Σελίδες

Δευτέρα 19 Ιουλίου 2021

Πέθανε η ηθοποιός Γκέλυ Μαυροπούλου!

 


Πέθανε σήμερα, σε ηλικία 88 χρόνων, η ηθοποιός Γκέλυ Μαυροπούλου, όπως γνωστοποίησε μέσω social media ο πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, Σπύρος Μπιμπίλας.

Γεννημένη σε μια οικογένεια σπουδαίων θεατρίνων του Άγγελου Μαυρόπουλου και της Μαρίκας Κρεβατά, η ίδια ακολούθησε τα χνάρια τους και σπούδασε στη Δραματική σχολή του θεάτρου Τέχνης.

Όταν αποφοίτησε πρωτοεμφανίστηκε το 1953 στον κινηματογράφο με την κωμωδία του Γιώργου Λαζαρίδη «Ο Μπαμπάς εκπαιδεύεται». Στο θέατρο έγινε γρήγορα πρωταγωνίστρια, είτε ως θιασάρχης είτε συμπράττοντας με άλλους θιάσους, παίζοντας από νεοελληνική κωμωδία έως κλασικό ρεπερτόριο - από την κωμωδία του Αλέκου Σακελλάριου «Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης» με τον θίασο των Ντίνου Ηλιόπουλου και Μίμη Φωτόπουλου έως τους «Βρικόλακες» του Ερίκου Ίψεν στο Εθνικό Θέατρο, δίπλα στην Κατίνα Παξινού, στην «Ορέστεια» του Αισχύλου, στον «Φιλάργυρο» του Μολιέρου, αλλά και στον «Δον Ζουάν» του ίδιου συγγραφέα, δίπλα στον Δημήτρη Χορν.

Στον κινηματογράφο έπαιξε σε σαράντα και πλέον ταινίες και αυτές που την έκαναν διάσημη ήταν οι ρόλοι της αθώας ή απροστάτευτης γυναίκας σε μελό ταινίες ης δεκαετίας του 60. Έπαιξε σε κλασικές κωμωδίες, όπως Η ωραία των Αθηνών, του Νίκου Τσιφόρου, 1954· Η θεία από το Σικάγο του Αλέκου Σακελλάριου, 1957· Ο Φανούρης και το σόι του του Δημήτρη Ιωαννόπουλου, 1957· Ευτυχώς τρελάθηκα του Κώστα Ανδρίτσου, 1961· Εταιρεία θαυμάτων του Στέφανου Στρατηγού, 1962· Η κυρία του κυρίου του Γιάννη Δαλιανίδη, 1962· Ο ανακατωσούρας του Γρηγόρη Γρηγορίου, 1967 αλλά και σε διάσημα μελοδράματα της εποχής όπως Το παραστράτημα μιας αθώας του Κώστα Ανδρίτσου, 1959· Ο δρόμος με τα κόκκινα φώτα του Κώστα Καραγιάννη, 1963· Κάθε λιμάνι και καημός του Όμηρου Ευστρατιάδη, 1964.

Ενώ ήταν παντρεμένη με τον Στέφανο Στρατηγό πρωταγωνίστησε μαζί του σε πολλές ταινίες ιστορικές, αντιστασιακές ακόμα και σε ταινίες του νέου ελληνικού κινηματογράφου, όπως ο Μήνας του Μέλιτος του Γιώργου Πανουσόπουλου. Είναι η πρωταγωνίστρια που λάνσαρε το ροκ-εν-ρολ στον ελληνικό κινηματογράφο, μαζί με τον Θεόδωρο Δημήτριεφ, αλλά ο πολύς κόσμιος τη θυμάται κυρίως ότα μπήκε σε όλα τα ελληνικά σπίτια ενσαρκώνοντας στο πιο δημοφιλές σίριαλ της αρχής της ελληνικής τηλεόρασης τη Χριστίνα Ψάχου, την πρώτη μεγάλη ηρωίδα τηλεοπτικής σειράς στην Ελλάδα, δίπλα στον Άγγελο Αντωνόπουλο στη σειρά «Άγνωστος Πόλεμος».

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε η ηθοποιός Γκέλυ Μαυροπούλου!"

Πέθανε ο ανεπανάληπτος Τόλης Βοσκόπουλος!

 


Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών ο σπουδαίος τραγουδιστής Τόλης Βοσκόπουλος.

Ο αγαπημένος ερμηνευτής τριών γενεών Ελλήνων νοσηλευόταν επί αρκετές ημέρες στο Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας και φέρεται να τον πρόδωσε η καρδιά του λίγες μέρες πριν τα 81α γενέθλιά του.

Ο Τόλης Βοσκόπουλος γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου του 1940 στον Πειραιά (Κοκκινιά). Ήταν το εικοστό παιδί μιας πολυμελούς οικογένειας Μικρασιατών προσφύγων. Οι 11 αδελφές που προηγήθηκαν ήταν και η αφορμή που έκαναν τον πατέρα του να συνεχίζει να κάνει παιδιά μέχρι να αποκτήσει ένα γιο. Ώσπου τα κατάφερε. Εκείνο που δεν κατάφερε ο Σμυρνιός πατέρας του ήταν ο μικρός Τόλης να συνεχίσει την παράδοση στο μανάβικο που ο ίδιος, με πολύ κόπο, είχε δημιουργήσει.

«Όταν γεννήθηκα, και ο πατέρας μου πέτυχε επιτέλους το πολυπόθητο αγόρι, έτρεξε κι έβγαλε κάρτες και άλλαξε και την ταμπέλα στο μαγαζί που έγινε: Χαράλαμπος Ιωάννου Βοσκόπουλος και Υιός. Ήμουν πάντα μαζί του στη Λαχαναγορά, και στα ταξίδια και τις εμπορικές συναλλαγές του. Όμως έβλεπα πως δεν μου πήγαινε αυτή η δουλειά. Από κάτι μπουλούκια που ερχόντουσαν στην Κοκκινιά, με τον Ζαζά, τον Κοκοβιό και άλλους είχα ξελογιαστεί κι ήθελα να ασχοληθώ με το θέατρο. Γύρω στα 15 δεν άντεξα και του το είπα. Περίμενα πως θα με σφάξει. Θεατρίνος ο γιος του Λαχαναγορίτη; Και τότε μου λέει: “Πάμε”. Και χωρίς να ξέρω για πού τραβάμε, με πηγαίνει στο Εθνικό Ωδείο του Καλομοίρη, που είχε και θεατρικό τμήμα. Τότε είναι που πρωτοβγαίνω απ’ την Κοκκινιά και βλέπω την Αθήνα. Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Στην επιστροφή, μου λέει: “Για να μην μου παραπονεθείς καμιά φορά ότι ήθελες αυτό να γίνεις κι εγώ σε εμπόδισα”. Αυτά μου είπε ο σοφός πρόσφυγας πατέρας μου και τον ευγνωμονώ. Και κάθε φορά που βγαίνω στη σκηνή, ακόμα και σήμερα που πλησιάζω τα 80 μου χρόνια, τον φέρνω στο μυαλό μου και λέω μέσα μου: “Κοίτα τώρα”» είχε δηλώσει ο Τόλης Βοσκόπουλος στη συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση της συναυλίας του στο Ηρώδειο το Σεπτέμβριο του 2018.

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1958, σε ηλικία 18 ετών σε σκηνοθεσία Θάνου Τράγκα, και πέντε χρόνια αργότερα, το 1963, έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο. Μπήκε στη δισκογραφία με το τραγούδι «Βήμα-βήμα» του μουσικοσυνθέτη Λυκούργου Μαρκέα. Η καθιέρωσή του στο πεντάγραμμο ήρθε με την «Αγωνία» το 1968 (σύνθεση Γιώργου Ζαμπέτα) που μέσα σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα ξεπέρασε τις 300.000 πωλήσεις, ένα άπιαστο νούμερο για εκείνη την εποχή.

Είχε ένα εντυπωσιακό φάσμα συνεργασιών, ερμηνεύοντας τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα, του Μίμη Πλέσσα, του Άκη Πάνου, του Θανάση Πολυκανδριώτη, του Μάριου Τόκα, του Γιάννη Πάριου, του Γιώργου Κατσαρού, του Κώστα Βίρβου, του Φοίβου και πολλών άλλων. Μάλιστα κάποιοι νεαροί τραγουδιστές τρόχιζαν τους μπροστινούς κόπτες των δοντιών προκειμένου να μοιάσουν στον Βοσκόπουλο (λόγω της χαρακτηριστικής οδοντοστοιχίας του καλλιτέχνη).

Για παραπάνω από 35 χρόνια όλες του οι εμφανίσεις ήταν sold-out με τον Τόλη Βοσκόπουλο να αποθεώνεται από το κοινό ερμηνεύοντας τραγούδια-επιτυχίες όπως «Δυο καρδιές», «Το φεγγάρι πάνωθέ μου», «Μα εγώ αγαπώ μία», «Και εσύ θα φύγεις», «Γλυκά πονούσε το μαχαίρι», «Οι άντρες δε μιλούν πολύ», «Άιντε στην υγειά της», «Αδέλφια μου, αλήτες, πουλιά», «Ανεπανάληπτος», «Πριν χαθεί το όνειρο μας», «Της Χελιδονούς το ρέμα», «Τσιγγάνα για χατίρι σου», «Ψύλλοι στα αφτιά μου», «Μου χρωστάει μια αγάπη η ζωή» και πόσα άλλα.

Τη δεκαετία του 1980 ο Τόλης Βοσκόπουλος θα καθιερωθεί ως «ο Πρίγκιπας του ελληνικού τραγουδιού» με φανατικούς θαυμαστές που έκαναν κάθε δίσκο του χρυσό και πλατινένιο ενώ παράλληλα έκαναν κράτηση με το μήνα στα κέντρα που εμφανιζόταν προκειμένου να εξασφαλίσουν προνομιακή θέση, κοντά στο είδωλο τους.

