Γιατί δεν κάνουμε διακοπές στις διακοπές μας;

Είναι ένα ερώτημα που ανακύπτει όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια. Τι φταίει που οι διακοπές μας πλέον δεν μοιάζουν να είναι τόσο αναζωογονητικές όσο συνήθιζαν να είναι παλιότερα; Γιατί γυρνάμε από τις διακοπές μας σχεδόν το ίδιο κουρασμένοι και αγχωμένοι όσο ήμασταν πριν φύγουμε;

Η απάντηση είναι απλή και τεκμηριωμένη από την τελευταία έρευνα που διενήργησε η εταιρεία Fierce σε ένα δείγμα πάνω από 2.000 εργαζομένων στις ΗΠΑ. Στους ερωτηθέντες που συμμετείχαν στην έρευνα έλαβαν μέρος τόσο υπάλληλοι όσο και εργοδότες από διάφορες εταιρείες. Και η απάντηση στο φλέγον ερώτημα είναι ότι πλέον όλο και περισσότεροι δεν σταματούν να δουλεύουν ακόμα και στις διακοπές τους χωρίς να έχουν την ευκαιρία να απαλλαχθούν ή έστω να μετριάσουν το άγχος τους τις μέρες που βρίσκονται μακριά από την εργασία τους.

Το 41,6% των εργαζομένων επικοινωνεί με το γραφείο τουλάχιστον κάθε δεύτερη μέρα.
Το 6,5% των εργαζομένων επικοινωνεί πολλές φορές την ημέρα με την εργασία του στις διακοπές του.
Ενώ, μόνο το 25,8% των ερωτηθέντων σταμάτησε οποιαδήποτε επικοινωνία με το γραφείο κατά τη διάρκεια διακοπών.

Είναι ενδιαφέρον ότι κυρίως οι άνδρες είναι πιο πιθανό να αναφέρουν ότι σκοπεύουν να εργαστούν κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών τους διακοπών φέτος σε σχέση με τις εργαζόμενες γυναίκες - 56 τοις εκατό έναντι 47 τοις εκατό, αντίστοιχα.

Επιπλέον, οι ανύπαντροι εργαζόμενοι έχουν 15 τοις εκατό περισσότερες πιθανότητες να τους ζητηθεί να εργαστούν κατά τις διακοπές τους σε σχέση με το μόλις 6 τοις εκατό των παντρεμένων.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Γιατί δεν κάνουμε διακοπές στις διακοπές μας;"

Φόρο στο Internet σκέφτονται στην Ουγγαρία

Στην Ελλάδα έχουμε το αυτοκίνητο, το κινητό ή ακόμα και το πετρέλαιο ως λύση για την αύξηση των εσόδων από τους φόρους. Στην Ουγγαρία όμως μάλλον είναι πιο ευφάνταστοι, καθώς σκέφτονται να φορολογήσουν κάθε gigabyte κίνησης στο Internet που κάνει κάθε χρήστης. Για κάθε Gigabyte o φόρος που σκέφτεται να επιβάλλει η κυβέρνηση της Ουγγαρίας φθάνει περίπου το 0,5 του ευρώ (150 ουγγρικά φιορίνια). Το νομοσχέδιο που θα κατατεθεί για έγκριση έτσι ώστε να τεθεί σε εφαρμογή από τις αρχές του χρόνου θα ορίζει ότι αυτόν τον φόρο θα τον πληρώνουν οι providers όμως ξέρουμε πολύ καλά ότι σε αντίστοιχες περιπτώσεις τέτοιοι φόροι συνήθως μετακυλίονται στους καταναλωτές.

Όπως ήταν αναμενόμενο στα σχέδια της ουγγρικής κυβέρνησης αντιδρούν το σύνολο των παρόχων Internet και βέβαια οι πολίτες της χώρας, είτε μεμονωμένα είτε μέσω φορέων. Η δικαιολογημένη κριτική στέκεται σε σημεία ότι ένας τέτοιος νόμος λειτουργεί αρνητικά στην οικονομική ανάκαμψη της χώρας, περιορίζει την πρόσβαση στην πληροφορία και εμποδίζει την ελευθερία της έκφρασης. Αντίστοιχα ήταν και τα επιχειρήματα από εκπαιδευτικούς φορείς, οι οποίοι κάνουν λόγο το μέτρο αυτό υπονομεύει σοβαρά τη λειτουργία της δημόσιας εκπαίδευσης, περιορίζει την ελευθερία της πληροφόρησης, της εκπαίδευσης και το δικαίωμα να μάθουν.

Ωστόσο η «ευρηματικότητα» της ουγγρικής κυβέρνησης σε «περίεργους» φόρους δεν θα πρέπει να μας… ξενίζει. Ήδη από το 2010 και αφότου ανέλαβε την εξουσία έχει επιβάλλει φορολόγηση σε κάθε λεπτό συνομιλίας τηλεφωνικών κλήσεων αλλά και σε κάθε γραπτό μήνυμα.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Φόρο στο Internet σκέφτονται στην Ουγγαρία"

Πέθανε ο σπουδαίος λαϊκός τραγουδιστής και συνθέτης Σπύρος Ζαγοραίος

 

Πέθανε τη Δευτέρα το βράδυ σε ηλικία 86 ετών, ο σπουδαίος ερμηνευτής, στιχουργός και συνθέτης Σπύρος Ζαγοραίος.

Η κηδεία του θα γίνει αύριο το απόγευμα από το Γ' Νεκροταφείο.

Ο Σπύρος Ζαγοραίος γεννήθηκε στον Άγιο Αρτέμιο του Παγκρατίου στις 23 Ιουνίου 1928. Σε ηλικία 15 ετών έχασε σε ατύχημα το ένα του χέρι, όταν έσκασε μια χειροβομβίδα την ώρα που έπαιζε με συμμαθητές του στην Αγία Παρασκευή της Αττικής.

Παρόλα αυτά, μπήκε δυναμικά στο χώρο του λαϊκού τραγουδιού και ξεχώρισε με τη φωνή του.

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1952 από την Αθήνα και μετά τη Θεσσαλονίκη.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 άρχισε να τον συνοδεύει στο τραγούδι η σύζυγος του Ζωή, δημιουργώντας ένα από τα πιο λαοφιλή ντουέτα του λαϊκού τραγουδιού.

Συνεργάστηκε με τα σπουδαιότερα ονόματα της εποχής, ενώ τα τραγούδια του έγιναν μεγάλες επιτυχίες που τις τραγουδά ο κόσμος μέχρι και σήμερα. Ανάμεσά τους το "Ε ντε λα μαγκέν", "Άναψε το τσιγάρο", "Προσευχή", "Μες της πόλης το χαμάμ", "Στης Λαρίσης το ποτάμι", "Τρελοκόριτσο" και πολλά άλλα.

Πραγματοποίησε πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και σε χώρες του εξωτερικού που ζουν Έλληνες.

Έως και τα τελευταία σχεδόν χρόνια της ζωής του εξακολουθούσε την καλλιτεχνική του δραστηριότητα στο Αιγάλεω Αττικής όπου διέμενε και είχε δημιουργήσει το λαϊκό κέντρο "Εντελαμαγκέν".

Σε παλαιότερη συνέντευξή του δήλωνε: "Εμένα μ' αρέσει πάρα πολύ να τραγουδάω, όλη μου η ζωή αυτό είναι. Και στον δρόμο που πάω εγώ σφυράω, όταν δεν τραγουδάω. Και ξέρετε και κάτι; Αν έρθει ένας καιρός και δεν μπορώ πια να τα λέω τα τραγούδια όπως πρέπει, εγώ θα πηγαίνω στα μαγαζιά και θα τους λέω:

"Πόσα θέλετε να σας δώσω, να σας πω δυο τραγούδια;".

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο σπουδαίος λαϊκός τραγουδιστής και συνθέτης Σπύρος Ζαγοραίος"

Σαν σήμερα πριν απο 42 χρόνια η τελευταία εκτέλεση κρατουμένου στην Ελλάδα

 

Η 12η Οκτωβρίου είναι μια ιδιαίτερη ημέρα για εκείνους που πιστεύουν στην ύψιστη αξία της ανθρώπινης ζωής. Σαν σήμερα λοιπόν, πριν από 42 χρόνια, καταργήθηκε στην Ελλάδα η θανατική ποινή σημειώνοντας έτσι το τέλος μιας εποχής, μιας πέτρινης εποχής, που η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων ήθελε να αφήσει πίσω.

