Ο τρελός 23χρονος που αρνήθηκε 3 δισ. ευρώ από τον Ζούκερμπεργκ για να του πουλήσει μία εφαρμογή του

Μια πολύ δελεαστική πρόταση απέρριψε ο 23χρονος δημιουργός της δημοφιλούς εφαρμογής Snapchat, Εβαν Σπίγκελ, σύμφωνα με την Wall Street Journal. Οπως αναφέρει η αμερικανική εφημερίδα, το Facebook μετά από το Instagram, το Luma και το Lightbox θέλει να εξαγοράσει και άλλες εφαρμογές για να ενισχύσει τη λειτουργικότητά του. Για αυτό το λόγο, έκανε πρόταση εξαγοράς στην υπηρεσία video messaging, Snapchat.

Ωστόσο, η γνωστή υπηρεσία instant messaging δεν παρουσιάστηκε ιδιαίτερα διαθέσιμη και έτσι απέρριψε κάθε πρόταση που υπέβαλε ο ιδιοκτήτης του Facebook, Μαρκ Ζούκερμπεργκ. Μάλιστα, η τελευταία προσφορά του Αμερικανού έφτανε τα τρία δισεκατομμύρια δολάρια. Οσο «γενναία» και να ήταν η προσφορά του Facebook, ο ιδιοκτήτης του Snapchat παρέμεινε σταθερά αρνητικός στο ενδεχόμενο πώλησης της υπηρεσίας του.

Βλέποντας την μεγάλη απήχηση που έχει το Snapchat στις νεαρές ηλικίες, ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ θέλησε να προσθέσει στις λειτουργίες του Facebook την εφαρμογή μέσω της οποίας μπορεί κάποιος να ανταλλάξει μηνύματα, φωτογραφίες αλλά και βίντεο. Είναι σίγουρο πως με αυτό το τρόπο, το Facebook θα γινόταν πολύ πιο ελκυστικό ειδικά μέσω των smartphones.

Η εφαρμογή του Εβαν Σπίγκελ, που αρνήθηκε να ενταχθεί στο Facebook μετράει μόλις δύο χρόνια ζωής αλλά έχει προλάβει να γίνει ιδιαίτερα γνωστό. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως κάθε ημέρα, η υπηρεσία αυτή χρησιμοποιείται για τη διακίνηση 350 εκατομμυρίων αρχείων.

Αξίζει να σημειωθεί πως αν η συμφωνία «έκλεινε» τότε θα μιλούσαμε για την ακριβότερη εξαγορά που έχει κάνει ποτέ το Facebook, το οποίο πέρυσι απέκτησε το Instagram έναντι ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων!

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Ο τρελός 23χρονος που αρνήθηκε 3 δισ. ευρώ από τον Ζούκερμπεργκ για να του πουλήσει μία εφαρμογή του"

Ξεγέλασε τον θάνατο 7 φορές και κέρδισε το Lotto …

Ο Frank Selak είναι σήμερα 85 ετών και συνταξιούχος καθηγητής μουσικής. Κατάγεται από την Κροατία και θεωρεί τον εαυτό του ιδιαίτερα άτυχο. Ο υπόλοιπος κόσμος, βέβαια, τον θεωρεί πολύ τυχερό. Συνολικά, ο Frank ξεγέλασε τον θάνατο επτά φορές και στο τέλος κέρδισε στο Lotto $600,000.

Ας πάρουμε την ιστορία, όμως, από την αρχή. Η πρώτη φορά που ήρθε αντιμέτωπος με τον θάνατο ήταν τον Ιανουάριο του 1962. Ταξίδευε από το Σαράγιεβο προς το Ντουμπρόβνικ, όταν το τρένο στο οποίο βρισκόταν εκτροχιάστηκε και κατέληξε σε ένα ποτάμι, που εκείνη την εποχή ήταν παγωμένο. Στο δυστύχημα αυτό 17 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, αλλά ο Selak κατάφερε να επιβιώσει. Παρόλο που έσπασε το χέρι του, έφθασε κολυμπώντας στην ακτή και όταν τον βρήκε η ομάδα διάσωσης είχε υποθερμία και βρισκόταν σε σοκ. Όμως, σώθηκε και το τίμημα ήταν μικρό, κάτι μώλωπες και ένα σπασμένο χέρι.

Δεν πέρασε πολύς καιρός. Μόλις έναν χρόνο αργότερα, ο Selak δοκίμασε να κάνει το πρώτο του αεροπορικό ταξίδι. Είχε καταλάβει ότι με το τρένο μάλλον δεν τα πήγαινε καλά …Κατά τη διάρκεια της πτήσης, όμως, η πόρτα του αεροπλάνου άνοιξε και το αεροσκάφος συνετρίβη. Αυτή τη φορά σκοτώθηκαν 19 άνθρωποι. Ο Κροάτης για να αποφύγει τον θάνατο πήδηξε από την ανοικτή πόρτα, χωρίς αλεξίπτωτο. Για καλή του τύχη προσγειώθηκε σε έναν αχυρώνα. Αν και ήταν αναίσθητος όταν τον βρήκε το σωστικό συνεργείο και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, είχε μόνο μερικά ελαφρά τραύματα. Ούτε ο James Bond δεν θα τα κατάφερνε καλύτερα …

Τρία χρόνια αργότερα, ο οδηγός του λεωφορείου, στο οποίο επέβαινε, έχασε τον έλεγχο του οχήματος, το οποίο κατέληξε σε ένα ποτάμι. Γνώριμες καταστάσεις …Για ακόμα μία φορά, κατάφερε να κολυμπήσει προς την ακτή και να σωθεί. Είχε μόνο μερικά κοψίματα και μώλωπες, αλλά ήταν σε καλύτερη κατάσταση από τα 4 άτομα που έχασαν τη ζωή τους.

Μετά από ένα μικρό διάλειμμα τεσσάρων ετών και έχοντας διαβάσει τα σημάδια, ο Frank αποφάσισε να μην ταξιδεύει με τρένα, αεροπλάνα ή λεωφορεία και να πάρει το δικό του αυτοκίνητο. Δυστυχώς, ούτε αυτό αποτέλεσε σωστή επιλογή. Μία μέρα και ενώ οδηγούσε κατά μήκος ενός κεντρικού δρόμου, το αυτοκίνητό του έπιασε φωτιά. Μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα κατάφερε να απομακρυνθεί από το φλεγόμενο όχημα και να γλιτώσει από την έκρηξη που ακολούθησε στην δεξαμενή καυσίμων.
Αντί να καταλάβει ότι ασφαλέστερο θα ήταν να οδηγεί ένα ποδήλατο, για παράδειγμα, αποφάσισε να αγοράσει ένα δεύτερο αυτοκίνητο. Τι το ήθελε; Τρία χρόνια μετά το τελευταίο περιστατικό,  και το δεύτερο αυτοκίνητό του πήρε φωτιά. Αυτή τη φόρα λόγω της ελαττωματικής αντλίας καυσίμων, που “ψέκασε” τον ζεστό κινητήρα με βενζίνη. Αποτέλεσμα; Φλόγες να ξεπηδήσουν μέσω των αεραγωγών και ο Selak να χάσει τα περισσότερα από τα μαλλιά του. Τουλάχιστον για λίγο καιρό δεν χρειάστηκε να επισκεφθεί το κομμωτήριο …

Πέρασαν είκοσι χρόνια ηρεμίας. Προφανώς και ο ίδιος ο Frank είχε πιστέψει ότι οι ατυχίες του είχαν τελειώσει και αισθανόταν πια ασφαλής. Όμως, ο θάνατος είχε δείξει την προτίμησή του στο πρόσωπο του Κροάτη μουσικού.

Πλέον, ο Selak δεν χρησιμοποιούσε τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Είχε αποφασίσει ότι ο ασφαλέστερος τρόπος μετακίνησής του ήταν το περπάτημα. Και όντως περπατούσε στους δρόμους του Ζάγκρεμπ το 1995, όταν ένα διερχόμενο λεωφορείο τον χτύπησε. Και όντως τα κατάφερε ακόμα μία φορά να γλιτώσει με ελαφρούς τραυματισμούς.

Το 1996, μόλις έναν χρόνο αργότερα, ο Frank “έχασε” την έβδομη ζωή του. Θέλησε να κάνει μια βόλτα με το αυτοκίνητο στο βουνό …Σε μία στροφή του δρόμου είδε ένα φορτηγό να έρχεται κατά πάνω του. Για να αποφύγει την μετωπική σύγκρουση, αποφάσισε να ρίξει το αυτοκίνητο στο προστατευτικό κιγκλίδωμα. Δυστυχώς, το Skoda πέρασε από πάνω τις μπάρες και έπεσε στον γκρεμό των περίπου 90 μέτρων. Έχοντας προφανώς, εκτός από τις ζωές, και τα αντανακλαστικά μίας γάτας, ο Selak πήδηξε από το αυτοκίνητό του τη σωστή στιγμή και πιάστηκε από ένα δένδρο, βλέποντας από κάτω του τη συντριβή του αυτοκινήτου. Τελικό σκορ: Selak – θάνατος 7-0!
Η ζωή του τελικά άλλαξε το 2003, όταν αγόρασε το πρώτο του λαχείο. Προς έκπληξη δική του, αλλά όχι των υπολοίπων, κέρδισε το λαχείο και μαζί με αυτό $ 600,000! Τότε ήταν που έκανε πρόταση γάμου στην πέμπτη γυναίκα του, την Katrina, η οποία φυσικά δέχτηκε. Μάλιστα, δύο χρόνια αργότερα, δήλωσε στην εφημερίδα Daily Telegraph: “Είπα να δοκιμάσω το 5 σαν τυχερό αριθμό. Υποθέτω όλοι οι προηγούμενοι γάμοι μου ήταν καταστροφές”.

