχιζε να στέλνει στρατεύματα και με κάθε πόλη ο μεγάλος στρατηγός έβλεπε το στράτευμά του να συρρικνώνεται και στην μάχη του Άσκλου απετέλεσε τον ορισμό της φράσεως "Πύρρειος Νίκη", που ήταν ουσιαστικά το αποτέλεσμα μιας μάχης κατά την οποία αναδείχθηκε μεν νικητής, όμως είχε υποστεί τόσο βαριές απώλειες, ώστε θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να συνεχίσει να αγωνίζεται για την επίτευξη των σκοπών του.

Επιστρέφοντας στην παρτίδα του συνέχισε τις επιθέσεις κατά της Μακεδονίας χωρίς όμως αποτελέσματα και έτσι αποφάσισε να επιτεθεί στη Σπάρτη. Πέθανε όταν μια ηλικιωμένη γυναίκα  σήκωσε ένα κεραμίδι και το εκσφενδόνισε κατά του βασιλιά με τα δύο της χέρια, χωρίς να γνωρίζει ποιος είναι.

8. Ο Subotai

  Όλοι γνωρίζουν για τον Τζένγκις Χαν, ωστόσο λίγοι γνωρίζουν ότι πολλές από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις των Μογγόλων πραγματοποιήθηκαν από το Subotai, έναν φτωχό σιδερά που υιοθετήθηκε από τον Τζένγκις.

Αφού βοήθησε τον Τζένγκις να νικήσει την Αυτοκρατορία Khwarezm, παίρνοντας στον έλεγχο των Μογγόλων στο μεγαλύτερο μέρος της Κεντρικής Ασίας, μάλιστα εικάζεται πως ξεκίνησε την μεγαλύτερη εκστρατεία αφού με 20.000 άνδρες στράτευμα αποφάσισε να επιστρέψει στη Μογγολία, κυκλώνοντας την Κασπία Θάλασσα. Στην πορεία του ο Σουμποτάι κατέστρεψε το γεωργιανό στρατό του Βασιλιά Γεωργίου, λεηλατώντας τη γεωργιανή ύπαιθρο, ενώ οι υπόλοιπες δυνάμεις υποχώρησαν στην οχυρωμένη πρωτεύουσα του κράτους. Προς έκπληξη των αμυνόμενων, ο Σουμποτάι αγνόησε την πόλη και συνέχισε την πορεία του. Ωστόσο δεν είχε εγκαταλείψει τα σχέδιά του για την κατάκτηση της γεωργιανής πρωτεύουσας, καθώς επέστρεψε τον χειμώνα και την κατέλαβε σφάζοντας όλους όσους βρίσκονταν μέσα σε αυτήν. Οι Κουμάνοι που προσπάθησαν να βοηθήσουν τους συμμάχους τους γνώρισαν τη πανωλεθρία αφού τα μογγολικά στρατεύματα ήταν ασταμάτητα. Επιστρέφοντας στην πατρίδα έπρεπε αν αντιμετωπίσει τα ισχυρά Ρωσικά στρατεύματα που κατάφερε να τα κατατροπώσει  στις όχθες του ποταμού Kalka.

Το 1241, σε ώριμη ηλικία των 67 κατάφερε να φτάσει στην Ευρώπη, όπου κατέστρεψε τους Ρώσους και εκμηδένισε τον ούγγρικο στρατό και ετοιμαζόταν να αντιμετωπίσει τα Πολωνικά στρατεύματα, ωστόσο αναγκάστηκε να επιστρέψει για την ακρόαση της δίκης του διαδόχου του Τζένγκις και αποφάσισε να αποσυρθεί από τις μάχες. Πέθανε σε ηλικία 78 ετών ειρηνικά.

7. Μπαϊμπάρ

  Αν δεν ήταν η ιστορική νίκη του Μπαϊμπάρ στην μάχη του Άιν Τζαλούτ η εξάπλωση των Μογγόλων δεν θα είχε σταματήσει ποτέ. Αρχικά πουλήθηκε σαν δούλος στους Μογγόλους. Ο εμίρης της Χάμαθ ήταν καχύποπτος απέναντι στον Μπαϊμπάρ, λόγω της ασυνήθιστης εξωτερικής του εμφάνισης, καθώς ήταν πολύ ψηλός, μελαχρινός, με καταρράκτη στο ένα του μάτι. Πουλήθηκε στον Αιγύπτιο απεσταλμένο και στάλθηκε στην Αίγυπτο, όπου έγινε σωματοφύλακας του Αγιουβίδη κυβερνήτη Ας Σαλίχ Αγιούμπ.

