Πέθανε ο ανασκαφέας της αρχαίας Κορίνθου Τσαρλς Κ. Γουίλιαμς!

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών ο καθηγητής Τσαρλς Κ. Γουίλιαμς, ο άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στις ανασκαφές της αρχαίας Κορίνθου.

Την είδηση έκανε γνωστή την Τετάρτη με ανακοίνωσή της η Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, που εξέφρασε τη θλίψη της και τα ειλικρινή συλλυπητήριά της στην οικογένεια, τους φίλους και ιδιαίτερα στους συναδέλφους του από τις ανασκαφές της Κορίνθου.

Διευθυντής των Ανασκαφών της Κορίνθου και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, με συνεχή και ενεργό προσφορά στο ίδρυμα για 64 ολόκληρα χρόνια, ο Τσαρλς Κ. Γουίλιαμς II υπήρξε σπουδαίος φιλέλληνας –πρόσφατα είχε πολιτογραφηθεί και Κορίνθιος– καθώς και γενναιόδωρος φιλάνθρωπος.

Διαβάστε περισσότερα...

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο ανασκαφέας της αρχαίας Κορίνθου Τσαρλς Κ. Γουίλιαμς!"

Υφαιναν λινάρι κάτω από τη Βουλιαγμένης

Αγγείο όπου απεικονίζεται η προετοιμασία του μαλλιού και η διαδικασία ύφανσης σε όρθιο αργαλειό.

Οι βιαστικοί επιβάτες του μετρό που έχουν προορισμό τον Aλιμο ίσως δεν γνωρίζουν τα μυστικά του σταθμού που χρησιμοποιούν για τις καθημερινές τους μετακινήσεις. Πολύ περισσότερο ότι εκεί υπήρχε ολόκληρη μυκηναϊκή εγκατάσταση επεξεργασίας λιναριού! Κατά τις εργασίες κατασκευής του σταθμού, αποκαλύφθηκαν σημαντικές αρχαιότητες, μέρος των οποίων αποσπάσθηκε από τον Δημήτρη Κορρέ και επανατοποθετήθηκε στην επιφάνεια. Εκεί, οι αρχαίοι εργάτες επεξεργάζονταν το λινάρι, υλικό πολύτιμο για τα πανιά των πλοίων που έστειλαν οι Αθηναίοι στην Τροία.

Δεν είναι μόνο τα κατάλοιπα εργαστηριακής εγκατάστασης της μυκηναϊκής εποχής που βρέθηκαν, αλλά και τμήμα από την απότομη κοίτη ενός χειμάρρου με παρόχθιες και εντός της κοίτες. Ένα ολόκληρο σύστημα διαχείρισης υδάτων από αγωγούς και ορύγματα που απλωνόταν σε 3.000 τ.μ. για το πρώτο στάδιο επεξεργασίας.

Το βιβλίο «Η αρχαία Αστική Οδός και το μετρό κάτω από τη λεωφόρο Βουλιαγμένης», που έγραψε η αρχαιολόγος Κωνσταντίνα Καζά-Παπαγεωργίου, αναφέρεται σε πολλά ακόμη μυστικά της πολυσύχναστης σήμερα λεωφόρου. Η μεγάλη έκταση και ο μεγάλος επίσης όγκος του κατεργαζόμενου προϊόντος οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η μυκηναϊκή εγκατάσταση βρισκόταν υπό τον έλεγχο του ηγεμόνα που κατοικούσε στην Ακρόπολη των Αθηνών.

Τι έκαναν ακριβώς οι εργάτες; Μέσα στους λαξευμένους χώρους μούσκευαν μικρά δεμάτια του λίνου, αφού τα σκέπαζαν για να τα προστατέψουν από τον ήλιο με πέτρες και χώμα. Μετά το μούσκεμα, καθάριζαν τα δεμάτια από τις ρίζες, τα άπλωναν για να στεγνώσουν και έπειτα σε άλλους χώρους τα χτυπούσαν με ξύλινα εργαλεία για να εξαχθούν οι ίνες του λιναριού.

Η κεντρική εξουσία που είχε την έδρα της στο ανάκτορο της Ακρόπολης φρόντιζε για τη διαχείριση του προϊόντος. Αλλωστε, το λινάρι ήταν χρήσιμο όχι μόνο για την ένδυση αλλά και για τη ναυπηγική, η οποία απορροφούσε μεγάλες ποσότητες για τα πανιά, τα σχοινιά και το καλαφάτισμα των πλοίων. «Ας μην ξεχνάμε ότι εκείνη την εποχή οι Αθηναίοι, σύμφωνα με τον κατάλογο των πλοίων που αναφέρεται στην “Ιλιάδα”, έλαβαν μέρος στον τρωικό πόλεμο με πενήντα πλοία υπό τον Μενεσθέα. Για τα πανιά των πλοίων και μόνο, χρειάζονταν πολλά μέτρα λινού υφάσματος», μας θυμίζει η συγγραφέας.

Η καλογραμμένη και κυρίως κατανοητή έκδοση έχει πολλές ιστορίες-αλήθειες για την πόλη, κάτω από τη στενάχωρη σήμερα λεωφόρο Βουλιαγμένης. Στη Δάφνη, για παράδειγμα, 1.200 μέτρα από τον σταθμό του μετρό, αποκαλύφθηκε τάφος με σκελετό, λευκές λήκυθοι (430-420 π.Χ.) ενώ ένας δεύτερος τάφος έκρυβε σπάνια μουσικά όργανα και αντικείμενα. Μια μορφή άρπας, λύρα από κέλυφος χελώνας, ξύλινος αυλός, χάλκινο μελανοδοχείο, γραφίδα, σπαράγματα από πάπυρο (το αρχαιότερο ελληνικό χειρόγραφο κατά τη συγγραφέα), τέσσερα πήλινα κερωμένα πινακίδια που ήταν δεμένα σε βιβλίο.

Μια μεγάλη διαδρομή σε μια έκδοση 192 σελίδων και 322 φωτογραφιών που, όπως γράφει στον πρόλογο ο ακαδημαϊκός Μιχάλης Τιβέριος, «με τη βοήθεια επιγραφικών ευρημάτων γνωρίζουμε σήμερα καλύτερα τα όρια ορισμένων αρχαίων δήμων, όπως του Ευωνύμου που φαίνεται ότι καταλάμβανε τμήματα της Ηλιούπολης, του Αλίμου, της Αργυρούπολης και του Ελληνικού». Εχει ενδιαφέρον ότι η συγγραφέας δεν στέκεται μόνο στα αρχαία που αποκαλύφθηκαν στις εργασίες του μετρό αλλά συμπεριέλαβε και αρχαιολογικά δεδομένα που ήρθαν στο φως κατά τη διάρκεια εκτέλεσης δημόσιων και ιδιωτικών έργων από τη δεκαετία του ’80, συμπληρώνοντας τις γνώσεις για την αρχαία και νεότερη τοπογραφία της περιοχής.

Μαθαίνουμε ότι «το αττικό τοπίο με το εύκρατο και υγιεινό κλίμα και η γειτνίαση της περιοχής με το άστυ και τη θάλασσα υπήρξαν οι κύριοι παράγοντες της συνεχούς κατοίκησης που παρατηρείται στη ζώνη ξηράς ανάμεσα στον Υμηττό και τον Σαρωνικό». Αλλά και ότι σύγχρονες κακές συνήθειες έχουν αρχαίες βάσεις. Από την 3η χιλιετία π.Χ. μπάζωναν ρέματα, όπως δείχνει η κατάχωση και παράλληλη εκτροπή τουλάχιστον δύο χειμάρρων στο Κοντοπήγαδο Αλίμου. Ευτυχώς το ρέμα της Πικροδάφνης των 5,5 χλμ. διατηρεί ακόμη την κοίτη και τις όχθες του στη φυσική τους μορφή.

Το αεροδρόμιο του Ελληνικού, όπως και ο δήμος, πήρε το όνομά του από μνημειώδη ταφικό περίβολο που ήταν ορατός ανά τους αιώνες στη ΝΑ πλευρά του. Το μεγαλύτερο ταφικό μνημείο σχήματος Π στην Αττική, που «δήλωνε ανά τους αιώνες την ελληνικότητά του».

Οι αρπαγές στην Αιξωνή

Η επιτύμβια στήλη της Αρχεστράτης, που σήμερα στολίζει το Αρχαιολογικό Μουσείο του Leiden στην Ολλανδία, αποδεικνύει πως το «άθλημα» της αρπαγής αρχαιοτήτων είναι πολύ παλιό. Τα ταφικά μνημεία της αστικής οδού και των εσωτερικών της Αιξωνής (η σημερινή Γλυφάδα) ήταν γεμάτα από στήλες, αγγεία, αγάλματα και κιονίσκους, τα οποία ανήκαν σε εύπορες και μη οικογένειες Αιξωνέων. Πολλά απ’ αυτά τα θαυμάζουμε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας και στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Πειραιά, όμως άλλα φυγαδεύτηκαν παράνομα τον 19ο αιώνα και βρίσκονται σε μουσεία του εξωτερικού. Η συγκεκριμένη στήλη βρέθηκε τον 1819 σε ανασκαφή τάφων κοντά στο σημείο όπου βρισκόταν ο δήμος Αιξωνής, «σε απόσταση τριών λευγών ή εννέα μιλίων από την Αθήνα, πάνω στον αρχαίο δρόμο προς το Σούνιο», όπως έγραφε το 1821 ο περιηγητής Bernard Rottiers. Δεν του αρκούσε όσα έβρισκε, έγραφε και καταλόγους για την πώληση.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Υφαιναν λινάρι κάτω από τη Βουλιαγμένης"

Βρέθηκε το 'Στόουνχεντζ 2' σε μια αχαρτογράφητη περιοχή!

Βρετανοί αρχαιολόγοι κατάφεραν να εντοπίσουν ένα μεγαλιθικό μνημείο, θαμμένο κάτω από τη γη, μόλις δύο μίλια από το περιβόητο Στόουνχεντζ, στην κομητεία του Γουΐλτσιρ (Wiltshire)

Όπως αναφέρουν ο Guardian και το BBC, εντοπίστηκαν περίπου 90 λίθοι που σχηματίζουν ένα ημικύκλιο, "κοιτάζοντας" προς τις όχθες του ποταμού Avon.

  Όπως είχε ανακοινωθεί πριν λίγους μήνες, σύμφωνα με τις τελευταίες χαρτογραφήσεις της περιοχής, το Στόουνχεντζ δεν στεκόταν μονάχο εκεί όπου βρίσκεται σήμερα, αλλά περιβαλλόταν από 17 βωμούς.

Οι ερευνητές "σκάναραν" την περιοχή με μαγνητόμετρο, ένα ραντάρ που διαθέτει την ικανότητα να διαπερνά το έδαφος και ένα τρισδιάστατο σκάνερ με λέιζερ.

Οι πρώτες εκτιμήσεις αναφέρουν πως οι λίθοι που εντοπίστηκαν τις τελευταίες ημέρες στην περιοχή του Salisbury, έχουν ύψος περίπου 4,5 μέτρων.

Οι νέες ανακαλύψεις ίσως να έχουν να κάνουν με το Durrington Walls "super henge", σε μικρή απόσταση από το Στόουνχεντζ. Το συγκεκριμένο τελετουργικό μνημείο, πιθανότατα το μεγαλύτερο του είδους του στον κόσμο, έχει περιφέρεια άνω των 1,5 χλμ.