Στην ηλικία των 81, ο Selak αποφάσισε να αλλάξει τον τρόπο ζωής του. Μοίρασε τα χρήματα που κέρδισε σε συγγενείς και φίλους, πούλησε το πολυτελές σπίτι που είχε σε ένα ιδιωτικό νησί και μετακόμισε στο πατρικό του στο Ζάγκρεμπ. Άλλωστε, όπως είπε, τα χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν την ευτυχία.
Κράτησε, ωστόσο, μερικά από τα κέρδη του για να καλύψει μία εγχείρηση αντικατάστασης ισχίου και για να φτιάξει ένα προσκύνημα στην Παναγία, ως αντάλλαγμα για την τύχη που του είχε στείλει.

Ενώ οι περισσότεροι τον χαρακτηρίζουν ως τον πιο τυχερό άνθρωπο στον κόσμο, ο ίδιος δεν νοιώθει έτσι. “Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι ήμουν τυχερός που γλίτωσα από τον θάνατο τόσες φορές. Αντίθετα, νόμιζα ότι ήμουν άτυχος που είχα να αντιμετωπίσω τέτοιες καταστάσεις. Αλλά δεν μπορώ να πω στους ανθρώπους αυτό που δεν θέλουν να πιστέψουν”.

Μετά το λαχείο, σκέφτηκε πολύ τον τρόπο να αποφύγει άλλες τυχόν ατυχίες. Μάλιστα, όταν του έκαναν πρόταση να πρωταγωνιστήσει σε μία διαφήμιση για τα Doritos στην Αυστραλία, ενώ στην αρχή δέχτηκε, ύστερα την απέρριψε. Πώς μετά από τόσα να δοκιμάσεις την τύχη σου σε μία πτήση μέχρι το Σίδνεϊ;

Μεταξύ μας, θεωρώ ότι η πιο σωστή κίνηση που έκανε ήταν η πώληση του σπιτιού του στο νησί …Μπορεί εκεί να μην υπήρχαν τα μέσα μεταφοράς της πόλης, όμως μόνο από ένα μέσο δεν την είχε πάθει …το πλοίο!

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Ξεγέλασε τον θάνατο 7 φορές και κέρδισε το Lotto …"

Κηδεύτηκε η ηθοποιός Αντιγόνη Βαλάκου!

Μία από τις σημαντικότερες πρωταγωνίστριες του ελληνικού θεάτρου αλλά και του κινηματογράφου, η Αντιγόνη Βαλάκου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών.

Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη στις 15:30 από το κοιμητήριο του Κόκκινου Μύλου στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Η σπουδαία θεατρίνα υπηρέτησε με συνέπεια και ήθος το σανίδι σε μια καλλιτεχνική πορεία, που μετρά μόνο επιτυχίες και τιμητικές διακρίσεις.

Σεμνή, αξιοπρεπής, με τεράστιο ρεπερτόριο, που καλύπτει 60 χρόνια πορείας στο ελληνικό θέατρο, η Αντιγόνη Βαλάκου «έσβησε» στον Ευαγγελισμό που νοσηλευόταν εδώ και μια εβδομάδα.

Ανάμεσα στις σπουδαιότερες ερμηνείες της ήταν αυτή της Οφηλίας στον'Αμλετ το 1955, της 'Αννας Φρανκ που έγραψε ιστορία και της χάρισε το 1957 το θεατρικό έπαθλο «Μαρίκα Κοτοπούλη», της Ηλέκτρας σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου που ανέβηκε το 1972 και έκλεψε τις εντυπώσεις στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, με πιο πρόσφατες την Ρόουζ στο ομώνυμο έργο του Μάρτιν Σέρμαν (2000) και την θρυλική Μαντάμ Φλο που υποδύθηκε στο Αγγέλων Βήμα (2011) υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Γιώργου Καραμίχου κι αποτέλεσε το κύκνειο άσμα της.

Γεννημένη στην Καβάλα το 1930, η Αντιγόνη Βαλάκου εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Αθήνα σε ηλικία 16 ετών.

Το πάθος της για την υποκριτική ήταν τόσο μεγάλο που κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων τάξεων του εξατάξιου Γυμνασίου, φοίτησε παράλληλα και στο «Θεατρικό Σπουδαστήριο» του Βασίλη Ρώτα. Ταυτόχρονα εμφανίζεται στη σκηνή με το θίασο του «Ρεαλιστικού Θεάτρου» του Αιμίλιου Βεάκη (1946) στο έργο Νυφιάτικο τραγούδι του Νότη Περγιάλη ως Τριανταφυλλιά.

Στη συνέχεια συνεργάστηκε με το θίασο της Κατερίνας και αργότερα με το θίασο Μανωλίδου-Αρώνη-Χατζίσκου (1951 - 1952) όπου και διακρίθηκε ως "ενζενί".

Τα επόμενα χρόνια προσλήφθηκε από το Εθνικό Θέατρο στο οποίο και υποδύθηκε πρωτεύοντες ρόλους στο Χειμωνιάτικο παραμύθι του Σαίξπηρ, στοΔρόμο του ποταμού του Μόργκαν, στο 'Ανθρωπος του διαβόλου του Μπέρναρντ Σο και στην Κολόμπ του Ανούιγ.

Το 1955, συνεργαζόμενη με το Θέατρο Εθνικού Κήπου, υποδύθηκε την Οφηλία στον 'Αμλετ του Σαίξπηρ.

Επανεμφανιζόμενη στο Εθνικό Θέατρο συνέχισε τις θεατρικές της επιτυχίες ως Μαίρη Ουόρεν στη Δοκιμασία του 'Αρθουρ Μίλερ, ως Ντορίντα σταΣτρατηγήματα εραστών και ως Ισμήνη στην Αντιγόνη του Σοφοκλή (1956). Από το φθινόπωρο του ίδιου έτους υπήρξε πρωταγωνίστρια στο θίασο του Κώστα Μουσούρη, διακρινόμενη ως "'Αννα Φρανκ" στο ομώνυμο έργο.

Συνεργάστηκε ακόμη με το ΚΘΒΕ και με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους. Το 1958, συγκρότησε και δικό της θίασο.

Από το 1953 έλαβε μέρος και σε πολλές ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες όπως : Οι Ουρανοί Είναι Δικοί Μας του Ντίνου Δημόπουλου, Γκόλφω του Ορέστη Λάσκου, Το Αμαξάκι του Ντίνου Δημόπουλου, Χαμένα Όνειρα του Αλέκου Σακελλάριου κα.

Παράλληλα εργαζόταν στο ραδιόφωνο και αργότερα στην τηλεόραση συνήθως σε μεταφορές θεατρικών έργων στη μικρή οθόνη.

Ανακοινώσεις για τον θάνατο της Αντιγόνης Βαλάκου εξέδωσαν το Εθνικό Θέατρο καθώς και το ΔΗΠΕΘΕ της Καβάλας.

Εθνικό Θέατρο

Με οδύνη πληροφορηθήκαμε το θάνατο της μεγάλης πρωταγωνίστριας Αντιγόνης Βαλάκου, που για πολλά χρόνια λάμπρυνε τη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

Η Αντιγόνη Βαλάκου, ηθοποιός με ξεχωριστή ιδιοσυγκρασία, σπάνια ευαισθησία και ανανεωτικό υποκριτικό ύφος, πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 40 παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, σε ένα διάστημα από το 1952, όταν πρωτοεμφανίστηκε ως Περντίτα στο «Χειμωνιάτικο παραμύθι» του Σαίξπηρ έως τον τελευταίο θρίαμβό της το 2007 στο ρόλο της Μάνας Κουράγιο, στο ομώνυμο έργο του Μπρεχτ. Έπαιξε σημαντικούς ρόλους του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου, ξεδιπλώνοντας την υποκριτική της δεινότητα από την αρχαία ελληνική τραγωδία έως το σύγχρονο ελληνικό και ξένο δράμα.

Εκτός από την συστηματική παρουσία της στις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, η Αντιγόνη Βαλάκου δίδαξε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου για δύο δεκαετίες, μεταφέροντας τις γνώσεις και το ήθος της στους αγαπημένους μαθητές της.
  
Το Διοικητικό Συμβούλιο και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου εκφράζουν τα θερμά συλλυπητήρια τους προς την οικογένεια και τους οικείους της.

Το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας

Η πόλη της Καβάλας αποχαιρετά σήμερα την Αντιγόνη Βαλάκου, μία από τις κορυφαίες ελληνίδες ηθοποιούς, μία εξαιρετική εκπρόσωπο της δραματικής σκηνής που γεννήθηκε στην πόλη μας και τη λάμπρυνε μέσα από τη σεμνή αλλά τόσο φωτεινή και πλούσια πορεία της στο ελληνικό θέατρο.

Οι λέξεις είναι φτωχές να συμπυκνώσουν και να απαριθμήσουν τις αξέχαστες κορυφαίες ερμηνείες της, τις συνεργασίες της, το ανεξάντλητο ρεπερτόριο ρόλων που με τόσο πάθος και ζηλευτό ταλέντο υποδύθηκε, το ήθος και την ευγένειά της.

Η θεατρική οικογένεια πενθεί σήμερα για το θάνατο της Αντιγόνης Βαλάκου, η Καβάλα ωστόσο θα τη θυμάται και θα την τιμά πάντα με τον θεατρικό παλμό της πόλης να χτυπά αδιάκοπα στο μοναδικό θέατρό της που φέρει από το 2006 προς τιμή της το όνομά της.