Οι ουρές θαυμαστών κύκλωναν τα τετράγωνα γύρω από τις κινηματογραφικές και θεατρικές αίθουσες όπου εμφανιζόταν. Ένα απόγευμα στη Θεσσαλονίκη, όταν πήγε να παίξει μπιλιάρδο με τον Στράτο Διονυσίου, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν αυθόρμητα έξω από το στέκι για να τον αποθεώσουν, με αποτέλεσμα να χρειαστεί η συνδρομή της αστυνομίας προκειμένου να μπορέσουν να βγουν από το μαγαζί.

Το καλοκαίρι του 2013 ο Τόλης Βοσκόπουλος επέστρεψε στον Πειραιά, στην πόλη που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Σε μια συγκινητική συναυλία στο Βεάκειο Δημοτικό Θέατρο τραγούδησε στον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί εκεί από νωρίς μιας και τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς ο καλλιτέχνης βραβεύτηκε από τον τότε δήμαρχο Πειραιά Βασίλη Μιχαλολιάκο για την προσφορά του στο ελληνικό τραγούδι. «Τον τόπο που γεννιέσαι και μεγαλώνεις τον κουβαλάς πάντα μέσα στην ψυχή σου, όπου κι αν βρεθείς. Μόνο συγκίνηση και βαθιά χαρά νιώθω που επιστρέφω στον Πειραιά, που αγαπώ και έχω τόσες αναμνήσεις» είχε δηλώσει ο Τόλης Βοσκόπουλος.

Ο Τ. Βοσκόπουλος είχε πρωταγωνιστήσει αλλά και συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις δίπλα στους Βασίλη Αυλωνίτη, Ρένα Βλαχοπούλου, Γεωργία Βασιλειάδου, Κώστα Χατζηχρήστο κ.ά. Από τις πιο μεγάλες επιτυχίες του ήταν τα μιούζικαλ: «Οι εραστές του ονείρου» (1972 μαζί με τη Ζωή Λάσκαρη), «Τραγούδα θεατρίνε» (1978 μαζί με τη Μαρία Αλιφέρη), «Ήρθες σαν όνειρο» (1998 μαζί με την Άντζελα Γκερέκου), όπου το θεατρικό σενάριο ήταν στηριγμένο στον τρόπο γνωριμίας τους.

Πλούσιο ήταν και το έργο του ως συνθέτη. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που έχουν ερμηνεύσει τραγούδια του είναι η Δούκισσα, η Μαρινέλλα, ο Στράτος Διονυσίου, ο Αντώνης Ρέμος κ.ά. Το 1971 έγραψε τη σύνθεση του τραγουδιού «Αδέλφια μου αλήτες πουλιά» το οποίο ερμήνευσε ο Γιάννης Βογιατζής και κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, ενώ συμμετείχε στο ίδιο φεστιβάλ την επόμενη χρονιά ο ίδιος, τραγουδώντας το «Ξανθή αγαπημένη Παναγιά», τραγούδι που όπως είχε ειπωθεί τότε το έγραψε για τη Ζωή Λάσκαρη. To 1976, ο Τ. Βοσκόπουλος έγραψε για τον Στράτο Διονυσίου το «Αποκοιμήθηκα» το οποίο έγινε μεγάλη επιτυχία και το τραγούδησε και ο ίδιος ο Βοσκόπουλος σε δίσκο του το 1985.

Ο Τόλης Βοσκόπουλος είχε κάνει τέσσερις γάμους. Παντρεύτηκε πρώτα τη Στέλλα Στρατηγού (1960 – 1965), ύστερα την Μαρινέλλα (1973 – 1981), μετά την Τζούλια Παπαδημητρίου (1990 – 1996). Με την πρώην βουλευτή και υφυπουργό και νυν πρόεδρο του ΕΟΤ Άντζελα Γκερέκου, παντρεύτηκαν το 1996 στην Κέρκυρα. Απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρία, που γεννήθηκε το 2001.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο ανεπανάληπτος Τόλης Βοσκόπουλος!"

Δευτέρα 5 Ιουλίου 2021

Πέθανε η θρυλική Ιταλίδα τραγουδίστρια Ραφαέλα Καρά!


Πέθανε σε ηλικία 78 ετών η γνωστή τηλεπαρουσιάστρια και θρυλική τραγουδίστρια Ραφαέλα Καρά. Την τραγική είδηση ανακοίνωσε το ιταλικό πρακτορείο ANSA.

«Η Ραφαέλα μας άφησε. Πήγε σε έναν καλύτερο κόσμο, όπου η ανθρωπιά της, το αδιαμφισβήτητο γέλιο της και το εξαιρετικό ταλέντο της θα λάμψουν για πάντα». Με αυτά τα λόγια, ο Sergio Iapino δίνει τη θλιβερή ανακοίνωση που ενώνει τον πόνο των λατρευτών ανιψιών Federica και Matteo, της Barbara, της Paola και της Claudia Boncompagni, δια βίου φίλων και στενών συνεργατών.

Σύμφωνα με το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων, η Ραφαέλα Καρά πέθανε στις 16:20 σήμερα, μετά από χρόνια μάχη με ασθένεια.

Ποια ήταν η Ραφαέλα Καρά

Η Ραφαέλα Ρομπέρτα Πελόνι, ευρύτερα γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Ραφαέλα Καρά, ήταν Ιταλίδα παρουσιάστρια, τραγουδίστρια και ηθοποιός γεννημένη στις 18 Ιουνίου 1943.

Η Καρά γνώρισε μεγάλη επιτυχία ως παρουσιάστρια μουσικοχορευτικών εκπομπών τόσο στην πατρίδα της, την Ιταλία, όσο και στην Ισπανία και σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Γεννήθηκε στη Μπολόνια και η πρώτη της επιτυχία ήταν το τραγούδι «Tuca Tuca», σύνθεση του για χρόνια συνεργάτη και συντρόφου της Gianni Boncompagni. Άλλες επιτυχίες της ήταν το «Tanti Auguri» (γνωστό και με τον ισπανικό του τίτλο «Para Hacer Bien el Amor Hay que Venir al Sur»), το «A far l’amore comincia tu» (που αποτελεί και τη μοναδική της είσοδο στα βρετανικά Charts υπό τον τίτλο «Do It, Do It Again»).

H Καρά έχει πρωταγωνιστήσει στην ταινία Το Εξπρές του φον Ράιαν (Von Ryan’s Express) (1965) με τον Φρανκ Σινάτρα και τον Τρέβορ Χάουαρντ.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε η θρυλική Ιταλίδα τραγουδίστρια Ραφαέλα Καρά!"

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2021

Πέθανε ο πασίγνωστος τραγουδιστής Αντώνης Καλογιάννης!

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών από ανακοπή καρδιάς ο δημοφιλής τραγουδιστής Αντώνης Καλογιάννης, όπως έγινε γνωστό από ανάρτηση των οικείων του στα social media.

Γεννήθηκε στην Καισαριανή στις 3 Αυγούστου 1940.

Ο Αντώνης Καλογιάννης τραγούδησε στα γενέθλια του Πάμπλο Πικάσο, γνωρίστηκε με τον Αράμ Χατζατουριάν, βρέθηκε στην ίδια σκηνή με τον Υβ Μοντάν στο Παρίσι, συναντήθηκε με τους Μπιτλς, γνώρισε τον Λουί Αραγκόν.

Εκείνος άλλωστε ήταν που έγραψε στη Lettre Francaise: «Η φωνή του Αντώνη Καλογιάννη μου θυμίζει τα βουνά και τις θάλασσες της πατρίδας του».

Ο νεαρός τσαγκάρης από την Καισαριανή είχε τύχη βουνό. Μια αδρή, καθαρή περήφανη φωνή που από μια σύμπτωση τον έκανε τραγουδιστή του Μίκη Θεοδωράκη σε δέκα ημέρες.

Μαζί του γνώρισε τις πέντε ηπείρους τα χρόνια της χούντας, τότε που τραγούδησε τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές. Όμως, ακόμη κι όταν οι καιροί άλλαξαν, δεν πρόδωσε τις επιλογές του. Δεν ήταν άλλωστε ποτέ διασκεδαστής.

Δισκογραφία

Κάτι φταίει
Τα πρώτα μου τραγούδια
Ερωτικά
Συνοικισμός Α΄ [1972]
Για μια σταγόνα αλάτι [1973]
Τα λιοτρόπια [1974]
Τι ώρα νά ‘ναι
Τραγούδια Μ. Θεοδωράκη
Γράμματα στο Μακρυγιάννη [1979]
Τα σημερινά [1981]
Μικραίνει ο κόσμος [1983]
Μικρά Ερωτικά [1984]
Και που λες Ευτυχία [1985]
Επικίνδυνα παιχνίδια [1990]
Σε ανύποπτο χρόνο [1991]
Αντίθετη Πορεία [1993]
Ιστορίες αγγέλων [1997]

Ποιος ήταν ο Αντώνης Καλογιάννης

Γεννημένος το 1940 στην Καισαριανή, ο Αντώνης Καλογιάννης τραγούδησε κατεξοχήν για τον έρωτα. Το μακρύ ταξίδι του Καλογιάννη στο ελληνικό τραγούδι ξεπερνά τα 40 χρόνια. Συνεργάστηκε με κορυφαίους Έλληνες συνθέτες (Μίκη Θεοδωράκη, Σταύρο Ξαρχάκο, Δήμο Μούτση, Μίμη Πλέσσα, Σταύρο Κουγιουμτζή, Ηλία Ανδριόπουλο, Μάριο Τόκα κ.α.) αλλά και ποιητές και στιχουργούς (Γιάννη Ρίτσο, Γιώργο Σεφέρη, Μανώλη Αναγνωστάκη, Τ. Λειβαδίτη, Δ. Χριστοδούλου, Λευτέρη Παπαδόπουλο κ.α.)