Τα ευρήματα χρονολογούνται 4.500 χρόνια πριν και εκτιμάται ότι θα είναι το πιο παλαιό προϊστορικό μνημείο που θα έχει εντοπιστεί ποτέ στη Βρετανία, μέχρι σήμερα.

H ευρύτερη περιοχή στην οποία εντοπίστηκε, παραμένει "αχαρτογράφητη" ακόμη, από αρχαιολογικής άποψης.

  Στο Stonehenge Hidden Landscapes Project συμμετέχουν το University of Birmingham σε συνεργασία με το Ludwig Boltzmann Institute for Archaeological Prospection and Virtual Archaeology, και, σύμφωνα με ανακοίνωση του βρετανικού πανεπιστημίου, αποτελεί το μεγαλύτερο πρόγραμμα του είδους του.

Δεκάδες τύμβοι έχουν χαρτογραφηθεί με ακρίβεια από το εν λόγω πρόγραμμα, περιλαμβανομένου ενός, εποχής πριν το Στόουνχεντζ, με ένα μεγάλο ξύλινο κτίσμα που θεωρείται ότι χρησιμοποιούνταν για τελετές που είχαν να κάνουν με ενταφιασμό νεκρών.
Περισσότερα για τα νέα ευρήματα και για το πώς η νέα τεχνολογία οδηγεί στο να έρθουν σταδιακά στην επιφάνεια, θα ανακοινωθούν απόψε από το BBC One.

Σημειώνεται ότι το σύμπλεγμα του Στόουνχεντζ ολοκληρώθηκε σε αρκετές φάσεις κατασκευής που εκτείνονται σε χρονικό βάθος 2.000 χρόνων αν και υπάρχουν ευρήματα που μαρτυρούν δραστηριότητα πριν και μετά από αυτή τη χρονική περίοδο.

Οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει μεσολιθικές πασσαλότρυπες, κάτω από το σύγχρονο χώρο στάθμευσης, που χρονολογούνται περίπου από το 8000 π.Χ., αν και επιβεβαιώνεται ότι συνδέονται με το μεταγενέστερο μνημείο. Τα ταφικά ευρήματα ενός αποκεφαλισμένου Σάξωνα στην ίδια περιοχή χρονολογούνται από τον 7ο αιώνα.

H χρονολόγηση και η κατανόηση των διαφορετικών φάσεων του Στόουνχεντζ δεν είναι απλή υπόθεση.

Είναι μια μάλλον περίπλοκη διαδικασία που στηρίζεται στα ελλιπή αρχεία των πρώτων ανασκαφών, σε πολύ λίγες ακριβείς επιστημονικά χρονολογήσεις και τη διατάραξη της φυσικής κιμωλίας του εδάφους από ανακατατάξεις της ύστερης παγετώδους και φυσικές διαταράξεις της πανίδας. Οι γενικότερα αποδεκτές φάσεις ολοκλήρωσης του μνημείου ακολουθούν λεπτομερειακά παρακάτω.

Τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται στο κείμενο είναι αριθμημένα στην εικόνα που δείχνει τις αλλαγές του αρχαιολογικού τοπίου. Στο σχέδιο παραβλέπονται τα τρίλιθα για λόγους σαφήνειας. Τρύπες που δεν περιέχουν ή δεν περιείχαν ποτέ λίθους φαίνονται ως ανοικτοί κύκλοι, ενώ οι λίθοι που υφίστανται έως σήμερα παρατίθενται με διαφορετικό χρώμα.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Βρέθηκε το 'Στόουνχεντζ 2' σε μια αχαρτογράφητη περιοχή!"

Μεγάλη ανακάλυψη: Στο φως νέο μυκηναϊκό ανάκτορο στην πεδιάδα της Σπάρτης!

Ένα νέο μυκηναϊκό ανάκτορο φέρνουν στο φως στην πεδιάδα της Σπάρτης οι αρχαιολογικές έρευνες που πραγματοποιούνται από το 2009 στο λόφο του Αγίου Βασιλείου, κοντά στο χωριό Ξηροκάμπι Λακωνίας. Κατά την ανασκαφική έρευνα ανευρέθησαν επίσης πολλές πινακίδες Γραμμικής Β’ Γραφής, της πρώτης δηλαδή καταγραφής της ελληνικής γλώσσας.

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωση του το υπουργείου Πολιτισμού, οι γραπτές αυτές μαρτυρίες συνιστούν το πολυτιμότερο εύρημα της ανασκαφής, που καθίσταται ακόμη πιο σημαντικό καθώς εντάσσεται στη σφαίρα της πρωτοϊστορίας για τον ελληνικό χώρο, όπου τα γραπτά τεκμήρια είναι ελάχιστα.

ADVERTISEMENT

Η ανασκαφή στον ‘Αγιο Βασίλειο διεξάγεται τα τελευταία χρόνια υπό τη διεύθυνση της επίτιμης Εφόρου Αρχαιοτήτων κυρίας Αδαμαντίας Βασιλογάμβρου και χαρακτηρίζεται ως μία από τις πιο σπουδαίες συστηματικές ανασκαφές στον τομέα της ελληνικής πρωτοϊστορίας.

  Συγκεκριμένα, με την εφαρμογή μεθόδων γεωφυσικής διασκόπησης έχουν εντοπιστεί θαμμένα οικοδομικά κατάλοιπα με σταθερό προσανατολισμό σε έκταση 35 τουλάχιστον στρεμμάτων. Η αρχή της εγκατάστασης ανάγεται στην μεταβατική περίοδο από την Μεσοελλαδική στην Υστεροελλαδική-Μυκηναϊκή εποχή (17ος-16ος αι. π.Χ.), στην οποία χρονολογείται το νεκροταφείο κτιστών κιβωτιόσχημων τάφων και απλών λάκκων στην κορυφή του λόφου. Στην ίδια εποχή χρονολογείται και η πρώτη οικοδομική φάση της εγκατάστασης, η οποία, σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, καταστράφηκε κατά την ΥΕ ΙΙΒ-ΙΙΙΑ1 περίοδο (τέλη 15ου-αρχές14ου αι. π.Χ), πιθανόν από πυρκαγιά.

  Μετά την πρώτη αυτή καταστροφή, ιδρύονται νέα ισχυρά και εκτεταμένα ανακτορικά κτήρια. Αυτά αναπτύσσονται περιμετρικά μιας μεγάλης κεντρικής αυλής, στις δύο πλευρές της οποίας (νότια και δυτική) έχει αποκαλυφθεί στοά επί πεσσοκιονοστοιχίας. Σε δωμάτιο του ορόφου της Δυτικής Στοάς φυλασσόταν ένα αρχείο του ανακτόρου, η ανασκαφή του οποίου βρίσκεται σε εξέλιξη. Οι ωμές πήλινες πινακίδες, στις οποίες ήσαν χαραγμένα τα κείμενα σε γραμμική Β γραφή, διατηρήθηκαν χάρη σε πυρκαγιά που επίσης κατέστρεψε τα νέα ανακτορικά κτήρια κατά την ΥΕ ΙΙΙ Α περίοδο (14ος αι. π.Χ.).

  Το αρχείο περιλαμβάνει πινακίδες όλων των γνωστών από τα άλλα ανακτορικά κέντρα τύπων, φυλλόσχημες και σελιδόσχημες, καθώς και ετικέτες και πήλινα σφραγίσματα. Στα κείμενα αναφέρονται παροχές αγαθών σε ιερό ή ιερά, ανδρικά και γυναικεία ονόματα, τοπωνύμια και ο τίτλος άναξ στη γενική πτώση, άνακτος. Με λατρευτικές – θρησκευτικές πρακτικές συνδέεται ένα από τα κτήρια που ανασκάπτονται ανατολικά της αυλής, το Κτήριο Α. Η φωτιά έψησε και διατήρησε σε ικανό ύψος την ωμοπλινθοδομή και την πηλοκονία των εσωτερικών διαχωριστικών τοίχων του, στο οποίο έχουν μέχρι στιγμής ερευνηθεί δέκα δωμάτια.

Αυτά περιείχαν πολλά χαρακτηριστικά λατρευτικά αντικείμενα και σκεύη, όπως πήλινα ειδώλια βοοειδών και ελεφαντοστέινο ειδώλιο ανδρικής μορφής που κρατάει νεαρό μοσχαράκι ή ταύρο, μεγάλο πήλινο ρυτό σε σχήμα κεφαλής ταύρου, λίθινη πρόχους με διπλό χείλος, δύο μεγάλοι τρίτωνες κ.α. Εκτός αυτών βρέθηκαν πολλά μικρά διακοσμητικά αντικείμενα καθώς και σφραγιδόλιθοι, αιγυπτιακοί σκαραβαίοι, κ.α.

Σε ένα δωμάτιο φυλάσσονταν, πιθανόν τακτοποιημένα σε κιβώτιο από οργανικό υλικό, εικοσιένα χάλκινα ξίφη, ενώ κάτω από το δάπεδο ενός άλλου, βρέθηκε πυκνό στρώμα από οστά ζώων, αγγεία και πολύτιμα μικροαντικείμενα.
Με το στρώμα αυτό είναι πιθανό να σχετίζονται τα υπολείμματα πυρών που εντοπίστηκαν σε ανοικτό χώρο ανατολικά του κτηρίου.

  Μια μεγάλη ποσότητα θραυσμάτων τοιχογραφιών με χαρακτηριστικά μυκηναϊκά θέματα που βρέθηκαν στην επίχωση ενός δεύτερου κτηρίου (Κτήριο Β) και σε χώρο απόθεσης απορριμμάτων σε αδόμητη περιοχή, τεκμηριώνει την ύπαρξη τοιχογραφικού διακόσμου στα ανακτορικά οικοδομήματα.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, «η ανακτορική εγκατάσταση του Αγ. Βασιλείου μας παρέχει μια μοναδική δυνατότητα να διερευνήσουμε με τη χρήση των σύγχρονων μεθόδων ανασκαφής και ανάλυσης τη δημιουργία και εξέλιξη ενός μυκηναϊκού ανακτορικού κέντρου με στόχο την ανασύνθεση της πολιτικής, διοικητικής, οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης της περιοχής. Παράλληλα εκτιμάται ότι θα προκύψουν νέα στοιχεία σχετικά με τη μυκηναϊκή θρησκεία και ζητήματα γλωσσολογίας και παλαιογραφίας».

Το χώρο της ανασκαφής επισκέφθηκε την περασμένη Παρασκευή η αν. Γενική Γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού κυρία Μαρία Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη, καθώς και μια δεύτερη σημαντική ανασκαφή που διεξάγεται στην ευρύτερη περιοχή της Σπάρτης: αυτή του Ιερού του Αμυκλαίου Απόλλωνα στο λόφο Αγίας Κυριακής στις Αμύκλες Λακωνίας.

Η ανασκαφή του Ιερού του Αμυκλαίου Απόλλωνα που διεξάγεται υπό τη διεύθυνση του ομότιμου καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. ‘Αγγελου Δεληβορριά, του κ. Σταύρου Βλίζου από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, και την εποπτεία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λακωνίας, φέρνει στο φως ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά ιερά με έναρξη ζωής στα γεωμετρικά χρόνια. Η ερευνητική ομάδα διαφωτίζει αργά αλλά με επιμονή και υπομονή το θέμα του ναού (Θρόνου) του Απόλλωνα, που έχει απασχολήσει πολλούς επιστήμονες μέχρι σήμερα. Η έρευνα πραγματοποιείται κάτω από δυσχερείς συνθήκες, διότι το Ιερό έχει υποστεί εκτεταμένη καταστροφή κατά το παρελθόν.