Το ημερολόγιο έγραφε 5 Ιανουαρίου του 1972. Τότε ήταν που ο 27χρονος Βασίλης Λυμπέρης εκτελέστηκε με απόφαση του δικαστηρίου, καθώς κρίθηκε ένοχος για τη δολοφονία ολόκληρης της οικογένειας του. Η διαταραγμένη του προσωπικότητα τον έκανε να διαπράξει ένα από τα ποιο φρικτά εγκλήματα στην σύγχρονη ιστορία της χώρας.
 
Με απόλυτα «επαγγελματικό» τρόπο, στο σπίτι του στο Χαλάνδρι, εκείνο το χειμωνιάτικο βράδυ του Ιανουαρίου, την ώρα που η σύζυγος του, τα δύο του παιδιά και η πεθερά του κοιμόντουσαν, ο Λυμπέρης έβαλε φωτιά με αποτέλεσμα η οικογένεια του να βρει τραγικό θάνατο. Νεκροί ήταν: η γυναίκα του 24 ετών, τα δύο τραγικά παιδιά του, η κόρη του Παναγιώτα 2 ετών, ο γιός του Γιώργος 1 έτους καθώς και η πεθερά του Αντιγόνη Μάρκου 55 ετών.

Μετά απο την εκτέλεση που συγκλόνισε το Πανελλήνιο, ήρθε η πτώση της χούντας το ΄74 και ένα χρόνο αργότερα από τη μεταπολιτευτική περίοδο Καραμανλή μέχρι σήμερα, η θανατική ποινή έχει μετατραπεί σε ισόβια. Συγκεκριμένα, το 1993 η κυβέρνηση Παπανδρέου, έθεσε τέλος και επίσημα στον όρο «θανατική ποινή» και έκτοτε χρησιμοποιείται στα δικαστήρια αποκλειστικά ο όρος «ισόβια». Χαρακτηριστικό μάλιστα είναι ότι ο συνεργός του Λυμπέρη Παύλος Αγγελόπουλος, ενώ καταδικάστηκε δεν εκτελέστηκε, καθώς η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια εξαιτίας του νεαρού της ηλικία του.

Στις μέρες μας, η θανατική ποινή επιβιώνει σε ισλαμικές χώρες κυρίως του τρίτου κόσμου και σε κάποιες πολιτείες των ΗΠΑ. Η παγκόσμια κοινή γνώμη είναι διχασμένη για το κατά πόσο η εκτέλεση ενός κρατουμένου λειτουργεί ανασταλτικά στην εγκληματικότητα. Σε ότι αφορά την Ελλάδα, η κοινή γνώμη παρουσιάζεται αντίθετη με εξαίρεση κάποιους πυρήνες που θα επιθυμούσαν την εμφάνιση της.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Σαν σήμερα πριν απο 42 χρόνια η τελευταία εκτέλεση κρατουμένου στην Ελλάδα"

Εντυπωσιακό: Εχουν γίνει ήδη παραγγελίες για 25.000 αυτοκίνητα Pony!

Εντυπωσιακές παραγγελίες που φτάνουν τα 25.000 αυτοκίνητα, έχει δεχθεί η ελληνική αυτοκινητοβιομηχανία «Namco Hellas», η οποία θα ξεκινήσει στις αρχές του 2015 την παραγωγή του θρυλικού Pony 5ης γενιάς.
 
Οι πωλήσεις αναμένεται να ξεκινήσουν από το επόμενο καλοκαίρι και ήδη το ενδιαφέρον είναι μεγάλο από την Ελλάδα και το εξωτερικό, κυρίως την Αφρική και αναπτυσσόμενες χώρες.

Το νέο Pony θα εφοδιάζεται με τρεις διαφορετικούς κινητήρες, οι οποίοι θα προέρχονται ο καθένας από διαφορετική αυτοκινητοβιομηχανία. Προς το παρόν δεν μπορούν να ανακοινωθούν, γιατί υπάρχει υπογραφή συμφωνίας εμπιστευτικότητας μέχρι να ξεκινήσει η παραγωγή. Θα υπάρχουν κινητήρες βενζίνης, πετρελαίου, αλλά και συνδυασμού βενζίνης-φυσικού αερίου.

Ειδικά για την παραγωγή του μοντέλου με τον κινητήρα βενζίνης-φυσικού αερίου, που αποτελεί τη γ' φάση παραγωγής του αυτοκινήτου, η «Namco» βρίσκεται σε συνεργασία με τη ΔΕΠΑ, καθώς η παραγωγή του αυτοκινήτου με το συγκεκριμένο κινητήρα εξαρτάται άμεσα από το πότε θα αναπτυχθεί το δίκτυο πρατηρίων ανεφοδιασμού αυτοκινήτων με φυσικό αέριο.

Το Pony επισήμως μπορεί να μεταφέρει φορτίο 800 κιλών, αλλά ανεπίσημα μπορεί να «σηκώσει» και 1.200 κιλά.
 
Όπως αναφέρει η Ελευθεροτυπία με την έναρξη της παραγωγής του νέου Pony θα ξεκινήσουν σταδιακά και οι προσλήψεις προσωπικού καθώς θα ανοίξουν 410 θέσεις ενώ θα προκύψουν και άλλες 2.700 νέες έμμεσες θέσεις εργασίας, (υποπρομηθευτές, αντιπροσωπείες, νέοι πωλητές κ.λπ).

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα "Εντυπωσιακό: Εχουν γίνει ήδη παραγγελίες για 25.000 αυτοκίνητα Pony!"

1849: Σαν σήμερα πέθανε ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος

Ο Νικήτας Σταματελόπουλος ή Νικηταράς ή Τουρκοφάγος...γεννήθηκε το 1784 στη Νέδουσα (Μεγάλη Αναστάσοβα) ένα μικρό χωριό που βρίσκεται στους πρόποδες του Ταϋγέτου, 25 χλμ από την πόλη της Καλαμάτας και πέθανε πάμφτωχος στις 25 Σεπτεμβρίου 1849 στον Πειαραιά. 

 

Καταγόταν από το χωριό Τουρκολέκα, του δήμου Φαλαισίας της Μεγαλόπολης.

Ήταν ανηψιός του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Υπόγραφε και με το όνομα Τουρκολέκας ή Τουρκολακιώτης και μ΄ αυτό αναφέρεται σε μερικά δημοτικά τραγούδια. Τελικά όμως επικράτησε το επώνυμο Σταματελόπουλος από το βαπτιστικό όνομα του πατέρα του (Σταματέλος). Υπηρέτησε όπως και ο Κολοκοτρώνης στον αγγλικό στρατό, στα Επτάνησα. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους αγωνιστές της Επανάστασης του 1821.

Συντηρούσε δικό του σώμα ενόπλων με άνδρες που προέρχονταν από διάφορα μέρη της Ελλάδας.Με την έκρηξη της Επανάστασης, στην πρώτη μάχη που δόθηκε στο Βαλτέτσι της Αρκαδίας στις 12 – 13 Μαϊου 1821 (είχε προηγηθεί μια συμπλοκή στο Λεβίδι τον Απρίλη), ο Νικηταράς που κρατούσε με 200 άντρες τα Άνω Δολιανά, κατάφερε να αποκρούσει 6.000 Τούρκους που επιτίθεντο με πυροβολικό.

Επειδή έπεσαν πολλοί Τούρκοι από το χέρι του σ' εκείνη τη μάχη, οι άντρες του τον ονόμασαν Τουρκοφάγο.

Διακρίθηκε και στις μάχες που ακολούθησαν, όπου συνεργάστηκε με τον θείο του, κυρίως δε στην πολιορκία και την άλωση της Τρίπολης. Νικηταρά – Νικηταρά πού'χεις στα πόδια σου φτερά και στην καρδιά ατσάλι Όταν η Τρίπολη καταλήφθηκε από τους Έλληνες, δεν ζήτησε κανένα λάφυρο για τον εαυτό του κι όταν τον πρόσφεραν ένα αδαμαντοκόλλητο σπαθί, το έκανε δώρο στην προσωρινή κυβέρνηση. Όταν οι Έλληνες κατέστρεψαν τη στρατιά του Δράμαλη στα στενά των Δερβενακίων, ο Νικηταράς μαζί με τον Δημήτριο Υψηλάντη και τον Παπαφλέσσα, είχε καταλάβει την χαράδρα γύρω από τον Άγιο Σώστη, απ' όπου θα περνούσαν οι Τούρκοι, τους προκάλεσε δε μεγάλη καταστροφή.