Ανέβηκε για πρώτη φορά στο πάλκο το 1966. Την ίδια χρονιά τον ανακάλυψε ο Μίκης Θεοδωράκης και έδωσε τις πρώτες του συναυλίες στην τότε Σοβιετική Ένωση και κατόπιν στην Ελλάδα. Κατά τη δικτατορία των συνταγματαρχών του 1967 έφυγε στο εξωτερικό με την Μαρία Φαραντούρη και δημιούργησε λαϊκή ορχήστρα, με την οποία έδωσαν συναυλίες που είχαν καθαρά πολιτικό χαρακτήρα, συμβάλλοντας έτσι στον αγώνα κατά της Χούντας.

Το 1970 αποφυλακίζεται ο Μίκης Θεοδωράκης και μαζί θα δώσουν περισσότερες από 500 συναυλίες σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία, κάνοντας γνωστή την πολιτική κατάσταση που επικρατούσε τότε στη χώρα μας. Το 1972 ο Αντώνης Καλογιάννης επιστρέφει στην Ελλάδα και τραγουδά σε αρκετές μπουάτ στην Πλάκα.

Ξεχωριστές στιγμές στην καριέρα του είναι η ηχογράφηση του «Πνευματικού Εμβατηρίου» του Άγγελου Σικελιανού και το «Κατάσταση Πολιορκίας» το 1970, μαζί με την Μαρία Φαραντούρη, καθώς και του «Ήλιος και Χρόνος / Επιφάνεια Αβέρωφ» το 1975.

Η δεκαετία του ’80, ξεκίνησε με έναν δίσκο (Μίμη Πλέσσα – Δημήτρη Χριστοδούλου «Τραγούδια της γειτονιάς»/1980), που, μάλλον, έκλεισε την προηγούμενη δεκαετία, γιατί, ουσιαστικά, με τον επόμενο δίσκο του («Τα σημερινά»/1981), ο Αντώνης Καλογιάννης, έκανε την στροφή του στο ερωτικό τραγούδι, όπου και καθιερώθηκε ως ένας, ερωτικός πλέον, τραγουδιστής. Με τα χρυσά (50.000 πωλήσεις) «Σημερινά», του Σπύρου Παπαβασιλείου και του Λάκη Τεάζη, ο Καλογιάννης άνοιξε την πιο εμπορική δεκαετία της καριέρας του και με ένα τραγούδι -μεγάλη επιτυχία, το «Όμορφή μου Κατερίνα», που το ακολούθησαν, τα επόμενα χρόνια, κι άλλες μεγάλες επιτυχίες, όπου ο τίτλος τους παρέπεμπε σε γυναικεία ονόματα.

Μετά τις μεγάλες αυτές επιτυχίες, η δισκογραφία του Αντώνη Καλογιάννη συνεχίστηκε ως και τα τέλη σχεδόν της δεκαετίας του ’90, όπου το 1997 κυκλοφόρησε ο τελευταίος στουντιακός δίσκος του.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο πασίγνωστος τραγουδιστής Αντώνης Καλογιάννης!"

Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2021

Πέθανε η ηθοποιός Μιράντα Κουνελάκη!


Θλίψη στην εγχώρια καλλιτεχνική οικογένεια προκάλεσε η δυσάρεστη είδηση του θανάτου της Μιράντας Κουνελάκη, που «έφυγε» σε ηλικία 82 ετών. Η κηδεία της θα γίνει το Σάββατο 30 Ιανουαρίου, στις 10:30 το πρωί, στον Ιερό Ναό Αγ. Νικολάου Κοιμητηρίου Ζωγράφου.

Η Μιράντα Κουνελάκη, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου, απ’ όπου αποφοίτησε με άριστα το 1961. Επίσης, έκανε αρκετά χρόνια σπουδές μουσικής και πιάνου. Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε το 1962 με τον Θίασο Κατερίνας Ανδρεάδη στο έργο «30 δευτερόλεπτα έρωτα».

Είχε γράψει από νεαρή ηλικία θεατρικά έργα, στίχους, τηλεοπτικά σενάρια από έργα του Βιζυηνού, του Ροΐδη, του Παπαδιαμάντη, κ.ά., είχε κάνει μετάφραση και διασκευή θεατρικού έργου, επιθεωρησιακά νούμερα, χρονογραφήματα, διηγήματα, πολλά κείμενα για παιδιά, κείμενα για θεατρικό αναλόγιο κ.λπ. Μερικές από τις σημαντικότερες παραστάσεις που έλαβε μέρος είναι: «Τα παιδιά μας οι κέρβεροι», «Κόκκινα φανάρια», «Τελευταίο φθινόπωρο», «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», «Πραματευτής», «Καληνύχτα Μαργαρίτα», «Ο έμπορος της Βενετίας», «Ιούλιος Καίσαρ», «Η κυρία με το σκυλάκι», «Το κορίτσι με το κορδελάκι» κ.ά.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1960 στην ταινία «Για Σένα την Αγάπη μου». Στην τηλεόραση εμφανίστηκε σε σειρές όπως «Άγνωστος πόλεμος», «Ισιδώρα» κ.ά.

Φιλμογραφία

«Το βλέμμα του Οδυσσέα» (1995)
«Ο Μεγαλέξανδρος» (1980)
«Ισιδώρα» (1975)
«Αντάρτες των πόλεων» (1972)
«Η χαραυγή της νίκης» (1971)
«Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου» (1969)
«Ζήσε για την αγάπη μας» (1968)
«Τόσα όνειρα στους δρόμους» (1968)
«Ο νικητής» (1965)
«Παιδί μου δεν αμάρτησα» (1964)
«Πικρή μου, Αγάπη» (1964)
«Ο λουστράκος» (1962)
«Ο χρυσός και ο τενεκές» (1962)
«Η υπέροχη οπτασία» (1962)
«Η απολύτρωση» (1961)
«Άτλας» (1961)
«Για σένα την αγάπη μου» (1960)
«Η λίμνη των στεναγμών» (1959)

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε η ηθοποιός Μιράντα Κουνελάκη!"

Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2021

Πέθανε σε ηλικία 87 ετών ο Λάρι Κινγκ!


Πέθανε σε ηλικία 87 ετών ο Λάρι Κινγκ. Το τελευταίο διάστημα ο βετεράνος της δημοσιογραφίας νοσηλευόταν με κορονοϊό.

H είδηση του θανάτου του ανακοινώθηκε στον επίσημο λογαριασμό του Λάρι Κινγκ στο Twitter.

«Με βαθιά θλίψη, η Ora Media ανακοινώνει το θάνατο του συνιδρυτή, οικοδεσπότη και φίλου, που πέθανε σήμερα το πρωί σε ηλικία 87 ετών στο Cedars-Sinai Medical Center στο Λος Άντζελες», ανέφερε η ανακοίνωση. «Για 63 χρόνια σε ραδιόφωνο, τηλεόραση και ψηφιακά μέσα, οι χιλιάδες συνεντεύξεις, τα βραβεία και η παγκόσμια αποδοχή του Λάρι αποτελούν μαρτυρία του μοναδικού και σταθερού ταλέντου του ως παρουσιαστή».

Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ο διάσημος παρουσιαστής της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου ήρθε αντιμέτωπος με προβλήματα υγείας. Το 2019 υποβλήθηκε σε αγγειοπλαστική, ενώ την ίδια χρονιά υπέστη εγκεφαλικό. Το 2017, ο ίδιος είχε ανακοινώσει ότι λάμβανε θεραπεία για την αντιμετώπιση του καρκίνου των πνευμόνων. Σημειώνεται πως ο Larry King είχε δώσει επίσης μάχη με τον καρκίνο του προστάτη, ενώ είχε διαγνωστεί και με διαβήτη τύπου 2. To 1987 υπέστη σοβαρό καρδιακό επεισόδιο και υποβλήθηκε σε εγχείρηση πενταπλού μπαϊπάς.

Το 2020, ο King είδε δύο από τα πέντε παιδιά του να φεύγουν από τη ζωή. Ο γιος του, Andy, πέθανε από καρδιακή προσβολή τον περασμένο Ιούλιο και η κόρη του, Chaia, ηττήθηκε από τον καρκίνο των πνευμόνων τον Αύγουστο.Όπως είχε σχολιάσει πηγή στο ειδησεογραφικό τηλεοπτικό δίκτυο ABC News, αναφορικά με την μόλυνση του εμβληματικού τηλεοπτικού οικοδεσπότη από τον SARS-CoV-2: «Ο Larry έχει παλέψει με τόσα προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια και παλεύει επίσης σκληρά με αυτό. Είναι ένας πρωταθλητής». Πληροφορίες ανέφεραν ότι ο ίδιος ο King πίστευε ότι προσβλήθηκε από τον κορονοϊό μέσω ενός νοσηλευτή ο οποίος τον επισκέφθηκε στο σπίτι του. Η ίδια πηγή ανέφερε ότι ένας από τους γιους του Larry είχε επίσης εκτεθεί στον SARS-CoV-2.

Ποιος ήταν ο Larry King

Γεννήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1933 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Το πραγματικό του ονοματεπώνυμο είναι Lawrence Harvey Zeiger. Λίγο μετά τα 20 του χρόνια, ο νεαρός Lawrence έφυγε από τη Νέα Υόρκη με προορισμό τη Φλόριντα, με την ελπίδα πως εκεί θα κατάφερνε να εργαστεί στο ραδιόφωνο. Στο ξεκίνημά του δούλεψε ως ντισκ τζόκεϊ σε τοπικό σταθμό, παίρνοντας παράλληλα συνεντεύξεις από πολίτες. Το 1960 έκανε την είσοδό του στον κόσμο της τηλεόρασης, καθώς εργάστηκε για ένα τηλεοπτικό σόου στο Μαϊάμι. Την ίδια περίοδο, ο King έγραφε επίσης άρθρα σε αρκετές τοπικές εφημερίδες.

Το 1971 ο King συνελήφθη από τις αρχές, κατηγορούμενος για κλοπή σε βάρος ενός πρώην φίλου του. Παρότι οι κατηγορίες αποσύρθηκαν, το γεγονός αυτό στοίχισε στον παρουσιαστή και δημοσιογράφο τη δουλειά του. Τα επόμενα χρόνια ωστόσο, εκείνος εργάστηκε στον τομέα των δημοσίων σχέσεων, ενώ υπήρξε και αθλητικός σχολιαστής.