  Ειδικότερα, η συστηματική ανασκαφική έρευνα που πραγματοποιήθηκε κατά την έναρξη του πενταετούς ερευνητικού προγράμματος Αμυκλών(εικ. 1)και ολοκληρώνεται αυτό το μήνα αποκάλυψε τη συνέχεια του περιβόλου κατά μήκος της δυτικής πλαγιάς του λόφου της Αγίας Κυριακής, όπου βρίσκεται το ιερό του Αμυκλαίου Απόλλωνα περίπου 5 χλμ. νοτίως της Σπάρτης.

Το σημαντικό αυτό εύρημα έρχεται να συμπληρώσει τα περισσότερο από ενθαρρυντικά πορίσματα των έως τώρα εργασιών. Σύμφωνα με τα πεπραγμένα της περιόδου 2009-2013, ολόκληρη η επιφάνεια του λόφου της Αγ. Κυριακής που σχετίζεται με τη λειτουργία και τα μνημεία του ιερού ερευνήθηκε διεξοδικά. Με τις έρευνες αυτές εντοπίστηκαν στην κορυφή του λόφου λείψανα του πρωτοελλαδικού-μεσοελλαδικού οικισμού και προσδιορίστηκε η πρώτη μνημειακή φάση του ιερού στα υστερογεωμετρικά χρόνια με την αποκάλυψη του παλαιότερου περιβόλου.

Ταυτόχρονα, όμως, άλλαξαν τα δεδομένα της έρευνας που είχαν γίνει αποδεκτά έως την έναρξη των πρόσφατων εργασιών: Ο εντοπισμός της τάφρου θεμελίωσης του ναού, του λεγόμενου θρόνου του Απόλλωνα, δημιουργεί νέα δεδομένα σχετικά με τις διαστάσεις του οικοδομήματος, ενώ την εικόνα του αρχαϊκού ιερού συμπληρώνει βορειοδυτικά ένα μνημειακό πρόπυλο.

Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, σε δύσκολες μέρες, οι Έλληνες αρχαιολόγοι καταφέρνουν να παράγουν εξαιρετικά επιστημονικά αποτελέσματα και να συμβάλλουν στην ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών. Ειδικότερα, για το 2015 ξεπερνούν τις 150 οι συστηματικές ανασκαφές και επιφανειακές, γεωαρχαιολογικές και γεωφυσικές διεπιστημονικές έρευνες που διεξάγονται σε όλη την επικράτεια από την Αρχαιολογική Υπηρεσία, Ελληνικά Ιδρύματα με εξειδίκευση στον τομέα της αρχαιολογικής και παλαιοντολογικής έρευνας και Ξένες Αρχαιολογικές Σχολές, πάντα με την εξασφάλιση των απαραίτητων κατά νόμο εγκρίσεων.

«Ο μεγάλος αριθμός των συστηματικών ερευνών στον τομέα της αρχαιολογίας που πραγματοποιούνται κατ’ έτος, κυρίως κατά τους θερινούς μήνες, καταδεικνύει τη σημασία του αρχαιολογικού πλούτου και της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας και τη σπουδαιότητά της παγκοσμίως. Η ηθική και υλική συμπαράσταση στο έργο των ερευνητών αποτελεί βασικό μέλημα του υπουργείου Πολιτισμού» καταλήγει η ανακοίνωση.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Μεγάλη ανακάλυψη: Στο φως νέο μυκηναϊκό ανάκτορο στην πεδιάδα της Σπάρτης!"

Τμήμα επιτύμβιας στήλης βρέθηκε στον Κεραμεικό

 

Μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε τους ανασκαφείς του Κεραμεικού, όπου σε ένα μικρό τμήμα του αρχαιολογικού χώρου συνεχίζονται οι έρευνες του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, σε συνεργασία με την αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων Αθηνών: η αποκάλυψη μιας αττικής επιτύμβιας στήλης, που χρονολογείται την κλασική περίοδο
.

Σύμφωνα με δημοσίευση στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου (www.dainst.org), πρόκειται για τμήμα επιτύμβιας στήλης, που απεικονίζει ανάγλυφα σε πρώτο επίπεδο μια καθιστή γυναίκα και ένα κοριτσάκι και σε δεύτερο επίπεδο μια άλλη γυναίκα και έναν γενειοφόρο άνδρα. Οι μορφές βρίσκονται κάτω από ανάγλυφο επιστύλιο αετώματος, όπου υπάρχει δυσανάγνωστη επιγραφή, από την οποία ξεχωρίζει το όνομα «Δημόστρατος».

Σύμφωνα με τη δημοσίευση, τόσο το σχήμα της επιτύμβιας στήλης όσο και το είδος και το ύφος τής παρουσίασης, καθιστούν σαφές ότι το ταφικό μνημείο χρονολογείται στο τρίτο τέταρτο του 4ου πΧ αιώνα. Πιθανόν το επιτύμβιο ανάγλυφο είχε αρχικά τοποθετηθεί στο αρχαίο νεκροταφείο, κατά μήκος του δρόμου μπροστά από την Ιερά Πύλη, ενώ σε άγνωστη χρονική στιγμή χρησιμοποιήθηκε ως δομικό υλικό, και συγκεκριμένα ως κατώφλι θύρας. Στη συνέχεια, σε μια τρίτη χρήση, το θραύσμα της στήλης που εντοπίστηκε αποτέλεσε κάλυμμα του αποχετευτικού δικτύου κάτω από την Ιερά Οδό, όταν τον 6ο αιώνα επισκευάστηκε το σύστημα υδροδότησης της Αθήνας.

Σημειώνεται ότι τον περασμένο Φεβρουάριο το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έδωσε το «πράσινο φως» για τη συνέχιση της ανασκαφής στον Κεραμεικό, σε ένα μικρό τμήμα προς την πλευρά της Ερμού, που θα αποδώσει τη συνέχεια της Ιεράς Οδού εντός του αρχαιολογικού χώρου. Μετά την ολοκλήρωση της ανασκαφής, το τμήμα αυτό θα ενοποιηθεί με τον υπόλοιπο χώρο και θα αποδοθεί στο κοινό. Σύμφωνα με την ανασκαφική πρόταση του Γερμανικού Ινστιτούτου, οι έρευνες θα ολοκληρωθούν εντός του 2014, με τη δυνατότητα τα επόμενα δύο χρόνια να ερευνηθεί η στρωματογραφία του πρανούς και να δημιουργηθεί ένας τοίχος αντιστήριξης στο τμήμα που δεν υποστηρίζεται (κάτω από τις οδούς Μελιδώνη και Ερμού).

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Τμήμα επιτύμβιας στήλης βρέθηκε στον Κεραμεικό"

Υποβρύχιες έρευνες στον Αργολικό κόλπο για το αρχαιότερο ευρωπαϊκό χωριό

Να αποκαλύψουν το αρχαιότερο ευρωπαϊκό χωριό στον βυθό του Αργολικού κόλπου προσδοκούν Έλληνες και Ελβετοί αρχαιολόγοι. Η εξερεύνηση θα πραγματοποιηθεί με το μεγαλύτερο καταμαράν του κόσμου, το «MS Turanor PlanetSolar». Πρόκειται για ένα διεθνές σύμβολο της σύγχρονης τεχνολογίας που κινείται αποκλειστικά με ηλιακή ενέργεια, και που πρόκειται να μετατραπεί σε επιστημονικό εργαστήριο για τους αρχαιολόγους.

Κατά τη διάρκεια της αποστολής, με την ονομασία «TerraSubmersa», πρόκειται να πραγματοποιηθούν υποβρύχιες ανασκαφές σε βυθισμένο οικισμό δίπλα στο Φράγχθι, που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα σπήλαια στην Ευρώπη, καθώς κατοικείτο περίπου για 35.000 έτη, από την Παλαιολιθική ως και τη Νεολιθική εποχή.

Στόχος των επιστημόνων είναι να μελετηθούν οι περιοχές στον Αργολικό κόλπο οι οποίες στα προϊστορικά χρόνια βρίσκονταν πάνω από την επιφάνεια των υδάτων, αλλά σήμερα πια έχουν βυθιστεί.

Η αποστολή θα αρχίσει την 1η Αυγούστου, εθνική εορτή της Ελβετίας, και τα σκάφη θα περάσουν διαδοχικά από τρία λιμάνια, Ερέτρια, Αθήνα και Ναύπλιο, όπου θα οργανωθούν εκδηλώσεις για το ευρύ κοινό.

Το κύριο ερευνητικό έργο της αποστολής θα διαρκέσει από τις 18 Αυγούστου έως τις 12 Σεπτεμβρίου. Οι γεωφυσικές μετρήσεις θα γίνουν κυρίως από το σκάφος «MS Tûranor PlanetSolar», προκειμένου να αναδημιουργηθεί όσο γίνεται καλύτερα η τοπογραφία των περιοχών που κάποτε βρίσκονταν πάνω από το νερό, ενώ στην έρευνα θα βοηθήσει σημαντικά και το σκάφος «Αλκυών» του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), το οποίο μπορεί να επιχειρεί σε αβαθείς παράκτιες περιοχές.

Μάλιστα, ύστερα από συνάντηση που είχε με τον πρέσβη της Ελβετίας στην Ελλάδα, Λορέντζο ΄Αμπεργκ, ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Μανιάτης, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Το πρόγραμμα TerraSubmersa που θα εστιάσει στον Αργολικό Κόλπο για τον εντοπισμό του παλαιότερου χωριού που είχε δημιουργηθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη, αποτελεί στην ουσία μια κατάδυση στην ίδια την Ιστορία αυτού του τόπου, που δεν έπαψε ποτέ να εμπνέει, να ακτινοβολεί και να σε προσκαλεί να τον ανακαλύψεις εκ νέου».

Τόνισε δε, μεταξύ άλλων, ότι «η Αργολίδα, το μεγαλύτερο ανοικτό αρχαιολογικό πάρκο του κόσμου έρχεται τώρα να αποκαλύψει τα πρώτα προϊστορικά βήματα του Homo Sapiens στη Μεσόγειο».

Η αποστολή TerraSubmersa αποτελεί συνεργασία του Πανεπιστημίου της Γενεύης, της Ελβετικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Ελλάδα, της Ελληνικής Εφορείας Ενάλιων Αρχαιοτήτων και του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Υποβρύχιες έρευνες στον Αργολικό κόλπο για το αρχαιότερο ευρωπαϊκό χωριό"

Στο φως τα παλαιά τείχη της πόλης του Ναυπλίου

Οι εργασίες ανάπλασης που πραγματοποιούνται αυτή την περίοδο σε δρόμους και πεζοδρόμια της παλιάς πόλης του Ναυπλίου, και συγκεκριμένα στην οδό Αμαλίας, αποκάλυψαν τα ενετικά τείχη που περιέβαλαν την πόλη.

Η πόλη του Ναυπλίου περιβαλλόταν από τείχη κατά τη διάρκεια της ενετικής και της τουρκικής περιόδου, αλλά και στα πρώτα χρόνια της απελευθέρωσης, μέχρι το 1867. Ωστόσο, μετά τα γεγονότα της Ναυπλιακής Επανάστασης γκρεμίστηκαν, με σκοπό την επέκταση της πόλης.

Τώρα, τα παλαιά τείχη του Ναυπλίου θα αναδειχθούν και θα είναι εμφανή στους επισκέπτες της αργολικής πρωτεύουσας, σε δύο σημεία όπου, με την επίβλεψη και τη συνεργασία της αρχαιολογίας, θα τοποθετηθούν ειδικός φωτισμός και τζάμια.