Πριν από τη νίκη των Μογγόλων είχε πάρει μέρος στην εκστρατεία κατά της  Ζ' Σταυροφορία  νικώντας τον βασιλιά  Λουδοβίκο Θ' της Γαλλίας, από όπου και απαίτησε μεγάλο χρηματικό ποσό ως λύτρα για την απελευθέρωσή του.

Ο ίδιος επιτέθηκε το 1266 στους Αρμένιους στην Κιλικία τους μόνους συμμάχους της Αντιόχειας, πολιόρκησε την Αντιόχεια και την κατέλαβε στις 18 Μαΐου 1268, σφάζοντας τους κατοίκους, αν και είχε υποσχεθεί να τους χαρίσει τις ζωές. Ο πρίγκηπας της πόλης Βοϊμόνδος κατάφερε να δραπετεύσει, ενώ λίγο αργότερα έφτασε η Η' Σταυροφορία το 1271 υπό τον βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδο Α', που συμμάχησε αμέσως με τους Μογγόλους εναντίον του.

Όταν έγινε ο διοικητής των Μαμελούκων το 1260, δολοφόνησε τον  σουλτάνο Κουτούζ και ανέβηκε ο ίδιος στον θρόνο, μέχρι το θάνατό του το 1277, ο Μπαϊμπάρ είχε μεταμορφώσει τους Μαμελούκους της Αιγύπτου στην κυρίαρχη δύναμη της Μέσης Ανατολής.

6. Ο Επαμεινώνδας

  Όλος ο κόσμος γνωρίζει για το θάρρος των Σπαρτιωτών και του αρχηγού τους, ωστόσο λίγοι θυμούνται και αναφέρουν έναν εξίσου σημαντικό στρατηγό τον Επαμεινώνδα, που ήταν διαφορετικός από τους άλλους στρατηγούς καθώς είχε ιδιαίτερη έφεση στην πολιτική.
Ήταν Θηβαίος στρατηγός και πολιτικός του 4ου αιώνα π.Χ., ο οποίος απάλλαξε τη Θήβα από τη σπαρτιατική υποταγή και τη μετέτρεψε σε ισχυρή πόλη-κράτος με εξέχουσα θέση στην ελληνική πολιτική σκηνή. Νίκησε τους Σπαρτιάτες στη μάχη των Λεύκτρων και απελευθέρωσε τους Μεσσήνιους οπλίτες, οι οποίοι ήταν υποταγμένοι στη Σπάρτη για 230 χρόνια, μετά την ήττα τους στο Δεύτερο Μεσσηνιακό Πόλεμο, ο οποίος έληξε το 600 π.Χ. Ο Επαμεινώνδας κατέλυσε τις ως τότε συμμαχίες και δημιούργησε νέες.

Μάλιστα ο Ρωμαίος ρήτορας Μάρκος Τύλλιος Κικέρωνας τον χαρακτήρισε ως "πρώτο άνδρα της Ελλάδας". Παρά τις προσπάθειες του, το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν άλλαξε, καθώς η Θηβαϊκή ηγεμονία καταλύθηκε, από το Μέγα Αλέξανδρο, 27 χρόνια μετά τον θάνατο του Επαμεινώνδα. Ο Επαμεινώνδας παρουσιάζεται από τους σύγχρονούς του ως ιδεαλιστής και ελευθερωτής.