Χάρη στον άνετο και φιλικό τρόπο προσέγγισης των ανθρώπων από τους οποίους έπαιρνε συνεντεύξεις, ο Larry King έγινε γρήγορα ένας από τους δημοφιλέστερους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς οικοδεσπότες παγκοσμίως. Ο ίδιος έγινε λίγο αργότερα γνωστός, στα τέλη της δεκαετίας του ’70, μέσα από τη ραδιοφωνική του εκπομπή «The Larry King Show».

Από το 1985 ως το 2010 ήταν (επί 25 χρόνια) οικοδεσπότης του «Larry King Live» μιας από τις εκπομπές του CNN με τα υψηλότερα νούμερα τηλεθέασης και τη μεγαλύτερη διάρκεια σε έτη, στην οποία ο παρουσιαστής έπαιρνε συνεντεύξεις από υποψήφιους προέδρους, διασημότητες (από τον χώρο του θεάματος και όχι μόνο), αθλητές, αστέρες του κινηματογράφου, αλλά και ανθρώπους της καθημερινότητας. Ύστερα από 6000 και πλέον επεισόδια, ο King έπαψε να είναι ο οικοδεσπότης της εκπομπής που τον καθιέρωσε ευρύτατα στον κόσμο, όχι μόνο χάρη στις καινοτομίες που εισήγαγε στην τηλεόραση εκείνη την εποχή –όπως τα τηλεφωνήματα του κοινού- αλλά και χάρη στον αυθορμητισμό και την αμεσότητα του παρουσιαστή-δημοσιογράφου, ο οποίος πρόσφερε μέσω του τηλεοπτικού του σόου ένα «βήμα» στους καλεσμένους του, ιδιαίτερα στους υποψηφίους στον χώρο της πολιτικής.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι το 1992, ο υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ, Ross Perrot ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στην εκπομπή. Τον επόμενο χρόνο (1993) ο τότε Αμερικάνος αντιπρόεδρος, Al Gore ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Perrot στο τηλεοπτικό σόου του Larry King, σε μια εκπομπή που σημείωσε ρεκόρ τηλεθέασης.

Μερικοί από τους δημοφιλέστερους καλεσμένους του King στο τηλεοπτικό σόου ήταν, μεταξύ άλλων, ο απερχόμενος Αμερικάνος πρόεδρος Donald Trump, ο πυγμάχος Mike Tyson, ο κινηματογραφιστής Michael Moore, ο δημοφιλής μουσικός Prince, η Tina Turner και πολλοί άλλοι.

Παρότι η εκπομπή «Larry King Live» έχει λάβει τέλος εδώ και μια δεκαετία, o διάσημος παρουσιαστής εκπομπών συνέχιζε να εργάζεται μέχρι πρόσφατα, καθώς από το 2012 ως το 2020 ήταν ο οικοδεσπότης του «Larry King Now», μιας εκπομπής του ψηφιακού δικτύου Ora TV, που μεταδιδόταν και από την υπηρεσία της Hulu και το δίκτυο RT America. Στα ίδια δίκτυα ήταν επίσης διαθέσιμη η πολιτική εκπομπή του King, με τίτλο «Politicking with Larry King».

Για περισσότερα από 20 χρόνια o King αρθρογραφούσε και στην εφημερίδα USA Today.

Στη διάρκεια της καριέρας του ο King έχει εμφανιστεί (υποδυόμενος τον εαυτό του) σε κινηματογραφικές ταινίες («Ghostbusters» -1984) ενώ έχει «χαρίσει» τη φωνή του σε ήρωες κινουμένων σχεδίων (στη σειρά των ταινιών «Shrek» και στην ταινία «Bee Movie»). Ακόμα, έχει εμφανιστεί σε τηλεοπτικά σήριαλ («30 Rock» και «Sesame Street»). Επίσης, έχει συμμετάσχει σε εκπομπές της τηλεόρασης- ντοκιμαντέρ, μεταξύ των οποίων τα: «1989-The Year That Made Us» (2019) και «Dispatches from Quarantine» (2020).

Μετά το καρδιακό επεισόδιο που υπέστη το 1987, ο King έγραψε δύο βιβλία με θέμα τις παθήσεις της καρδιάς. Το 1988, ο διάσημος παρουσιαστής ίδρυσε το Larry King Cardiac Foundation, με σκοπό την διευκόλυνση των ασθενών (με προβλήματα στην καρδιά) οι οποίοι δεν διαθέτουν ασφάλιση ή χρήματα, ώστε να λάβουν την απαραίτητη θεραπεία.

Η αυτοβιογραφία του βετεράνου των τηλεοπτικών εκπομπών, με τίτλο «My Remarkable Journey» (Το Αξιοσημείωτο Ταξίδι Μου»), κυκλοφόρησε το 2009. Το 2011 ο ίδιος τιμήθηκε, για το συνολικό του έργο, με το βραβείο Emmy Award, ενώ έχει λάβει και άλλα βραβεία.

«Ο φόβος μου μήπως πεθάνω είναι τώρα λιγότερος», είχε δηλώσει ο Larry King πριν από έναν χρόνο, μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη. «Θέλω απλώς να συνεχίσω να εργάζομαι μέχρι το τέλος. Θα ήθελα να αφήσω την τελευταία μου πνοή δουλεύοντας», είχε πει χαρακτηριστικά. Ο King έχει παντρευτεί 8 φορές, 7 συζύγους. Έφερε στον κόσμο 5 παιδιά.

Τον περασμένο Αύγουστο, ο αγαπημένος σε πολλούς τηλεοπτικός οικοδεσπότης βοήθησε στη λειτουργία της διαδικτυακής πλατφόρμας «Royal Age», η οποία απευθύνεται σε Αμερικανούς τρίτης ηλικίας. Το συγκεκριμένο διαδικτυακό μέσο παρέχει και πληροφορίες σχετικά με την πανδημία του κορονοϊού σε άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω.

«Από την προσωπική μου εμπειρία κατά τη διάρκεια της καραντίνας καταλαβαίνω πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη των ηλικιωμένων πολιτών στην Αμερική να έχουν τη δική τους αξιόπιστη και ασφαλή διαδικτυακή πλατφόρμα», είχε δηλώσει ο King.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε σε ηλικία 87 ετών ο Λάρι Κινγκ!"

Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2021

Πέθανε η ηθοποιός Τιτίκα Σαριγκούλη!

 

«Έφυγε» από τη ζωή, σε ηλικία 87 ετών, η αγαπημένη ηθοποιός και συγγραφέας Τιτίκα Σαριγκούλη. Η κηδεία της θα γίνει τη Δευτέρα στις 11 π.μ. στο 3ο Νεκροταφείο.

Γεννήθηκε το 1934 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε, ενώ σε νεαρή ηλικία σπούδασε ηθοποιός, ξεκινώντας την πορεία της στο χώρο του κινηματογράφου και του θεάτρου στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Το 1960 έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στη ταινία «Το μυστικό του κόκκινου μανδύα». Ακολούθησαν δύο ακόμη συμμετοχές στον κινηματογράφο τα επόμενα χρόνια στις ταινίες «Φαίδρα» και «Πρώτο καρδιοχτύπι».

Την ίδια δεκαετία ξεκίνησε να ασχολείται πιο ενεργά με τη συγγραφή, γράφοντας περισσότερα από 60 βιβλία με πιο πρόσφατα τα «Κίλωνας ο Αθηναίος» και «Βασιλιάς Κωνσταντίνος ο Μέγας: Τραγωδία σε πέντε πράξεις», ενώ διετέλεσε μέλος της Ένωσης Νέων Ελλήνων Λογοτεχνών.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, συνέχισε την κινηματογραφική της πορεία, («Τεστοστερόνη (ταινία)», στην κωμωδία «Η χορωδία του Χαρίτωνα» και στη διεθνή παραγωγή «Opa!» κ.ά.), όπως και τη συμμετοχή της σε μια σειρά, κωμικές κυρίως τηλεοπτικές σειρές («Μαρία η άσχημη», «Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα», «Αν μ' αγαπάς», «Singles 2,1/2», «Μπαμπά μην τρέχεις», «Λάκης ο γλυκούλης» κά.), ενσαρκώνοντας ρόλους μιας ενίοτε αθυρόστομης και δυναμικής γιαγιάς, που λάτρεψε το κοινό, ενώ η πιο πρόσφατη τηλεοπτική της συμμετοχή ήταν το 2018 στην ταινία «Οι απαχήδες των Αθηνών».

Η Τιτίκα Σαριγκούλη έγραψε και σκηνοθέτησε θέατρο, ενώ πρωταγωνίστησε σε πολλές θεατρικές παραστάσεις με τελευταία το κλασικό έργο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα», παράσταση που παρουσιάστηκε τον περασμένο Γενάρη.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε η ηθοποιός Τιτίκα Σαριγκούλη!"

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2020

Πέθανε ο ηθοποιός Νίκος Φιλιππόπουλος!



Σε ηλικία 92 ετών έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Νίκος Φιλιππόπουλος.

Την είδηση του θανάτου, έκανε γνωστή με ανάρτησή του στο Facebook, ο Σπύρος Μπιμπίλας.

Ο Νίκος Φιλιππόπουλος γεννήθηκε στον Βόλο το 1928 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Σπούδασε, επίσης, ραδιοσκηνοθεσία, αλλά και βυζαντινή και ευρωπαϊκή μουσική.

Συμμετείχε στην παιδική εκπομπή «Η ώρα του παιδιού» και παράλληλα στο θέατρο της Αντιγόνης Μεταξά.

Αργότερα έλαβε μέρος σε πολυάριθμες ραδιοφωνικές εκπομπές. Ανέπτυξε εκτεταμένη σκηνοθετική δραστηριότητα: σκηνοθέτησε πολλά θεατρικά έργα ελληνικού και ξένου δραματολογίου, ιστορικά και λαογραφικά χρονικά, εκπομπές συνέχειας με θρησκευτικά θέματα κ. ά.