 Καθώς ο Δράμαλης υποχωρούσε προς το Άργος, ο Νικηταράς κατέλαβε την οχυρή θέση Αγινόρι και σκότωσε πολλούς Τούρκους που προσπάθησαν να διαφύγουν μέσω αυτής. Συνετέλεσε στο να υποχωρήσει τελικά ο Δράμαλης, υφιστάμενος πανωλεθρία. Στην μάχη αυτή πήρε και το όνομα τουρκοφάγος καθώς σύμφωνα με ιστορικές πηγές έσπασε τρεις πάλες με την δύναμη με την οποία χτυπούσε. Στο τέλος της μάχης το χέρι του είχε μαρμαρώσει και δεν μπορούσε να αφήσει την πάλα.(26 – 28 Ιουλίου 1822).Ο Νικηταράς πήρε μέρος σε πολλές ακόμη μάχες μέχρι που απελευθερώθηκε η χώρα.

Επί Καποδίστρια και Όθωνα ανήκε στο κόμμα των Ναπαίων (Ρωσόφιλων). Η ελληνική κυβέρνηση, φοβούμενη ότι το ρωσόφιλο κόμμα επεδίωκε να αντικαταστήσει τον βασιλιά Όθωνα με κάποιον Ρώσο πρίγκιπα, συνέλαβε τον Νικηταρά το 1839 και τον καταδίκασε, αν και παντελώς αθώο, σε ενάμιση χρόνο φυλακή, την οποία εξέτισε στις φυλακές της Αίγινας.

Όταν αποφυλακίστηκε ήταν σχεδόν τυφλός. Έζησε λίγα ακόμη χρόνια με μια μηδαμινή (άλλες πηγές αναφέρουν καμία σύνταξη) σύνταξη και πέθανε το 1849 στον Πειραιά. Ήταν μάλιστα τόσο φτωχός που κατάντησε ζητιάνος στα σοκάκια του Πειραιά. Η αρμόδια αρχή η οποία χορηγούσε πόστα είχε ορίσει μια ορισμένη μέρα στον ήρωα επαίτη μια θέση μια μέρα της εβδομάδος κοντά στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας και του επέτρεπε (!) να επαιτεί κάθε Παρασκευή!

Όταν αυτά έφτασαν στα αυτιά του πρέσβη της Μεγάλης Δύναμης, αυτός απεστάλθη από την κυβέρνηση του στο πόστο όπου επαιτούσε ο μεγάλος οπλαρχηγός. Μόλις ο Νικηταράς αντελήφθη τον ξένο μάζεψε αμέσως το απλωμένο χέρι του. „Τι κάνετε στρατηγέ μου;" ρώτησε ο ξένος „Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα" απάντησε υπερήφανα ο ήρωας. „Μα εδώ την απολαμβάνετε καθισμένος στον δρόμο;" επέμενε ο ξένος. „Η πατρίδα μου έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά, αλλά έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πως περνάει ο κόσμος" απήντησε περήφανα ο Νικηταράς.
 
Ο ξένος κατάλαβε, και διακριτικά, φεύγοντας άφησε να του πέσει ένα πουγκί με χρυσές λίρες. Ο Νικηταράς άκουσε τον ήχο, έπιασε το πουγκί και φώναξε στον ξένο:" Σου έπεσε το πουγκί σου. Πάρε το μην το βρει κανένας και το χάσεις!!!"

Στις 25(ή 27) του Σεπτέμβρη του 1849, ο γενναιότερος των γενναίων, πεθαίνει ξεχασμένος, τυφλός και πάμφτωχος. Αυτή ήταν η ελληνική υπερηφάνεια που έκανε την Ελλάδα ελεύθερη.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "1849: Σαν σήμερα πέθανε ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος"

«Εφυγε» από τη ζωή ο ηθοποιός Δημήτρης Ιωακειμίδης

Πέθανε τα ξημερώματα του Σαββάτου ο Δημήτρης Ιωακειμίδης, ηθοποιός και σκηνοθέτης με πολλές εμφανίσεις σε σινεμά και τηλεόραση.

Ο Δημήτρης Ιωακειμίδης γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία το 1939 και ίδρυσε το θέατρο Πολύτεχνο ενώ είχε παίξει και σε σπουδαίες παραστάσεις.

Από τις κινηματογραφικές εμφανίσεις ξεχωρίζουν οι ρόλοι του σε ταινίες όπως «Παπαφλέσσας» (έπαιξε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη), «Οι βάσεις και η Βασούλα», «Ταπεινός και καταφρονεμένος», «Τα παιδιά της πιάτσας» και άλλα. Τελευταία του εμφάνιση στο σινεμά το 1999 στην ταινία «Χώμα και νερό» του Παναγιώτη Καρκανεβάτου.

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 17:00, από το νεκροταφείο Ζωγράφου.

Διαβάστε περισσότερα "«Εφυγε» από τη ζωή ο ηθοποιός Δημήτρης Ιωακειμίδης"

Από δύο χτυπήματα στο κεφάλι πέθανε ο Ριχάρδος Γ'

Επιστήμονες στη Βρετανία έδωσαν στη δημοσιότητα λεπτομέρειες για τα αίτια θανάτου του βασιλιά Ριχάρδου Γ' στη Μάχη του Μπόσγουορθ πριν από περισσότερο από 500 χρόνια και υποστήριξαν ότι δύο από τα πολλά χτυπήματα που δέχτηκε στο κεφάλι ήταν εκείνα που επέφεραν πολύ γρήγορα τον θάνατό του.

Από την ανάλυση που έγινε στα οστά του Ριχάρδου, ο οποίος σκοτώθηκε στη μάχη, προκύπτει ότι δέχτηκε επίθεση από ένα ή και περισσότερα άτομα και ότι εννέα από τα 11 χτυπήματα που εμφανώς δέχτηκε στη μάχη, ήταν στο κεφάλι και ένα ακόμη, πιθανώς μοιραίο, χτύπημα ήταν στη λεκάνη.

Από την εξέταση επιβεβαιώνεται ακόμη η επικρατούσα θεωρία ότι δεν φορούσε πολεμικό κράνος.

Τα χτυπήματα στο κεφάλι συνάδουν με κάποιες αρκετά σύγχρονες περιγραφές της μάχης, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της εξέτασης των επιστημόνων που δημοσιεύονται σήμερα στην ιατρική επιθεώρηση The Lancet.

«Τα χτυπήματα στο κρανίο υποδηλώνουν ότι δεν φορούσε κράνος, ενώ από την απουσία αμυντικών τραυμάτων στα χέρια φαίνεται ότι κατά τα άλλα ήταν πάνοπλος όταν σκοτώθηκε», δήλωσε η Σάρα Χέινσγουορθ, καθηγήτρια στο τμήμα Μηχανικών Επιστήμης των Υλικών του πανεπιστημίου του Λέστερ, η οποία συνυπογράφει την έρευνα.

Ο σκελετός του βασιλιά Ριχάρδου Γ' ανακαλύφθηκε από τους αρχαιολόγους κάτω από έναν δημοτικό χώρο στάθμευσης στην πόλη Λέστερ της κεντρικής Αγγλίας το 2012 και στη συνέχεια αναγνωρίστηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου της πόλης.

Δικαστήριο αποφάνθηκε τον Μάιο ότι ο τελευταίος βασιλιάς της δυναστείας των Πλανταγενετών θα πρέπει να ταφεί και πάλι κοντά στο σημείο όπου σκοτώθηκε στη μάχη, απογοητεύοντας έτσι τους απογόνους του οι οποίοι επιθυμούσαν να επιστραφούν τα οστά του στο Γιορκ της βόρειας Αγγλίας - ο Ριχάρδος ανήκε στον Οίκο του Γιορκ.

Σύμφωνα με τα ιστορικά αρχεία, ο μονάρχης έπεσε στο πεδίο της Μάχης του Μπόσγουορθ, κοντά στο Λέστερ, στις 22 Αυγούστου του 1485 και οι αναφορές αυτές υποδηλώνουν ότι ο Ριχάρδος υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το άλογό του όταν κόλλησε μέσα σε βούρκο και στη συνέχεια σκοτώθηκε στη μάχη.