Έχοντας πραγματοποιήσει τέσσερις επιτυχημένες εκστρατείες στη Πελοπόννησο πέθανε κατά τη διάρκεια της μάχης όταν χτυπήθηκε από δόρυ, ακολούθησε σκληρή μάχη γύρω από το σώμα του Επαμεινώνδα, καθώς οι Θηβαίοι προσπαθούσαν να σταματήσουν τους Σπαρτιάτες να πάρουν το σώμα του. Όταν επέστρεψαν στο στρατόπεδο, ο Επαμεινώνδας ρώτησε ποια πλευρά νίκησε στη μάχη. Όταν του είπαν, οι Βοιωτοί, ο Επαμεινώνδας δήλωσε πως είναι ώρα να πεθάνει.  Οι καινοτόμες τακτικές του ακολουθήθηκαν πιστά από τον βασιλιά Φίλιππο και από τον γιο του Αλέξανδρο.

5. Ο Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ

  Λίγες κατακτήσεις ήταν τόσο εντυπωσιακές όσο η ισλαμική επέκταση που ακολούθησε μετά τις θείες αποκαλύψεις του Προφήτη Μωάμεθ. Αρχικά ο ίδιος πολέμησε εναντίον του Μωάμεθ, πιστός στη πατρική θρησκεία μέχρι και το 629 και σε ηλικία 43 ετών ασπάστηκε το Ισλάμ και δήλωσε υποταγή στον μοναδικό Θεό και τον προφήτη του, τον Μωάμεθ και εγκαταστάθηκε μόνιμα, στη Μεδίνα.

Μετά από τρεις μήνες στη Μεδίνα πήρε μέρος στη πρώτη πολεμική επιχείρηση –τη μάχη του Μουτάχ - σαν απλός στρατιώτης για λογαριασμό των Μουσουλμάνων πλέον. Η μάχη αυτή κατέληξε σε ήττα για τους μουσουλμάνους αλλά σε προσωπική επιτυχία του Χαλίντ, που αφού πολέμησε με θάρρος και σκότωσε πολλούς εχθρούς κατάφερε να περιορίσει το μέγεθος της ήττας. Τότε ο Μωάμεθ τον αποκάλεσε "η ρομφαία του Ισλάμ", προσωνύμιο που θα τον συνοδεύει πάντα στην αθανασία. Πολέμησε με επιτυχία κατά της φυλής του, κατά την είσοδο του Μωάμεθ στη Μέκκα, το 630.

Από τότε πολέμησε σε όλες τις σημαντικές μάχες που έδωσαν οι Μουσουλμάνοι. Όταν πέθανε ο Μωάμεθ και ανέλαβε ο Αμπού Μπακρ ως πρώτος χαλίφης των μουσουλμάνων, ο Χαλίντ έγινε στρατηγός που πολέμησε κατά τους πολέμους των αποστατών, και κατέκτησε το Ιράκ κερδίζοντας τη περίφημη μάχη των αλυσίδων και την Συρία. Όταν δεύτερος χαλίφης μετά το θάνατο του Αμπού Μπακρ, ανέλαβε ο Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ, καθαίρεσε τον Χαλίντ από στρατηγό, αλλά εκείνος εξακολούθησε να προσφέρει τις υπηρεσίες του από κατώτερη θέση. Και πάλι ήταν αυτός που κατέλαβε τη Δαμασκό, την Έμεσσα, σημερινή Χομς, που νίκησε τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ηράκλειο στη μάχη του ποταμού Γιαρμούκ, που μπήκε στην Ιερουσαλήμ, στο Χαλέπι, και την Αντιόχεια. Ήταν ο πρώτος στρατιωτικός διοικητής της Συρίας και της Παλαιστίνης που πλέον ήταν όλη στα χέρια των Αράβων, το 637. Tο φθινόπωρο του 638 παρουσιάζεται μπροστά στον χαλίφη Ομάρ, στη Μεδίνα, κατηγορούμενος για σπατάλες, άσωτη ζωή και παραβίαση ορισμένων κανόνων του Κορανίου.

Ο Ομάρ τον απέταξε από το στρατό, του κατάσχεσε όλη τη περιουσία, και ο Χαλίντ γύρισε για να περάσει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του, σαν ιδιώτης πλέον στην Έμεσσα. Πέθανε το 642 σε ηλικία 58χρόνων από ασθένεια.

4. ο Δούκας του Marlborough

  Ο Δούκας του Ουέλινγκτον, ο πιο διάσημος στρατηγός της Αγγλίας, μια φορά τόνισε : "Δεν μπορώ να πείσω κανένα ισχυρότερο εκτός από τον Marlborough τη κεφαλή του Αγγλικού στρατού".