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1945. Από τότε και έως το 1982, έλαβε μέρος σε 62 παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου. Η πιο γνωστή παρουσία του στον κινηματογράφο ήταν η ερμηνεία του Θεμιστοκλή (αδελφού της Μάρως Κοντού), στην ταινία «Η γυνή να φοβήται τον άντρα». Ήταν σύζυγος της ηθοποιού Λευκής Βεντουράτου.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο ηθοποιός Νίκος Φιλιππόπουλος!"

Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2020

Πέθανε ο ηθοποιός Σπύρος Μισθός!



Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο, σκόρπισε η είδηση του θανάτου τη νύχτα, του ηθοποιού Σπύρου Μισθού.

Ο γνωστός ηθοποιός ο οποίος, μεταξύ άλλων, πρωταγωνίστησε σε σειρές του Νίκου Φώσκολου, έφυγε από τη ζωή έπειτα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο. Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει στα Γιάννενα.





Ο Σπύρος Μισθός έγινε ιδιαίτερα γνωστός μέσα από την τηλεοπτική σειρά «Καλημέρα Ζωή» του Νίκου Φώσκολου, στην οποία υποδυόταν το ρόλο του αστυνόμου Βεργίτση. Την είδηση του θανάτου του, έκανε γνωστή με ανάρτησή του στο facebook, ο πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, Σπύρος Μπιμπίλας:


«Με ένα πολύ άσχημο νέο ξεκινάει η Κυριακή. Τη νύχτα έφυγε από κοντά μας ο καλός μας συνάδελφος που τόσο πολύ είχαμε δουλέψει μαζί μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο, ο εκ των πρωταγωνιστών του Νίκου Φώσκολου ο Σπύρος Μισθός. Πληροφορούμαστε ότι η εξόδιος ακολουθία θα γίνει στα Γιάννενα. Καλό ταξίδι Σπυράκο μας».


Μερικές από τις τηλεοπτικές σειρές στις οποίες είχε συμμετάσχει: «Ουράνιο τόξο», (1983-ΕΡΤ), «Καπνισμένος ουρανός» (1985-ΕΡΤ2), «Τρεις και ο Κούκος» (ΕΡΤ- 1986), «Απόδραση» (1987-ΕΡΤ), «Η Κυρία μας» (1987-ΕΡΤ), «Φάκελος Αμαζών» (1991- ΑΝΤ1), «Στη σκιά του χρήματος» (1990-ΑΝΤ1), «Καλημέρα Ζωή» (1993-ΑΝΤ1).

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο ηθοποιός Σπύρος Μισθός!"

Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2020

Πέθανε ο Ντιέγκο Μαραντόνα, σε ηλικία 60 ετών!


Ο θρύλος του ποδοσφαίρου δεν είναι πια εδώ. Ο Ντιέγκο Μαραντόνα έφυγε από τη ζωή πριν από λίγο σκορπώντας τη θλίψη παγκοσμίως.

Η είδηση του θανάτου του θρύλου του αργεντίνικου ποδοσφαίρου προκάλεσε σοκ σε όλο τον κόσμο καθώς ο θρυλικός Μαραντόνα, υπήρξε μια εμβληματική μορφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου κι ένας από τους κορυφαίους παίκτες στην ιστορία του αθλήματος.

Για πολλούς ήταν ο κορυφαίος και αγαπήθηκε όσο λίγοι, σε κάθε γωνιά του κόσμου. Ο τεράστιος Ντέγκο Μαραντόνα, το θρυλικό 10άρι της Εθνικής ομάδας της Αργεντινής και της Νάπολι «έφυγε» τόσο νωρίς, σε ηλικία μόλις εξήντα ετών.

Την είδηση του θανάτου του Μαραντόνα, μετέδωσαν η clarin και η Ole, δύο από τις πιο έγκυρες εφημερίδες της Αργεντινής, με το ρεπορτάζ ν’ αναφέρει πως αιτία θανάτου ήταν η καρδιακή ανακοπή.

Πάντα με βάση τα όσα μεταδίδουν τα αργεντίνικα μέσα ενημέρωσης, ο Ντιέγκο Μαραντόνα υπέστη καρδιακή ανακοπή στο σπίτι του και αυτή την φορά δεν κατάφερε να βγει νικητής.

Η μέρα που ο Μαραντόνα «συστήθηκε» στο ποδόσφαιρο

Πριν από έναν μήνα συμπληρώθηκαν 44 χρόνια από την πρώτη… γνωριμία του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα με το ποδόσφαιρο.

Στις 20 Οκτωβρίου 1976, ο διάσημος Αργεντινός «συστήθηκε» στο ποδόσφαιρο.

Μόλις δέκα ημέρες πριν από τα 16α γενέθλιά του, ο «Pibe de Oro», έκανε το ντεμπούτο του με τη φανέλα του Αρχεντίνος Τζούνιορς, στην εντός έδρας αναμέτρηση με την Ταγιέρες.

Αγωνίστηκε με την φανέλα Νο 16 και εντυπωσίασε με το σπουδαίο ταλέντο του. Προπονητής του, ήταν ο Χουάν Κάρλος Μόντες.

Αυτός ο αγώνας, που ολοκληρώθηκε με νίκη (0-1) της Ταγιέρες, ήταν ο πρώτος από τους 688 επίσημους στην διάρκεια της καριέρας του Μαραντόνα, σε συλλογικό και επίπεδο εθνικών ομάδων.

Ο άνθρωπος που έκανε το ποδόσφαιρο να χορέψει… τανγκό

«Ελάτε ρε μ@λ@κες να με αγκαλιάσετε, αλλιώς ο διαιτητής θα το πάρει χαμπάρι και δεν θα το μετρήσει!»

Αυτή ήταν η φράση του ποδοσφαιριστή που σκόραρε στα προημιτελικά του Μουντιάλ του 1986 στο Μεξικό.

Ένα γκολ που έδωσε στην Αργεντινή την πρόκριση στην επόμενη φάση, άφησε την Αγγλία με το παράπονο και γέννησε την έκφραση «το χέρι του Θεού».

Ο Ντιέγκο Μαραντόνα είχε γεννηθεί στις 30 Οκτωβρίου 1960, και το άθλημα ήταν έτοιμο να αλλάξει, μια για πάντα.

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο Ντιέγκο Μαραντόνα, σε ηλικία 60 ετών!"

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2020

Πέθανε ο ηθοποιός Χρήστος Ζορμπάς!



Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 82 χρόνων άφησε ο ηθοποιός Χρήστος Ζορμπάς σκορπώντας θλίψη στον καλλιτεχνικό, και όχι μόνο, κόσμο.

Ο ηθοποιός «έσβησε» σήμερα, Τρίτη, και τη δυσάρεστη είδηση έκαναν γνωστή, η σύζυγος του και η κόρη του μέσω των προφίλ τους στο Facebook. «Έφυγε σήμερα, τόσο ξαφνικά, ο Χρήστος Ζορμπάς, Καλό ταξίδι αγαπημένε μας!!» έγραψε η σύζυγός του, επίσης ηθοποιός, Κική Διόγου, η οποία έριξε «μαύρο» στο προφίλ της. Τα καλλιτεχνικά βήματα του πατέρα της ακολουθεί η κόρη του Χρήστου Ζορμπά, Σόνια.

Ο Χρήστος Ζορμπάς είχε στο ενεργητικό του πάνω από 50 ταινίες, πολλές από τις οποίες απέσπασαν βραβεία. Μεταξύ αυτών και «Οι σιλουέτες» του Κωστή Ζώη, «Ανοιχτή επιστολή» του Γιώργου Σταμπουλόττουλου, «Το κορίτσι του 17»»του Πέτρου Λύκα, η «Ορέστεια» του Βασίλη Φωτόπουλου, «Βυζαντινή Ραψωδία» του Γιώργου Σκαλενάκη, «Η Ευδοκία» του Αλέξη Δαμιανού αλλά και η «Κάθοδος των 9» του Χρήστου Σιοπαχά που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ της Μόσχας.

Πήρε, επίσης, μέρος σε πολλές σε θεατρικές παραστάσεις που άφησαν εποχή όπως οι «Άνθρωποι και ποντίκια», «Τσάι και συμπάθεια», «Οιδίποδας τύραννος» ενώ έβαλε την σφραγίδα του και σε επιτυχημένες τηλεοπτικές παραγωγές όπως οι «Μεθοριακός σταθμός», «Η Γειτονιά μας», «Ανατολικός Άνεμος», «Ο θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα» κ.ά. .

Ο ίδιος, πάντως, είχε δηλώσει πως η καλύτερη παράσταση που είχε παίξει ήταν η «Όπερα της πεντάρας» του Μπρεχτ, που παρουσιάστηκε το 1975 στο θέατρο «Κάππα», σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασέν, με πρωταγωνιστές την Μελίνα Μερκούρη και τον Νίκο Κούρκουλο.

Φιλμογραφία

Όταν χορέψουμε μαζί (2003)
Τα δελφινάκια του Αμβρακικού (1993) (καπετάν Μελέτης)
Δέσποινα (1990) (Θόδωρος)
Γρανίτα από χιόνι (1986) (Βαγγέλης)
Ο Γιάννης που έγινε Τζώννης (1986)
Παράξενη συνάντηση (1986)
Η κάθοδος των εννιά (1985)
Ο ρεπόρτερ (1982)
Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979)
Ο ήλιος του θανάτου (1978)
Συνομωσία στη Μεσόγειο (1975)
Οι βάσεις και η Βασούλα (1974) (Μεμάς)
Ευδοκία (1970) (νταβατζής)
Ο μεγάλος ένοχος (1970) (Μεμάς Γαλιάτσος)
Η ζούγκλα των πόλεων (1970) (αφεντικό χαρτοπαικτικής λέσχης)
Ο Θανάσης η Ιουλιέττα και τα λουκάνικα (1970)
Το κορίτσι του 17 (1969)
Τρικυμία μιας καρδιάς (1969)
Ο ναύτης του Αιγαίου (1968)
Ανοιχτή επιστολή (1968)
Βυζαντινή ραψωδία (1968)
Νύχτα γάμου (1967)
Σιλουέτες (1967)
Συντρίμμια τα όνειρα μας (1967)
Κορόιδο γαμπρέ (1962) (Μηνάς Διαμαντόπουλος)
Τρικυμία μιας καρδιάς (1969)

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο ηθοποιός Χρήστος Ζορμπάς!"