Θερμά συλλυπητήρια στους συγγενείς και τους οικείους της.
Το Διοικητικό Συμβούλιο, οι εργαζόμενοι και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας.


Τα συλλυπητήριά τους για τον θάνατο της σπουδαίας ηθοποιού, Αντιγόνης Βαλάκου, εξέφρασαν τα κόμματα

«Την προσφορά της Αντιγόνης Βαλάκου στο ελληνικό θέατρο μπορεί να την εκτιμήσει ακόμα και κάποιος που είχε την τύχη να δει μία και μόνη θεατρική της παράσταση. Σεμνή και ουσιαστική, πραγματική καλλιτέχνης, τίμησε την τέχνη της όσο λίγοι. Οι ακροατές των μεταφορών θεατρικών έργων στο ραδιόφωνο δεν θα ξεχάσουν ποτέ τη μαγική της φωνή. Καλό της ταξίδι» ανέφερε σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ.

«Έφυγε μια μεγάλη κυρία του θεάτρου και του κινηματογράφου. Μια σπουδαία ηθοποιός που υπηρέτησε με ήθος και συνέπεια την τέχνη, σε μια καλλιτεχνική πορεία γεμάτη επιτυχίες και τιμητικές διακρίσεις. Εκφράζουμε τη βαθιά μας θλίψη» ανέφερε το τμήμα Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ.
Σε ανακοίνωσή της, η ΔΗΜΑΡ αναφέρει: «Η σπουδαία ηθοποιός Αντιγόνη Βαλάκου προσέφερε για πολλές δεκαετίες στο θέατρο και στον κινηματογράφο, ενώ σημαντική επίσης υπήρξε η παρουσία της στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Διδάχτηκε την υποκριτική στο "Θεατρικό Σπουδαστήριο" του Βασίλη Ρώτα και ερμήνευσε σημαντικούς ρόλους στο Εθνικό Θέατρο, στο ΚΘΒΕ αλλά και σε ιδιωτικούς θιάσους, συνεργαζόμενη με πολλούς από τους πλέον σημαντικούς έλληνες σκηνοθέτες και ηθοποιούς, και κατακτώντας τιμητικές διακρίσεις αλλά και την αγάπη και την εκτίμηση των ομότεχνων της, των κριτικών και του κοινού. Η Δημοκρατική Αριστερά εκφράζει τη θλίψη της για τον θάνατο της Αντιγόνης Βαλάκου και εύχεται συλλυπητήρια στους οικείους της».

«Το ελληνικό θέατρο έχασε μια σπουδαία, σεμνή και με ευγενική παρουσία ηθοποιό», επισημαίνει ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για τον θάνατο της Αντιγόνης Βαλάκου, εκφράζοντας και συλλυπητήρια στους οικείους της. «Η Αντιγόνη Βαλάκου, βραβευμένη με το βραβείο Μαρίκας Κοτοπούλη (1958) διέγραψε μια σημαντική διαδρομή στο καλλιτεχνικό στερέωμα για πάνω από 60 χρόνια, αφήνοντας ανεξίτηλα το ίχνος της στην ιστορία του θεάτρου, με σπουδαίες ερμηνείες στο ενεργητικό της κυρίως στο Εθνικό Θέατρο, ενώ συνεργάστηκε τόσο με το ΚΘΒΕ όσο και με ιδιωτικούς θιάσους» αναφέρει η ανακοίνωση του ΚΚΕ.

Η Βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης και υπεύθυνη του τομέα Κοινοβουλευτικής Ευθύνης Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού τωνΑνεξάρτητων Ελλήνων, Σταυρούλα Ξουλίδου, έκανε την ακόλουθη δήλωση για το θάνατο της Αντιγόνης Βαλάκου: «Μια από τις σημαντικότερες ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου και του κινηματογράφου έφυγε από κοντά μας, γεμίζοντας με θλίψη τον κόσμο της τέχνης και του πολιτισμού και όχι μόνο. [...] Με συνέπεια, ήθος και αξιοπρέπεια χαρακτηρίζεται όχι μόνο το πέρασμά της από το σανίδι, αλλά και ολόκληρη η ζωή της που θα μείνει ανεξάλειπτη στο πέρασμα των χρόνων».

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Κηδεύτηκε η ηθοποιός Αντιγόνη Βαλάκου!"

Οι περίεργοι θάνατοι των Αρχαίων Σοφών μας

ΑΙΣΧΥΛΟΣ: Ο θρύλος ισχυρίζεται ότι ένας αετός πέρασε τη φαλάκρα του ποιητή για βράχο, και ... άφησε να πέσει πάνω στη φαλάκρα του μια χελώνα (έτσι σκοτώνει τις χελώνες ο αετός και μετά τις τρώει). Ο θρύλος προσθέτει ότι κάποιος χρησμός του είχε προειπεί: "Ουράνιον σε βέλος κατακτενεί". Αυτήν την εκδοχή πολλοί δεν την παραδέχονται.

ΑΙΣΩΠΟΣ: Τον Αίσωπο τον έστειλε ο βασιλιάς Κροίσος για να πάρει κάποιον χρησμό από το Μαντείο των Δελφών. Συκοφαντήθηκε όμως από τους παρευρισκόμενους στο μαντείο, ότι έκλεψε την ασημένια φιάλη του Θεού Απόλλωνα. Έτσι καταδικάστηκε να γκρεμιστεί από τους κατοίκους από την κορυφή του Παρνασσού Υάμπεια, πράγμα που έγινε.

ΑΝΑΚΡΕΩΝ: Κι εδώ ο θρύλος δίνει και παίρνει. Λέγεται, λοιπόν ότι ο Ανακρέων σκοτώθηκε από τον Ίππαρχο στην Αθήνα. Εμείς γνωρίζουμε ότι τον Ίππαρχο τον είχε σκοτώσει πριν από αυτή τη διάδοση ο Αρμόδιος. Άλλος θρύλος για το θάνατο του Ανακρέοντα λέει πως πνίγηκε από μια ρώγα σταφυλιού, αν αυτό δεν είναι σύγχυση με το θάνατο του Σοφοκλή.

ΑΝΑΧΑΡΣΙΣ: Ο προληπτικός αδερφός του βασιλιά της Σκυθίας Σαύλιος, επειδή νόμιζε ότι θέλει ο αδερφός του να μεταφέρει τη λατρεία των Ελευσινίων της Αθήνας στη Σκυθία, τον σκότωσε με τόξο, κατηγορώντας τον για ασέβεια.

ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ: Φονεύθηκε κατά την άλωση των Συρακουσών από αγροίκο και βάρβαρο στρατιώτη, τον οποίο θέλησε να διώξει από το εργαστήριο του για να μην του διακόψει τις σκέψεις του, λέγοντας το γνωστότατο από τότε: "Μη μου τους κύκλους τάραττε".

ΒΙΑΣ: Βρήκε θάνατο στις επάλξεις του καθήκοντος, αφού μίλησε για πολλή ώρα , αν και υπέργηρος, υπερασπίζοντας κάποιον ενώπιον του δικαστηρίου, έγειρε, μετά το τέλος του λόγου του, το κεφάλι του στην αγκαλιά του εγγονού του και πέθανε.

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ: Καταδικάστηκε με απαίτηση του Αντίπατρου σε θάνατο και κατέφυγε στο ναό του Ποσειδώνα στην Καλαυρία, ήπιε δηλητήριο και πέθανε.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ: Πέθανε ξαφνικά στην Αρεθούσα, πολύ κοντά στην Αμφίπολη, κατασπαραγμένος από άγριους σκύλους του βασιλιά Αρχέλαου του οποίου ήταν φιλοξενούμενος.

ΖΗΝΩΝ: Υποβλήθηκε σε μαρτυρικό θάνατο από άγριο κοπάνισμα μέσα σε μεγάλο γουδί, ύστερα από διαταγή του τυράννου Ελέας Νέαρχου!

ΗΣΙΟΔΟΣ: Πήγε στη Λοκρίδα και έμεινε στο σπίτι κάποιου Μιλήσιου. Εκεί φονεύθηκε από τους γιους του Μιλήσιου, οι οποίοι νόμιζαν ότι ατίμασε την αδερφή τους και το σώμα του το έριξαν στη θάλασσα.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ: Δολοφονήθηκε, διότι στρατηγεύοντας στην εκστρατεία της Αμφίπολης δεν μπόρεσε να σώσει την πόλη από τους Σπαρτιάτες και το στρατηγό τους Βρασίδα.

ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ: Αυτοκτόνησε με θάνατο από ασιτία, μετά την ήττα των Αθηναίων στη Χαιρώνα.

ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ: (Κορίνθιος) Παρανοϊκή μορφή φιλοσόφου, θέλοντας να εξαφανίσει, σε μεγάλη ηλικία, κάθε ίχνος του, διέταξε δυο έμπιστους σωματοφύλακες να παραφυλάξουν τη νύχτα ένα ορισμένο σημείο και να σκοτώσουν τον πρώτο διαβάτη που θα περνούσε από εκεί και αμέσως να τον θάψουν. Την ίδια εντολή είχε δώσει σε άλλους τέσσερις, να σκοτώσουν σε μικρή απόσταση τους δύο πρώτους, και σε άλλους οκτώ να σκοτώσουν σε μεγαλύτερη απόσταση τους τέσσερις προηγούμενους! Η διαταγή εξετελέσθη και έτσι έμεινε άγνωστος ο τάφος του Περίανδρου, διότι ο διαβάτης που πέρασε από εκεί μεταμφιεσμένο σε χωρικό ήταν ο ίδιος ο Περίανδρος!

ΠΟΛΥΒΙΟΣ: Πέφτοντας από το άλογο του με πολλά τραύματα άφησε την τελευταία του πνοή.