Πριν δοξαστεί ο John Churchill, ο Μελλοντικός Δούκας του Marlborough είχε μια πολυτάραχη σταδιοδρομία. Το 1692, ήταν ένα ανερχόμενο αστέρι όταν τυχαία συνελήφθη και ρίχτηκε στον Πύργο του Λονδίνου. Υπήρχαν αβάσιμες φήμες ότι είχε εμπλακεί σε μια συνωμοσία για τη δολοφονία του νέου βασιλιά, Γουλιέλμου της Οράγγης, που σύντομα αποδείχθηκαν ψευδείς, ωστόσο ήταν αρκετό ο Ουίλιαμ να μην τον εμπιστεύεται.
Όταν ξέσπασε ο πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής ο Λουδοβίκος 15ος της Γαλλίας ετοιμαζόταν να καταλάβει τον έλεγχο της Ευρώπης, έτσι διετάχθη να αναλάβει την εκστρατεία κατά των στρατευμάτων του και κατάφερε μετά από πολλές μάχες να σταματήσει την επεκτατική τους πορεία.

Το 1704, στη μάχη του Μπελνχάιμ, ο στρατός του σκότωσε περίπου 40.000 Γάλλους στρατιώτες, έναν παράλογο αριθμό για την περίοδο. Ωστόσο η μάχη της Ramillies ήταν αυτή που απέδειξε την στρατιωτική του ευφυΐα, καθώς ο Marlborough οργάνωσε μια επίθεση που άφησε πίσω της 15.000 νεκρούς Γάλλους.
Με τις νίκες του έκανε τη Βρετανία ευρωπαϊκή υπερδύναμη και σταμάτησε την εξάπλωση της γαλλικής ηγεμονίας.

3. Nguyen Hue

  Στα τέλη του 18ου αιώνα, το Βιετνάμ χωρίστηκε σε δύο βασίλεια που άνηκαν στις οικογένειες Trinh και Nguyen. Τα δυο φέουδα αντιμετώπιζαν το λαό άσχημα, καθώς ήταν βαθύτατα διεφθαρμένοι πράγμα που δημιούργησε τις κατάλληλες συνθήκες για επανάσταση το 1773, όταν ο Nguyen Hue και τα αδέρφια του ξεσηκώθηκαν και αποφάσισαν να εκθρονίσουν το βασιλιά. Ωστόσο, η πραγματικά θρυλική θέση Hue πηγάζει από την εξόντωση  200.000 ισχυρών κινέζικων στρατευμάτων που εισέβαλαν στο Βόρειο Βιετνάμ το 1788.

Εν τω μεταξύ, ο Hue ανακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά και αποφάσισε να επεκτείνει τα εδάφη της αυτοκρατορίας του κατά της δυναστείας των Qing, όπου το στρατιωτικό του δαιμόνιο οδήγησε στην πανωλεθρία του ισχυρότερου στρατού εκείνη την εποχή στην Ασία, εξασφαλίζοντας στην πατρίδα του, το Βιετνάμ, ελευθερία για έναν αιώνα.

2. Δαυίδ ο 4ος της Γεωργίας

  Όπως η Εσθονία και το Ισραήλ, έτσι και η Γεωργία έχει παραδοσιακά κατακτηθεί από διαφορετικές αυτοκρατορίες. Ωστόσο, οι Γεωργιανοί είναι ένας ανθεκτικός λαός, και για ένα σύντομο χρονικό διάστημα κατά το Μεσαίωνα, έγιναν ακόμη μια φορά το πιο ισχυρό βασίλειο στην περιοχή τους, αυτό χάρη στον βασιλιά Δαυίδ Δ'.

Όταν ο Δαβίδ πήρε τον έλεγχο της Γεωργίας Το 1089 ήταν ονομαστικά υποτελής των Σελτζούκων, που κυβερνούσαν το μεγαλύτερο μέρος της Μέσης Ανατολής. Έτσι ο ίδιος αποφάσισε να φέρει στην χώρα τους Κουμάνους, που απαρτίζονταν από περίπου 40.000 οικογένειες εξασφαλίζοντας στον εαυτό του έναν πολυάριθμο στρατό. Με την βοήθειά τους κατάφερε να νικήσει τους Τούρκους και να τους αναγκάσει να υποχωρήσουν.