Ο θάνατος του τελευταίου βασιλιά της Αγγλίας στάθηκε η αποκορύφωση του Πολέμου των Ρόδων, του αιματηρού 30ετούς εμφυλίου ανάμεσα στον Οίκο του Γιορκ, όπου ανήκε ο Ριχάρδος, και στον αντίπαλο Οίκο του Λάνκαστερ.

Η ομάδα της Χέινσγουορθ χρησιμοποίησε διαγνωστικές μεθόδους, όπως ολόσωμη αξονική τομογραφία και μικρο-αξονική τομογραφία για να αναλύσει το είδος των τραυμάτων στα οστά του Ριχάρδου ώστε να αποφανθεί ποιά από τα τραύματα που δέχτηκε ήταν μοιραία.

Επίσης ανέλυσαν τα σημάδια που αφήνουν στα οστά τα όπλα προκειμένου να εντοπίσουν τα μεσαιωνικά όπλα που πιθανώς να ευθύνονται για τα τραύματά του.

Σύμφωνα με τον Γκάι Ράτι, παθολόγο και μέλος της ομάδας των ερευνητών, «τα πιθανότερα μοιραία τραύματα είναι δύο στο εξωτερικό τμήμα του κρανίου - ένα ευρύ τραύμα που προκλήθηκε με δύναμη από αιχμηρό αντικείμενο, πιθανόν ξίφος ή αλαβάρδα (σ.σ ένας τύπος λόγχης) και ένα διεισδυτικό τραύμα από αιχμηρό όπλο».

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Από δύο χτυπήματα στο κεφάλι πέθανε ο Ριχάρδος Γ'"

"Έφυγε" ο Αντώνης Βαρδής! :'-(

Δεν ήταν ο μόνος που έγραψε ωραία λαϊκά τραγούδια. Κανενός άλλου όμως σύγχρονου δημιουργού οι μουσικές και οι στίχοι (όσους έγραψε) δεν ήταν ποτισμένα από αληθινά βιώματα και πηγαία συναισθήματα. Ο Αντώνης Βαρδής, που έφυγε στα 66 του χρόνια μετά την άνιση μάχη με τον καρκίνο, ήταν από τους πιο συναισθηματικούς καλλιτέχνες της γενιάς του, «το καλό παιδί» που ξεκίνησε ως μουσικός και έδωσε στην πρώτη γραμμή των τραγουδιστών ορισμένα από τα ωραιότερα τραγούδια. «Σπάνιο ταλέντο που δεν του χαρίστηκε ποτέ τίποτα. Ολα τα κέρδισε με σκληρή δουλειά, προσωπικό κόπο, ακόμα και τη ζωή του», είπε εύστοχα χθες ο Γ. Νταλάρας, ενώ η κοινότητα των μουσικών πάντα ξεχώριζε το ταλέντο του.

Γεννήθηκε το 1948 στο Μοσχάτο, έκανε πολλές δουλειές για να υποστηρίξει την οικογένειά του, ενώ από τα 15 του έβγαλε ναυτικό φυλλάδιο και πήγε στα καράβια. Οι οικονομικές δυσκολίες τον οδήγησαν σε διάφορες άλλες δουλειές (βενζινάδικο, οικοδομή), αλλά ήταν η κιθάρα που τον κέρδισε και τον οδήγησε σιγά σιγά στο τραγούδι.

Για τις πρώτες του εμπειρίες στη θάλασσα όπου ταξίδεψε αρχικά με τον πατέρα του που ήταν ναυτικός είχε περιγράψει σε συνέντευξή του («Εθνος», 2012) πόσο δύσκολα ένιωθε. «Οταν περάσαμε από την Ελλάδα, ήθελα να πηδήξω έξω», είχε πει χαρακτηριστικά, όμως οι οικογενειακές ανάγκες τον οδήγησαν να μπαρκάρει για δεύτερη φορά, μόνος, σ’ ένα γκαζάδικο 33.000 τόνων και έπειτα, ως θερμαστής, σε ένα μικρότερο. «Δεν μπορούσα ούτε να κοιμηθώ ούτε να ησυχάσω. Και ύστερα από έναν μήνα ακριβώς, πιάσαμε Ιτέα. Παίρνω τη βαλίτσα και μου λέει ο καπετάνιος: “Αντωνάκη, για πού το βάλαμε;”. Του λέω: “Πάω να δώσω κάτι άπλυτα στη μάνα μου που θα έρθει για να μου φέρει και το μπουζουκάκι”. Είχα πάρει ένα μπουζουκάκι για να παίζουμε εδώ. “Α, θα μας παίζεις και μπουζούκι”. Οταν το σκάσεις από το καράβι, χάνεις το ναυτικό βιβλιάριο, δεν μπορείς να ξαναταξιδέψεις, σ’ το κρατάνε. Βγήκα έξω, παίρνω το λεωφορείο και κατευθείαν Αθήνα... Το ’σκασα, δεν ξαναταξίδεψα ποτέ πια», είχε πει στον Ηλία Καραμπογιά.

Το 1965 δημιούργησε με φίλους το συγκρότημα Vickings κι από εκείνα τα χρόνια έμεινε το τραγούδι «Caterin».Τα επόμενα, εργάστηκε ως μουσικός δίπλα σε καταξιωμένους καλλιτέχνες όπως τους Χρήστο Νικολόπουλο, Τάκη Σούκα, Θανάση Πολυκανδριώτη, Δήμο Μούτση, Γιάννη Σπανό, Μάνο Λοΐζο, Γιώργο Νταλάρα, Χαρούλα Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη, Βίκυ Μοσχολιού, Μανώλη Μητσιά, Αννα Βίσση, Νίκο Ξυλούρη, Δημήτρη Ψαριανό, Χαράλαμπο Γαργανουράκη κ.ά.

Οι μουσικοί στους οποίους ήταν ιδιαίτερα αγαπητός έλεγαν ότι έγραφε «τα ωραιότερα λαϊκά τραγούδια», όμως ποτέ, όταν τον ρωτούσες, δεν ήξερε να πει τον ακριβή αριθμό. Πάνω από 500-600, αλλά δεν ήταν σίγουρος.

Ο Αχιλλέας Θεοφίλου ήταν ο παραγωγός που τον παρότρυνε να συνεχίσει. Οι παλιότεροι λένε ότι παίδευε μουσικά τα κομμάτια του, ενώ ο ίδιος εξηγούσε πως τα τραγούδια του ήταν άμεσα γιατί ήταν λιτά, φτιαγμένα από αληθινά αισθήματα.

Για τη συνεργασία του με τον Στέλιο Καζαντζίδη, που τραγούδησε με τους Κατσιμιχαίους το «Στην Ελλάς του 2000», ήταν υπερήφανος, όπως και για τον Μανώλη Αγγελόπουλο με τον οποίο επίσης συνεργάστηκε. Οσο για τους στιχουργούς, από τις καλύτερες συνεργασίες ήταν εκείνες με τους Κώστα Τριπολίτη, Λευτέρη Παπαδόπουλο, Αντώνη Ανδρικάκη, Μάνο Ελευθερίου, Πάνο Φαλάρα, Σαράντη Αλιβιζάτο κ.ά.

Ενας ντροπαλός αισθηματίας ήταν ο Αντώνης Βαρδής, που έκανε τραγούδι όσα τον τραυμάτισαν, ενώ δεν έκρυβε ότι ήθελε να τον αγαπούν.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα ""Έφυγε" ο Αντώνης Βαρδής! :'-("

Παγκόσμια θλίψη - Νεκρός σε ηλικία 63 ετών ο ηθοποιός Ρόμπιν Γουίλιαμς :(

Σοκ στο Χόλιγουντ και την παγκόσμια κοινή γνώμη προκάλεσε η είδηση του θανάτου του βραβευμένου με Οσκαρ για το ρόλο του στην ταινία Good Will Hunting, Ρόμπιν Γουίλιαμς, ο οποίος βρέθηκε νεκρός τη Δευτέρα στο σπίτι του, στο Τιμπουρον της Καλιφόρνια, βορείως του Σαν Φρανσίσκο, σε ηλικία 63 ετών. Σύμφωνα με δήλωση των τοπικών αστυνομικών αρχών, «ο θάνατος οφείλεται σε αυτοκτονία λόγω ασφυξίας».