Το Ναύπλιο είναι γνωστό για το Μπούρτζι, μικρό φρούριο χτισμένο σε νησίδα μέσα στο λιμάνι, για το Παλαμήδι, ενετικό φρούριο που δεσπόζει στην πόλη, για την Ακροναυπλία, έτερο φρούριο ενετικό, επί της ομώνυμης χερσονησίδας, καθώς και ως τόπος δολοφονίας του Ιωάννη Καποδίστρια.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, στην τοποθεσία της σημερινής πόλης ίδρυσε ο Ναύπλιος τη Ναυπλία, η οποία οχυρώθηκε με κυκλώπεια τείχη. Αρχαιολογικά ευρήματα αποδεικνύουν την ύπαρξη της πόλης από τα μυκηναϊκά, κιόλας, χρόνια. Το Ναύπλιο αποτελεί δημοφιλή προορισμό των κατοίκων της Αθήνας και της Πελοποννήσου, καθώς απέχει λίγο και από τις δυο περιοχές.

Διαβάστε περισσότερα Ἔρρωσο: Στο φως τα παλαιά τείχη της πόλης του Ναυπλίου http://erroso.blogspot.com/2014/06/blog-post_4.html#ixzz33u4BfyHN

Διαβάστε περισσότερα "Στο φως τα παλαιά τείχη της πόλης του Ναυπλίου"

Το μυστήριο με τις ξανθιές μούμιες

Η Λουλάν πέθανε πριν απο 3.800 χρόνια κατά τη διάρκεια ενός εμπορικού ταξιδιού, στον θρυλικό «Δρόμο του Μεταξιού», αλλά αυτό έγινε γνωστό μόλις το 1980.

Δρόμος του μεταξιού ονομάζεται η διαδρομή που ακολουθούσαν οι έμποροι και οι εισαγωγείς αγαθών μεταξύ Ευρώπης και Κίνας. Η ξηρότητα του κλίματος και τα αλατούχα εδάφη διατήρησαν την Λουλάν και τις άλλες μούμιες σε άριστη κατάσταση. Η μούμια ονομάστηκε «η ωραία κοιμωμένη«, επειδή τα έντονα χαρακτηριστικά του προσώπου της διατηρήθηκαν ακόμα και μετά θάνατον.

Δυστυχώς η περιοχή Tarim που βρέθηκαν οι μούμιες είναι πολιτικά ασταθής και γι΄αυτό η ανακάλυψη τους θεωρήθηκε ως αιτία αποσταθεροποίησης και υποκίνησης ταραχών. Οι ντόπιοι ονομάζονται Ουϊγούροι, μοιάζουν περισσότερο με Ευρωπαίους παρά με Ασιάτες και ισχυρίζονται ότι είναι απόγονοι της Λουλάν. Μάλιστα λένε ότι η μούμια είναι μια ισχυρή απόδειξη ότι οι ίδιοι κατοικούσαν στην περιοχή πριν από τους Κινέζους....

Η πεντάμορφη ήρθε από τη … Σιβηρία Η ανακάλυψη αυτή φαίνεται ότι όξυνε την αντιπαράθεση και οι Κινεζικές αρχές απαγόρευσαν την πρόσβαση στην αρχαιολογική περιοχή, επειδή οι μούμιες ενισχύαν τους ισχυρισμούς των Ουϊγούρων που επιζητούν πολιτική αυτονομία. Ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, Victor Mair, συνέβαλε αποφασιστικά στη μελέτη των ευρημάτων όταν μαζί με τον γενετιστή, Paolo Francalacci, κατάφεραν να πάρουν γενετικό υλικό το 1993 και να εξετάσουν το DNA από τις τρίχες της κεφαλής. Τα ευρήματα αποκάλυψαν ότι οι μούμιες ήταν πράγματι ευρωπαϊκής καταγωγής. Ειδικότερα, ήταν αρχαίας κελτικής καταγωγής, αλλά πιθανότατα είχαν φύγει από τη Σιβηρία και δεν σχετίζονται με τους Ουϊγούρους! Η κυβέρνηση της Κίνας επέτρεψε την έρευνα μόλις το 2007 και δύο χρόνια μετά τα ευρήματα επαλήθευσαν τη σχέση με τη Σιβηρία, καθώς επίσης και ότι υπήρχαν εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των λαών της Μεσοποταμίας, της κοιλάδας του Ινδού ποταμού και της Ευρώπης.

Το εμπόριο υφασμάτων έφερε τους Ευρωπαίους στην Ανατολή Η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Λουλάν και οι άλλες μούμιες βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας σύγχρονης εθνικιστικής διαμάχης, σε βάρος όμως της ιστορικής αλήθειας που διαπίστωνε ότι οι Ευρωπαίοι έφθασαν στην Κίνα τουλάχιστον 1000 χρόνια νωρίτερα απ΄ότι γράφουν τα βιβλία ιστορίας. Μέχρι σήμερα μας δίδασκαν οτι οι αρχαίοι λαοί δεν μετακινούνταν και ζούσαν σε απομόνωση, ενώ τώρα προκύπτει το ακριβώς αντίθετο. Η Λουλάν και οι άλλες μούμιες που βρέθηκαν θαμμένες μαζί της έχουν καυκάσια καταγωγή και τα κτερίσματα στους τάφους δείχνουν ότι μάλλον ήταν έμποροι υφασμάτων και δερμάτινων ειδών. Θάφτηκαν με πολλα ρούχα, ενώ ένας άνδρας βρέθηκε με δέκα διαφορετικά καπέλα. Οι αποικίες κοντά στο δρόμο του μεταξιού ήταν σημεία συνάντησης των εμπόρων που αντάλλασσαν προϊόντα από τη Δύση και την Ανατολή. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Ρωμαίος συγγραφέας, περιγράφει τους εμπόρους ως ψηλούς, ξανθούς με γαλανά μάτια.

Η όμορφη φυλή με τα τατουάζ Η Λουλάν πέθανε γύρω στα 40, μάλλον από τις κακουχίες και από προβλήματα στους πνεύμονες που της προκάλεσε το τοξικό μείγμα άμμου και καπνού που εισέπνεε από τις φωτιές στους καταυλισμούς. Θάφτηκε τυλιγμένη με ωραίο υφαντό στον αργαλειό. Την εποχή που πέθανε οι ιστορικοί μας έλεγαν οτι δεν υπήρχαν Ευρωπαίοι στην Ασία. Όμως η Λουλάν είναι σίγουρα Καυκάσια. Τα χαρακτηριστικά της δεν αφήνουν περιθώριο αμφισβήτησης . Τα ξανθά μαλλιά της είναι όμορφα πλεγμένα σε κοτσίδα και η ίδια ήταν ψηλή και αρχοντική με ωραία ζυγωματικά και λεπτή μύτη. Ποιά ήταν όμως η Λουλάν και γιατί πέθανε τόσο μακριά από την πατρίδα της; Τι αναζητούσε αυτή και οι υπόλοιποι στην αφιλόξενη έρημο της Κίνας ; Όλες αυτές οι μούμιες που βρέθηκαν στην περιοχή Tarim, ανήκαν στην ευρωπαϊκή φυλή Τσέρτσεν. Ήταν μια μάλλον ειρηνική φυλή αν κρίνουμε από τα ελάχιστα όπλα που βρέθηκαν σε παρόμοιους τύμβους. Οι περισσότεροι είχαν τατουάζ σαν αυτά που είχαν οι Σκύθες και οι Θράκες, με τεχνική που μοιάζει με τις σύγχρονες μεθόδους. Αποτέλεσμα ήταν ένα ευρύ φάσμα χρωμάτων και έντονο αποτέλεσμα. Μια γυναίκα ειχε τατουάζ την ημισέληνο στο πρόσωπο πράγμα που δείχνει οτι ήθελε να το επιδεικνύει ή ίσως να λειτουργούσε σαν ένα είδος ταυτότητας. Είχε επίσης στα χέρια πολλα τατουάζ για λόγους συμβολικούς ή διακοσμητικούς.

Ένας άντρας, γύρω στο 1.80, είχε τατουάζ έναν ήλιο στους κροτάφους, σαρκώδη χείλη, μακριά μύτη , καστανοκόκκινα μαλλιά και κοκκινωπή γενειάδα. Ήταν τυλιγμένος σε κόκκινο χιτώνα και οι περικνημίδες ήταν απο ριγωτό ύφασμα σαν τα σκωτσέζικα υφάσματα. Ίσως λοιπόν στα τατουάζ να κρύβονται τα μυστικά τους. Μια πιο λεπτομερής έρευνα για τη μέθοδο που έγιναν, αλλα και τα σχέδια που επέλεγαν, να αποκαλύψει μια διαπολιτιστική σχέση μεταξύ των λαών της Ευρώπης και της Ασίας. Όταν ένας άνθρωπος εκείνη την εποχή επέλεγε να κάνει τατουάζ ήταν μια μεγάλη απόφαση. Τα τατουάζ συνδέονταν με τη μαγεία, την εξουσία και το κύρος. Οι μούμιες της περιοχής Tarim προκάλεσαν αναστάτωση στον δυτικό επιστημονικό κόσμο αφού είναι η απόδειξη ότι 4000 χρόνια πριν, οι άνθρωποι ταξίδευαν, συναλλάσσονταν και αντάλλασσαν προϊόντα και ιδέες, γεγονός που ίσως εξηγεί γιατί κάποιες μορφές τέχνης και μύθοι είναι κοινοί σε φαινομενικά διαφορετικούς πολιτισμούς και κουλτούρες.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα " Το μυστήριο με τις ξανθιές μούμιες"

Μοναδικό εύρημα στο Δέλτα Φαλήρου!

Μοναδικό εύρημα, που εντοπίστηκε κατά τις ανασκαφές στο Δέλτα Φαλήρου, στην περιοχή

κατασκευής του Κέντρου Πολιτισμού του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», υπόσχεται να αποκαλύψει σταδιακά τα πολύτιμα μυστικά του.

Τον Σεπτέμβριο του 2013, κατά τη διάρκεια των ερευνών στο αρχαϊκό νεκροταφείο, η αρχαιολογική σκαπάνη «σκόνταψε» σε κάτι εκπληκτικό:

Σ' ένα φέρετρο από ατόφιο ξύλο, που βρίσκεται σε εξαιρετική διατήρηση, γεγονός πολύ σπάνιο, καθώς πρόκειται για υλικό που καταστρέφεται γρήγορα όταν λείπουν οι κατάλληλες συνθήκες.

Ευτυχώς, αυτές οι συνθήκες (έντονη υγρασία και απουσία οξυγόνου) υπήρχαν στο σημείο εντοπισμού του, καθώς το όριο του σκάμματος γειτνίαζε με την κοίτη χειμάρρου, ενώ η παρουσία αργίλου υπήρξε καταλυτική ως προς τη διατήρησή του.

Η εύρεσή του θεωρήθηκε από τους αρχαιολόγους ως μοναδική τύχη, καθώς το αρχαϊκό νεκροταφείο δεν έχει παντού την ίδια υγρασία.

Τα παραπάνω ειπώθηκαν σε πρόσφατη συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, που συμφώνησε ομόφωνα ως προς την πρώτη φάση συντήρησης του ξύλινου φέρετρου, το οποίο βρίσκεται εγκιβωτισμένο μαζί με το χώμα του, υπό ειδικές συνθήκες, στις εργοταξιακές εγκαταστάσεις της ΚΣΤ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.