Χρησιμοποιώντας προσεκτικά τα δαιμόνια σχέδιά του για τη μάχη, κατάφερε να περικυκλώσει τα τουρκικά στρατεύματα. Στην ίδια μάχη ο ίδιος παραλίγο να χάσει τη ζωή του.

1. Ο  Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος

Από τους σημαντικότερους Βυζαντινούς αυτοκράτορες ήταν ο Βουλγαροκτόνος, που βασίλεψε από τις 10 Ιανουαρίου 976 έως το θάνατό του στις 15 Δεκεμβρίου 1025, χαρίζοντας την τελευταία περίοδο ακμής στην αυτοκρατορία.

Το πρώτο μέρος της μακράς βασιλείας του χαρακτηρίστηκε από τον εμφύλιο πόλεμο ενάντια σε πανίσχυρους στρατηγούς από την αριστοκρατία της Ανατολίας. Μετά την υποταγή τους, ο Βασίλειος επέβλεψε τη σταθεροποίηση και την επέκταση των ανατολικών συνόρων της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και, πάνω απ' όλα, την τελική και πλήρη υποταγή της Βουλγαρίας. Γι' αυτό και ονομάστηκε από μεταγενέστερους συγγραφείς ως Βουλγαροκτόνος. Κατά το θάνατό του, η αυτοκρατορία εκτεινόταν από τη Νότια Ιταλία μέχρι τον Καύκασο και από το Δούναβη μέχρι την Παλαιστίνη.

Παρά τους σχεδόν συνεχείς πολέμους, ο Βασίλειος Β' μείωσε τη δύναμη των μεγάλων γαιοκτημόνων, που κυριαρχούσαν στη διοίκηση και στο στρατό. Μάλιστα για να εξασφαλίσει τη συμμαχία του Βλαδίμηρου Α' του Κιέβου αποφάσισε να του προσφέρει το χέρι της αδελφής του Άννας, γεγονός που οδήγησε στον εκχριστιανισμό των Ρως και την ενσωμάτωση της Ρωσίας στο Βυζάντιο.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Δέκα μεγάλοι στρατηγοί που (αδίκως) ξεχνά η ιστορία"

Δέκα επιστήμονες που τους σκότωσαν οι εφευρέσεις τους

Πολλοί είναι οι επιστήμονες που είναι αποφασισμένoi να θυσιάσουν ακόμη και τη ζωή του για το πάθος και την ανακάλυψή τους. Αυτό φαίνεται να είχαν στο νου τους μερικοί από τους σημαντικότερους επιστήμονες που θυσιάστηκαν για να μας προσφέρουν όλα όσα διευκολύνουν τη ζωή μας και θεωρούμε δεδομένα.

10. Jean-Francois Pilatre De Rozier, 1785

Ο Jean-Francois Pilatre De Rozier ήταν ένας Γάλλος καθηγητής χημείας και φυσικής που είχε ψύχωση με τα αερόστατα. Ο ίδιος κατά τη διάρκεια των προσπαθειών του να δημιουργήσει ένα κατάλληλο αερόστατο αρκετά εξελιγμένο για τις πτήσεις επιβιβάζε σε αυτά διάφορα ζώα, όπως πάπιες και πρόβατα, για να μπορεί να παρακολουθήσει την πορεία της πτήσης του αερόστατου. Σε μια από τις δοκιμαστικές πτήσεις του με το αερόστατο έχασε τη ζωή του όταν αυτό έπεσε στο κενό.

9. Max Valier, 1930

Ο Valier ήταν ένας αυστριακός πρωτοπόρος, που είχε αφιερωθεί στη δημιουργία διαστημικών πυραύλων και τρένων. Στην προσπάθειά του να δημιουργήσει έναν πύραυλο με καύσιμα πέθανε από έκρηξη στο εργαστήριό του, όταν πραγματοποιούσε δοκιμές στη τελευταία του δημιουργία, αυτή του κινητήρα που λειτουργούσε με υγρό οξυγόνο.