Στη δήλωσε αναφέρεται ότι το γραφείο του τοπικού σερίφη έλαβε ένα τηλεφώνημα γύρω στις 12 το μεσημέρι (τοπική ώρα), σύμφωνα με το οποίο ένας άνδρας βρέθηκε «αναίσθητος στην κατοικία του και δεν ανέπνεε». Οι δυνάμεις που έσπευσαν επί τόπου διαπίστωσαν ότι επρόκειτο για τον Γουίλιαμς και επιβεβαίωσαν τον θάνατό του. Η ατζέντης του διάσημου ηθοποιού, Μάρα Μπάξμπαουμ, δήλωσε ότι ο Γουίλιαμς «έδινε μάχη με βαριά κατάθλιψη», ενώ είχε δώσει στο παρελθόν μάχη με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά.

Η συζύγός του, Σούζαν Σνάιντερ, δήλωσε: «Σήμερα το πρωί έχασα τον σύζυγο και καλύτερό μου φίλο, ενώ ο κόσμος έχασε έναν από τους πιο αγαπητούς καλλιτέχνες κι έναν όμορφο άνθρωπο.
Ελπίζουμε ότι θα τον θυμόμαστε με επίκεντρο τις αμέτρητες στιγμές γέλιου και χαράς που χάρισε σε εκατομμύρια και όχι τον θάνατό του...»

Σύμφωνα με τον αμερικανικό τύπο ο Ρόμπιν Γουίλιαμς έπασχε από κατάθλιψη κάτι που επιβεβαίωσε και ο προσωπικός βιογράφος του που ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι «αυτή είναι μια τραγική και ξαφνική απώλεια. Η οικογένεια ζητά σεβασμό για την ιδιωτική τους ζωή κατά τη διάρκεια αυτής της πολύ δύσκολης στιγμής ».

Η σπουδαία καριέρα

Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου, 1951 στo Σικάγο και είχε πάνω από τρεις δεκαετίες σπουδαίας κινηματογραφικής καριέρας και είχε γίνει διεθνώς γνωστός για το ρόλο του ως Μπάρι Λέβινσον στο αντιπολεμικό έπος «Good Morning Vietnam» (Καλημέρα Βιετνάμ) του 1987. Έχει επίσης κατακτήσει το κοινό σε όλο τον κόσμο με μεγάλες ερμηνείες όπως ο ρόλος του λαμπρού παιδαγωγού στον «Κύκλο των Χαμένων Ποιητών» και στην οικογενειακή κωμωδία «Mrs Doubtfire».

Το τελευταίο tweet του ηθοποιού 

Το τελευταίο tweet του αμερικανού ηθοποιού ήταν μία παλιά φωτογραφία, όπου κρατούσε στην αγκαλιά την κόρη του. Μία ανάρτηση που έκανε πριν δύο εβδομάδες με αφορμή τα γενέθλια της Zelda Rae Γουίλιαμς.

Ο Γουίλιαμς ευχόταν χρόνια πολλά στην κόρη του και όπως έγραφε: «Ένα τέταρτο αιώνα ζωής συμπληρώνει σήμερα, αλλά πάντα θα είναι το μικρό μου κορίτσι...»

 
Η δήλωση Ομπάμα για τον «εξωγήινο» Ρόμπιν «Ηρθε στον κόσμο μας ως εξωγήινος και κατόρθωσε να αγγίξει κάθε πτυχή του ανθρώπινου πνεύματος» δήλωσε ο Μπαράκ Ομπάμα για τον Ρόμπιν Γουίλιαμς. Ο Αμερικανός Πρόεδρος αναφέρθηκε φυσικά στην κωμική σειρά της τηλεόρασης «Mork and Mindy» που έκανε διάσημο τον Γουίλιαμς στην δεκαετία του 1970 καθιερώνοντάς τον αμέσως στην κωμωδία. Ο ρόλος του εξωγήινου Mork τον οποίο ο Γουίλιαμς είχε υποδυθεί για πρώτη φορά το 1974 σε ένα επεισόδιο της σειράς «Ευτυχισμένες μέρες» ήταν μια αντανάκλαση της εκρηκτικής προσωπικότητας του ηθοποιού ο οποίος το 1997 ψηφίστηκε ως «ο πιο αστείος άνθρωπος του κόσμου» από τους αναγνώστες του περιοδικού Entertainment Weekly.

Πηγή: Παγκόσμια θλίψη -Νεκρός σε ηλικία 63 ετών ο ηθοποιός Ρόμπιν Γουίλιαμς

Διαβάστε περισσότερα "Παγκόσμια θλίψη - Νεκρός σε ηλικία 63 ετών ο ηθοποιός Ρόμπιν Γουίλιαμς :("

Πέθανε στα 89 της χρόνια η Λορίν Μπακόλ!

Hταν σύζυγος του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και είχε χαρακτηριστεί ως μια από τις 20 μεγαλύτερες ηθοποιούς όλων των εποχών

 

 

 Η διάσημη αμερικανίδα ηθοποιός Λορίν Μπακόλ πέθανε σε ηλικία 89 ετών όπως ανέφερε ανακοίνωση του ιδρύματος της οικογένειας Μπόγκαρτ.

«Με βαθιά θλίψη, αλλά με μεγάλη ευγνωμοσύνη για την καταπληκτική ζωή της, επιβεβαιώνουμε το θάνατο της Λορίν Μπακόλ» αναφέρει το ίδρυμα Μπόγκαρτ στο λογαριασμό του στο Twitter.

Η Μπακόλ που ήταν σύζυγος του θρυλικού αμερικανού ηθοποιού Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά στη χρυσή εποχή του Χόλιγουντ τις δεκαετίες του 40' και του 50' όταν και χαρακτηρίστηκε ίνδαλμα της μόδας.

Η Λορίν Μπακόλ Μπακόλ ήταν παντρεμένη με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ από τα μέσα της δεκαετίας του 1940 μέχρι το θάνατο του μεγάλου ηθοποιού το 1957 και μαζί είχαν αποκτήσει δύο παιδιά.

Οπως μετέδωσε η ιστοσελίδα TMZ που ειδικεύεται σε θέματα διασημοτήτων η περίφημη ηθοποιός που είχε περάσει στην ιστορία του κινηματογράφου με το προσωνύμιο «το βλέμμα» υπέστη «αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο» και κατέληξε.

Η Λορίν Μπακόλ είχε χαρακτηριστεί ως μια από τις 20 μεγαλύτερες ηθοποιούς όλων των εποχών.

Η ξανθιά Σειρήνα του φιλμ νουάρ 

Με την βαριά φωνή, το αγέλαστο πρόσωπο και το διεισδυτικό βλέμμα η Λορίν Μπακόλ έφτιαξε μια αμίμητη περσόνα.

Μια από τις πιο χαρακτηριστικές γυναικείες φιγούρες του αμερικανικού φιλμ νουάρ η Λορίν Μπακόλ που πέθανε σε ηλικία 89 ετών, έκανε το ντεμπούτο της ακριβώς είκοσι χρονών στην «Σειρήνα της Μαρτινίκα» αποσπώντας καλές κριτικές οι οποίες θα την συνόδευαν μέχρι το τέλος της ζωής της. Ο τύπος της αγέλαστης ξανθιάς με την βαριά φωνή που όμως κρύβει μια ευαίσθητη πτυχή στην (φαινομενικά) παγωμένη ψυχή της έγινε το σήμα κατατεθέν της.

Ωστόσο, αυτή η ξανθιά Σειρήνα του Χόλιγουντ η οποία είχε αλλάξει το όνομά της από Μπέτι Τζόαν Περσκ, δεν τιμήθηκε ποτέ όσο της άξιζε από της μεγάλη κινηματογραφική οικογένεια του Χόλιγουντ. Στα 70 περίπου χρόνια καριέρας της, η Μπακόλ μετρούσε μόνον μια υποψηφιότητα για Οσκαρ και μάλιστα Β’ ρόλου για την ταινία «Ο καθρέφτης έχει δυο πρόσωπα» (1997) της Μπάρμπρα Στράιζαντ. Δεν κέρδισε ποτέ το αγαλματίδιο πέρα από ένα τιμητικό που της δόθηκε για το σύνολο της καριέρας της το 2007. Όταν το έλαβε είπε στην απονομή: «Επιτέλους! Ενας άντρας!»