Σύμφωνα λοιπόν με την τεχνική έκθεση που πήρε το «πράσινο φως» από τα μέλη του ΚΑΣ, προβλέπεται, μεταξύ άλλων, η σταδιακή αποκάλυψη του φέρετρου με μηχανικά μέσα και νερό, η ολοκληρωτική αφαίρεση του ιζήματος, η τοποθέτησή του σε ξύλινο νάρθηκα και στη συνέχεια σε δεξαμενή προσωρινής αποθήκευσης.

Το φέρετρο, διαστάσεων 1,61 μ. μήκους, 0,77 μ. πλάτους και πάχους από 3 ως 9 εκατοστών, που βρέθηκε σχεδόν ανέπαφο δεν αποτελείται από διαφορετικά ξύλα, όπως είθισται, αλλά είναι μονόξυλο (δηλαδή προέρχεται από τον κορμό ενός δέντρου), που σώζει όλα τα στοιχεία του ξύλου, το δέρμα του, ακόμα και τους αυξητικούς δακτυλίους του.

Το σπάνιο αυτό εύρημα χρονολογείται στην αρχαϊκή εποχή (610-490/480 π. Χ.), όπως υποδηλώνουν τόσο η περιοχή εντοπισμού του, όσο και τα υπόλοιπα στοιχεία:

Ένα αρχαϊκό όστρακο αγγείου, που βρέθηκε δίπλα στο κεφάλι του νεκρού άνδρα νεαρής ηλικίας, αλλά και το επίπεδο της επίχωσης που ανακαλύφθηκε και ανήκει στην ίδια περίοδο. Αν και δεν έχει ερευνηθεί ακόμα, σύμφωνα με μια πρώτη εκτίμηση το φέρετρο ήταν δεύτερη χρήση του ξύλου, ενώ η πρώτη ήταν ίσως βάρκα.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα " Μοναδικό εύρημα στο Δέλτα Φαλήρου!"

Ice Age στο Σιάτλ! Βρήκαν χαυλιόδοντα από μαμούθ!

Άφωνοι έμειναν οι εργάτες σε εργοτάξιο στο Σιάτλ όταν είδαν μπροστά στα μάτια τους κάτι που έμοιαζε με χαυλιόδοντα ενός μαμούθ!

Σύμφωνα με τους υπεύθυνους του μουσείου Φυσικής Ιστορίας και Πολιτισμού Burke, πρόκειται για χαυλιόδοντα μαμούθ από την εποχή των παγετώνων.

Οι εργάτες σταμάτησαν τις εργασίες αμέσως μόλις βρήκαν το απολίθωμα και κάλεσαν στο Μουσείο.

Ο χαυλιόδοντας βρέθηκε σε σημείο που ανήκει σε ιδιώτη, ο οποίος και θα αποφασίσει τι πρόκειται να γίνει.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα μαμούθ έζησαν στην πολιτεία της Ουάσινγκτον πριν 10.000 χρόνια.

 

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Ice Age στο Σιάτλ! Βρήκαν χαυλιόδοντα από μαμούθ!"

Το Κολοσσαίο... της Πίζας: Επικίνδυνη κλίση πήρε το αρχαίο στάδιο

Το αρχαίο Κολοσσαίο της Ρώμης, όπου οι μονομάχοι αγωνίζονταν για τη ζωή τους, γέρνει κατά περίπου 40 εκατοστά από τη νότια πλευρά του και οι αρχές της πόλης εξετάζουν αν χρειάζεται να προχωρήσουν κατεπειγόντως σε εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης του μνημείου.

Οι ειδικοί εντόπισαν για πρώτη φορά ότι το Κολοσσαίο είχε πάρει κλίση πριν από περίπου ένα χρόνο και τους τελευταίους μήνες το έχουν θέσει υπό... παρακολούθηση, ανέφερε η Ροσέλα Ρέα, η διευθύντρια του μνημείου, σε άρθρο που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Κοριέρε ντέλα Σέρα.

Ο Πύργος της Πίζας, το διάσημο επικλινές μνημείο της Ιταλίας, είχε κλείσει επί περίπου μία δεκαετία και ξανάνοιξε για το κοινό το 2001 καθώς οι μηχανικοί προσπαθούσαν να αποτρέψουν μια ενδεχόμενη πτώση του και να τον κάνουν πιο ασφαλή για τους επισκέπτες.

Η Ρέα ζήτησε από το Πανεπιστήμιο Λα Σαπιέντσα της Ρώμης και από το περιβαλλοντικό γεωλογικό ινστιτούτο IGAG να μελετήσουν το φαινόμενο. Ταυτόχρονα έχουν ξεκινήσει και μελέτες για τις πιθανές επιπτώσεις που μπορεί να έχει στο μνημείο η κυκλοφορία των αυτοκινήτων στους γύρω δρόμους.

Ο καθηγητής Τζόρτζιο Μόντι προειδοποίησε πάντως ότι ενδέχεται να έχει δημιουργηθεί κάποια ρωγμή στα θεμέλια, κάτω από το αμφιθέατρο. Αν επιβεβαιωθούν οι υποψίες του θα χρειαστεί οπωσδήποτε κάποιου είδους παρέμβαση αλλά, όπως είπε, είναι ακόμη πολύ νωρίς για να πει ποια θα ήταν η πλέον κατάλληλη.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Το Κολοσσαίο... της Πίζας: Επικίνδυνη κλίση πήρε το αρχαίο στάδιο"

Κύθηρα: Ενδιαφέροντα ευρήματα στο ναυάγιο που μετέφερε τα γλυπτά του Παρθενώνα

Ολοκληρώθηκε πριν λίγες ημέρες, για δεύτερη χρονιά, η υποβρύχια έρευνα στο ιστορικό ναυάγιο «Μέντωρ» στα νοτιοανατολικά Κύθηρα κοντά στον Αυλαίμονα, η οποία συνολικά διήρκησε 17 ημέρες. Το πλοίο, που ως γνωστό, μετέφερε τα γλυπτά του Παρθενώνα στην Αγγλία, μέσω Μάλτας και βυθίσθηκε στην είσοδο του λιμένα του Αυλαίμονα στα νοτιοδυτικά Κύθηρα, το Σεπτέμβριο του 1802, αποτελεί πάντα το κίνητρο της έρευνας για την πιθανή ανεύρεση άλλων γλυπτών μέσα στην άμμο.

Η φετινή ανασκαφική έρευνα επικεντρώθηκε τόσο στη περιοχή της πρύμνης του, όπου το 2009 και το 2011, είχαν εντοπισθεί διάφορα αντικείμενα του πληρώματος και των επιβατών του πλοίου, όσο και στην αποκάλυψη και στον καθαρισμό τμήματος του σκαριού του πλοίου που φαίνονταν να διασώζεται ακόμα σε αρκετά καλή κατάσταση.

Αποκαλύφθηκε το σκαρί σε μήκος περίπου 10 μέτρων, προς την πλώρη και διαπιστώθηκε ότι τμήμα της έχει θραυστεί στους βράχους του πυθμένα κατά τη βύθιση του πλοίου. Επίσης, κατά τον καθαρισμό διαπιστώθηκε ότι σε διάφορα σημεία γύρω από το σκαρί υπάρχουν ευρήματα κυρίως προσωπικά αντικείμενα του πληρώματος ή των επιβατών, αφού βρέθηκαν πολλά κομβία στολών και ενδυμάτων, αλλά και άλλα ευρήματα όπως φιάλες και μία κλεψύδρα.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας βρέθηκαν, πολλά ενδιαφέροντα αντικείμενα όπως όργανα ναυσιπλοΐας, ένας ναυτικός διαβήτης (κουμπάσο), γυάλινα μελανοδοχεία, φορητά μελανοδοχεία, ένα φορητό ρολόι, και μία επιπλέον πιστόλα (η τρίτη συνολικά με τις δύο άλλες που ανελκύθηκαν κατά την έρευνα του 2011), ένας λίθινος σφραγιδόλιθος με παράσταση πυροβόλου, μία χρυσή αλυσίδα και διάφορα διακοσμητικά αντικείμενα.



Επίσης βρέθηκαν δύο χρυσά νομίσματα, το ένα του 1788 έχει ταυτοποιηθεί ως Ολλανδικό, τρία αργυρά, σύγχρονα της περιόδου που ναυάγησε το πλοίο, καθώς και δύο αρχαία αργυρά νομίσματα - ένα βοιωτικό και ένα αθηναϊκό, το τελευταίο φαίνεται να είχε χρησιμοποιηθεί ως κόσμημα, αφού φέρει διαμπερή οπή.



Μετά την ολοκλήρωση της ανασκαφικής έρευνας, το ξύλινο σκαρί του πλοίου, για λόγους προστασίας, καλύφθηκε με ειδικό γεωύφασμα.

Τα αποτελέσματα της έρευνας, επιφέρουν πέραν του αρχαιολογικού και ιστορικό ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο ναυάγιο, αφού ορισμένα από τα αντικείμενα που έχουν ανασυρθεί μπορούν να ταυτισθούν με υπαρκτά πρόσωπα που επέβαιναν στο πλοίο και τα οποία πιθανώς να σχετίζονται με την υπόθεση της αφαίρεσης των γλυπτών του Παρθενώνα.



Ιδιαίτερο επίσης ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός της διατήρησης ενός σημαντικού τμήματος του σκαριού του πλοίου, η μελέτη του οποίου μπορεί να συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της ναυπήγησης των εμπορικών πλοίων της συγκεκριμένης περιόδου.

Την έρευνα διενέργησε κλιμάκιο της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων, με επιστημονικό υπεύθυνο τον καταδυόμενο αρχαιολόγο Δρ. Δ. Κουρκουμέλη και τους καταδυόμενους υπαλλήλους Λούι Ζαν Μερσενιέ, αρχιτεχνίτη, Μανώλη Τζεφρόνη, δύτη, Θεμιστοκλή Τρουπάκη, τεχνολόγο – μηχανολόγο και Πέτρο Τσαμπουράκη, εργατοτεχνίτη και την συνδρομή του Αυστραλιανού Ιδρύματος «Kytherian Research Group». Η έρευνα διενεργήθηκε με τη χρηματοδότηση του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Κύθηρα: Ενδιαφέροντα ευρήματα στο ναυάγιο που μετέφερε τα γλυπτά του Παρθενώνα"

Την εποχή του Ομήρου, η Ευρώπη ήταν «παγωμένη»

Την εποχή που γράφονταν τα Ομηρικά έπη, πριν από περίπου 2.800 χρόνια, η Ευρώπη πέρασε από περίοδο ξαφνικής πτώσης της θερμοκρασίας της, η οποία προκλήθηκε από την εξασθένηση της δραστηριότητας του Ήλιου. Μία νέα ευρωπαϊκή επιστημονική έρευνα, συμπέρανε ότι την εποχή εκείνη η Γη γνώρισε ένα ναδίρ της ηλιακής ακτινοβολίας, που θα μπορούσε να ονομαστεί και «Ομηρικό Ελάχιστο», ακριβώς επειδή συνέπεσε με την Ομηρική εποχή. Κάτι αντίστοιχο δεν αποκλείεται να συμβεί και στο μέλλον αντισταθμίζοντας έτσι την τάση για υπερθέρμανση του πλανήτη.

Οι ερευνητές του γερμανικού Κέντρου Ερευνών GFZ στις Γεωεπιστήμες στο Πότσνταμ, υπό τον Achim Brauer, σε συνεργασία με Σουηδούς και Ολλανδούς επιστήμονες, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Nature Geoscience»,  ανέλυσαν ιζήματα από τη γερμανική λίμνη Μεερφέλντερ Μάαρ, τα οποία επιτρέπουν την ακριβή χρονολόγηση των διαδοχικών μεταβολών του κλίματος.