8. Sieur Ferminet, 1772

O Ferminet ήταν ένας από τους πρώτους που δημιούργησε στολή για υποβρύχιες καταδύσεις, που θα επέτρεπε στον δύτη να αναπνέει κάτω από το νερό με τη βοήθεια φιάλης οξυγόνου. Πραγματοποιώντας δοκιμές στην στολή ο ίδιος έχασε την ζωή του από πνιγμό, αφού ο μηχανισμός της στολής που απελευθερώνει το οξυγόνο δεν λειτούργησε.

7. Tim Samaras, 2013

Ο Tim Samaras ήταν ένας παθιασμένος μετεωρολόγος που συνήθιζε να "κυνηγά" τους ανεμοστρόβιλους και τους κεραυνούς, θέλοντας να εξελίξει την πρόβλεψη των καιρικών φαινομένων. Πέθανε όταν ένας ανεμοστρόβιλος παρέσυρε το αυτοκίνητό του, στο οποίο επέβαινε μαζί με τον γιο του και το εκτόξευσε περίπου 2.4 χιλιόμετρα μακριά.

6. Harry K. Daghlian, Jr, 1945

O Harry K. Daghlian έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια της εργασίας του στην πρώτη ατομική βόμβα που είχε κατασκευαστεί ποτέ, όταν έριξε Βολφράμιο στον πυρήνα του αντιδραστήρα. Αυτόματα τα χέρια του άρχισαν να αποσυντίθενται και σε διάστημα μερικών λεπτών έπεσε σε κόμμα. Πέθανε 25 μέρες αργότερα από δηλητηρίαση εξαιτίας της υψηλής ακτινοβολίας.

5. Elizabeth Fleischman Ascheim, 1905

H Ascheim ήταν αυτή που εισήγαγε τις ακτινογραφίες στα στρατιωτικά νοσοκομεία με στόχο τον εντοπισμό των σφαιρών στα σώματα των στρατιωτών. Θέλοντας να ελέγξει την αποδοτικότητα των ακτινογραφιών, η ίδια υποβάλλονταν σε μια σειρά από ακτινογραφίες, με αποτέλεσμα ο οργανισμός της να αναπτύξει μια μορφή επιθετικού καρκίνου που της στοίχισε τη ζωή.

4. Carl Wilhelm Scheele, 1786

Ο Scheele ήταν ένας σημαντικός Σουηδός χημικός, ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε πρώτος το οξυγόνο, παρόλο που ο Joseph Priestley κατάφερε να δημοσιεύσει τα ευρήματά του πρώτος. Μεταξύ άλλων κατάφερε να ανακαλύψει το χλώριο και το μαγνήσιο. Επειδή, ο ίδιος πραγματοποιούσε μια σειρά πειραμάτων με τοξικές ουσίες έχασε τη ζωή του από την επίδρασή τους στον οργανισμό του.

3. Louis Slotin, 1946

Εργαζόταν για τη δημιουργία ατομικών όπλων και μολύνθηκε μετά από ατύχημα στο εργαστήριό του όταν ουράνιο ήρθε σε επαφή με πλουτώνιο. Υπέφερε από παράλυση μετά το ατύχημα και πέθανε 9 ημέρες αργότερα.

2. Μαρί Κιουρί, 1934

Ήταν Γαλλίδα φυσικός και χημικός,πέθανε από λευχαιμία, που προκλήθηκε από τη συνεχή έκθεσή της σε ραδιογόνες ουσίες για πάνω από 30 χρόνια. Η ίδια συνήθιζε να πιάνει το Ράδιο, ουσία που χρησιμοποιείται σήμερα για τη κατασκευή πυρηνικών βομβών, με γυμνά χέρια, χωρίς καμιά προφύλαξη.

1. Αλεξάντερ Μπογκτάνοφ

Ο Μπογκτάνοφ είναι ο άνθρωπος, που σκέφτηκε και εφάρμοσε πρώτος τις μεταγγίσεις αίματος,  ο Ρώσος φυσικός ξεκίνησε τα πειράματα του προκειμένου να δημιουργήσει την “πηγή της νεότητας”. Πραγματοποίησε στον εαυτό του περίπου 12 μεταγγίσεις και πέθανε μετά τη τελευταία, όταν έκανε μετάγγιση με αίμα ενός 18χρονου φοιτητή που υπέφερε από ελονοσία και φυματίωση.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Δέκα επιστήμονες που τους σκότωσαν οι εφευρέσεις τους"

Γιατί το 1975 προβλέφθηκε η πλειοψηφία των 180

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής υπογράφει
το νέο Σύνταγμα της χώρας στις 9 Ιουνίου 1975.