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Κάηκε μέσα στο σπίτι του από τη φωτιά που έβαλε ο Κύλων με μια ομάδα επαναστατών.

ΣΑΠΦΩ: Γκρεμίστηκε από ένα βράχο στο ακρωτήριο Λευκάτα (στη Λευκάδα), ύστερα από ερωτική απογοήτευση που δοκίμασε τον ωραίο αλλά ακατάδεχτο ναυτικό Φάωνα.

ΣΟΦΟΚΛΗΣ: Πνίγηκε καταπίνοντας μια ρώγα σταφυλιού.

ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Καταδικάστηκε από το Αθηναϊκό δικαστήριο σε θάνατο με κώνειο. (Μετά την απόφαση που τον καταδίκαζε να πιει το κώνειο, οι φίλοι του είπαν στον Σωκράτη: -"Οι Αθηναίοι σε καταδίκασαν σε θάνατο"! Κι ο Σωκράτης απάντησε: -"Κι αυτούς τους καταδίκασε η φύση". Με 281 ψήφους εναντίον 275, δηλαδή με πλειοψηφία 6 μονάχα ψήφων, ο Σωκράτης κηρύχτηκε ένοχος. Οι δικαστές τον ρώτησαν ποια ποινή προτιμούσε να του επιβληθεί και εκείνος ζήτησε με κάποια ειρωνεία, μια τιμητική αμοιβή. Τους απάντησε: "Να σιτίζομαι στο Πρυτανείο".)

ΧΙΛΩΝ: Πέθανε σε πολύ μεγάλη ηλικία στην Πίσα από υπερβολική χαρά, που του δημιουργήθηκε όταν αγκάλιασε το γιο του, που επέστρεψε από την Ολυμπία νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας.

Διαβάστε περισσότερα "Οι περίεργοι θάνατοι των Αρχαίων Σοφών μας"

Ο Τσόρτσιλ φοβόταν ότι η Γαλλία θα κήρυττε πόλεμο στη Βρετανία!

Ο βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ φοβόταν ότι η Γαλλία θα κήρυττε τον πόλεμο στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1940, σύμφωνα με ένα τηλεγράφημά του που είχε σταλεί στους διοικητές των βρετανικών αποικιών και το οποίο πουλήθηκε σε δημοπρασία την Κυριακή κοντά στο Λονδίνο.Το τηλεγράφημα με ημερομηνία 4 Ιουλίου 1940, απεστάλη από τον Τσόρτσιλ μετά την έναρξη μιας από τις πλέον φονικές επιθέσεις που εξαπέλυσαν οι Βρετανοί κατά του γαλλικού στόλου στο λιμάνι Μερς ελ Κεμπίρ στη βόρειο - δυτική Αλγερία, τον Ιούλιο του 1940. Σε αυτό το τηλεγράφημα με την επισήμανση «απόρρητο» του οποίου οι Τάιμς του Λονδίνου δημοσίευσαν ένα αντίγραφο, ο Τσόρτσιλ δικαιολογεί την επίθεση κατά του γαλλικού στόλου και εκφράζει τον φόβο του ότι η Γαλλία μπορεί να κηρύξει τον πόλεμο στη Βρετανία.
 

«Το πρωί της 3 Ιουλίου οι βρετανικές ναυτικές δυνάμεις πήραν θέσεις έξω από Οράν ( κοντά στο λιμάνι Μερς ελ Κεμπίρ) και ζήτησαν από τις γαλλικές ναυτικές αρχές να λάβουν μέτρα για να διασφαλίσουν ότι ο μεγάλος αριθμός των γαλλικών ναυτικών μονάδων που ήταν στο λιμάνι, δεν θα πέσουν στα χέρια των Γερμανών» αναφέρεται στο τηλεγράφημα.
«Οι Γάλλοι αρνήθηκαν να λάβουν μέτρα. Ως αποτέλεσμα αυτού οι βρετανικές δυνάμεις ανέλαβαν δράση με σημαντικές απώλειες στη γαλλική πλευρά . Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιες θα είναι οι συνέπειες, αλλά πρέπει να ληφθεί κάθε προσπάθεια εάν η Γαλλία κηρύξει τον πόλεμο εναντίον μας», καταλήγει ο Τσόρτσιλ στο τηλεγράφημα του.

Από την βρετανική επίθεση υπήρξαν 1.297 νεκροί ή αγνοούμενοι και 354 τραυματίες, όλοι από την πλευρά των Γάλλων ενώ βυθίστηκαν πολλά γαλλικά πλοία .

Το τηλεγράφημα πωλήθηκε την Κυριακή έναντι 1.900 ευρώ ( 2.500 δολάρια ), ενώ είχε εκτιμηθεί στο πολύ χαμηλό ποσό ανάμεσα στα 180 και 240 ευρώ ( μεταξύ 240 και 320 δολάρια ). Ο νέος κάτοχος του ιστορικού τηλεγραφήματος είναι φυσικό πρόσωπο, κάτοικος Αγγλίας , ανέφερε ο οίκος δημοπρασιών , χωρίς να αποκαλύψει την ταυτότητά του.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Ο Τσόρτσιλ φοβόταν ότι η Γαλλία θα κήρυττε πόλεμο στη Βρετανία!"

Πέθανε ο Γιάννης Καλαμίτσης :'-(

Θλίψη στον δημοσιογραφικό κόσμο σκορπά η είδηση πως ο Γιάννης Καλαμίτσης έχασε τη μάχη κι έφυγε από τη ζωή το μεσημέρι της Κυριακής.

Ο γνωστός ραδιοφωνικός παραγωγός, θεατρικός συγγραφέας και στιχουργός αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα με τα νεφρά του και έκανε συνεχείς αιμοκαθάρσεις και τον τελευταίο καιρό η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί.

Γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 1939 στον Πειραιά. Ο πατέρας του ήταν έμπορος υφασμάτων και γυναικείων ενδυμάτων, επάγγελμα το οποίο ακολούθησε αρχικά και ο Γιάννης Καλαμίτσης.

Στη συνέχεια τον κέρδισε η αρχιτεκτονική, έφυγε στον Καναδά για να σπουδάσει, αλλά μετά από καιρό την εγκατέλειψε γιατί τον κέρδισε τελικά το ραδιόφωνο και το γράψιμο.

Έγραψε επιθεωρήσεις και στίχους. Υπέγραψε περισσότερα από 400 τραγούδια, μερικά από τα οποία θεωρούνται πια «κλασσικά». Ανάμεσά τους τα: Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι, Θα σ’ αγαπώ κ.α.

Συνεργάστηκε με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Γιάννη Σπανό, τον Χρήστο Νικολόπουλο, τον Θανάση Γκαϊφύλλια και πολλούς άλλους.

Από το 1990 είχε την πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή «Πρωινές χειρηλασίες» (06:00-08:00). Η εκπομπή ξεκίνησε από το ραδιόφωνο του ΑΝΤ1, συνέχισε στη ΝΕΤ 105,8 και από το 2009 μεταδιδόταν από το ραδιόφωνο του Real FM.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο Γιάννης Καλαμίτσης :'-("

Δούκισσα της Πλακεντίας: Η προσωπικότητα πίσω από το όνομα του σταθμού του Μετρό

 

Το όνομά της έχει δοθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους σταθμούς του μετρό και του προαστιακού σιδηρόδρομου και η ιστορία της έχει συνδεθεί με λαϊκούς θρύλους. Ποιά όμως ήταν πραγματικά η Δούκισσα της Πλακεντίας;

Η Σοφί ντε Μαρμπουά ή κατά κόσμον Δούκισσα της Πλακεντίας, πήρε τον τίτλο αυτό από το σύζυγό της, το γάλλο στρατηγό Σαρλ Λεμπρέν, υπασπιστή του Ναπολέοντα και Δούκα της Πλακεντίας, μιας μικρής πόλης στη Βόρειο Ιταλία. Γεννήθηκε το 1785 στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ και έγινε από πολύ νωρίς γνωστή για τη μεγάλη της μόρφωση και τον εκκεντρικό χαρακτήρα της. Με το σύζυγό της απέκτησε μια κόρη την οποία υπεραγαπούσε.

Οι κακές σχέσεις με το σύζυγό της την οδήγησαν να τον εγκαταλείψει και να εγκατασταθεί με την κόρη της Ελίζα στην Ελλάδα. Το φιλελληνικό πνεύμα της Δούκισσας έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ελληνική επανάσταση του 1821 αλλά και αργότερα στις πολιτικές εξελίξεις του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους. Η οικονομική συμβολή της είναι αξιοσημείωτη αφού πούλησε τα κοσμήματά της και συγκέντρωσε δεκατέσσερεις χιλιάδες φράγκα ποσό το οποίο διέθεσε για την ενίσχυση του αγώνα του ελληνικού έθνους.

Από την παραμονή της στην Ελλάδα έχουν μείνει επίσης μερικά από τα ωραιότερα αρχιτεκτονήματα, όπως η κατοικία της Δούκισσας στην Αθήνα, η Βίλλα Ιλίσσια και το Καστέλλο Ροδοδάφνη ή Πύργος της Δούκισσας της Πλακεντίας όπως είναι κοινώς γνωστό, έργα του αρχιτέκτονα Σταματίου Κλεάνθη.

Η ανάμειξή της στα πολιτικά ζητήματα κάνει την εμφάνισή της το 1831 μετά το φόνο του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια τον οποία η Δούκισσα είχε γνωρίσει όταν εκείνος ήταν Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας. Με φυλλάδιο που τύπωσε η Δούκισσα υποστηρίζει φανερά τους Μαυρομιχαλαίους, τους δολοφόνους του Καποδίστρια και δεν ήταν λίγοι τότε εκείνοι που υπέθεσαν οτι η Δούκισσα βρισκόταν πίσω από τη δολοφονία αυτή. Αλλά ούτε και ο Βασιλιάς Όθωνας και η βασίλισσα Αμαλία καταφέρνουν να κερδίσουν τη συμπάθεια της Δούκισσας, η οποία φαίνεται να συνεχίζει να εμπλέκεται σε πολιτικές μηχανορραφίες εναντίον τους.