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2020

Πέθανε ο Σον Κόνερι, σε ηλικία 90 ετών :-(

Ο εμβληματικό Σκωτσέζος ηθοποιός Σον Κόνερι, ο πρώτος, και κατά πολλούς ο καλύτερος Τζέιμς Μποντ, πέθανε σε ηλικία 90 ετών.

Όπως ανακοίνωσε η οικογένειά του, ο θρυλικός ηθοποιός απεβίωσε στον ύπνο του, ενώ ήταν στις Μπαχάμες. Εδώ και αρκετό καιρό δεν αισθανόταν καλά.


Ο Σερ Τόμας Σον Κόνερι γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1930 στη Σκωτία. Ήταν πολυβραβευμένος ηθοποιός και παραγωγός ταινιών κινηματογράφου. Έγινε ευρύτερα γνωστός ως ο πρώτος επίσημος ηθοποιός που υποδύθηκε τον Τζέιμς Μποντ.

Πρωταγωνίστησε σε επτά συνολικά ταινίες Μποντ. Κατείχε πληθώρα βραβείων και διακρίσεων, ανάμεσά τους Όσκαρ από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, Χρυσή Σφαίρα και BAFTA. Το 1987 κέρδισε το Όσκαρ Β' Ανδρικού ρόλου στην ταινία Οι Αδιάφθοροι (The Untouchables). Τον Ιούλιο του 2000 χρίστηκε ιππότης από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β'.

Γεννήθηκε στο Φάουντενμπριτζ (Fountainbridge) στο Εδιμβούργο. Ήταν γιος της Έφη ΜακΜπέιν, καθαρίστριας, και του Τζόζεφ Κόνερι, εργάτη σε εργοστάσιο και οδηγού φορτηγού. Ο πατέρας του ήταν Καθολικός με ιρλανδο-σκωτική καταγωγή, ενώ η μητέρα του ήταν Σκωτσέζα Προτεστάντισσα. Ο ίδιος υποστήριζε ότι τον αποκαλούσαν Σον, το μεσαίο του όνομα, πολύ πριν γίνει ηθοποιός.

Το πρώτο του επάγγελμα ήταν γαλατάς στο Εδιμβούργο. Ακολούθως κατατάχθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό, αλλά απολύθηκε λόγω προβλημάτων υγείας και επέστρεψε στην παλιά του δουλειά κάνοντας διάφορες εργασίες όπως οδηγός λεωφορείου, εργάτης, μοντέλο για το κολλέγιο Καλών Τεχνών του Εδιμβούργου, στιλβωτής φερέτρων και μπόντι μπίλντερ.

Η εντυπωσιακή άνοδος του Κόνερι έγινε με τον ρόλο του μυστικού πράκτορα Τζέιμς Μποντ. Συνολικά πήρε μέρος σε επτά ταινίες Μποντ. Οι έξι ήταν παραγωγής της EON και μία ήταν ανεπίσημη αναπαραγωγή του Thunderball από την Warner Bros.

Οι ταινίες αυτές είναι:
  • Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007, εναντίον Δόκτορος Νο (Dr No., 1962)
  • Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Από τη Ρωσία με αγάπη (From Russia with love, 1963)
  • Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007 εναντίον Χρυσοδάκτυλου (Goldfinger, 1964)
  • Επιχείρηση Κεραυνός (Thunderball, 1965)
  • Ζεις μονάχα δυο φορές (You only live twice, 1967)
  • Τα Διαμάντια είναι παντοτινά (Diamonds are forever, 1971)
  • Ποτέ μην ξαναπείς ποτέ (Never say never again, 1983)
Ο εντυπωσιακός αλλά και αεικίνητος, «αεράτος», ηθοποιός πρωτοανακαλύφθηκε από τους Χάρι Σάλτζμαν και Άλμπερτ Μπρόκολι, μετά την άρνηση άλλων υποψήφιων ηθοποιών για το ρόλο του Μποντ, μεταξύ των οποίων ο Ντέιβιντ Νίβεν (ο οποίος αργότερα έπαιξε τον Μποντ στην παρωδία του 1967 Casino Royale), ο Κάρι Γκραντ και ο Τζέιμς Μέισον. Ο χαμηλός προϋπολογισμός ανάγκασε τους παραγωγούς να προσλάβουν έναν άγνωστο ηθοποιό.

Ο δημιουργός του Τζέιμς Μποντ, Ίαν Φλέμινγκ, δεν ήταν ευχαριστημένος με την επιλογή του ηθοποιού για την ενσάρκωση του ήρωά του, καθώς θεωρούσε ότι λόγω της φυσικής του διάπλασης και του παρουσιαστικού του δεν θα φαινόταν τόσο εκλεπτυσμένος. Ωστόσο, άλλαξε γνώμη μετά την πρεμιέρα της πρώτης ταινίας, Τζέιμς Μποντ εναντίον Δρος Νο, και εντυπωσιάστηκε τόσο που εμπνεύστηκε μια σκωτο-ελβετική καταγωγή για τον Τζέιμς Μποντ που ξεπηδούσε από τις σελίδες των επόμενων μυθιστορημάτων του.

Η ερμηνεία του Κόνερι ως Μποντ και το στυλ που προσέδωσε στο χαρακτήρα αυτό οφείλεται στην καθοδήγηση του σκηνοθέτη των ταινιών Τέρενς Γιανγκ, ο οποίος τον πήρε υπό την προστασία του και «εξευγένισε» το φυσικό παρουσιαστικό του.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο Σον Κόνερι, σε ηλικία 90 ετών :-("

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2020

Έφυγε από τη ζωή η ηθοποιός Γοργώ Χρέλια!



Έφυγε από τη ζωή η ηθοποιός Γοργώ Χρέλια. Την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή ο Σπύρος Μπιμπίλας γράφοντας στη σελίδα του στο Facebook: «Η Γοργώ Χρέλια , της μεγάλης οικογένειας των μπουλουκτζήδων των Χρελήδων, η όμορφη και μπριόζα ηθοποιός που άφησε την σφραγίδα της στον ελληνικό κινηματογράφο του 60».

Η ηθοποιός, γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1942. Κόρη του ηθοποιού Ρολάνδου Χρέλια, που ήταν θρυλική “φιγούρα” των μπουλουκιών και ξαδέλφη του Κώστα Χρέλια. Η Γοργώ Χρέλια είχε συμμετάσχει σε γνωστές ταινίες όπως «Ο Θησαυρός Του Μακαρίτη», «Το Ξύλο Βγήκε Από Τον Παράδεισο», «Ο Κλέαρχος», «Η Μαρίνα Και Ο Κοντός» και «Δουλειές Του Ποδαριού».

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Έφυγε από τη ζωή η ηθοποιός Γοργώ Χρέλια!"

Τετάρτη 26 Αυγούστου 2020

Πέθανε ο αγαπημένος τραγουδιστής Γιάννης Πουλόπουλος!


Πέθανε, σε ηλικία 79 ετών, ο Γιάννης Πουλόπουλος, ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ερμηνευτές και μια φωνή που έχει ταυτιστεί με ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της ελληνικής δισκογραφίας. 

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ο Γιάννης Πουλόπουλος κατέληξε σε ιδιωτικό θεραπευτήριο χθες το βράδυ, μετά από σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα.

Ο Γιάννης Πουλόπουλος γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου του 1941 στην Καρδαμύλη Μεσσηνίας, στην περιοχή της Μάνης. Οι γονείς του, μεσσηνιακής καταγωγής, κατοικούσαν στην Αθήνα, στην περιοχή του Μεταξουργείου και ύστερα μετακόμισαν στο Περιστέρι και συγκεκριμένα στην περιοχή της Αγίας Τριάδας. Σε ηλικία 5 ετών μένει ορφανός από μητέρα και μεγαλώνει με τον πατέρα του Γιώργο και τον μικρό αδερφό του Βασίλη.

Ο Γιάννης Πουλόπουλος από μικρός είχε κλίση στο τραγούδι. Παρακινημένος από τους φίλους του, που τον άκουγαν να τραγουδάει, αλλά και έχοντας ο ίδιος μεγάλη πίστη στις φωνητικές του ικανότητες, πήγαινε στην εταιρεία Columbia το 1962 κάνοντας προσπάθειες για να πει κάποια τραγούδια που γίνονταν τότε ακροάσεις, ζητώντας να τον ακούσουν, αλλά κανείς δεν του έκλεισε κάποιο ραντεβού. Ο Γιάννης Πουλόπουλος συνέχιζε να ζητάει ακρόαση σχεδόν καθημερινά, παρ' όλα τα μεροκάματα που έχανε αφού δούλευε τότε σαν ελαιοχρωματιστής και οικοδόμος, ενώ παράλληλα έπαιζε ποδόσφαιρο στον Άγιο Ιερόθεο και στον Ατρόμητο. Την ίδια χρονική περίοδο φοιτούσε στη νυχτερινή σχολή ΝΤΗΖΕΛ, με ειδικότητα ηλεκτρολόγου. Έτσι μπαίνει στο στούντιο για να ηχογραφήσει το πρώτο του τραγούδι, σε μουσική και στίχους του Μπάμπη Δαλιάνη, με τον τίτλο «Κορμί μου πονεμένο».