Οι επιστήμονες συμπέραναν ότι υπήρξε μία απότομη ύφεση της έντασης της ηλιακής υπεριώδους ακτινοβολίας γύρω στο 800 π.Χ., η οποία προκάλεσε ατμοσφαιρικές αλλαγές και τελικά πτώση της θερμοκρασίας και ευρύτερη κλιματική αλλαγή άμεσα, σε λιγότερο από μία δεκαετία. Η μεταβολή του κλίματος διήρκεσε περίπου 200 χρόνια και οδήγησε σε ψύχρανση του πλανήτη, σε συνδυασμό με αύξηση της υγρασίας και της έντασης των ανέμων στην τροπόσφαιρα.

Σύμφωνα με ορισμένους επιστήμονες, η πρόσφατη νέα ένταση της δραστηριότητας των ηλιακών κηλίδων μπορεί να σημαίνει ότι σύντομα θα ακολουθήσει μία περίοδος νέου «ηλιακού ελάχιστου» με συνέπειες για το κλίμα της Γης αντίθετες με αυτές της υπερθέρμανσης. Μερικοί κάνουν λόγο ακόμα και για μία επερχόμενη νέα περίοδο παγετώνων, κάτι που δεν αποδέχονται όμως πολλοί κλιματολόγοι και γεωεπιστήμονες.

Αυτό που είναι ευρέως αποδεκτό είναι ότι πριν από περίπου τρεις αιώνες, εξαιτίας μίας ανάλογης μείωσης της εισερχόμενης ηλιακής ακτινοβολίας, υπήρξε τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ μια περίοδος μεγάλου κρύου, που μερικοί ονομάζουν «μικρή εποχή παγετώνων». Η εποχή αυτή συνέπεσε με αυτό που είναι γνωστό στην επιστημονική κοινότητα ως «Ελάχιστο Μάουντερ» (από το όνομα του αστρονόμου που την επεσήμανε πρώτος), δηλαδή μία ασυνήθιστα παρατεταμένη εξαφάνιση των ηλιακών κηλίδων από το 1645 έως το 1715.

Η συσχέτιση ανάμεσα στις αυξομειώσεις της δραστηριότητας του Ήλιου και στις κλιματικές μεταβολές έγινε για πρώτη φορά στη δεκαετία του ΄70 και έκτοτε το θέμα παραμένει επίμαχο, επειδή ορισμένοι σκεπτικιστές που δεν αποδέχονται τη σοβαρότητα της κλιματικής αλλαγής στην εποχή μας, αντιτείνουν ότι είναι πιο πιθανό η Γη, αντί να υπερθερμανθεί, τελικά να παγώσει και πάλι, ανάλογα με τα «κέφια» του Ήλιου.Η νέα έρευνα έρχεται να προσφέρει νέα στοιχεία που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη σχέσης ανάμεσα στο «ελάχιστο» της ηλιακής δραστηριότητας και στην πτώση της θερμοκρασίας στον πλανήτη μας.

Οι Γερμανοί και λοιποί Ευρωπαίοι ερευνητές επισημαίνουν πάντως ότι, με βάση τις ανεπαρκείς υπάρχουσες επιστημονικές γνώσεις, είναι αδύνατο προς το παρόν να προβλεφθεί ποιές θα είναι οι μελλοντικές συνέπειες για το κλίμα της Γης από τις μεταβολές της ηλιακής δραστηριότητας. Γι’ αυτό, επισημαίνουν την ανάγκη να γίνουν νέες έρευνες, ώστε να κατανοηθούν καλύτερα οι μηχανισμοί που συνδέουν τον Ήλιο με το γήινο κλίμα.

Πηγή: Physics 4u

Διαβάστε περισσότερα "Την εποχή του Ομήρου, η Ευρώπη ήταν «παγωμένη»"

Τι έλεγαν τα ζώδια πριν ... 2.200 χρόνια; - Αστρολογικός χάρτης του 1ου π.Χ. αιώνα

Ως μια από τις πιο απίστευτες ειδήσεις τη μεταδίδει το Live Science. Ο αστρολογικός χάρτης βρέθηκε σε σπήλαιο της Κροατίας καλά κρυμμένος ώστε να προφυλαχτεί από τους επιδρομείς Ρωμαίους του 100 με 150 π.Χ.!

Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν περίπου 30 τμήματα μιας ελεφαντοστέινης πλάκας επάνω στην οποία είναι χαραγμένα ζώδια αλλά και επιγραφές.

Η γραφή είναι στα ελληνικά και τα ρωμαϊκά και ήταν μάλλον λάφυρο των ντόπιων από κάποιο ελληνικό ή ρωμαϊκό πλοίο.

Δεν είναι απλή ανακάλυψη λένε οι επιστήμονες. Είναι ο πιο παλιός ζωδιακός χάρτης και μάλιστα ανήκει στην περίοδο που η αστρολογία άλλαζε μορφή και αποκτούσε αυτή που γνωρίζουμε σήμερα.

Η χρονολόγηση δείχνει ότι ο ζωδιακός χάρτης ίσως είναι ακόμη πιο παλιός. Μπορεί να έχει κατασκευαστεί ακόμη και τον 3ο π.Χ. αιώνα, μπορεί δηλαδή να έχει ηλικία ως και 2.400 χρόνια.

Στο σπήλαιο βρέθηκαν και δεκάδες άλλα αντικείμενα και φαίνεται ότι ο χώρος ήταν κάτι σαν ιερό όπου οι “πιστοί” ζητούσαν από τους ιερείς να προβλέψουν το μέλλον τους.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Τι έλεγαν τα ζώδια πριν ... 2.200 χρόνια; - Αστρολογικός χάρτης του 1ου π.Χ. αιώνα"

Στο φως τα αρχαιότερα ημερολόγια των Μάγια

Λεπτομέρεια από τον Κώδικα της Δρέσδης, ο οποίος θεωρείτο ως σήμερα ότι περιείχε τα αρχαιότερα ημερολόγια των Μάγια. Τα ημερολόγια του Σουλτούν είναι κατά πολύ προγενέστερα

Αν έχετε έστω και ελάχιστα επηρεαστεί από την όλη παραφιλολογία των τελευταίων ετών σχετικά με το «κατά Μάγια» τέλος του κόσμου τον Δεκέμβριο του 2012, μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι. Τα αρχαιότερα ημερολόγια του χαμένου αυτού προκολομβιανού πολιτισμού ήρθαν στο φως από Αμερικανούς αρχαιολόγους και δεν «διανοούνται» κάτι τέτοιο. Αντίθετα προβλέπουν ότι ο κόσμος θα συνεχίσει ατάραχος την πορεία του για πολλές ακόμη χιλιάδες χρόνια.

Εκτός από τους καθησυχαστικούς αυτούς οιωνούς, τα ημερολόγια αποκαλύπτουν επίσης ότι οι Μάγια όχι μόνο γνώριζαν καλά την Αστρονομία τουλάχιστον μισό αιώνα νωρίτερα από ό,τι πιστεύαμε αλλά και πως η επιστήμη αυτή δεν ήταν κρυφή, προοριζόμενη μόνο για τους λίγους, αλλά προσπελάσιμη από τους πολλούς και διαδεδομένη στην κοινωνία τους.

Σκαλισμένα στον τοίχο

Η ομάδα των Αμερικανών αρχαιολόγων ανακάλυψε τα ημερολόγια σκαλισμένα σε τοίχους κατά την ανασκαφή ενός σπιτιού στον αρχαιολογικό χώρο του Σουλτούν στη Γουατεμάλα. Τα ανάγλυφα, τα οποία ανάγονται στον 9ο αιώνα, απεικονίζουν παραστάσεις αλλά και σύμβολα με τα οποία οι Μάγια υπολόγιζαν τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων και συνέθεταν τα ημερολόγιά τους.

Όπως περιγράφουν οι επιστήμονες στο σχετικό άρθρο τους που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Science», τα σύμβολα συνθέτουν τουλάχιστον πέντε διαφορετικά ημερολόγια: ένα σεληνιακό, διάρκειας 29,5 ημερών, ένα τελετουργικό διάρκειας 260 ημερών, ένα ηλιακό διάρκειας 365 ημερών, ένα διάρκειας 584 ημερών με βάση την κίνηση της Αφροδίτης, και ένα διάρκειας 780 ημερών με βάση την κίνηση του Αρη.

Το σπίτι ανήκε σε κάποιο εξέχον πρόσωπο, αλλά όχι σε μέλος βασιλικής γενιάς, κάτι το οποίο, σύμφωνα με τους ειδικούς σημαίνει ότι οι αστρονομικές γνώσεις δεν ήταν προνόμιο των λίγων αλλά κυκλοφορούσαν ελεύθερα στην κοινωνία του συγκεκριμένου μεσοαμερικανικού πολιτισμού.

Το τέλος δεν έρχεται το 2012

Απέναντι στις τόσες συζητήσεις των τελευταίων ετών για την ολική καταστροφή της Γης με το πέρας του έτους που διανύουμε ο υπεύθυνος των ανασκαφών Γουίλιαμ Σατούρνο, αρχαιολόγος του Πανεπιστημίου της Βοστόνης, αισθάνθηκε την ανάγκη να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, «αποκαλύπτοντας» τι προβλέπουν σχετικά οι τοίχοι του ανασκαφέντος σπιτιού.

«Σε αντίθεση με τις λαϊκές προκαταλήψεις, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη στα ημερολόγια αυτά ότι το τέλος του κόσμου θα έρθει στα τέλη του 2012» τόνισε. «Τουναντίον, οι αρχαίοι Μάγια προέβλεπαν ότι ο κόσμος θα συνεχιζόταν και ότι σε 7.000 χρόνια η κατάσταση θα ήταν ακριβώς όπως ήταν τότε».

Σε αυτό συμφωνεί και ο Άντονι Αβένι, καθηγητής Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Κολγκέιτ της Νέας Υόρκης ο οποίος μετείχε στη μελέτη. Ο αστρονόμος επεσήμανε ότι οι υπολογισμοί στα ημερολόγια καλύπτουν περισσότερα από 6.000 χρόνια, κάτι το οποίο σημαίνει ότι ξεπερνούν το 2012 τουλάχιστον κατά πέντε χιλιετίες.

«Γιατί να φθάσουν σε τέτοια νούμερα αν πίστευαν ότι ο κόσμος θα τελείωνε εφέτος;» αναρωτήθηκε. «Μπορεί να πει κανείς ότι ένας τόσο μεγάλος αριθμός υποδηλώνει τουλάχιστον ότι ο χρόνος συνεχίζεται».

Πριν από τους κώδικες

Το ξεχωριστό στοιχείο των νεοανακαλυφθέντων ημερολογίων, εκτός από την αρχαιότητά τους, είναι ότι βρέθηκαν σκαλισμένα στους τοίχους ενός σπιτιού.

Όπως υπογράμμισε ο Ντέιβιντ Στιούαρτ, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Τέξας που τα αποκρυπτογράφησε, τα ανάγλυφα αποτελούν τις πρώτες επιτείχιες επιγραφές που ανακαλύπτονται μέσα σε κατοικία και αποκαλύπτουν μια «παράδοση» που είχε προηγηθεί των μεταγενέστερων κωδίκων στους οποίους αναφερόμαστε σήμερα ως «αρχεία» των Μάγια.