Το 1836, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Οθωμανική Ανατολή, η κόρη της Ελίζα πεθαίνει, γεγονός που σημάδεψε για πάντα τη Δούκισσα η οποία δεν μπόρεσε ποτέ να αποδεχτεί το χαμό της. Οι λαϊκοί μύθοι αναφέρουν οτι από τη στεναχώρια της τα μαλλιά της άσπρισαν και η Δούκισσα γέρασε σε μια βραδιά.

Για να εκδικηθεί το Θεό που της στέρησε βίαια τη μονάκριβή της κόρη απαρνιέται τη χριστιανική πίστη και ασπάζεται τον Ιουδαϊσμό, μελετά μανιωδώς το Ταλμούδ και ενισχύει οικονομικά την ανοικοδόμηση συναγωγών όπως αυτή της Χαλκίδας. Με την επιστροφή της από τη Βυρηττό φέρνει πίσω στην Ελλάδα το πτώμα της κόρης της ταριχευμένο και το φυλάσσει στο υπόγειο του σπιτιού της για περίπου μια δεκαετία χωρίς ποτέ να ανακοινώσει επίσημα το θάνατό της. Φήμες θέλουν τη Δούκισσα να συμπεριφέρεται στο άψυχο κορμί της κόρης της σαν να είναι ζωντανή, τη φροντίζει, τη χτενίζει και της μιλάει.

Μια πυρκαγιά που ξεσπά στο σπίτι της αποτεφρώνει το ταριχευμένο σώμα της κόρης της και από τότε η Δούκισσα γίνεται ακόμα πιο απόμακρη και δύστροπη. Στο Μέγαρό της στην Πεντέλη υποδέχεται παράξενους φίλους, αναπτύσσει σχέσεις με τους ληστές της περιοχής με πιο γνωστή τη σχέση της με το λήσταρχο Νταβέλη που πιθανόν να ήταν ερωτική και σύντομα οι θρύλοι κάνουν λόγο για τελετές σατανολατρείας, μύθοι που ακόμα και σήμερα τυλίγουν με μυστήριο τον Πύργο της Πλακεντίας.

Πέθανε το 1854 σε ηλικία 69 ετών και ετάφη στο Καστέλλο Ροδοδάφνη στην Πεντέλη, το οποίο δεν πρόλαβε να δει ολοκληρωμένο. Η περιουσία της περιήλθε στο Ελληνικό Δημόσιο και η χειμερινή της κατοικία στη Λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας φιλοξενεί σήμερα τα εκθέματα του Βυζαντινού Μουσείου, ενώ ο Πύργος Δουκίσσης Πλακεντίας είναι ανοιχτός για το κοινό.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Δούκισσα της Πλακεντίας: Η προσωπικότητα πίσω από το όνομα του σταθμού του Μετρό"

Πέθανε ο Γάλλος συγγραφέας Ζεράρ Ντε Βιλιέ

 

Απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών στο Παρίσι ο γάλλος συγγραφέας Ζεράρ Ντε Βιλιέ, δημιουργός των διάσημων μυθιστορημάτων της σειράς SAS, «από επιπλοκές μίας νόσου από την οποία υπέφερε χρόνια».

Τη δυσάρεστη είδηση ανακοίνωσε σήμερα μέσω Twitter ο δικηγόρος του, Ερίκ Μορέν.
"Επιθυμία του ήταν ο θάνατός του να ανακοινωθεί με αυτόν τον τρόπο», διευκρίνισε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Μορέν.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε ο Γάλλος συγγραφέας Ζεράρ Ντε Βιλιέ"

Πέθανε σε ηλικία 86 ετών ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Νίκος Φώσκολος

Ενας από τους λίγους ανθρώπους που διαμόρφωσαν σε τέτοιο βαθμό την ψυχαγωγία στην ελληνική τηλεόραση, αλλά και ένας από τους σημαντικούς δημιουργούς του κινηματογράφου, ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Νίκος Φώσκολος, έφυγε από τη ζωή την Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου, σε ηλικία 86 ετών.

Η κηδεία του θα τελεστεί την Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου, στο Κοιμητήριο Ηλιούπολης. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα τελεστεί στις 2.30 μ.μ. από τον ιερό ναό της Αγίας Μαρίνας Ηλιούπολης.

Αν ένα πράγμα δεν υπήρξε ο Νίκος Φώσκολος αυτό ήταν μια μια συνηθισμένη περίπτωση έλληνα δημιουργού: Εισήγαγε το σπαγγέτι γουέστερν στην Ελλάδα, έπαιξε με τα κινηματογραφικά είδη (όχι πάντα με επιτυχία) και υπήρξε πρωτοπόρος στην αμφιλεγόμενη καλλιτεχνικά αλλά εξαιρετικά δημοφιλή υπόθεση «λαϊκό σίριαλ» με τον «Αγνωστο Πόλεμο», τη «Λάμψη» και το «Καλημέρα Ζωή».

Σύμφωνα με τη βιογραφία του, ο Νίκος Φώσκολος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 26 Νοεμβρίου του 1927. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών χωρίς όμως να λάβει πτυχίο. Αρχικά δούλεψε ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες Εμπρός και Ανεξάρτητος Τύπος, κάνοντας ελεύθερο και καλλιτεχνικό ρεπορτάζ και γράφοντας κινηματογραφική κριτική.

Από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με τη συγγραφή αστυνομικού μυθιστορήματος. H ραδιοφωνική εκπομπή «Αστυνομικές ιστορίες του Νίκου Φώσκολου» αποτέλεσε το πρώτο του ραδιοφωνικό σιριαλ που είχε πολύ μεγάλη επιτυχία και όταν εκδόθηκε ήταν το μπεστ-σέλερ της εποχής.

Στη δεκαετία του 1960 ξεκίνησε μια καριέρα ως θεατρικός συγγραφέας και κριτικός. Εγραψε περισσότερα από 10 θεατρικά έργα και πολλά ραδιοφωνικά. Στη συνέχεια, ακολουθώντας την έκρηξη της εγχώριας κινηματογραφικής βιομηχανίας, μετακινήθηκε και αυτός στο σινεμά: Περισσότερες από 70 ταινίες, κυρίως με τη Φίνος Φιλμ, είχαν σενάριο δικό του.

Ωσπου ήρθε η ώρα της τηλεόρασης. Η πρώτη του δουλειά, το 1971, είναι η θρυλική ιστορική τηλεοπτική σειρά «Αγνωστος Πόλεμος» - που παρεμπιπτόντως κρατά ένα σπάνιο παγκόσμιο ρεκόρ 92% θεαματικότητας. Ακολούθησαν άλλα ιστορικά και κοινωνικά δράματα όπως τα «Εν Τούτω Νίκα», «Κραυγή των λύκων», «Ρωμανός Διογένης» κ.ά..

Μετά το 1991 οπότε κάνει την εμφάνισή της η ιδιωτική τηλεόραση, συγγράφει τη μεγάλης διάρκειας τηλεοπτική σειρά «Λάμψη» της οποίας η προβολή κράτησε 14 (1991 - 2005) χρόνια, κάνοντας 3.457 επεισόδια στο σύνολο. Το 1993 έγραψε την δεύτερη τηλεοπτική σειρά του, το «Καλημέρα Ζωή» της οποίας η προβολή κράτησε 13 χρόνια (1993 - 2006) μετρώντας συνολικά 3.179 επεισόδια.

Το κατόρθωμά του αυτό, να συγγράφει δύο καθημερινές τηλεοπτικές σειρές παράλληλα για δέκα χρόνια, του έδωσε μια θέση στο βιβλίο των ρεκόρ Guinness.

Ο Νίκος Φώσκολος ήταν τακτικό μέλος της Ενωσης Συντακτών Αθηναϊκού Τύπου, καθώς και της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Είχε λάβει τρία βραβεία και ένα κρατικό Βραβείο Σεναρίου για την ταινία «Κοντσέρτο για πολυβόλα» (1968).

Από τις ταινίες του έχουν βραβευθεί επίσης: «Οι αδίστακτοι», «Πυρετός στην άσφαλτο» και «Κοινωνία ώρα μηδέν», ενώ η ταινία «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο» του Βασίλη Γεωργιάδη, της οποίας έγραψε το σενάριο, προτάθηκε από την Ακαδημία του Χόλιγουντ για Οσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας (1965).

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πέθανε σε ηλικία 86 ετών ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Νίκος Φώσκολος"

Πολυβολείο Β' παγκοσμίου πολέμου στην Έξω Παναγίτσα Χαλκίδας

Πως να το γνωρίσουμε αφού σήμερα χρησιμεύει ως βάση για διαφημιστική πινακίδα παρακείμενης επιχείρησης, ενώ το σημείο είναι απεριποίητο και δεν υπάρχει και η παραμικρή σήμανση για την ιστορία του. Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στο σημείο, αξίζει να σταθείτε για λίγα λεπτά, να παρατηρήσετε τα περιμετρικά “παράθυρα” για τα πολυβόλα και να μεταφερθείτε νοερά σε μία άλλη εποχή.

 

Ένα μνημείο του Β΄Παγκοσμίου πολέμου που δεν γνωρίζουμε οι περισσότεροι παρόλο που το έχουμε συναντήσει ή αρκετοί από εμάς το συναντάμε και καθημερινά στο δρόμο μας, είναι ένα Ιταλικό πολυβολείο στην περιοχή Έξω Παναγίτσα Χαλκίδα και πάνω στο δρόμο Χαλκίδας - Αρτάκης.