«Ο Κων. Καραμανλής ήταν πεπεισμένος ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ως σύμβολο για τον λαό, θα πρέπει να εκλέγεται με τη στήριξη ευρύτερων πολιτικών δυνάμεων και όχι αποκλειστικά από την εκάστοτε κυβερνητική παράταξη. Γι’ αυτό και προβλέφθηκαν οι τρεις ψηφοφορίες και η εκλογή του με αυξημένη πλειοψηφία...» θυμάται ο εκ των μελών της συντακτικής ομάδας του Συντάγματος του 1975 κ. Γιάννης Βαρβιτσιώτης.

Οπως εξομολογείται στην «Κ» σε μία από τις πολλές, ζωηρές συζητήσεις εκείνης της εποχής με τον ιδρυτή της Νέας Δημοκρατίας, είχε ρωτήσει την άποψή του για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Εκείνος του είχε επισημάνει πόσο σημαντικό και κρίσιμο είναι ο ανώτατος πολιτειακός άρχοντας να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης και στήριξης ευρύτερων δυνάμεων, προκειμένου στο πρόσωπό του να συμβολίζονται η ενότητα και η εθνική συνεννόηση. «Ο συνταγματικός νομοθέτης του 1975», γράφει άλλωστε ο κ. Βαρβιτσιώτης στο πρόσφατο βιβλίο του «Συνταγματικοί Στοχασμοί», «επιθυμούσε μία ευρύτερη πολιτική συναίνεση και τούτο διότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν "προικοδοτημένος" με ουσιαστικές αρμοδιότητες». Αυτός ήταν και λόγος που, σε άλλες πάντως συνθήκες από τις σημερινές, περιλήφθηκε στον Καταστατικό Χάρτη του 1975 η πρόβλεψη για εκλογή από την πρώτη ψηφοφορία από τα 2/3 του συνόλου (200), στη δεύτερη το ίδιο και στην τρίτη από τα 3/5 του συνόλου (180).

Το Σύνταγμα συζητήθηκε το πρώτο εξάμηνο του 1975 και η τότε κυβέρνηση επέφερε σημαντικές αλλαγές στο αρχικό σχέδιο, παρατείνοντας την προθεσμία εκπόνησής του. Σημαντικό ρόλο στην ψήφισή του διαδραμάτισαν ο τότε πρόεδρος της Βουλής Κων. Παπακωνσταντίνου και ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Κων. Στεφανάκης. Το ζήτημα των αρμοδιοτήτων του Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν από τα βασικότερα σημεία διαφωνίας με την αντιπολίτευση, η οποία τελικώς αποχώρησε από τη Βουλή κατά την ψήφισή του. Αμέσως μετά την ψήφιση του Συντάγματος, Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξελέγη ο πρόεδρος της Επιτροπής του Συντάγματος, Κων. Τσάτσος. Μία μέρα μετά τη θέση σε ισχύ του νέου Συντάγματος (11 Ιουνίου), δηλαδή στις 12 Ιουνίου, κατατέθηκε η επίσημη αίτηση της Ελλάδας για πλήρη ένταξη στην ΕΟΚ.

Το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας καταγράφηκε για πρώτη φορά ως θεσμός στο σώμα του Συντάγματος του 1924. Ωστόσο, μέχρι το 1927 δεν είχε πάρει ακόμα τη μορφή ενός αυτόνομου υψηλού αξιώματος. Μετά το δημοψήφισμα που ανακήρυξε ως πολίτευμα την αβασίλευτη δημοκρατία, ο μέχρι τότε αντιβασιλέας Παύλος Κουντουριώτης έγινε προσωρινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας. «Πρόεδρο της Δημοκρατίας» με υπερεξουσίες προέβλεπε και το Σύνταγμα, που καταρτίστηκε από τη δικτατορία των συνταγματαρχών. Με το Σύνταγμα του 1975 ρυθμίστηκε εκ νέου ο ακριβής του ρόλος αλλά οι αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας περιορίστηκαν, έως... εξαφανίσεως, με την αναθεώρηση του Συντάγματος, το 1986.