Στην πίσω πλευρά του δίσκου 45 στροφών θα έμπαινε το τραγούδι «Στο άδειο προσκεφάλι», που όμως τελικά το πήρε επί πληρωμή ο Στέλιος Καζαντζίδης από τον συνθέτη. Τελικά το τραγούδι δεν κυκλοφορεί και μένει ως δείγμα στην Columbia. Ένας επιπλέον λόγος ήταν ότι ο Πουλόπουλος ακόμα ήταν ανήλικος και απαγορευόταν να εκδοθεί δίσκος με το αναγραφόμενο τραγούδι. Το δεύτερο τραγούδι ήταν ένα συρτοτσιφτετέλι του Πάνου Πετσά με τίτλο «Δως μου την καρδιά μου πίσω». Κυκλοφορεί σε 45άρι και στην πίσω πλευρά είχε ένα «μπαγιό» του ίδιου του συνθέτη με την Πόλυ Πάνου και τη Βούλα Γκίκα, με τίτλο «Γεννήθηκα να σε αγαπώ».

«Βάπτισμα πυρός» με τον Μίκη Θεοδωράκη

Εκείνη την περίοδο η Columbia, έχοντας στο δυναμικό της μεγάλο αριθμό άγνωστων και ανερχόμενων τραγουδιστών, αποφασίζει να κάνει εκκαθάριση και να κάνει νέες ακροάσεις, από τις οποίες θα κρατούσε 50 άτομα.

Την επιτροπή ακροάσεων αποτελούσαν ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Βασίλης Τσιτσάνης και ο Γιάννης Παπαϊωάννου. Τότε ο Γιάννης Πουλόπουλος διάλεξε να πει δύο δύσκολα τραγούδια: το «Μάνα μου και Παναγιά» και το «Παράπονο».

Μόλις τελείωσε, τον πλησίασε ο Μίκης Θεοδωράκης λέγοντας:«Αυτόν εγώ θα τον κάνω τραγουδιστή», και τελικά ήταν ο μόνος που πέρασε από αυτή την ακρόαση.

Ο Μίκης Θεοδωράκης του δίνει να πει τρία τραγούδια στο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη Η γειτονιά των αγγέλων, που εκείνη τη χρονιά (1963) ανεβαίνει στο θέατρο Ρεξ από τον θίασο Τζένης Καρέζη–Νίκου Κούρκουλου. Τα τραγούδια αυτά ήταν τα "Στρώσε το στρώμα σου για δυο", "Δόξα τω Θεώ" και "Το ψωμί είναι στο τραπέζι". Αυτά είναι και τα πρώτα τραγούδια που ηχογραφεί σε δίσκο ο Πουλόπουλος, τα οποία αργότερα θα δισκογραφήσει στην ίδια εταιρεία και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Εκείνη την περίοδο ηχογραφεί το ένα και μοναδικό τραγούδι με τον Σταύρο Ξαρχάκο, το "Πρωινό τραγούδι", σε στίχους Νίκου Γκάτσου, το οποίο επίσης δεν κυκλοφορεί και μένει ως δείγμα και το 1963 συμπεριλαμβάνεται στο διπλό LP Χρυσές επιτυχίες του Σταύρου Ξαρχάκου. Ο χειμώνας του 1963 τον βρίσκει να τραγουδά στο κέντρο Ξημερώματα, στα Άνω Πατήσια, μαζί με την Καίτη Γκρέυ, τον Γιάννη Αγγέλου στο μπουζούκι και τον Γιάννη Μπουρνέλη ως κονφερασιέ. Στην συνέχεια, απομακρύνεται από την Columbia, εξαιτίας του Γρήγορη Μπιθικώτση, ο οποίος έθεσε βέτο στην εταιρεία και στους αδελφούς Λαμπρόπουλους, ότι αυτόν δεν τον ήθελε εκεί. Το 1964 κατατάσσεται φαντάρος και απολύεται το 1966.

Η συνέχεια βρίσκει τον Γιάννη Πουλόπουλο να τραγουδάει σε αρκετές μπουάτ στην Πλάκα (Το στέκι του Γιάννη, Ταβάνια, κ.ά.) Στη Λύρα ηχογραφεί ξανά τα τρία τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη και άλλα δώδεκα του ίδιου συνθέτη, όπως τα "Βράχο βράχο τον καημό μου", "Βρέχει στη φτωχογειτονιά", "Καημός" κ.ά.

Το 1965 τραγουδάει τέσσερα τραγούδια του τότε πρωτοεμφανιζόμενου Μάνου Λοΐζου, ενώ το 1966 θα τραγουδήσει σε πρώτη εκτέλεση το "Ακορντεόν", στην ταινία μικρού μήκους Αθήνα, πόλη χαμόγελο, σε σκηνοθεσία του Λάμπρου Λιαρόπουλου για το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Σχεδόν παράλληλα κάνει μεγάλη επιτυχία με το "Μη μου θυμώνεις μάτια μου", του επίσης τότε πρωτοεμφανιζόμενου Σταύρου Κουγιουμτζή.

Το 1966 τραγουδά σε συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη στο γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια, μαζί με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, τη Μαρία Φαραντούρη και τον πρωτοεμφανιζόμενο Δημήτρη Μητροπάνο. Την ίδια χρονιά μπαίνει για τα καλά στη δισκογραφία. Τα 45άρια δισκάκια του κυκλοφορούν σωρηδόν και εμφανίζεται για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές ταινίες: Οι στιγματισμένοι (1966), με τον Γιώργο Φούντα και τη Μάρω Κοντού, όπου τραγουδάει μαζί με την Ελένη Κλάδη το "Πολύ αργά" και το "Σ' αγαπώ"· Ο τετραπέρατος (1966), με τον Κώστα Χατζηχρήστο, όπου ερμηνεύει το τραγούδι του Γιώργου Κατσαρού "Στον Πειραιά, στον Πειραιά"· Εκείνος κι εκείνη (1966), με τη Τζένη Καρέζη και τον Φαίδωνα Γεωργίτση, όπου τραγουδάει τη σύνθεση του Γιάννη Μαρκόπουλου "Ξεγυμνώστε τα σπαθιά".

Η εποχή του Νέου Κύματος

Είναι όμως η εποχή του Νέου Κύματος, το οποίο ο Γιάννης Πουλόπουλος ακολουθεί. Γράφει και συνθέτει δικά του τραγούδια, όπως το "Θά 'θελα νά 'χα", που γνωρίζει μεγάλη επιτυχία. Στη συνέχεια συνεργάζεται με τον Γιάννη Σπανό (συμμετέχει στην Ανθολογία και στην Ανθολογία Β', ερμηνεύοντας αριστουργηματικά το "Παιδί μου ώρα σου καλή" σε ποίηση Γεώργιου Βιζυηνού), με τον Δήμο Μούτση ("Το κορίτσι μου στ' άστρα"), με τον Κυριάκο Σφέτσα και με τον Νίκο Μαμαγκάκη ("Άνθη" και "Πέτρινα λουλούδια", σε στίχους Βασίλη Βασιλικού).

Η συνεργασία με τον Μίμη Πλέσσα

Το 1966 έρχεται σε επαφή με τον Μίμη Πλέσσα, μια συνεργασία που άφησε εποχή στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού. Αφορμή η ταινία μιούζικαλ Οι θαλασσιές οι χάντρες (1966). Ακολούθησαν οι ταινίες: Κάτι κουρασμένα παλικάρια (1967), Μια κυρία στα μπουζούκια (1968), Ο ψεύτης (1968), Γοργόνες και μάγκες (1968), Ο μικρός δραπέτης (1968), Η Παριζιάνα (1969), Η ωραία του κουρέα (1969), Η θεία μου η χίπισσα (1970) κ.ά.

Το 1967 εμφανίστηκε στο Χρυσό Βαρέλι, στις Τζιτζιφιές, πλάι στη Μαρινέλλα, τον Τόλη Βοσκόπουλο, τη Δούκισσα, τον Στράτο Διονυσίου και τη Μπέμπα Μπλανς. Κατόπιν, αποφάσισε με την Μαρινέλλα να εμφανιστούν στη Νεράιδα, για τις επόμενες δύο σεζόν (1968–1969) με εκπληκτική επιτυχία. Το 1968 διοργανώνεται στην Αθήνα η 1η Ολυμπιάς Τραγουδιού, όπου ερμηνεύει το τραγούδι "Μα τώρα, αγάπη μου", του Μίμη Πλέσσα.

«Ο δρόμος»

Το 1969 είναι μια σημαδιακή χρονιά. Ο δρόμος, άλμπουμ των Μίμη Πλέσσα και Λευτέρη Παπαδόπουλου, όπου ο Γιάννης Πουλόπουλος ερμηνεύει δέκα από τα δώδεκα τραγούδια, θα γίνει αμέσως ο πρώτος ελληνικός χρυσός δίσκος—παρά την απαγόρευση μετάδοσής του από το τότε μονοπώλιο του ΕΙΡ/ΕΙΡΤ—και στα χρόνια που θα ακολουθήσουν θα γίνει το πιο επιτυχημένο σε πωλήσεις άλμπουμ στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας, φτάνοντας τα 3.000.000 αντίτυπα, ρεκόρ που μέχρι σήμερα κανείς άλλος ελληνικός δίσκος δεν έχει πλησιάσει. Την ίδια χρονιά, συμμετέχει στον δίσκο Οι ώρες, των Λίνου Κόκοτου και Άκου Δασκαλόπουλου.

Μετά την ανεπανάληπτη επιτυχία του Δρόμου, ο Πουλόπουλος, μέσα από τα τραγούδια και τις κινηματογραφικές του εμφανίσεις, γίνεται το μεγαλύτερο όνομα του ελληνικού τραγουδιού, ο "χρυσός ερμηνευτής", χαρακτηρισμό που αποδεικνύει και μια δημοσκόπηση του 1970 σε περιοδικό της εποχής, σχετική με τη δημοσιότητα και απήχηση των τραγουδιστών, στην οποία κατατάχθηκε πρώτος ανάμεσα σε πολλά άλλα μεγάλα ονόματα.

Ενώ άλλες δισκογραφικές εταιρείες προσπαθούν να τον προσελκύσουν, ο Αλέκος Πατσιφάς βρίσκει τρόπο να τον κρατήσει στη Λύρα. Ξέροντας την επιθυμία του τραγουδιστή να βρίσκεται συνέχεια στο στούντιο, τον βάζει να ηχογραφεί διαρκώς τραγούδια.