 

Σύμφωνα με μαρτυρίες παλιών Χαλκιδέων υπήρχε και ένα δίδυμο πολυβολείο στην απέναντι πλευρά του δρόμου (δεξιά του δρόμου από Χαλκίδα προς Αρτάκη) καθώς και ένα όρυγμα κατά μήκος του δρόμου με σκοπό να εμποδίσει την διέλευση αρμάτων από την βόρεια Εύβοια σε περίπτωση απόβασης των συμμαχικών δυνάμεων.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Πολυβολείο Β' παγκοσμίου πολέμου στην Έξω Παναγίτσα Χαλκίδας"

Οι Ευβοιώτες ήρωες του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου

Λέλα Καραγιάννη

Ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος έφερε την Εύβοια όπως και όλη την Ελλάδα υπό Ιταλική και Γερμανική κατοχή σηματοδοτώντας μία περίοδο εξαθλίωσης των κατοίκων αλλά και τη γέννηση της αντίστασης ενάντια στον εισβολέα. Ανάμεσα σε εκείνους που αντιστάθηκαν υπήρχαν και γνωστοί αλλά και άγνωστοι σε πολλούς Ευβοιώτες, οι οποίοι τόσο στις μάχες όσο και στη μετέπειτα αντίσταση τους απέναντι στους κατακτητές, συνέβαλλαν με το δικό τους τρόπο στην απελευθέρωση.

Αυτοί είναι μόνο μερικοί από τους χιλιάδες που με τον τρόπο τους αντιστάθηκαν στους κατακτητές, ενώ 303 Ευβοείς, 13 Αξιωματικοί και 290 Οπλίτες σκοτώθηκαν μαχόμενοι στα βουνά και τα λαγκάδια της Αλβανίας σύμφωνα με τον ιστορικό ερευνητή Αγαθοκλή Παναγούλια.

Βλαχούτσικος Γιώργος: Ο Γιώργης Βλαχούτσικος, γνωστός ως καπετάν Ευβοιώτης,γεννήθηκε το 1916 στη Λίμνη Ευβοίας. Το 1940-41 πολέμησε στο Αλβανικό Μέτωπο. Στην Κατοχή (1940-44) πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση με πλούσια δράση σαν πολιτικός καθοδηγητής, αλλά και σαν καπετάνιος του εφεδρικού ΕΛΑΣ στην Εύβοια. Το τέλος του Γιώργη Βλαχούτσικου ήταν οικτρό, καθώς έπεσε θύμα του εμφυλίου χτυπημένος , μετά από προδοσία, άνανδρα την ώρα του ύπνου του - ανήμερα στην επέτειο του ΕΑΜ - στις 27 Σεπτέμβρη 1949, στη θέση Λούπα - Φράγανα, στο ΚΑΝΤΗΛΙ, πάνω από τη γενέτειρά του.

Βαρσαμάς Αργύρης : Γεννημένος στα Φύλλα Ευβοίας το 1910, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην αντίσταση κατά των Γερμανών. Η δράση του αφορούσε την έκδοση της παράνομης εβδομαδιαίας κοινωνιής εφημερίδας “Ευβοικός Κόσμος”, η οποία ήταν όργανο του ΕΑΜ Ευβοίας. Εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στις 3 Μαΐου του 1944, μαζί με άλλα εννιά άτομα, με την κατηγορία του σαμποτάζ.

Κατσούλης Αναστάσιος : Γεννημένος στην Κύμη Ευβοίας το 1899, γιος του γιατρού Κωνσταντίνου Κατσούλη και της Μαρίας Κατσούλη. Συλλαμβάνεται το Μάρτιο το 1943, από τους κατακτητές για την πατριωτική του δράση και κλείστηκε στις φυλακές Αλιβερίου, Αβέρωφ, Καλλιθέας και τέλος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Λάρισα.

Καραγιάννη Λέλα : Η «Μπουμπουλίνα» που εκτελέστηκε από τους Ναζί. Μια Ευβοιώτισσα, η οποία δεν δίστασε να μετατρέψει το σπίτι της σε αρχηγείο της αντιναζιστικής οργάνωσης «Μπουμπουλίνα», δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο την αντίθεση της απέναντι στους κατακτητές.

Λάζος Νίκος : Πρωτοπόρα μορφή των κοινωνικών αγώνων και της Εθνικής Αντίστασης. Υπήρξε εκδότης της πρώτης εφημερίδας του αντιφασιστικού αγώνα της Χαλκίδας, μετά το Μάιο του 1944, όπου οι Γερμανοί κατέλαβαν τη Χαλκίδα. Τον Ιούνιο του 1941 τοιχοκολλήθηκε στους δρόμους της Χαλκίδας το πρώτο φύλλο της εφημερίδας “Ελευθερία” με φλογερό άρθρο για αντίσταση και πίστη στον αντιφασιστικό αγώνα. Εκτελέστηκε για την αντιστασιακή του δράση, στις 4 Αυγούστου στο Χαλάνδρι από τους Γερμανούς.

Μαδεμοχωρίτης Δημήτριος: Γεννήθηκε στις 13 Νοεμβρίου του 1906 στη Χαλκίδα. Το 1941, οργανώνεται στο ΕΑΜ και αναλαμβάνει το τομέα των δημοσίων υπαλλήλων. Μετά την απόλυση του το 1944 και κυνηγημένος από τους Γερμανούς διαφεύγει στο βουνό, όπου αναλαμβάνει γραμματέας της περιφερειακής Επιτροπής του ΕΑΜ με περιοχή ευθύνης την κεντρική και βόρεια Εύβοια. Με τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, πρωτοστατεί στο άνοιγμα των φυλακών Χαλκίδας και την απελευθέρωση των Ιταλοκρατουμένων. Λόγω της συμμετοχής του στην Εθνική Αντίσταση φυλακίζεται από τις 18 Ιουνίου έως και τις 5 Σεπτεμβρίου 1945 στη Χαλκίδα. Πεθαίνει στις 17 Οκτωβρίου του 2000 στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στη Χαλκίδα.

Μισύρης Δημήτρης : Συνταγματάρχης, γεννημένος στην Ενορία Κύμης το 1893. Στον Ελληνοιταλικό πόλεμο υπηρέτησε στο μέτωπο της Ηπείρου αναλαμβάνοντας υποδιοικητής στο απόσπασμα Πίνδου του Δαβάκη. Μετά τον τραυματισμό του αντισυνταγματάρχη Δαβάκη, αναλαμβάνει τη διοίκηση του αποσπάσματος στο ύψωμα Φούρκα. Αποστρατεύεται το 1948 και πεθαίνει το 1963 στην Αθήνα.

Ντεγιάννης Ηλίας : Γεννήθηκε στη Στενή Ευβοίας το 1912. Εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στις 19 Ιουνίου του 1943, με την κατηγορία των φθορών, αφού ως ένα από τα βασικά μέλη της αντίστασης κατά του κατακτητή, υπήρξε αρχηγός μιας ομάδας που δρούσε στο Κερατσίνι και στον Πειραιά, η οποία προξενούσε πετυχημένες καταστροφές στα εχθρικά πλοία.

Ντεγιάννης Χρήστος : Στρατιωτικός γιατρός από τη Στενή, γεννημένος το 1911. Τοποθετήθηκε Διευθυντής του Ορεινού Χειρουργείου του Πόγραβετς το 1940 και έμεινε εκεί μέχρι την εισβολή των Γερμανών το 1940. Συλλαμβάνεται το 1942 από τους Ιταλούς μαζί με τα αδέρφια του Γιάννη, Σωτήρη και Θεόδωρο και κλείνεται στις φυλακές Αβέρωφ μέχρι τις 25 Οκτωβρίου του 1942. Πέθανε το 1982 στη Φιλοθέη, έχοντας αποκτήσει το αξίωμα του Αρχιάτρου.

Οικονόμου Δημήτρης : Γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1833. Φοίτησε στη σχολή ναυτικών δοκίμων, από όπου και αποφοίτησε το 1903. Την εποχή της Κατοχής συνεργάστηκε με διάφορες μυστικές υπηρεσίες και πρόσφερε πολλά στους συμμάχους. Συνελήφθη το 1944 ως όμηρος από τους επαναστάτες αντάρτες, από όπου και απελευθερώθηκε το 1945. Πέθανε στις 11 Νοεμβρίου του 1957 από ανακοπή καρδιας και κηδεύτηκε στη Χαλκίδα.

Παπαπροκοπίου Δημήτρης : Γεννήθηκε στους Ταξιάρχες το 1910 και κατατάχθηκε ως εθελοντής στο στρατό και μετά στη σχολή Υπαξιωματικών Πεζικού στην Αθήνα. Κατά την Κατοχή πρόσφερε πολλές υπηρεσίες, φυγαδεύοντας πολλούς αξιωματικούς στη Μ. Ανατολή οργανωμένος στην αντιστασιακή οργάνωση “Μίδα”.