«Το πιο συναρπαστικό στοιχείο αυτής της ανακάλυψης» σχολίασε από την πλευρά του ο κ. Αβένι αναφερόμενος στη σημασία της αρχαιότητας του ευρήματος «είναι ότι οι Μάγια επιδίδονταν στους υπολογισμούς των ημερολογίων τους πάνω σε τοίχους, εκατοντάδες χρόνια προτού οι γραφείς τα καταγράψουν στους κώδικες».

Βήμα Science

Διαβάστε περισσότερα "Στο φως τα αρχαιότερα ημερολόγια των Μάγια"

Αρχαία λουτρά βρέθηκαν δίπλα στην Ακρόπολη

Το λουτρικό συγκρότημα που βρέθηκε στου Μακρυγιάννη

Ένα καλά διατηρημένο πολυτελές λουτρικό συγκρότημα με χώρους θερμών, χλιαρών και ψυχρών λουτρών, που λειτούργησε από τον 2ο μέχρι τον 7ο αιώνα μ.Χ., σε μικρή απόσταση από τη νότια πλαγιά της Ακρόπολης, έφεραν στο φως οι ανασκαφές της Γ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων στην περιοχή Μακρυγιάννη, στην Αθήνα.

Το συγκρότημα εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια πρόσφατης σωστικής ανασκαφής, σε οικόπεδο επί της οδού Πορίνου 7 και σε βάθος μόλις ένα μέτρο από το επίπεδο της σύγχρονης οδού.

Το ακίνητο βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τη νότια κλιτύ της Ακρόπολης, εντός του τειχισμένου τμήματος της αρχαίας πόλης, κοντά στον Ιλισό ποταμό, σε περιοχή που υπήρξε κατά την αρχαιότητα σημαντικός τόπος λατρείας, με ορισμένα πανάρχαια ιερά.

Η διατήρηση του οικοδομήματος είναι αρκετά καλή, με τους τοίχους να σώζονται στο επίπεδο των υπογείων θαλάμων σε μέγιστο σωζόμενο ύψος 1-1,3 μέτρα.

Πρόκειται για ένα σχετικά μεγάλου μεγέθους βαλανείο (balneum), που κάλυπτε έκταση 1.450 τετραγωνικών μέτρων. Τα αρχικά όριά του δεν είναι γνωστά, είναι βέβαιο, όμως, ότι συνέχιζε περαιτέρω προς τα ανατολικά, όπως μαρτυρούν πολλοί από τους τοίχους του που κατευθύνονται προς τα εκεί.

Η πιθανότερη θέση για την αναζήτηση της εισόδου του βρίσκεται στα δυτικά, σε σημείο όπου θα ήταν δυνατή η άμεση και απρόσκοπτη πρόσβαση σε αυτό, από κεντρικό δρόμο, η θέση του οποίου βρισκόταν στην πορεία σχεδόν της σημερινής οδού Μακρυγιάννη. Πρόκειται για κεντρική οδική αρτηρία που διέσχιζε το ανατολικό τμήμα της πόλης και συνέδεε τους βόρειους δήμους με τον Φαληρικό όρμο. Το νότιο όριο του λουτρού ίσως ήταν άλλη αρχαία οδός, τμήμα της οποίας εντοπίστηκε κάτω από τη σύγχρονη οδό Χατζηχρήστου.

Προσδιορίστηκαν τέσσερις τουλάχιστον οικοδομικές φάσεις του λουτρού, χρονολογούμενες από τον 2ο έως τον πρώιμο 7ο αιώνα μ.Χ. Η καλύτερα σωζόμενη φάση ήταν η δεύτερη, δηλαδή από τα τέλη του 3ου αιώνα και τουλάχιστον ως τα τέλη του 4ου αιώνα μ.Χ. Κατά τη φάση αυτή το λουτρό αναπτύσσεται σε έναν ειδικά ισοπεδωμένο χώρο με τις αίθουσές του παρατακτικά διατεταγμένες πάνω σε έναν άξονα. Στα λουτρά αυτού του τύπου οι λουόμενοι έπρεπε να διατρέξουν ορισμένους χώρους για να φτάσουν στους θερμούς χώρους και κατόπιν να περάσουν από τους ίδιους πάλι χώρους για να επιστρέψουν στο αποδυτήριο.

Περιλαμβάνει μια κυκλική δεξαμενή, δύο τουλάχιστον ορθογώνιους χώρους με δεξαμενές για το ψυχρό λουτρό (frigidarium), όπου ήταν εγκατεστημένοι και οι λουτήρες για την ατομική λούση, και τέσσερις υπόκαυστους χώρους, έναν για το χλιαρό λουτρό (tepidarium) και τρεις για τα θερμά λουτρά (caldaria). Αναγνωρίστηκαν, επίσης, τέσσερις εστίες πυροδότησης (praefurnia), τρία προπνιγεία και δύο βοηθητικοί χώροι (πιθανότατα αίθουσες για μαλάξεις). Η μεγάλη ποσότητα από οστά ζώων και τα θραύσματα από μαγειρικά σκεύη που βρέθηκαν στο βόρειο προπνιγείο, παρέχουν πληροφορίες για την τοποθέτηση εκεί του μαγειρείου του λουτρού.

Η επιμελής κατασκευή του κτιρίου, καθώς και τα σπαράγματα των τοιχογραφιών και των μαρμαροπλακιδίων από τη διακόσμηση των τοίχων και των δαπέδων του, μαρτυρούν τον πολυτελή χαρακτήρα του οικοδομήματος. Από τις επιχώσεις του λουτρού, προήλθε μεγάλος αριθμός νομισμάτων, θραύσματα γυάλινων και πήλινων αγγείων από την οικοσκευή του, καθώς και τμήματα λύχνων, πιθανότατα για τη νυχτερινή λειτουργία του. Επίσης, στην περιοχή για το ψυχρό λουτρό βρέθηκαν τρεις μαρμάρινες ανδρικές κεφαλές, η μία από τις οποίες απεικονίζει τον Λύκειο ή Κιθαρωδό Απόλλωνα. Πιθανότατα οι κεφαλές προέρχονται από τον εσωτερικό διάκοσμο του λουτρού.

Όπως εξηγεί στο Αθηναϊκό Πρακτορείο η αρχαιολόγος της Γ’ ΕΠΚΑ, Χαρά Χαραμή, το λουτρικό συγκρότημα δεν αποκλείεται να αποτελούσε τμήμα αστικής κατοικίας. Όμως, οι εκτεταμένες διαστάσεις του, καθώς και το πλέγμα των χώρων που το περιέβαλε, επιτρέπουν την υπόθεση ότι συνιστούσε μέρος ενός μεγαλύτερου ιδιωτικού ή δημόσιου οικοδομήματος.

Κατά τους χριστιανικούς χρόνους, στον 6ο-7ο αιώνα μ.Χ., στον χώρο του ακινήτου θεμελιώνεται ένα αρκετά εκτεταμένο κτίριο, με παρόμοια λουτρική χρήση. Ωστόσο, κατά τους χριστιανικούς χρόνους τα λουτρά περιορίζουν τις λειτουργίες τους σε απλές μόνο λούσεις, πρακτική που οφείλεται στους νέους ηθικούς κώδικες που επέβαλε η χριστιανική θρησκεία. Οι χώροι για το ψυχρό λουτρό επαναχρησιμοποιούνται με την εγκατάσταση ατομικών λουτήρων, ενώ έχουμε ενδείξεις και για τη λειτουργία τουλάχιστον δύο από τους υπόκαυστους χώρους του. Η διάρκεια χρήσης του οικοδομήματος δεν είναι γνωστή. Το κτίριο καταστρέφεται ή εγκαταλείπεται και η περιοχή των ερειπίων του χρησιμοποιείται κατά τον 11ο αιώνα ως οικιστικός χώρος, όπως μαρτυρεί η εύρεση αποθηκευτικού χώρου.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Αρχαία λουτρά βρέθηκαν δίπλα στην Ακρόπολη"

Βραχογραφία 37.000 ετών είναι το αρχαιότερο πορνό του κόσμου

O κύκλος αντιστοιχεί στα χείλη του αιδείου και η γραμμή στην κλειτορίδα,λένε οι ερευνητές (Πηγή: R.White et al./PNAS)

Αμέσως μόλις του ήρθε η έμπνευση για ζωγραφική, ο Homo sapiens έσπευσε να σχεδιάσει το αιώνιο αντικείμενο του πόθου του: μια βραχογραφία που ανακαλύφθηκε πρόσφατα σε σπήλαιο της νότιας Γαλλίας, και είναι πιθανώς το αρχαιότερο σχέδιο του κόσμου, απεικονίζει σύμφωνα με τους αρχαιολόγους ένα... αιδoίο.

Το πορνογραφικό σχέδιο χρονολογήθηκε στα 37.000 χρόνια, και πρέπει επομένως να δημιουργήθηκε λίγο μετά την άφιξη των πρώτων σύγχρονων ανθρώπων στην Ευρώπη, πριν από περίπου 40.000 χρόνια.

Αρχικά, οι ανθρωπολόγοι πίστευαν ότι ο Homo sapiens δεν εκδήλωσε καλλιτεχνικές ανησυχίες παρά πολύ καιρό αργότερα. Το 1994, όμως, ανακαλύφθηκαν οι περίφημες βραχογραφίες στο σπήλαιο Σοβέ της Γαλλίας -εικόνες λιονταριών, ρινόκερων και άλλων ζώων που ζούσαν τότε στην περιοχή- οι οποίες χρονολογήθηκαν στα 40.000 χρόνια.

Οι βραχογραφίες του Σοβέ θεωρούνται μέχρι σήμερα οι αρχαιότερες βραχογραφίες του κόσμου και από τις αρχαιότερες ενδείξεις συμβολικής σκέψης για τις οποίες υπάρχει ακριβής χρονολόγηση.

Από το 1994 έως σήμερα έχουν ανακαλυφθεί και άλλα ανάλογα ευρήματα, τα οποία ωστόσο δεν ήταν δυνατό να χρονολογηθούν με ακρίβεια, επειδή δεν περιείχαν οργανικά υλικά με άνθρακα.

Τώρα, όμως, διεθνής ερευνητική ομάδα αναφέρει στην επιθεώρηση PNAS ότι εντόπισε ένα προϊστορικό σχέδιο που φτάνει ή και ξεπερνά σε ηλικία τα τεχνουργήματα του Σοβέ.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ράνταλ Ουάιτ του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, εξέτασε έναν γιγάντιο βράχο που αποσπάστηκε από την οροφή ενός ρηχού σπηλαίου στην περιοχή Αμπρί Καστανέ της νότιας Γαλλίας, στην κοιλάδα του ποταμού Βεζέρ. Το σπήλαιο ήταν γνωστό ότι φιλοξενούσε έναν από τους αρχαιότερους πληθυσμούς στην Ευρώπη και οι ανασκαφές στο σημείο συνεχίζονται εδώ και δεκαετίες.

Το 2007, η ομάδα του Δρ Ράνταλ διαπίστωσε ότι η πλάκα που αποσπάστηκε από την οροφή της σπηλιάς έφερε στο κάτω μέρος της ένα σχέδιο που προφανώς δημιουργήθηκε από ανθρώπινο χέρι. Ακριβώς κάτω από την πλάκα βρέθηκαν οστά ζώων, τα οποία χρονολογήθηκαν από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στα 36 με 37 χιλιάδες χρόνια.