Στην πρώτη εκλογική διαδικασία, στις 18 Δεκεμβρίου 1974, ο Μιχαήλ Στασινόπουλος εξελέγη με 206 ψήφους προσωρινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Τον Ιούνιο του 1975 τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, ο οποίος εξελέγη με 210 ψήφους υποστηριζόμενος από τη Νέα Δημοκρατία, που κατείχε 215 έδρες. Αντίπαλός του ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος που υποστηρίχθηκε από την Ενωση Κέντρου ενώ το ΠΑΣΟΚ και η Ενωμένη Αριστερά ψήφισαν λευκό.

Το 1980 εξελέγη ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος νωρίτερα είχε παραιτηθεί από την πρωθυπουργία. Πραγματοποιήθηκαν τρεις ψηφοφορίες: Στην πρώτη η υποψηφιότητα Καραμανλή συγκέντρωσε 179 ψήφους (175 έδρες είχε η Νέα Δημοκρατία), στη δεύτερη 181 και στην τρίτη 183 ψήφους. Το ΠΑΣΟΚ απείχε και από τις τρεις.

Η εκλογή του 1985

Η πιο επεισοδιακή εκλογή ήταν αυτή του 1985, καθώς είχε προηγηθεί η ρήξη της 9ης Μαρτίου, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου αποφάσισε να προτείνει τον κ. Χρ. Σαρτζετάκη. Ο Κων. Καραμανλής παραιτήθηκε, καθήκοντα Προέδρου ασκούσε προσωρινά ο πρόεδρος της Βουλής Ιωάν. Αλευράς και προέκυψε θέμα κατά πόσον είχε δικαίωμα να πάρει μέρος στην ψηφοφορία. Στην πρώτη ψηφοφορία υπήρξαν 184 ψήφοι υπέρ του κ. Σαρτζετάκη και δύο λευκά. Στη δεύτερη, -181 θετικές ψήφοι- εμφανίστηκαν τα «έγχρωμα» ψηφοδέλτια, που προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων και ενστάσεων περί παραβίασης της μυστικής ψηφοφορίας. Τελικώς στην τρίτη ψηφοφορία η υποψηφιότητα του κ. Σαρτζετάκη εξασφάλισε την πλειοψηφία των 180.

Η πρώτη ψηφοφορία που ήταν ονομαστική, καθώς η συνταγματική αναθεώρηση του 1985 κατάργησε τη μυστική, ήταν το 1990. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής θα επέστρεφε για δεύτερη φορά στο προεδρικό μέγαρο της Ηρώδου Αττικού. Απαιτήθηκαν όμως πέντε ψηφοφορίες. Οι τρεις πρώτες ήταν άκαρπες -με αποτέλεσμα να προκηρυχθούν εκλογές-, όπως και η τέταρτη. Στην πέμπτη, ο κ. Καραμανλής εξελέγη με 153 ψήφους. Το ΠΑΣΟΚ είχε υποστηρίξει τον Ιωάννη Αλευρά (125 ψήφοι) και ο Συνασπισμός τον Κωνσταντίνο Δεσποτόπουλο (21 ψήφοι).

Το 1990 ήταν και η τελευταία φορά που διαλύθηκε η Βουλή λόγω αδυναμίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, καθώς έως το 2010 είχαμε συναινετικές εκλογές. Το 1995 η Βουλή εξέλεξε τον Κωστή Στεφανόπουλο με 181 ψήφους στην τρίτη ψηφοφορία και το 2000 με 269 ψήφους από την πρώτη ψηφοφορία. Από μία ψηφοφορία χρειάστηκε και για τις δύο εκλογές του κ. Κάρολου Παπούλια. Το 2005 ο απερχόμενος Πρόεδρος έλαβε 279 ψήφους -που αποτελεί και «ρεκόρ»- και το 2010, 266.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Γιατί το 1975 προβλέφθηκε η πλειοψηφία των 180"