Όπως πολλές κοπέλες που αργότερα έγιναν ηθοποιοί, η καριέρα της Μπακόλ άρχισε από τον χώρο του μόντελινγκ. Η σύζυγος του Χάουαρντ Χοκς την πρόσεξε σε ένα εξώφυλλο του Harper’s Bazaar και του το είπε. Ακολούθησε ένα δοκιμαστικό και το αποτέλεσμα ήταν να δοθεί στην 19χρονη Μπακόλ ο ρόλος της Μαρί στην «Σειρήνα της Μαρτινίκα» του Χοκς που στηρίζεται στο μυθιστόρημα «Να έχεις και να μην έχεις» του Ερνεστ Χέμινγκουεϊ.

Η Μπακόλ συμπρωταγωνίστησε με έναν από τους μεγαλύτερους αστέρες της εποχής, τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, τον οποίο έναν χρόνο αργότερα παντρεύτηκε δημιουργώντας μαζί του ένα από τα πιο χαρακτηριστικά love stories του Χόλιγουντ. Η ατάκα της «ξέρεις να σφυρίζεις έτσι; Ενώνεις τα χείλη και φυσάς…» προς τον Μπόγκαρτ σε αυτή την ταινία έχει μείνει θρυλική στην Ιστορία του σινεμά.
Οι καλύτερες ταινίες της Μπακόλ ήταν και από τις καλύτερες του Μπόγκαρτ με τον οποίο απέκτησε δυο παιδιά την Λέσλι και τον Στίβεν . Ο «Μεγάλος ύπνος» (ή «Πάθος και αίμα») επίσης του Χοκς το 1947 (από το μυθιστόρημα του Ρέιμοντ Τσάντλερ) και το «Στη Βοή της καταιγίδας» (1948) του Τζον Χιούστον συγκαταλέγονται στις μεγάλες επιτυχίες του ζευγαριού. Λιγότερο γνωστή αλλά εξίσου εξαιρετική ταινία τους είναι και η «Σκοτεινή διάβασις» του Ντέλμερ Ντέιβις.

Δύσκολα μπορούσε κανείς να φανταστεί την Λορίν Μπακόλ σε κωμωδία, όμως ακόμα και εκεί υπήρξε υπέροχη με απόδειξη το «Πώς να παντρευτείτε έναν εκατομμυριούχο» (1953) μια από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες της καριέρας της.

Ωστόσο, όπως η ίδια είχε δηλώσει, ο γάμος της με τον Μπόγκαρτ την ανάγκασε να βάλει σε δεύτερη μοίρα την καριέρα της και να ασχοληθεί με την οικογένεια. Δεν το μετάνιωσε ποτέ, «ήταν μια επιλογή μου» είχε πει.


Μετά τον θάνατο του Μπόγκαρτ στις 14 Ιανουαρίου του 1957, η κινηματογραφική καριέρα της Μπακόλ σημείωσε μεγάλη κάμψη. Η αποτυχία της ταινίας του Ζαν Νεγκουλέσκο «Τι’ ναι αυτό που το λένε αγάπη» (1958) ώθησε την ηθοποιό να εγκαταλείψει το Χόλιγουντ και να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη όπου δοκιμάστηκε με τρομερά αποτελέσματα μπροστά στο ζωντανό κοινό του Μπρόντγουεϊ. Επίσης ξαναπαντρεύτηκε. Δεύτερος σύζυγός της ήταν ο σπουδαίος αμερικανός ηθοποιός Τζέισον Ρόμπαρντς με τον οποίο παρέμεινε παντρεμένη από το 1961 ως 1969. Μαζί απέκτησαν τον Σαμ Ρόμπαρντς που είναι ηθοποιός.

Η απουσία της από τον κινηματογράφο είχε αρκετά μεγάλη διάρκεια αλλά η επιστροφή της με το ψυχολογικό θρίλερ «Αγωνία μέσα στη νύχτα» (1964) του Ντένις Σάντερς ήταν μια μικρή έκπληξη που έδειχνε ότι η Μπακόλ είχε ακόμη πολλά να δώσει. Ηλικιακά όμως ,πλην κάποιων εξαιρέσεων, δεν μπορούσε πλέον να είναι πρωταγωνίστρια ,γι΄αυτό και η καριέρα της στο σινεμά ήταν σε β’ ρόλους, όλοι τους όμως ενδιαφέροντες, σε ταινίες όπως το «Harper» (1966) δίπλα στον Πολ Νιούμαν, το «Εγκλημα στο Οριαν Εξπρές» (1973) από το μυθιστόρημα της Αγκαθα Κρίστι,το γουέστερν του Ντον Σίγκελ «Με το χέρι στη σκανδάλη» (1976), κύκνειο άσμα του Τζον Γουέιν αλλά και η μνημειώδη ταινία «Dogville» του Λαρς Φον Τρίερ το 2003.

Ενας πρωταγωνιστικός ρόλος της σε προχωρημένη ηλικία που παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον, είναι εκείνος της βετεράνου ηθοποιού που καταδιώκεται από έναν παθιασμένο θαυμαστή της (Μάικλ Μπιν) στην ταινία «The fan» (1981).

Πέραν της κινηματογραφικής της καριέρας, η Μπακόλ είχε παρουσιάσει αξιόλογα δείγματα ως συγγραφέας με τα αυτοβιογραφικά της βιβλία "Lauren Bacall By Myself" και "By Myself and Then Some".

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε στα 89 της χρόνια η Λορίν Μπακόλ!"

Πέθανε ο αμερικανός ηθοποιός Τζέιμς Γκάρνερ

O Τζέιμς Γκάρνερ ως «Μάβερικ».

 Σε ηλικία 86 ετών απεβίωσε ο Αμερικανός ηθοποιός Τζέιμς Γκάρνερ, γνωστός από την δουλειά του στον κινηματογράφο και κυρίως στην τηλεόραση. Ο Γκάρνερ πρωταγωνίστησε σε δυο δημοφιλέστατες και στην Ελλάδα σειρές, τους «Φακέλους του Ρόκφορντ», όπου υποδύθηκε τον ιδιωτικό ντετέκτιβ Τζιμ Ρόκφορντ και στο γουέστερν «Μάβερικ».

Γεννημένος τον Απρίλιο του 1928 στο Νόρμαν της Οκλαχόμα, ο Γκάρνερ πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια μετά τον πρόωρο θάνατο της μητέρας του. Η μητριά του συμπεριφερόταν βίαια στον ίδιο και τα αδέλφια του όταν ο πατέρας του αναγκάστηκε να μετακομίσει στο Λος Αντζελες αναζητώντας σταθερή δουλειά. Στα 16 του ο Γκάρνερ τον ακολούθησε και η πρώτη του γεύση από την ζωή στο Χόλιγουντ ήταν ως μοντέλο για μαγιό.

Το σύστημα δεν του άρεσε, άφησε το Χόλιγουντ και επέστρεψε στο Νόρμαν για να τελειώσει το σχολείο, κάτι που δεν έγινε. Ενεγράφη στην Εθνοφρουρά και το 1949 εστάλη στην Κορέα όπου πολέμησε και απέσπασε δυο μετάλλια της Πορφυρής Καρδιάς.

Επιστρέφοντας από την Κορέα πείστηκε από έναν γνωστό και φίλο του παραγωγό να ασχοληθεί με την ηθοποιία κάτι που έκανε παίζοντας στην θεατρική επιτυχία του Μπρόντγουεϊ «Η ανταρσία του Κέιν». Νέα προσπάθεια στο Χόλιγουντ. Και πάλι διαφημίσεις αλλά και ένα συμβόλαιο με το στούντιο Warner Bros.

 Το 1957 κέρδισε τον πρώτο ρόλο στην σειρά «Μάβρικ», ένα κωμικό γουέστερν στο οποίο υποδύθηκε έναν γοητευτικό τυχοδιώκτη. Για τον ρόλο του Μπρετ Μάβερικ ο Γκάρνερ  απέσπασε την Χρυσή Σφαίρα το 1958 και μια υποψηφιότητα για ΕΜΜΥ το 1957 (αμέτρητες οι υποψηφιότητές του και στα δυο βραβεία). Το 1960 εγκατέλειψε το σόου για να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στην κινηματογραφική καριέρα του. Οι ταινίες «Η μεγάλη απόδραση», «36 ώρες» και «» ανήκουν στις μεγάλες επιτυχίες του.