Παπαστρατής Σωτήρης : Γεννήθηκε το 1915 στη Χαλκίδα και πέθανε το 2000. Έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στη διάρκεια της Κατοχής, αφού με τη βοήθεια των Χαλκιδέων συναγωνιστών, μεταξύ των οποίων και η Άννα με το Νότη Καπνίση, και τη συμπαράσταση του Μητροπολίτη Γρηγορίου, κατάφερε να δημιουργήσει το εστιατόριο με τίτλο “Το πιάτο του πεινασμένου παιδιού”, το οποίο τάισε 3000 παιδιά. Τα Χριστούγεννα του 1943 ανεβαίνει στο βουνό όπου εντάσσεται στις δυνάμεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ Ευβοίας. Λαμβάνει μέρος στη συνδιάσκεψη της 14ης Αυγούστου 1943, η οποία υπήρξε ορόσημο για την εδραίωση της οργάνωσης στην Εύβοια. Από τη θέση αυτή εργάστηκε μαζί με άλλους Χαλκιδέους για την οργάνωση της δύναμης του Εφεδρικού ΕΛΑΣ της Χαλκίδας. Το 1944 τοποθετείται Γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής του Αγροτικού Κόμματος και μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΕΑΜ, όπου αγωνίστηκε για την απαλλαγή του Ευβοϊκού λαού από την τρομοκρατία του “Στρατιωτικού Διοικητή” Παπαθανασόπουλου, ο οποίος με εντολές και τη βοήθεια Γερμανών αιματοκυλούσε την Εύβοια

Φρίζης Μαρδοχαίος: O Μορντεχάι ή Μαρδοχαίος Φριζής (1 Ιανουαρίου 1893 - 5 Δεκεμβρίου 1940) ήταν ελληνοεβραίος αξιωματικός, που σκοτώθηκε πολεμώντας ηρωικά στον ελληνοϊταλικό πόλεμο. Ο Μαρδοχαίος Φριζής γεννήθηκε το 1893 στη Χαλκίδα, στην οποία οδός φέρει το όνομά του, σε πολύτεκνη οικογένεια. Το όνειρό του ήταν να γίνει αξιωματικός.

Χαϊνάς Γεώργιος : Γεννήθηκε στο Παρθένι το 1908 και ήταν γυμναστής στο γυμνάσιο Χαλκίδας. Πήρε μέρος στο έπος της Αλβανίας, ενώ πρωτοστάτησε και στην ίδρυση εθνικών ομάδων για την καταπολέμηση των κατακτητών.. Έπεσε θύμα του εμφυλίου βρίσκοντας τραγικό θάνατο στις 17 Οκτωβρίου του 1943. Προς τιμήν του δόθηκε το όνομα του στην κεντρική οδό της Χαλκίδας, λεωφόρο Χαϊνά, ενώ ανεργέθη ανδριάντας μπροστά από το εθνικό στάδιο.

Ανάμεσα στους 13.348 μαχητές του 1940-41 που δεν γύρισαν από το μέτωπο και έμειναν για πάντα οι περισσότεροι (8.000 περίπου) στα βουνά και τα λαγκάδια της Αλβανίας είναι και αρκετοί από το νομό Εύβοιας.Οι περισσότεροι Ευβοιώτες που πολέμησαν έπεσαν στο γεωγραφικό χώρο από υψώματα Τεπελενίου μέχρι υψώματα Κλεισούρας. Δεν ήταν λίγοι και εκείνοι που διακομίστηκαν σε νοσοκομεία και εκεί άφησαν την τελευταία τους πνοή.

Ο πρώτος Ευβοιώτης νεκρός ήταν ο Παναγιώτου Αθανάσιος του Περικλή από τη Στενή Ευβοίας. Πνίγηκε κατά την επιβίβαση του 3ουΣ.Π. στο πλοίο Ανδρος στις 3 Νοεμβρίου 1940.

Τρεις ημέρες αργότερα στις 5 Νοεμβρίου στη μάχη της Μπίγλιτσας άλλοι 5 Ευβοιώτες άφησαν την τελευταία τους πνοή και μέχρι τη λήξη του Ελληνο-ιταλικού πολέμου και της Γερμανικής εισβολής το δέντρο της λευτεριάς ποτίστηκε με άφθονο αίμα Ευβοιωτών πεσόντων.

Μάλιστα στα πλαίσια έρευνας του Αγαθοκλή Παναγούλια, ιστορικού ερευνητή, εντοπίστηκαν στο χώρο της Αλβανίας 3 τάφοι  Ευβοιωτών πεσόντων.

Αυτοί είναι: Καλιανιώτης Ιωάννης του Θεοδώρου από Κριεζά Καρυστίας, Μαντζίνης Γεώργιος του Φραγκίσκου από Κάψαλα Ευβοίας και Μπασούκος Γεώργιος του Ευαγγέλου από Θεολόγο Ευβοίας, ενώ αρκετοί ήταν και εκείνοι που εξαφανίστηκαν στα βουνά της Αλβανίας.

Τα ονόματα όλων των Ευβοιωτών που πέθαναν στο Αλβανικό μέτωπο, μπορείτε να τα δείτε εδώ.

Πηγές: Σερβιτόρος  και Αγαθοκλής Παναγούλιας, "Οσοι δε γύρισαν από το μέτωπο", Αθήνα 2002.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Οι Ευβοιώτες ήρωες του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου"

5 γυναικείες φράσεις που βγάζουν τους άντρες εκτός εαυτού!

 

Τα δύο φύλα είναι εντελώς αντίθετα και διαφορετικά και αυτή είναι άλλωστε και η μαγεία τους! Υπάρχουν περιπτώσεις, που οι διαφορές τους είναι ικανές να δημιουργήσουν μία ατμόσφαιρα και ένα σκηνικό άκρως σεξουαλικό και πολλά υποσχόμενο, αλλά υπάρχουν και οι περιπτώσεις που ευχαρίστως ο ένας θα χτύπαγε τον άλλο! Γενικότερα, όσα χρόνια κι αν περάσουν, άντρες και γυναίκες, όσο κι αν οι συνήθειες αλλάξουν, θα κάνουν πράγματα τα οποία το αντίθετο φύλο θα βρίσκει τουλάχιστον εκνευριστικά και ενοχλητικά, ικανά μάλιστα να καταστρέψουν ολοσχερώς μια σχέση. Αφήνουμε στην άκρη τους άντρες, γιατί εδώ απευθυνόμαστε κυρίως σε θηλυκές υπάρξεις, και λέμε σήμερα να θέσουμε επί τάπητος, κάποιες γυναικείες ατάκες, οι οποίες στο πέρασμα των χρόνων παραμένουν αναλλοίωτες, και οι οποίες προκαλούν τέτοιο εκνευρισμό στον άντρα, που είναι ικανός να σπάσει με τη γροθιά του ακόμα και πανάκριβο τραπεζάκι από μαόνι! Για τέτοιο εκνευρισμό μιλάμε! Ρίξτε μια ματιά..

1. Πρέπει να μιλήσουμε: Ο εφιάλτης του άντρα, από την αρχαιότητα όπου ίσως τότε υπήρχαν μόνο κραυγές, μέχρι και σήμερα! Το θέμα τους δεν είναι το τι θα του πείτε, που συνήθως είναι αρνητικό, ή χωρισμός, ή γάμος ή πού πάει η σχέση μας, αλλά και μόνο ότι θα τον βάλετε σε διαδικασία να μιλήσει σοβαρά και μάλιστα χωρίς να καταλαβαίνει το λόγο! Τυχαίο είναι νομίζετε που όταν ξεστομίζετε τη φράση αυτή, το κινητό τους κλείνει για κάποιες ώρες; Πιστεύουν ότι περνώντας η ώρα θα μας φύγουν και τα νεύρα και κάθε διάθεση για κουβέντες. Και η αλήθεια είναι ότι κάποιες φορές έχουν δίκιο.

2. Υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρεις: Γενικότερα εμείς οι γυναίκες, μπορεί να μη φαίνεται εκ πρώτης όψεως, αλλά είμαστε αρκετά μυστικοπαθή άτομα. Αυτό σημαίνει, ότι ενώ ο άντρας αραδιάζει τα κατορθώματα του παρελθόντος από το δεύτερο ραντεβού, εμείς τα κρατάμε γιατί σχεδόν πάντα υπάρχει κάτι σκοτεινό το οποίο και μας στοιχειώνει! Οπότε, όσο κι αν δεν το παραδέχονται, όταν ξεστομίζουμε τη φράση αυτή, σημαίνει ότι όντως κάτι σοβαρό πρόκειται να ακολουθήσει! Κι εκεί κάπου τους λούζει κρύος ιδρώτας.

3. Τελοσπάντων: Ως γνωστόν, εμείς τα κορίτσια είμαστε αρκετά εγωίστριες. Αρνητικό φυσικά μιας και το ελάττωμα αυτό δεν βοηθά και ιδιαίτερα στις σχέσεις, είτε είναι ερωτικές είτε είναι φιλικές, κάτι που αποδεικνύεται και στην πράξη! Σε έναν τσακωμό λοιπόν, όταν συνειδητοποιούμε ότι έχουμε άδικο, και μάλιστα αποδεδειγμένα, αντί φυσικά να ζητήσουμε συγνώμη και να παραδεχτούμε το λάθος μας, πετάμε ένα τελοσπάντων, και το θέμα λήγει εκεί. Είναι ακριβώς εκείνη η στιγμή, που ο εκάστοτε γίνεται έξαλλος, γιατί συνειδητοποιεί, ότι όχι μόνο δεν παραδεχόμαστε ότι έχουμε άδικο, αλλά κόβουμε και την κουβέντα στην μέση!