Δεδομένου ότι το σχέδιο στην οροφή της σπηλιάς δεν μπορεί να είναι νεότερο από την επιφάνεια πάνω στην οποία έπεσε, το συμπέρασμα είναι ότι το σχέδιο είναι τουλάχιστον 37.000 ετών και πιθανώς παλαιότερο.

Το προϊστορικό καλλιτέχνημα αποτελείται από έναν κύκλο με μια κάθετη γραμμή να διακόπτει την περιφέρειά του, και οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι πρόκειται για τα χείλη του αιδοίου και την κλειτορίδα αντίστοιχα.

Το συμπέρασμα αυτό είναι βέβαια αδύνατο να αποδειχθεί -και ίσως είναι πιο ενδεικτικό για το έχουν στο μυαλό τους οι σημερινοί αρχαιολόγοι, αντί να δίνει μια εικόνα για τις πρώτες ανθρώπινες καλλιτεχνικές ανησυχίες.

Οι ερευνητές τονίζουν πάντως ότι το σχέδιο του Αμπρί Καστανέ είναι τελείως διαφορετικό από τα χρωματιστά σχέδια ζώων στο σπήλαιο του Σοβέ, που απέχει μόνο λίγες εκατοντάδες χιλιόμετρα.

Αν οι βραχογραφίες των δύο σπηλαίων δημιουργήθηκαν όντως την ίδια εποχή, το συμπέρασμα θα ήταν ότι οι πρώτες ανθρώπινες κοινότητες στην Ευρώπη ανέπτυξαν η καθεμία τη δική της τεχνοτροπία.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Βραχογραφία 37.000 ετών είναι το αρχαιότερο πορνό του κόσμου"

Τα αρχαιότερα ερυθρά κύτταρα αίματος βρέθηκαν στο σώμα του «Έτζι»

Τα αρχαιότερα ερυθρά κύτταρα αίματος που έχουν ποτέ βρεθεί στον κόσμο, ανακαλύφθηκαν στο σώμα του «Έτζι», του Ανθρώπου των Πάγων, η μούμια του οποίου είχε ανακαλυφθεί στις παγωμένες Άλπεις το 1991 και μετράει 5.300 έτη «ζωής».

Το μουμιοποιημένο πτώμα του «Έτζι» φέρει σοβαρά τραύματα και μώλωπες και ως τώρα δεν είχαν βρεθεί ίχνη αίματος πάνω του. Τώρα, μετά από 21 χρόνια, οι επιστήμονες, με επικεφαλής το βιολογικό ανθρωπολόγο Αλμπερτ Ζινγκ του γερμανικού πανεπιστημίου «Λούντβιχ Μαξιμίλιαν» του Μονάχου και της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας του Μπολζάνο, ανακάλυψαν ίχνη αίματος στα τραύματα και κατάφεραν να απομονώσουν κανονικά ερυθρά κύτταρα.

Η μούμια βρίσκεται υπό συνεχή επιστημονική έρευνα από τότε που δύο Γερμανοί ορειβάτες την ανακάλυψαν τυχαία στους πάγους των ιταλο-αυστριακών αλπικών συνόρων, στο Νότιο Τιρόλο, σε υψόμετρο 3.210 μέτρων.

Το σώμα ήταν εντυπωσιακά καλοδιατηρημένο χάρη στους πάγους, γεγονός που επέτρεψε στους επιστήμονες -με τη βοήθεια και των αναλύσεων του DNA του- να υπολογίσουν το ύψος του (γύρω στα 1,60 μέτρα), το βάρος του (50 κιλά), το χρώμα των ματιών και των μαλλιών του (καστανά), καθώς και την ηλικία του (περίπου 45 ετών) τη στιγμή του βίαιου θανάτου του, ο οποίος πιστεύεται ότι προήλθε από ένα βέλος από πυρόλιθο στο πίσω μέρος του ώμου του, το οποίο έκοψε μία ζωτική αρτηρία. Βρέθηκαν επίσης στο στομάχι του υπολείμματα από το τελευταίο γεύμα του, που περιλάμβανε κρέας ελαφιού.

Σύμφωνα με τον Ζινκ, αποτέλεσε έκπληξη για τους επιστήμονες ότι μετά από τόσα χρόνια κατόρθωσαν να βρουν πλήρη ερυθρά κύτταρα, που μοιάζουν πολύ με τα σύγχρονα. Η ανακάλυψη έγινε μετά από ανάλυση δείγματος ιστών από το σημείο του τραύματος από το βέλος, καθώς και από ένα προηγούμενο τραύμα στο χέρι.

Με τη βοήθεια ενός πολύ ισχυρού ατομικού μικροσκοπίου και ενός λέιζερ, οι ερευνητές κατάφεραν να εντοπίσουν τα αρχαιότερα ερυθροκύτταρα, που έχουν διατηρηθεί για πάνω από 5.000 χρόνια.

Η επιβεβαίωση του ευρήματος έγινε με μια άλλη τεχνική, τη φασματοσκοπία Ράμεν, η οποία επιβεβαίωσε ότι τα κύτταρα ήταν πραγματικά και έφεραν όλα τα συνήθη χαρακτηριστικά των ερυθρών κυττάρων, όπως την αιμοσφαιρίνη, την πρωτεΐνη που μεταφέρει οξυγόνο στο αίμα.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Τα αρχαιότερα ερυθρά κύτταρα αίματος βρέθηκαν στο σώμα του «Έτζι»"

Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο θα αποκτήσει η Σπάρτη

Ένα νέο σύγχρονο Αρχαιολογικό Μουσείο, αντάξιο της ιστορίας της πόλης πρόκειται να δημιουργηθεί στην Σπάρτη και το τελευταίο διάστημα σε επίπεδο περιφέρειας Πελοποννήσου πραγματοποιούνται αλλεπάλληλες συσκέψεις προκειμένου να επιταχυνθούν οι διαδικασίες.

Σύμφωνα με το ΑΜΠΕ, πριν από λίγα χρόνια, το 2005 επί θητείας του Πέτρου Τατούλη στο υπουργείο Πολιτισμού, αγοράστηκε το οικόπεδο του παλαιού εργοστασίου ΧΥΜΟΦΙΞ στην είσοδο της Σπάρτης και δίπλα στον Ευρώτα, 27 στρεμμάτων περίπου, στο οποίο θα ανεγερθεί το νέο μουσείο. Από τότε ουσιαστικά δεν υπήρξε καμιά εξέλιξη, ενώ τους τελευταίους μήνες παρατηρείται έντονη κινητικότητα.

Ήδη έχει υπογραφεί προγραμματική σύμβαση της περιφέρειας Πελοποννήσου με το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, προκειμένου να διενεργηθεί διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός, για να προκύψει η οριστική μελέτη κατασκευής του νέου Αρχαιολογικού Μουσείου. Παράλληλα, στον προϋπολογισμό της περιφέρειας Πελοποννήσου, έχουν δεσμευτεί για το σκοπό αυτό, 850.000 ευρώ από ίδια έσοδα κι εξετάζεται να ενταχθεί η δράση και στο ΕΣΠΑ, ώστε απρόσκοπτα να υπάρχει χρηματοδότηση.

Στο μεταξύ, στο χώρο των 27 στρεμμάτων που θα ανεγερθεί το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης, υπάρχει εγκαταλελειμμένο παλαιό κτίριο του εργοστασίου ΧΥΜΟΦΙΞ, έργο του αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου το οποίο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο και θα ενταχθεί η αξιοποίηση του στην μελέτη του έργου.

Επιπλέον, για να προχωρήσει η διαδικασία του διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού, από την οποία θα προκύψει η οριστική μελέτη ανέγερσης του μεγάλου, σύγχρονου Αρχαιολογικού Μουσείου, πραγματοποιούνται αυτή την περίοδο εργασίες αρχαιολογικής έρευνας στο οικόπεδο, από την Ε' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, ώστε να διαπιστωθεί αν υπάρχουν αρχαιότητες οι οποίες θα αξιολογηθούν, προκειμένου να χωροθετηθεί επί του οικοπέδου το προς ανέγερση κτίριο και να δοθεί η τελική έγκριση δημοπράτησης.

Στόχος της περιφέρειας Πελοποννήσου είναι ως το 2014 να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία και να υπάρχει η οριστική μελέτη, ώστε το έργο να είναι «ώριμο» προς ένταξη στο ΕΣΠΑ ή την επόμενη προγραμματική περίοδο, για να ξεκινήσει η κατασκευή του νέου Αρχαιολογικού Μουσείου.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο θα αποκτήσει η Σπάρτη"

ΗΠΑ: Ερευνητές, θεωρούν, ότι η Ποτίδαια (στη Χαλκιδική), σώθηκε, από τους Πέρσες, λόγω ενός, τσουνάμι

Η Ποτίδαια, στη χερσόνησο της Κασσάνδρας, σώθηκε από τους Πέρσες το χειμώνα του 479 π.Χ. χάρη σε ένα... τσουνάμι, υποστηρίζεται σε μελέτη που παρουσιάστηκε σήμερα στις ΗΠΑ και η οποία προειδοποιεί για το σεισμικό κίνδυνο που υπάρχει στην περιοχή αυτή και για την πιθανότητα να επαναληφθεί το φαινόμενο.

Οι νέες γεωλογικές μελέτες αφήνουν να εννοηθεί ότι η περιοχή μπορεί να είναι ευάλωτη σε κάποιο παλιρροϊκό κύμα, εξήγησε ο Κλάους Ράιχερτερ, του Πανεπιστημίου του Άαχεν, ο κυριότερος συγγραφέας της μελέτης. Ο Ηρόδοτος είχε περιγράψει τότε το παράξενο φαινόμενο, την "απόσυρση" της θάλασσας από την Ποτίδαια και τα τεράστια κύματα που ακολούθησαν.

Ο Ράιχερτερ και οι συνάδελφοί του επαλήθευσαν την αφήγηση αυτή αναλύοντας δείγματα που έλαβαν από τη χερσόνησο της Κασσάνδρας και τα οποία αποκάλυψαν ενδείξεις ενός θαλάσσιου φαινομένου "μεγάλης ισχύος", όπως τεράστια κύματα.

Από τις ανασκαφές που έγιναν επίσης κοντά στην γειτονική, αρχαία πόλη της Μένδης διαπιστώθηκε ότι την εποχή εκείνη σημειώθηκαν πολύ έντονα φυσικά φαινόμενα στην περιοχή. Το ιζηματογενές στρώμα της Μένδης περιέχει όστρακα πολύ παλαιότερης εποχής που πιθανότατα μεταφέρθηκαν εκεί από τα βάθη της θάλασσας, μέσω των τεράστιων παλιρροϊκών κυμάτων.

Η ζώνη αυτή δεν περιλαμβάνεται στις δέκα περιοχές της Ελλάδας όπου θεωρείται ότι υπάρχει κίνδυνος για δημιουργία τσουνάμι. Ο Ράιχερτερ και η ομάδα του πιστεύουν όμως ότι οι ανακαλύψεις τους δείχνουν πως ο Θερμαϊκός Κόλπος θα πρέπει να ενταχθεί στον κατάλογο των περιοχών αυτών, δεδομένου ότι πρόκειται για μια πυκνοκατοικημένη ζώνη, με πολλές μόνιμες κατοικίες, ξενοδοχεία και εξοχικά σπίτια.

Ο ερευνητής θα παρουσιάσει τη μελέτη του στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Σεισμολογίας (SSA) στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "ΗΠΑ: Ερευνητές, θεωρούν, ότι η Ποτίδαια (στη Χαλκιδική), σώθηκε, από τους Πέρσες, λόγω ενός, τσουνάμι"