Ο ρόλος του Μάβερικ θα τον ακολουθούσε σε όλη την καριέρα του και όταν πολλά χρόνια αργότερα, στις αρχές της δεκαετίας του 1990 γυρίστηκε μια κινηματογραφική ταινία με τον Μελ Γκίμπσον και την Τζόντι Φόστερ, ο Γκάρνερ βρισκόταν τιμής ένεκεν στη διανομή.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ο ρόλος του Τζιμ Ρόκφορντ, του ντετέκτιβ με την καλή καρδιά απογείωσε την καριέρα του Γκάρνερ στα ύψη. Επαιξε τον ήρωα έξι ολόκληρες σεζόν με πέντε υποψηφιότητες στα ΕΜΜΥ και ένα βραβείο.

Στην δεκαετία του 1980 αίσθηση προκάλεσαν οι ταινίες του «Βίκτωρ /Βικτώρια» και «Murphy’s romance» (για την οποία απέσπασε την μοναδική  υποψηφιότητά του στα Οσκαρ). Η τελευταία μεγάλη επιτυχία του είναι το «Ημερολόγιο» του Νικ Κασαβέτις, μια παραγωγή του 2004. Το 2000 ήταν ένας από τους τέσσερις «Καουμπόι του διαστήματος» στην ταινία του Κλιντ Ιστγουντ.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο αμερικανός ηθοποιός Τζέιμς Γκάρνερ"

Τα τελευταία λόγια διάσημων προσωπικοτήτων

Γουόλτ Ντίσνεϊ: Kurt Russell

Τζακ Ντάνιελ (1850-1911): Ένα τελευταίο ποτό, παρακαλώ
Ο Τζακ Ντάνιελ ήταν ιδρυτής του διάσημου αποστακτηρίου ουίσκι Jack Daniel's Tennessee. Ο Ντάνιελ πέθανε από δηλητηρίαση του αίματος, το 1911. Οι φήμες λένε ότι πέθανε από μόλυνση όταν κλότσησε το χρηματοκιβώτιό του επάνω στο θυμό του επειδή δεν μπορούσε να το ανοίξει. Ωστόσο, οι πολλαπλοί βιογράφοι του αντικρούουν αυτό τον ισχυρισμό. Τα τελευταία του λόγια ήταν: «Ένα τελευταίο ποτό, παρακαλώ».

Καρλ Μαρξ (1818 – 1883): Τα τελευταία λόγια είναι για τους ανόητους που δεν έχουν πει αρκετά
Ο Καρλ Μαρξ ήταν ένας σπουδαίος Γερμανό θεωρητικός, φιλόσοφος και οικονομολόγος. Είναι ίσως πιο γνωστός για το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» (1848) και το «Das Kapital» (1867).

Ο Μαρξ πέθανε από επιπλοκές από καταρροή το 1881. Πέθανε άπατρις. Τα τελευταία του λόγια ήταν: «Τα τελευταία λόγια είναι για τους ανόητους που δεν έχουν πει αρκετά».

Ρίτσαρντ Χάρις (1930 – 2002): Το φαγητό ήταν

Τζακ Ντάνιελ: Ένα τελευταίο ποτό παρακαλώ

 

Ο Ρίτσαρντ Χάρις ήταν ένας Ιρλανδός τραγουδιστής, ηθοποιός και κινηματογραφικός αστέρας. Έγινε διάσημος για τους ρόλους του σε ταινίες όπως το Camelot (1967) και ως Άλμπους Ντάλμπντορ στο Χάρι Πότερ.

Ο Χάρις πέθανε από πνευμονία μετά από τη νόσο Hodgkin σε ηλικία 72 ετών. Τα τελευταία του λόγια ήταν «Το φαγητό ήταν».

Γουόλτ Ντίσνεϊ (1901 – 1966): Kurt Russell
Ο Γουόλτ Ντίσνεϊ ήταν Αμερικανός μεγιστάνας των επιχειρήσεων, καλλιτέχνης, σκιτσογράφος, σεναριογράφος και φιλάνθρωπος. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία για το έργο του, μεταξύ των οποίων 22 βραβεία Όσκαρ, τέσσερα τιμητικά Όσκαρ και επτά βραβεία Emmy. Το όνομά του δόθηκε επίσης σε πολλά θεματικά πάρκα σε όλο τον κόσμο.

Καρλ Μαρξ: Τα τελευταία λόγια είναι για τους ανόητους που δεν έχουν πει αρκετά

Ο Ντίσνεϊ ήταν μανιώδης καπνιστής καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του. Διαγνώστηκε με κακοήθη όγκο του πνεύμονα το 1966 και πέθανε την ίδια χρονιά.

Τα τελευταία του λόγια ήταν γραμμένα σε ένα κομμάτι χαρτί – «Kurt Russell». Η σημασία τους παραμένει μυστήριο ακόμη και για τον ίδιο τον Ράσελ.

Τζον Άνταμς (1735 – 1826): Ο Τόμας Τζέφερσον ζει
Ο Τζον Άνταμς υπήρξε ο δεύτερος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο ίδιος εξέδωσε την παρούσα δήλωση σχετικά με τη μοίρα των ΗΠΑ λιγότερο από ένα μήνα πριν πεθάνει:

Ρίτσαρντ Χάρις: Το φαγητό ήταν

«Τις καλύτερες ευχές μου, στις χαρές και τις γιορτές, σε εκείνη την ημέρα που θα ολοκληρωθεί το πεντηκοστό έτος από τη γέννηση της ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών: μια αξέχαστη εποχή στα χρονικά της ανθρώπινης φυλής, με σκοπό στη μελλοντική ιστορία να διαμορφώσει την πιο λαμπρή ή την πιο μαύρη ημέρα, ανάλογα με τη χρήση ή την κατάχρηση αυτών των πολιτικών θεσμών που στο προσεχές διάστημα, θα διαμορφωθεί από τον ανθρώπινο νου».

Ο Άνταμς απεβίωσε στις 4 Ιουλίου 1826 – την πεντηκοστή επέτειο από την υπογραφή της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας. Μόλις του ανακοίνωσαν πως ήταν 4 Ιουλίου, ο Άνταμς απάντησε: «Είναι μια μεγάλη μέρα. Είναι μια καλή μέρα». Τα τελευταία του λόγια σύμφωνα με βιογραφίες, ήταν «Ο Τζέφερσον ζει» παρόλο που δεν ήξερε ότι ο Τζέφερσον είχε πεθάνει νωρίτερα μέσα στην ημέρα.

Σαλβαντόρ Νταλί: Που είναι το ρολόι μου;

Λουίζα Μέι Άλκοτ (1832 – 1888): Δεν ήταν η μηνιγγίτιδα;
Η Λουίζα Μέι Άλκοτ ήταν μια Αμερικανίδα μυθιστοριογράφος, γνωστή για το βιβλίο «Little Women». Υπήρξε μια παραγωγική συγγραφέας και έγραφε ανελλιπώς μέχρι το θάνατό της το 1888.

Αρχικά η ίδια και οι βιογράφοι της θεώρησαν πως ο θάνατός της προκλήθηκε από δηλητηρίαση από υδράργυρο, επειδή κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας της στον Εμφύλιο Πόλεμο «άρπαξε» τυφοειδή πυρετό και υποβλήθηκε σε θεραπεία που περιείχε υδράργυρο. Ωστόσο, πιο πρόσφατες μελέτες διαπίστωσαν πως πιθανότατα έπασχε από αυτοάνοσο νόσημα, που οδήγησε στο θάνατό της μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Απεβίωσε σε ηλικία 55 ετών στη Βοστόνη και τα τελευταία της λόγια ήταν «Δεν είναι μηνιγγίτιδα;».

Σιμόν Μπολιβάρ (1783 – 1830): Γα…! Πως θα βγω από αυτό το λαβύρινθο!
Ο Σιμόν Μπολιβάρ ήταν ένας διάσημος πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης της Νότιας Αμερικής.
Πέθανε από φυματίωση σε ηλικία 47 ετών το 1830. Τα τελευταία του λόγια, σύμφωνα με δημοσιεύματα ήταν: «Γαμ...! Πώς θα βγω ποτέ από αυτό το λαβύρινθο!».