4. Ξέρεις τι μέρα είναι σήμερα;: Έχουμε αυτή την κακή συνήθεια να δημιουργούμε επετείους εκεί που δεν υπάρχουν! Και καλά η επέτειος γάμου, σχέσης ή κάποια γενέθλια. Όταν όμως ο κακομοίρης δε θυμάται ότι πρόπερσι τέτοια μέρα είπατε για πρώτη φορά σ'αγαπώ, κι εσείς μάλιστα του κρατάτε και μούτρα γι' αυτό, νομίζουμε ότι είστε κάπως υπεβολικές. Δικαιολογημένα δεν γίνεται έξαλλος όταν ακούει τη γκρίνια και την μουρμούρα σας, η οποία δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο;

5. Σε 5 λεπτά: Τώρα σοβαρά, υπάρχει γυναίκα που να έχει πει κάτι τέτοιο και να το εννοεί; Όχι ότι λέμε ψέματα, πραγματικά το πιστεύουμε αυτό, αλλά αυτό είναι τουλάχιστον ακατόρθωτο μιας και μάλλον έχουμε ένα θεματάκι με την αίσθηση του χρόνου! Ναι γίνεται έξαλλος, ναι του σπάτε τα νεύρα και ναι στη συνέχεια θα σας βρίσει που τον έχετε στήσει και σας περιμένει τόση ώρα. Στην προκειμένη καλά θα κάνετε να μην μιλήσετε γιατί απλά έχετε άδικο!

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "5 γυναικείες φράσεις που βγάζουν τους άντρες εκτός εαυτού!"

Κινέζοι επιστήμονες ανακάλυψαν λαμπτήρα που εκπέμπει σήμα Wi-Fi

Επιστήμονες του πανεπιστημίου Φουντάν της Σανγκάης ανακάλυψαν λαμπτήρα, ο οποίος εκπέμπει σήμα Wi-Fi, μετέδωσε σήμερα το κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων Νέα Κίνα.

Η τεχνολογία ονομάζεται Li-Fi και ο πρωτότυπος λαμπτήρας εκπέμπει καλύτερο σήμα Wi-Fi συγκριτικά με τις κοινές διαδικτυακές συνδέσεις στην Κίνα.

Τέσσερις υπολογιστές τοποθετημένοι σε κοντινή απόσταση από τον λαμπτήρα μπορούν να συνδεθούν ταυτόχρονα στο διαδίκτυο, σύμφωνα πάντα με το κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων.

Η μέθοδος που χρησιμοποιείται για την εκπομπή σήματος Wi-Fi αξιοποιεί τις συχνότητες του φωτός σε αντίθεση με τις κοινές ασύρματες συνδέσεις που αξιοποιούν ραδιοκύματα.

Ο λαμπτήρας διαθέτει ενσωματωμένο ένα ειδικό μικροτσίπ, το οποίο εκπέμπει το σήμα, πιάνοντας ταχύτητες έως και 150 mbps. Παράλληλα, το Li-Fi είναι σαφώς πιο οικονομικό.

Τον επόμενο μήνα, οι ερευνητές ανακοίνωσαν ότι θα πραγματοποιήσουν επίδειξη με 10 τέτοιους λαμπτήρες σε εμπορική έκθεση στην Κίνα.

Με δεδομένη την ανάπτυξη της τεχνολογίας στη χώρα, μεγάλο μέρος του πληθυσμού αντικαθιστά τους κοινούς λαμπτήρες με LED. Σε αυτό το πλαίσιο, επισημαίνει το Xinhua, οι νέοι λαμπτήρες Li-Fi μπορούν εύκολα και φθηνά να προσφέρουν σύνδεση στο διαδίκτυο σε εκατομμύρια νοικοκυριά.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Κινέζοι επιστήμονες ανακάλυψαν λαμπτήρα που εκπέμπει σήμα Wi-Fi"

Τι ήταν η περίφημη κλανιόλα;

Η ιστορία μας αρχίζει (και τελειώνει φυσικά) στα Επτάνησα του περασμένου αιώνα, όπου οι ευγενείς σκαρφίστηκαν έναν ομολογουμένως ιδιαίτερο τρόπο για να απαλλαχθούν από τις δυσάρεστες αναθυμιάσεις κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Ναι, καλά καταλάβατε, η κλανιόλα ήταν απαραίτητο οικιακό σκεύος στα σπιτικά της υψηλής κοινωνίας των Επτανήσων, σαφώς ορισμένη στα προικοσύμφωνα της εποχής για το νυφικό κρεβάτι!

Η ιδιόρρυθμη συσκευή με την απλούστατη λειτουργία αποτελούταν από ένα χωνί και ένα μακρύ λάστιχο, το οποίο δεν χρησίμευε σε τίποτα άλλο από το να διοχετεύει τις ενοχλητικές οσμές της πορδής, που εγκλωβίζονται συνήθως κάτω από τα σκεπάσματα, μακριά από το κρεβάτι του αντρόγυνου.

Όσο κι αν ο όρος εγείρει σήμερα υποτιμητικές συνδηλώσεις, η ξακουστή κλανιόλα έζησε και βασίλεψε επί μακρόν στα Επτάνησα, με τον όρο να αντλεί την καταγωγή του από την κερκυραϊκή διάλεκτο, αν και οι ρίζες της χάνονται στα βάθη των ετών.

Το εργαλείο που κρατούσε τα πράγματα στην κρεβατοκάμαρα καθαρά και ευωδιαστά έφτανε μέχρι το παράθυρο, για να βρίσκουν τη λυτρωτική διέξοδό τους οι δυσώδεις αναθυμιάσεις της νύχτας. Συνήθως ήταν υφασμάτινο ή δερμάτινο, υπήρχαν ωστόσο και ασημένιες εκδοχές του.

Το καινοτόμο σύστημα εξαερισμού του κρεβατιού αποτελούσε μάλιστα απαραίτητο συμπλήρωμα της νυφιάτικης επτανησιακής προίκας, που όριζε ρητά την κλανιόλα στα απαραίτητα αξεσουάρ του κρεβατιού για το νιόπαντρο ζευγάρι: κοκετίνα με ντεστιέρες και μπαλντακί (κρεβάτι με κάγκελα και ουρανό δηλαδή), μαξιλάρια με ντεμέλες ρικαμάδες (μαξιλάρια με κεντημένες μαξιλαροθήκες), τσαγκούλι (δοχείο νυκτός), αναπαψόλια, σκαλνταλέτο και φυσικά η κλανιόλα (ή κλανιόρα), ο σωλήνας που κρέμεται πίσω από το κρεβάτι για την απομάκρυνση των δυσάρεστων οσμών.

Η κλανιόλα εισήχθη στην τάξη των επτανήσιων ευγενών από τους αριστοκράτες της Ευρώπης, κυρίως μέσω Ιταλίας («piritera»), όπου το οικιακό σκεύος χρησιμοποιούταν κατά κόρον. Ήταν μάλιστα η συχνή βρώση οσπρίων που επέβαλε τη χρήση της κλανιόλας στα σπιτικά των επτανήσιων ευγενών!

Εκδοχή της επτανησιακής κλανιόλας συναντούμε και στην Κύπρο, με το ένδυμα (που έμοιαζε με σκελέα) να φοριέται από τον άντρα και να δένεται σφιχτά στη μέση και τους αστραγάλους για να φυλακίζει εντός του τα δύσοσμα αέρια, τα οποία έβρισκαν διέξοδο από ελαστικό αγωγό εκτός δωματίου.

Ο θρύλος θέλει μάλιστα βασιλική κλανιόλα να βγαίνει σε δημοπρασία στον οίκο Sotheby’s του Λονδίνου, απ” όπου και το κάτωθι απόσπασμα: «Το επόμενο αντικείμενο της συλλογής Γλύξμπουργκ, νούμερο 324 στους καταλόγους σας, είναι η χειροποίητη ασημένια κλανιόλα του Βασιλέως Γεωργίου του Β’, κατασκευασμένη από τον οίκο Bochler του Αμβούργου το 1894. Τιμή εκκίνησης 75.000 στερλίνες. Ακούω 75.000;»…

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Τι ήταν η περίφημη κλανιόλα;"

Σίγησε η «φωνή του Ευρωμπάσκετ»! Πέθανε ο Φίλιππος Συρίγος.

Εχασε την Κυριακή τη μάχη για τη ζωή ο Φίλιππος Συρίγος, σε ηλικία 65 χρονών. Ο δημοσιογράφος αγωνιζόταν τον τελευταίο καιρό να ξεπεράσει το πρόβλημα της υγείας του αφού είχε χτυπηθεί από τον καρκίνο.

Ηταν από τους πιο έμπειρους έλληνες αθλητικογράφους και η φωνή του είχε συνδεθεί με τον ιστορικό ευρωπαϊκό τίτλο που κέρδισε η Εθνική ομάδα στο Ευρωμπάσκετ του 1987: Ο Συρίγος ήταν ο άνθρωπος που περιέγραψε για τη δημόσια τηλεόραση τον τελικό της 14ης Ιουνίου 1987 κόντρα στην ΕΣΣΔ και μαζί ολόκληρη την πορεία της ελληνικής ομάδας προς τον θρίαμβο.

Το όνομά του είχε ταυτιστεί με το μπάσκετ και την άνθισή του στη χώρα μας. Η καριέρα του στη δημοσιογραφία άλλωστε ξεκίνησε τη χρονιά που το άθλημα γνώρισε την πρώτη του μεγάλη ευρωπαϊκή διάκριση, το 1968.

Τη δεκαετία του ‘80 ο Φίλιππος Συρίγος εργάστηκε στην ΕΡΤ, αρχικά με τις περιγραφές του στις σαββατιάτικες τηλεοπτικές μεταδόσεις αγώνων. Εκτός από το μπάσκετ ειδικευόταν και στις μεταδόσεις των αγώνων κολύμβησης.

Για πολλά χρόνια συνεργαζόταν σταθερά με την εφημερίδα Ελευθεροτυπία.

Αργότερα εντάχθηκε στη δημοσιογραφική ομάδα της Nova όπου παρέμεινε μέχρι τέλους.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα "Σίγησε η «φωνή του Ευρωμπάσκετ»! Πέθανε ο Φίλιππος Συρίγος."