Είναι χαρακτηριστικό ότι την περίοδο 1969–71 ο Γιάννης Πουλόπουλος τραγουδά σε δέκα μεγάλους δίσκους 33 στροφών και σε αρκετούς μικρούς 45 στροφών. Όταν, σε συνέντευξή του το 1987, ρωτήθηκε αν έχει κάνει λάθη στην καριέρα του, θα αναφέρει την έκδοση των δέκα δίσκων που κυκλοφόρησαν μέσα σε δύο χρόνια, υπογραμμίζοντας όμως ότι περιέχουν μερικά από τα "κλασσικά" (όπως τα χαρακτήρισε) τραγούδια του.

Στους δέκα αυτούς δίσκους υπάρχουν εξαίσια δείγματα της φωνής του και υπέροχες ερμηνείες τραγουδιών βασισμένων σε στίχους ποιημάτων του Λόρκα και του Νερούδα (Εμιλιάνο Ζαπάτα), του Γιάννη Γλέζου, στην Ερωφίλη του Νίκου Μαμαγκάκη, στη "Γύφτισσα μέρα" του Γιώργου Κοντογιώργου και στη "Μαρία" του Νίκου Σκέμπρη (Λαβράνου) και την επόμενη χρονιά κυκλοφορεί δίσκο με τον επιστήθιο φίλο του τον Γιώργο Ζαμπέτα, το "Μουσικόραμα".

Κατά την περίοδο 1971-73, συνεργάζεται με τον σκηνοθέτη Όμηρο Ευστρατιάδη, ντύνοντας κάποιες ταινίες του με μουσική και στίχο. Επίσης, αξίζει να αναφερθεί ότι αυτή την περίοδο δίνει 1 τραγούδι στην Ελένη Ανουσάκη με τίτλο «Μη μου ζητάς» για τις ανάγκες της ταινίας «Αδιέξοδο» (1971), καθώς και 1 τραγούδι στην Ελένη Ροδά και 2 στην Καίτη Χωματά. Στις αρχές της δεκαετίας του '70, καλεσμένος στην εκπομπή του Νίκου Μαστοράκη, τραγουδά το «It was a very good year» του Frank Sinatra, ηχογράφηση η οποία δεν κυκλοφόρησε. Λίγο πριν την έκδοση αυτού του δίσκου, μόλις πρόλαβε την σύλληψη από τα όργανα της χούντας, μιας και το τραγούδι των Γιώργου Κατσαρού - Πυθαγόρα "Πάμε για ύπνο Κατερίνα", θεωρήθηκε αντιστασιακό. Κατέφυγε τότε σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Βέβαια προϋπήρχε και ο δίσκος "Μίλα μου για τη λευτεριά" των Μίμη Πλέσσα - Λευτέρη Παπαδόπουλου, που όλα τα τραγούδια - εκτός από ένα - είχαν απαγορευτεί από το καθεστώς της επταετίας.

Το 1973 τραγουδάει σε στίχους Κώστα Βίρβου και μουσική Μίμη Πλέσσα στο "Θάλασσα πικροθάλασσα" και το 1975 ερμηνεύει τα "12 ρεμπέτικα", ένα είδος τραγουδιού που αποδεικνύει πια πως ο Γιάννης Πουλόπουλος είναι ένας τραγουδιστής μοναδικός, που άνετα μπορεί να κινηθεί σε όλα τα είδη του Ελληνικού τραγουδιού. Αυτός ήταν και ο τελευταίος δίσκος του στη Λύρα.

Μετά την αποχώρησή του από τη Λύρα, ηχογραφεί κάποιους δίσκους στη Μίνως- οι οποίοι γίνονται αμέσως χρυσοί- με ελαφρολαϊκά και με διασκευασμένες ξένες επιτυχίες, όπως το "Αγάπα με".

Όλα αυτά τα χρόνια η Λύρα δεν έπαψε να επανεκδίδει τραγούδια που είχε πει, κυρίως τραγούδια που είχαν κυκλοφορήσει σε δίσκους 45 στροφών. Στο διάστημα 1977-89 συνεργάζεται και πάλι με τον Μίμη Πλέσσα, τον Γιάννη Σπανό, τον Γιώργο Κριμιζάκη, ενώ το 1982 σε ένα δίσκο που έγινε χρυσός, τραγούδησε με το δικό του ξεχωριστό τρόπο τραγούδια του "Νέου Κύματος" σε δεύτερη εκτέλεση (πιάνο -επιμέλεια ορχήστρας ο Γιάννης Σπανός).

Στην εταιρία Μίνως μένει ως το 1989, έχοντας 11 χρυσούς δίσκους στο ενεργητικό του εκεί. Την εποχή εκείνη, ο χρυσός αντιστοιχούσε σε 60.000 πωλήσεις και ο πλατινένιος σε 100.000. Μάλιστα, οι τρεις τελευταίοι δίσκοι έγιναν πλατινένιοι μετά την αποχώρησή του από τη Μίνως. Το 1983 κυκλοφορεί τη δεύτερη ποιητική του συλλογή με τίτλο «Ταξίδι Στο Κέντρο Της Γης», ενώ δεν σταματά να ασχολείται και με τη ζωγραφική, που όπως είχε δηλώσει, ήταν κάτι που τον ξεκούραζε. Την ίδια χρονιά γνωρίζεται με τη μέλλουσα γυναίκα του Μπέττυ και το 1985 γίνεται ο γάμος τους. Στις 15 Μαΐου 1991 γεννιέται η κόρη του, Αλεξάνδρα.

Η τελευταία του δουλειά και η αποχώρηση από το τραγούδι

Το 1997 ο Πουλόπουλος αρχίζει μια καινούργια συνεργασία με τη Λύρα, μετά από 22 χρόνια, με το δίσκο "Του τραγουδιού το βλέμμα", σε μουσική Αντώνη Στεφανίδη. Δίσκος που γνωρίζει αμέσως μεγάλη επιτυχία. Στο δίσκο αυτό για τους φανατικούς - και είναι πολλοί - ακροατές του, υπάρχει και μια μεγάλη έκπληξη. Ο Γιάννης Πουλόπουλος "ξέθαψε" δύο δικά του τραγούδια από τα τέσσερα συνολικά που είπε σε κινηματογραφικές ταινίες γύρω στα 1972 - 1973 και ήταν άγνωστα, αλλά και δεν είχαν μέχρι σήμερα κυκλοφορήσει.

Τα τραγούδια αυτά το "Πάλι μεθυσμένος" και το "Αφού μου έφυγες εσύ", ξανατραγουδάει στον καινούργιο του δίσκο. Το 1998, κυκλοφορεί σε cd η ζωντανή του εμφάνιση στην Πύλη Αξιού –πρόκειται για την μόνη του δισκογραφική δουλειά με περιεχόμενο από εμφάνισή του-, εμφάνιση η οποία γνώρισε μεγάλη επιτυχία και αποτελεί και την τελευταία του. Το 1999 κυκλοφορεί ο δίσκος με τίτλο «Στα Όνειρά Μου Περπατώ», με τον οποίο αποφασίζει να απομακρυνθεί από τα μουσικά δρώμενα. Σε ορισμένες συνεντεύξεις της εποχής δηλώνει πως η νύχτα, έτσι όπως έχει ευτελιστεί, δεν είναι πια γι’ αυτόν και δηλώνει την απομάκρυνση του από τις βραδινές εμφανίσεις και, εν γένει, τα μουσικά δρώμενα. Το 2005 κυκλοφορεί σε περιορισμένες εκδόσεις ένας δίσκος 10 ιντσών, με τίτλο «ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ» με 10 τραγούδια, ενώ στο διάστημα αυτό οι επανεκδόσεις τραγουδιών, και από τη Lyra και από τη Minos, διαδέχονται η μία την άλλη.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο αγαπημένος τραγουδιστής Γιάννης Πουλόπουλος!"

Κυριακή 12 Ιουλίου 2020

Πέθανε ο πολυβραβευμένος Ιταλός συνθέτης Ένιο Μορικόνε


Πέθανε σε ηλικία 91 ετών ο διάσημος Ιταλός συνθέτης και ενορχηστρωτής Ένιο Μορικόνε, ο οποίος «έντυσε» με τη μουσική του μερικά από τα πλέον εμβληματικά έργα της έβδομης τέχνης. 

Την είδηση του θανάτου του μετέδωσε το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA. 

Ο βραβευμένος συνθέτης πέθανε τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας σε κλινική της Ρώμης. Τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν με κάταγμα στο ισχίο.

Γεννημένος το 1928, ο Ιταλός συνθέτης, ενορχηστρωτής, μαέστρος και πρώην τρομπετίστας έχει γράψει μουσική για περισσότερες από 500 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, καθώς και σύγχρονα έργα κλασσικής μουσικής.

Η καριέρα του περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα ειδών μουσικής σύνθεσης, καθιστώντας τον έναν από τους πιο πολύπλευρους, παραγωγικούς και με επιρροή συνθέτες μουσικής για ταινίες όλων των εποχών.

Η μουσική του Μορικόνε έχει χρησιμοποιηθεί σε περισσότερες από 60 βραβευμένες ταινίες.

Το 2007, ο Μορικόνε παρέλαβε το τιμητικό Όσκαρ «για την μαγευτική και πολυπρόσωπη συνεισφορά του στην τέχνη της μουσικής για ταινίες». Είχε προταθεί για άλλα πέντε Όσκαρ την περίοδο 1979-2001.

Επίσης παρέλαβε και το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής το 2016 για τη μουσική της ταινίας Μισητοί 8. Επίσης, Μορικόνε έχει κερδίσει τρία βραβεία Γκράμι, τρεις Χρυσές Σφαίρες, έξι BAFTA, δύο Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, ένα τιμητικό Χρυσό Λέοντα και ένα Πολικό Μουσικό Βραβείο.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο πολυβραβευμένος Ιταλός συνθέτης Ένιο Μορικόνε"
Related Posts with Thumbnails