Σαλβαντόρ Νταλί (1904 – 1989): Που είναι το ρολόι μου;
Ο Σαλβαντόρ Νταλί ήταν ένας εξέχων Ισπανός υπερρεαλιστής ζωγράφος.

Το 1980, η υγεία του χειροτέρεψε απότομα, όταν διαγνώστηκε με τη νόσο Πάρκινσον, με αποτέλεσμα το δεξί του χέρι να κουνιέται διαρκώς. Επιπρόσθετα, η σύζυγός του, του χορηγούσε επικίνδυνα κοκτέιλ φαρμάκων χωρίς ιατρική συνταγή, με αποτέλεσμα να καταστραφεί το νευρικό του σύστημα.

Όταν πέθανε η γυναίκα του, έχασε την θέληση για ζωή, αφυδάτωσε σκόπιμα τον εαυτό του προκειμένου να μπει σε «καταστολή». Πέθανε στις 23 Ιανουαρίου 1989 από καρδιακή ανεπάρκεια. Τα τελευταία του λόγια με έκδηλη αναφορά στο έργο του ήταν «Που είναι το ρολόι μου;».

Νοστράδαμος (1503 – 1566): Δε θα με βρείτε ζωντανό με την ανατολή του ήλιου
Ο Νοστράδαμος ήταν ένας Γάλλος φαρμακοποιός και μάντης, οι προφητείες του οποίου έγιναν διάσημες σε όλο τον κόσμο. Γεννήθηκε με το όνομα Michel de Nostradame, εργάστηκε ως αποθηκάριος, παρότι εκδιώχθηκε από το πανεπιστήμιο το 1529.

Έζησε την εποχή που η πανούκλα έκανε «θραύση» στην Ευρώπη. Η σύζυγός του και τα δύο του παιδιά πέθαναν από πανούκλα και στη συνέχεια ο ίδιος ταξίδεψε με έναν γιατρό στην Ιταλία για να προσπαθήσει να θεραπεύσει τους ανθρώπους από τη νόσο αυτή. Μέχρι το 1550, είχε απομακρυνθεί από την ιατρική και κινήθηκε περισσότερο προς τον αποκρυφισμό, δημοσιεύοντας πολλά ημερολόγια ενώ άρχισε να εκφράζει το ενδιαφέρον του για τις προφητείες.

Ο Νοστράδαμος έπασχε από ουρική αρθρίτιδα, η οποία από το 1566 μετατράπηκε σε οίδημα. Ο ίδιος φέρεται να είπε στο γραμματέα του Jean de Chavigny τα περίφημα τελευταία του λόγια: «Δε θα με βρείτε ζωντανό με την ανατολή του ήλιου». Το επόμενο πρωί βρέθηκε νεκρός δίπλα στο κρεβάτι του και σε ένα παγκάκι.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Τα τελευταία λόγια διάσημων προσωπικοτήτων"

Φωτιές έβγαζε το Twitter για τον αγώνα Βραζιλία - Γερμανία!

Μετά από την ιστορική αλλά κι ανεπανάληπτη νίκη της Γερμανίας έναντι της "γηπεδούχου" Βραζιλίας με 7-1, χαμός έγινε γενικά στο Twitter, καθώς τα μηνύματα που αντάλλαξαν οι χρήστες του δημοφιλούς social media κατά την διάρκεια του αγώνα έφταξαν τα 35,6 εκατομμύρια!

Αρκετά ξεκαρδιστικά ήταν και τα μηνύματα των ελλήνων χρηστών για το παραπάνω ματς. Παραθέτουμε όσα μπορέσαμε να συλλέξουμε, έτσι εις μνήμην μιας μεγάλης ομάδας όπως είναι η Σελεσάο...

Όλα τα γερμανικά αθλητικά περιοδικά ανακήρυξαν παμψηφεί τον Σέζαρ ως τον κορυφαίο γκολκίπερ του Μουντιάλ!

Σανδάλι με κάλτσες-Μαγιώ μπραζιλ 7-1

Ο Όσκαρ κλαίει γιατί το είχε παίξει 0-7 και κατάλαβε τι μαλακία έκανε στο 90'

Ρώτησα έναν Βραζιλιάνο πόσες μέρες έχει η εβδομάδα και με έκανε μπλοκ

Mαλακες Γερμανοι που δε σεβαστηκατε την Σελεσαου που στο προηγουμενο μουντιαλ εριξε 8 στην Κινα

Ο Σόϊμπλε να έπαιζε χθες ενα γκολάκι θα το έβαζε σίγουρα

Εμείς πάντως στη γειτονιά με τόσα γκολ, σταματούσαμε το παιχνίδι και ξαναχωριζομασταν

Εχει αρθρο με τιτλο "τελειωμένος ο Σκολαρι", τι τελειωμένος ρε ανίδεοι? η ιστορια τον εγραψε χτες...

Πλέον οι Βραζιλιανοι θα βλέπουν το δοκάρι της Χιλής στο 119' και θα λένε: "Δεν έμπαινε η πουτανα η μπάλα"

Ο Fred δε θα μπορεί να πιει καφέ έξω στη Βραζιλία για κάνα 50 χρόνια και ο κλασικός γραφικός μαλάκας Έλληνας λέει ότι ήταν στημένο.

Ζήτησα απ τη μάνα μου λίγο νερό, μισό λεπτάκι να βάλω ένα γκολ στη βραζιλία αγόρι μου και σου φέρνω

Αγαπητή Βραζιλία,μόνο όταν ήμασταν παιδιά λέγαμε όποιος βάλει το τελευταίο κερδίζει.

Αλλάζουν όλα στον Ελληνικό στρατό. Το γερμανικό νούμερο από 2-4 γίνεται 1-7

Το μόνο που θα μπορούσε να κάνει το χτεσινό ακόμα καλύτερο είναι αν στη θέση των Βραζιλιάνων ήταν οι Άγγλοι

ελπίζω να μην μπει κανένα έξτρα χαράτσι να πληρώσουμε το πριμ των γερμανών

- Μωρο μου τελειωσες κιολας; 7 λεπτα μόνο;
- Τι κιολας αγαπη μου; Οι γερμανοι σε 7 λεπτα τελείωσαν τεσσερις φορες!

Κάπου στη Βραζιλία. Η γυναίκα του Σκολάρι:
-Ξύπνα αγάπη μου, πήγε 8.
-Τιιιιιι; Φάγαμε και άλλο;

Άραγε, η Bild βγήκε με πρωτοσέλιδο “Tso und Lo” σήμερα;

Προσοχή, τα μπλουζάκια "Κάλυπτα κι εγώ τον Κατσουράνη" αντικαθίστανται από "Έβαλα κι εγώ στη Βραζιλία" ευχαριστώ.

Και θα πουν οι Βραζιλιάνοι στο 90' "Τελευταίο γκολ, όποιος το βάλει κερδίζει" όπως λέγαμε μικροί.

Πηγή: Twitter

Διαβάστε περισσότερα "Φωτιές έβγαζε το Twitter για τον αγώνα Βραζιλία - Γερμανία!"

Πώς να γυαλίσετε τα χρυσαφικά σας...

Αν και ο χρυσός δε σκουριάζει λερώνεται, όμως, εύκολα. Για να καθαρίσετε εύκολα τα πολύτιμα κοσμήματά σας αρκεί λίγο σαπούνι.

1. Ρίξτε λίγες σταγόνες υγρού πλυσίματος πιάτων σε ένα μπολ με ζεστό νερό. Αναμείξτε απαλά. Για ακόμα καλύτερα αποτελέσματα χρησιμοποιήστε αφαλατισμένο νερό ή σόδα. Το ανθρακικό της σόδας βοηθάει στο να μαλακώσει και να απομακρυνθεί η βρωμιά.

2. Βουτήξτε τα κοσμήματα στο μείγμα για 15′

3. Βουρτσίστε απαλά με μια μαλακή βούρτσα. Σκληρές τρίχες μπορούν να φθείρουν την επιφάνεια του κοσμήματος γι αυτό δώστε ιδιαίτερη προσοχή στο βουρτσάκι που θα χρησιμοποιήσετε. Μια μαλακή οδοντόβουρτσα ή ένα βουρτσάκι για τα φρύδια κάνει μια χαρά τη δουλειά.

4. Ξεβγάλτε κάθε αντικείμενο με ζεστό καθαρό νερό.

5. Σκουπίστε με μαλακό ύφασμα.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πώς να γυαλίσετε τα χρυσαφικά σας..."